Al die veld is vrolik

Scrapy sing van die veld wat vrolik is, terwyl dit nog sommer behoorlik koud is daar by hulle.

Toe ons ‘n paar jaar gelede dorp toe getrek het, moes ek leer om in die dorp se strate my stapwerk te doen. Ek geniet dit nou al, maar ek het baie keer gewonder wat ek gaan doen as ek glad nie meer op ‘n plaas sal kan rondloop nie. Daar is regtig net geen vergelyking met die tyd wat jy alleen in die natuur deurbring nie. Jy en die honde.

Ons was al ‘n hele rukkie ingetrek by ons nuwe huis voor ons die wonderlikste wonder ontdek het. Die hele berg is ons agterplaas! Wat ‘n heerlikheid! Teen sowat R300 per jaar vir ons twee saam mag ek en my man soveel soos ons wil stap in al die baie bergpaadjies wat daar is.

Intussen het my man al al die paadjies ondersoek. Vandag is ek gesond verklaar en kon ek saam met hom berg in. Ag, dit het ‘n bietjie stadiger gegaan as gewoonlik, maar dit was wonderlik. Onbeskryflik. Fantasties. Wat is al daardie veertien woorde wat Vuurvliegie nou die dag genoem het? Kyk, niemand sal vir my ‘n sent betaal vir my bietjie rigting nie, maar my manlief is erger as ‘n mier, hy weet presies waar om te stap.

Dis middel Julie, die lente is op pad. Die blomme begin oopgaan en blom. Die veld is vrolik en as ek dit so bekyk, gaan dit nog net vroliker word. En binnekort spring Toortsie soos ‘n klipbok in die berg rond, gee net kans.

🙂

Toortsie

Advertisements

Wasdag 4-uitdaging – oorsese toere

Amper het die week onder my uitgeloop en het ek vergeet van Scrapy se wasdag 4-uitdaging! Ek hoop ek is nog betyds!

Soos almal wat gereeld my blogs lees, weet hulle mos dat ek lief is vir toer en as dit nog ‘n oorsese reis kan wees, soveel te beter. In hierdie tyd wat ek onder huisarres was ter wille van my gesondheid, het ek ‘n hele paar keer met my rekenaar om die wêreld gereis, terwyl ek maar net mooi doodstil hier op my bed gesit het.

Wanneer jy so oorsee toer, kry jy nogal baie oefening, selfs al doen jy dit nie doelbewus nie. ‘n Mens stap ongemerk baie en daarom is die skoene wat jy op so ‘n reis inpak, van kardinale belang, veral as jy baie toerismebestemmings gaan besoek en bekyk. As jy net op ‘n eiland in die son gaan lê, maak dit seker nie soveel saak nie. Ek glo aan Crocs, kan jy meer! Nee man, nie outydse gaatjieskoene nie, mooi Crocs, wat ingeloop moet wees voor jy vertrek, anders het jy ‘n probleem. Koop ook vir jou ‘n nommer groter as wat jy normaalweg dra, dit werk die meeste van die tyd beter. Met my ou Crokkies het ek al ver en wyd gestap. Selfs toe ons in die winter in Europa was, is ek met Crocs boots oor, een paar ou suede boots (Crocks) vir as ons in die stede loop, en ‘n paar Crocs boots waarmee ek in die sneeu kon loop, die lelikste bootse denkbaar! Sjoe! Reën daardie deurtrapte suedes hulle die dag dat daar amper niks van hulle oorbly nie, net om die volgende dag ewe droog vir my te glimlag en te sê, ‘hier is ons!’ Ek het hulle net so ‘n vinnige vee met my haarborsel gegee en reg was hulle! Ek dra hulle steeds. 🙂

Of daar ‘n geraas gaan wees waar jy gaan toer, sal ek nou nie kan sê nie, dit hang natuurlik af van die bestemming. Terloops, ek hoor nou die dag dat dit so stil in Japan is, selfs tussen al die mense. Hulle is seker nie so luidrugrig soos ons Suid-Afrikaners nie. 🙂

En dan is daar die probleem van plastiek, die gebruik van eenmalige plastiek. Dis dalk iets waaraan ek sal moet aandag gee, omdat ek daarvan hou om goed in ziplock sakkies te verpak in my koffer, dit maak dinge darem net baie makliker. Ja, ek gebruik dit eenmalig, maar vir die hele duur van ‘n toer, dan is dit seker nie meer eenmalige gebruik nie, of hoe?

Toortsie

My sogenaamde resensies

Ek lees iewers op ‘n lesersgroep op Facebook dat almal welkom is om op die groep te kom vertel van boeke wat hulle lees, resensies skryf, ens. Net om ‘n dag later op dieselfde groep te sien hoe iemand galbraak oor almal wat deesdae ‘sogenaamde’ resensies skryf, wat eintlik niks meer is as advertensie nie, veral omdat die mense die boeke verniet kry en dan maar mooi dinge daaroor moet skryf, ens. ‘n Lang relaas volg deur die beter resensieskrywers, beter lesers, beter letterkundiges, beter … , ag man, deur hulle wat beslis meer en beter weet van boeke as ek.

Dalk verwys hulle glad nie na my nie, maar ek dink ek val ook onder die groep sogenaamde resensente. Want dit wat ek skryf, is alles behalwe resensies. Persoonlik voel ek daar is meer as genoeg resensies deur ‘behoorlike’ resensente geskryf, beskikbaar op die internet.

Toe ek sowat tien jaar gelede begin skryf het op my blog, het ek ook oor boeke wat ek lees, geskryf. O, die meeste van die tyd was ek heeltemal agter die tyd en wanneer ek ‘n boek lees en daaroor skryf, was dit nie meer die boek van die dag nie, maar ek het glad nie omgegee nie.

My boekbesprekings is gewoonlik oor dit wat die boek vir my as persoon beteken het, dit is gewoonlik iets goeds en ek probeer om nie negatief te wees nie. Dit gaan tog nie vir my lekker wees as mense lelike goed van my boeke skryf op hulle blaaie nie, hoekom sal ek dit doen? Juis daarom sal ek dan eerder niks oor ‘n boek skryf as ek nie van hom hou nie.

Ja, ek kry tans baie boeke present by CUM, maar selfs al kry ek dit present, probeer ek steeds om getrou aan myself en my manier van skryf te bly. Hou ek nie van ‘n boek nie, skryf ek nie oor hom nie. So maklik soos dit.

Groete

Toortsie

My Kreatiewe Bybel vir Meisies

Ek is só opgewonde oor hierdie fantastiese Bybel wat in my skoot beland het! Baie, baie dankie, CUM. Dis ‘n spesiale Bybel wat vir ‘n spesiale meisie gereserveer word.

Ek dink enige tienermeisie sal mal wees hieroor. Die teks is dié van die Nuwe Lewende Vertaling, wat baie lekker lees. Dis nuut en vars.

Soms is daar oulike, kort gedagtetjies ingevoeg, of as die meisie wil, kan sy kreatief raak en haar kleurpenne uithaal. Ek hou ook baie van die idee dat daar amper oral plek is om notas te maak. Ai, ek kan my eie Bybel so volskryf!

Mooi, né?

Hierdie is beslis ‘n Bybel wat enige jongmeisie se hart sal verbly. Ek weet klaar wie hierdie een gaan kry.

Toortsie

Vir nog boekbesprekings, kliek HIER, of volg my by Pinterest.

Ek wil graag weet: Kan julle die foto’s sien? As ek op my foon kyk, is dit daar, as ek egter op my rekenaar kyk, is dit nie?

Vereensaming

Vereensaming is iets wat enige van ons op enige plek kan oorkom, dit het ook al vir my oorgekom. Dis angswekkend. Soms wonder ek of daardie vereensaming nie meer in my kop gebeur het as wat dit werklik gebeur het nie. 😳

Nou die dag kom kuier ‘n dierbare vriend van ons daar. Hy vertel dat hy totaal vereensaam. Ek lees ook op ‘n ander blog hoe iemand se vriendinne al hoe minder raak en sy verlang na die tye wat hulle saam kon kuier.

Die lewe gebeur. Dis nie noodwendig dat daar iets negatiefs gebeur het wat veroorsaak dat jy jou vriende minder sien nie. Ons is besig met ons werk, ons kinders, ons sport, ons watookal. Mense met wie ons nou baie te doen kry, se lewe kry dalk ‘n ander loop en sonder dat jy dit besef, sien ons mekaar net nie meer so gereeld nie. Ons vriende skei dalk of gaan dood, of gaan woon op ‘n ander dorp. Jy trek dalk self na ‘n nuwe buurt of gemeenskap.

Toe ek dorp toe getrek het, het ek doelbewus probeer om weer ‘n vriendekring te bou. Dit werp vrugte af. Die gevaar bestaan dat ek weer gemaklik raak in hierdie vriendekringetjie en nie meer uitkyk vir nog vriende nie.

Die ander gevaar bestaan ook dat ek só uitkyk vir nuwe vriende, dat ek nooit die oulike vriendinne wat ek reeds raakgeloop het, leer ken nie of selfs afskeep.

Ons geaardhede verskil en vir party mense is dit dalk makliker om maats te maak as vir ander. Laat ons egter waak teen vereensaming. Daar is soveel eensame mense daar buite wat smag na geselskap. Kom ons hou ons oë wawyd oop en omarm nuwe vriende wat oor ons pad kom.

Toortsie