Die terapeutiese waarde van skryf

In my bloginskrywing oor gemoedstoestand waarin ek vertel het dat ons gemoedstoestand weerspieël word in ons blogs en dat ons mekaar se gemoedstoestand raaklees en aanvoel, het ek ook vertel van ‘n klompie kwaaiblogs wat ek geskryf het, maar ‘n hele paar daarvan in die asblik gegooi het. Tannie Frannie som dit toe goed op as ‘die terapeutiese waarde van skryf’, genoeg om my nou weer te inspireer tot ‘n nuwe bloginskrywing!

Hoe ‘n goeie beskrywing is dit nie!

Ek het partykeer woorde in my kop, woede in my kop, seer in my kop, blydskap in my kop, of is dit in my hart? Hierdie woorde/woede/seer/blydskap maak my behoorlik mal, dit moet net uit. Dit voel of ek wil bars en gaan bars as ek nie van hierdie woorde ontslae raak nie. Om die waarheid te sê, ek wil dit loop uitskree vir die persoon wat my so verskriklik kwaad/seer/bly gemaak het.

Wel, as die persoon jou bly gemaak het, is dit dalk goed dat jy dit uitskree en dat die persoon dit hoor, maar die gervaar lê by wanneer die persoon jou kwaad gemaak het. Nou ja, die Toortsie kry maar swaar om iets in te hou. Sy glo dit moet uit. Dis haar geaardheid!

Tog waarsku God ons in Jakobus 3 teen die gevaar van die tong wat soos die roer van ‘n skip is en die skip stuur net waarheen hy wil, of dit in gevaar is of na rustige waters. So het ek in my lewe al in baie stormwaters beland omdat ek nie my tong in toom kon hou nie.

Die terapeutiese waarde van skryf.

Hulle het altyd vir ons op skool geleer: As iemand jou verskriklik kwaad maak, skryf dit neer. Skryf ‘n brief, MAAR GOOI DIT WEG. Nou ja, dis natuurlik waar die Toortsie struikel. Voor sy dink, is die brief toegeplak, seël op, gepos, of in vandag se terme, het sy die ‘send’-knoppie gedruk.

Daar is min dinge soos die terapeutiese waarde van skryf. Daardie ding uitskryf. Deesdae skryf ek dit as ‘n bloginskrywing, maar genadig het ek al ‘n bietjie geleer en publiseer dit nie dadelik nie, veral as daar kwaad of byt in is. Ook omdat ek nie regtig anoniem skryf nie.

Ek skeduleer dit sommer vir maande vooruit en oor tyd lees ek dit oor en oor, verander daaraan, skawe die byt weg, gooi splinters wat kan seer maak, weg, en in die proses raak ek ook heel, want ek het dit uit my gestel uit geskryf.

Skryf het baie waarde! Doen dit!

Groetnis

Toortsie

Advertisements

Kuier-safari: Die towerinne kom mos kuier

Die towerinne kom mos kuier. Nie nou al nie, eers aan die einde van die jaar as dit amper krismis is. Veertien van ons is mos op ‘n virtuele toer waar ons by elkeen van ons gaan kuier en trakteer word uit die boeke uit.

En dan, in Desember, kom kuier hulle by ons hier aan die suidpunt van Afrika! Eers by Seegogga, en dan by my. Man, ek sien uit daarna!

Die probleem is net, die héle land is mos daai tyd van die jaar by ons. Dat Afrika nog nooit oor Desember getip het met al die mense gekonsentreer hier onder nie, is ook maar net ‘n wonder. En van wonder gaan die son mos onder, sê hulle, en hulle sê is ‘n vreeslik gevaarlike ding! En sou iemand net waag om daai tyd van die jaar die landkaart te skud, foeter die hele kaboedel in die see!

Die towerinne assosieer my mos met kos, en ek het al so tussen die lyne gelees dat die verwagtinge hoog is. Maar nou toer ek mos ook saam en moes vooruit my beplanning doen, anders skrik ek myself dood as ons by my kom.

So, hier is die voorlopige beplanning. Alles kan natuurlik nog verander intussen, en met die Toortsie is jy ook nie altyd so seker of alles volgens plan gaan verloop nie, sy verras haarself mos keer op keer!

Ek hoop nie hier is vegetariërs tussen ons nie! En die geheimsinnige paparazi sal maar van buite die venster moet sit en kwyl. Sies tog. Ek dink ons moet vir hom maar kossies deur die venster aangee. En net as jul wonder, dit is wel paparazi, nie mamarazi nie. Mamarazi lyk nie so nie. 😂

Die virtuele toer van die towerinne kan op hierdie skakel gevolg word:  http://www.inlinkz.com/new/view.php?id=797928

Groetnis

Toortsie

Sou jy weet?

Ek dink my man lag soms stilweg in sy mou hieroor, maar dat ek nie name kan onthou nie, is mos nou al ou nuus. Die ander een is as ek iemand op ‘n ander plek raakloop waar ek hul nie sommer sal verwag nie, ek dalk ook nie weet wie die persoon is nie. So, sou ek skielik oor Kameel val op Struisbaai, en ek het haar nie hier verwag nie, mag ek haar dalk met dowwe ogies aankyk.

‘n Bejaarde vriend, met wie ons baie te doen kry, van ons trou vandag. Ek vra vir manlief: ‘Wat is die man se naam wat vandag net tannie nnn trou?’ Hy het net sy kop geskud en verskeie name saam met die regte van gesê, totdat ek darem later die regte naam onthou het. (Ek wonder of manlief effens bekommerd is hieroor? Ek het al jaaaare gelede dokter toe gegaan hieroor, maar hy was nie bekommerd nie. )

So loop ek nou die dag op die skou rond en sien ‘n vriend wat jare gelede op ons dorp gewoon het. Ek het darem geweet wie hy is, hoor! Ons gesels toe ‘n bietjie.

By hom is ‘n vriendelike man, wat ek herken, maar dit is dit. Wie hy is? Geen idee nie! Hy kom, gee my ‘n soen en ‘n drukkie soos ons boere maar maak, noem my op die naam, sê ek lyk goed, dat manlief mooi na my kyk, en dat ek vir manlief groete moet sê en ook dat hy mooi na my kyk.

Toe ek by manlief aankom gee ek hom die boodskap: ‘Ek het vir xxx raakgeloop en daar is ‘n lang, vriendelike man by hom. Hy stuur groete en sê jy kyk mooi na my. Wie, dink jy, sal by xxx wees?’

Gelukkig loop ons hulle toe weer raak en kon ek hoor wat sy naam is, en ek dink nie manlief het my verklap nie! 😱😂

Nou wonder ek, sou júlle kon raai wie dit was?

😁 Toortsie

Pink tea cups

#InthePink

The theme for squares this month is ‘In the Pink‘ and the one rule as always is that your main photograph must be square. 

I am a real copy cat, but after I saw Nowathome’s post with the beutiful pink tea cups, I couldn’t resist myself posting this picture of the pink tea set that my father bought my mother as a wedding gift in 1954. It is a Royal Albert Bone China set from England.

Please forgive me for coypying you, you were the inspiration for this post!

Best wishes

Toortsie

Limeriek oor seisoene en towerinne

Hierdie is nou alles Abrie se skuld! Ek kan nie ek kan nie ek kan nie! Ek kyk nie eers na Scrapy se gedigte-uitdaging nie, want ek kan nie! En toe foeter Abrie my kop deurmekaar met sy limeriek oor die lente.

So, in opdrag van Scrapydo:

Skryf ‘n limeriek oor seisoene

van blare en blomme en soene

Van canola wat blom 

en kersfees wat kom

Die jaar staan in outannieskoene.

Geïnspireer deur Abrie:

Abrie skryf ‘n limeriek

en ek het dit baie geniet

‘n man met talente

en dít in die lente

wie het dit tog gewiet?

En dan die towerinne, ‘n spesie op hulle eie:

Die towerinne wil graag gaan toer

terwyl die ander jaloers loer

Dis koffers en glase

en mense met klein blase

en ‘n lepel om die pretpot te roer! 

Hoe’s daai?

Ek wil sommer hiermee aan my ma eer gee. Sy was ‘n taalkundige. Ons het nie vreeslik gedig nie, maar het baie in idioom gepraat, en soms gerym, sommer vir die lekker. En sou ons ‘per ongeluk’ in ons praat iets rym, sou ons altyd sê: ‘I am a poet and I didn’t know it.’ 🙂

Ai tog, en tipies Toortsie het hier nou ‘n oorwurm ontstaan met die ritme van ‘n limeriek:

te tere te tere te tere

te tere te tere te tere

te terete tam

te terete tam

te tere te tere te tim.

(fluister: toortsie is besig om mal te word, ek vermoed dis die toer wat haar opgewonde maak)

Nee, ek is verkeerd! Daar moet ‘n tere op die end wees, nie ‘n tim nie.

Okay, ek sal onthou.

Te tere te tere …

Ou Toortsie se kind wil loop troue

Met die beste vrou uit die vroue

Sy hart gaan aan bons

En die hele kotiljons

Staan gereed vir die fees vol vertroue.

Te tere te tere te tere … 😱

Toortsie