Prioriteite

‘Jy moet jou prioriteite regkry’, sê iemand nou die dag vir my. Darem in ‘n goeie gees.

Want sien, my speel meng vreeslik in met my speel.

Ag ja, en dan is daar nog werk ook wat iewers sy plekkie wil hê. Gelukkig was dit darem nie by my werk wat ek die aanmaning gekry het nie. Eintlik behoort ek daar een te kry!

Dit was met een van my speelgoed waar dit gesê is. En, om die waarheid te sê kry dáárdie speel eintlik geweldig baie van my tyd, as jy mooi daaroor dink.

Sien, ek wil mos álles doen. FOMO, ‘n sleg ding om op jou oudag te kry. Want die tyd loop uit en daar is nog so baie wat ek wil doen!

Want my eerste prioriteit is om saam met my man plaas toe te pendel. Want dis ons besigheid. En hy is my man. En ek wil mos graag ‘n goeie vrou vir my man wees (en ma vir my kinders). Dít, terloops, het ek in my finale jaar op universiteit gesê, waarop die persoon toe antwoord: ‘Dat ‘n mens darem so min ambisie kan hê.’

Dit laat my net besef: Ons almal se prioriteite is verskillend. Ek is dalk bereid om in swak lig te borduur met stekies wat nie almal presies reg lê nie. Dit bring mee dat my werk dan nie 100% perfek is nie. En ek nie die prys gaan wen nie. Maar, as ek nie dit op só ‘n manier kan doen nie, kán ek dit nie doen nie, want die omstandighede is nie so nie. En ook nie my persoonlikheid nie.

En my kleinkind se kombers wat ek op die pendelpad hekel, is glad nie volgens pryswennervoorskrifte nie. En dít maak glad nie saak nie. Want kleinkind weet dat elke skewe steek en elke unieke blokkie wat nie inpas by die res van die oumablokkies wat dieselfde lyk nie, is met liefde gedoen. Want dié kombers is uniek, nes hy. En soms pas hy dalk ook nie heeltemal op ‘n plek in nie, nes die unieke blokkies nie regtig inpas nie. Maar dit maak eintlik nie saak nie, want ook jy in jou uniekheid vorm deel van die geheel. En jy is nodig op daardie spesifieke plek.

En my orrelspelery kan ek net doen as ons by die huis is. En net as daar ekektrisiteit is. En net as die orrel nie die kerk se krag trip nie. En net as dit nog lig genoeg is, want ek kan nie in die skemer die voetnote sien nie. En ja, ek begin nou maar eers op amper 60 daarmee. En die ouderdom en soms onsekerheid maak dat ek stadiger vorder. En dit bring mee dat ek nie die wêreld se beste orrelis sal word nie. Maar wie gee om?

Jip. Ons prioriteite verskil. En soms móét ons daarna kyk. Maar soms is die prioriteit dalk net om iets wel te doen na die beste van jou vermoë binne jou gegewe omstandighede. En raai, op die ou end kry jy nogal baie te doen so op jou eie manier 😁.

Hê ‘n lekker dag, hoor jy?

Toortsie

Nog ‘n jaar is verby

So het 27 Julie weer eens gekom, 8 jaar nadat ek op ‘n Sondagoggend met letterlik geen Bantingbestanddele in die huis, besluit het om dit te waag om dit te doen. Want ek was oorvet. Oormoedeloos. My klere het ongemaklik gesit. Ek het vet gevoel. En al die baie ander diëte wat ek gevolg het, kon my nie meer help nie. In die verlede het ek nog altyd goed verloor op sulke diëte, maar toe nie meer nie. My gewig het buite beheer daagliks meer geword. En ek wou net eet en eet en eet. Want ek was honger. En lus vir kos al was ek dalk nie honger nie. 

Daardie Sondagoggend op Struisbaai was daar twee nie meer so vars nie eiers in die yskas en ‘n pakkie baie swak, onsmaaklike boerewors wat iemand daar vergeet het in die vrieskas. Dis al. 

Maar daardie Sondagoggend het ek die besluit geneem: Hierdie sal die laaste keer wees wat ek met ‘n dieet begin. Ek sal moet volhou hiermee en ek mag nie kyk hoe ek die dieet kan ‘wen’ nie. Wel, by tye hét ek meer in die oranjelys geboer as wat veronderstel was en het ek die vrot vrugte daarvan gepluk. Maar, sodra ek weer konsentreer en die slegte gewoontetjies wat soms ongemerk ingesluip het, los, was alles weer mooi op dreef. 

27 Julie 2014 het ek nie geweet watter reis vir my voorlê nie. Kort vóór dit het ek in desperaatheid gebid: “Here, help my asseblief met my gewig!” Hy het! En ek? Ek is die ou klein dogtertjie wat heerlike en ontspanne in die bos huppel terwyl my Vader sorg en is heerlik verras met alles wat in die pad verskyn. Soos drie resepteboeke (wie sou dit nou ooit kon dink?) … soos gesondheid … ‘n Whattsapp Bantinggroepie. 

As ek nie daardie dag daardie besluit geneem het nie, was ek nou nog op sekere medikasie. Sou ek nou al vir jare diabetesmedikasie gebruik het. Was ek seker al depressief van nie meer weet watter kant toe nie. Danksy my besluit destyds is ek gesond. Kry ek nie meer megraine nie. Is my bloedsuikervlakke op ‘n normale manier onder beheer. Kry ek nie meer ‘brainfog’ nie. Ag, ek weet nie eers wat alles nie. 

Ek het 17 kg afgeskud en behou dit ná al die jare. Skielik het ek ‘n kas vol klere, want klere raak nou oud in my kas omdat dit steeds pas. 

Dit was die beste besluit nóg wat ek kon doen in verband met my gesondheid. 

Before
After (Hier staan ek in die P van BREDASDORP teen die berg.)

Kyk gerus HIER indien u meer van my skrywes oor die keto-leefstyl wil lees.

Hierdie bloginskrywing het oorspronklik verskyn in Toortsie se Ketoblog, ‘n blog waar daar net oor Banting, of Keto, of LCHF, en diabetes geskryf word.

Toortsie

Nie alles wat sê ‘Low Carb’ …

Nie alles wat sê, Low Carb, is Low Carb nie. Daarom is dit so belangrik dat, as ons die LCHF leefstyl (Banting, Keto) volg ons dit moet ken en presies moet weet wat ingesluit is daarby en wat nie. Want as ons nie die lyste van kosse ken nie, kan ons maklik om die bos gelei word. 

Daar is baie kansvatters daar buite wat net ‘n geleentheid aangryp om geld te maak en nie sal huiwer om iets as Keto/Banting/Low Carb te merk terwyl dit bestanddele bevat wat nie toelaatbaar is nie. En niksvermoedende mense koop dit net omdat daar Keto op staan. Dit is die rede hoekom ons ook moet lees agterop ‘n botteltjie of pakkie: Wat is die suikerinhoud, maar meer nog, watter bestanddele is daarin. Is dit Regte Kos, of is dit chemies vervaardigde gemors wat ‘n NUL koolhidraat aantoon, maar wat regtig ook nie gesond is nie. 

Ek het al twee sogenaamde Low Carb (Banting) resepteboeke gekoop wat regtig NIE in daardie kategorie behoort te val nie. Die een was lank gelede en dis deur ‘n bekende tydskrif uitgegee. Daar was die lieflikste resepte in, maar ongelukkig was daar allerhande verbode bestanddele ook in. NOu het ek weer ‘n pragtige resepteboekie met 500 ‘low carb dishes’ gekoop op ‘n uitverkoping vir slegs R20. Groot was die teleurstelling dat resepte SUIKER, sonneblomolie, AFGEROOMDE melk, VOLGRAANMEEL, heuning, lemmetjiesap, sojamelk, hawermoutpap, crispbread, rysnoedels, sojasous, kekerertjies, laevet maaskaas, ens bevat. En nie net in een resep nie. IN ELKE LIEWE RESEP! 

Om die waarheid te sê, ek weet nie waar die persoon haar inligting vandaan gekry het om enigsins te dínk dat hierdie resepte in die Low Carb kategorie val nie, en meer nog, dat dit uitgewers nie hulle huiswerk behoorlik gedoen het om so ‘n boek uit te gee wat eintoik totale vals inligting versprei nie. En dit is ‘n baie bekende uitgewer in ons land! Ek voel dis skandalig om mense so om die bos te lei en geld uit hulle te maak. 

Om Banting/Keto/Lae koolhidraat resepte uit te gee verg groot uitdagings. Dit is sommer net ‘n geval van dat jy een bestanddeel vervang met iets anders nie. As jy een bestanddeel uithaal, volg ‘n hele reeks veranderinge. Byvoorbeeld as jy meel uithaal, hoe maak jy iets styf? Of hoe bak jy dit? Dit is ‘n wetenskap op sy eie en iets wat vir my steeds ‘n groot uitdaging inhou, veral as jy iets wil bak en ‘meel’ gebruik. 

Tussen die 500 resepte in hierdie boekie, is daar wel ook lieflike goed wat ‘n mens dalk net so sal kan maak of ‘n bietjie moet aanpas om dit wel Keto-vriendelik te maak. Ek hoop maar net dat almal wat dit koop, dit met wakker ogies sal hanteer. 

Daarom my waarskuwing: Lees asseblief die etikette. KYK of iets wat Lae Koolhidraat gemerk is, wel kwalifiseer voor jy dit koop. Baie Lae koolhidraatstafies bevat steeds suiker, of dadels, of stysel …

Kyk gerus HIER indien u meer van my skrywes oor die keto-leefstyl wil lees.

Hierdie bloginskrywing het oorspronklik verskyn in Toortsie se Ketoblog, ‘n blog waar daar net oor Banting, of Keto, of LCHF, en diabetes geskryf word.

Toortsie

Vas

Vas. Onderbroke vas. Uitgerekte vas. Geloofsvas. Dít is die verskillende vorme van vas waarvan ek weet, maar ek weet ook deesdae dat daar van elke ding nog honderde ander variasies daarvan is.

Jare gelede, lank voordat ek in Banting (Keto) begin belangstel het, het die Here vir my bewus gemaak van gebed en vas. In die denominasie waarvan ek lid is, is vas nie ‘n algemene gebruik nie. Nee wag! Nog lank voor dít het ons bybelstudiegroep een keer tydens die lydensweek iets opgegee. Ek het koffie opgegee. Dis ‘n gebruik wat ek nog gereeld jaarliks doen. Deesdae gee ek alle drinkgoed, behalwe water, op in daardie tyd. Wat ‘n heerlike tyd van hart skoonmaak, liggaam skoonmaak, siel skoonmaak.

Toe ek nog ‘n aktiewe suikerverslaafde was, was ek honger in die oggend as ek wakker word. Dit maak nie saak hoe laat nie, die eerste ding wat ek moes doen, was eet. Dus, toe God vir my bewusmaak van ‘n geloofsvas, was dit vir my verskriklik om die vorige aand laast te eet en te moes vas tot … 10 vm! Ek het gebewe. Ek was honger.

Die volgende keer het ek tot middagete, rondom 12:30 gevas (van die vorige aand so 7 nm af). Ek het die horlosie dopgehou. Tóé het ek gewaag van 7 nm tot 6 nm. Die laaste paar ure het ek keer op keer op die horlosie gekyk. Later minute afgetel.

Toe begin ek met Banting. En die vas raak makliker. Want die kos wat ek eet hou langer. Later was ‘n tot 6 nm vas glad nie moeilik nie.

Intussen het ek begin om slegs 2 keer per dag te eet. Nie amptelike Intermittent Fasting nie, maar 2 keer om my afskeiding van insulien totaal te minimaliseer. Ek kry dit nogal heel maklik reg solank ek net nie aan IETS proe of knibbel nie, dan is my vas gebreek.

Ek volg graag Less of Lee se blog, ‘n persoon wat vertel van sy reis met gewigsverlies. In hierdie bloginskrywing vertel hy van sy gereelde uitgebreide vas. Ek dink hy vas 3 DAE aanmekaar! Dit het my ‘n bietjie laat oplees hieroor. Uitgebreide vas. Extended fasting. Interessant genoeg sê hulle dat jy dit nie sommer die eerste keer sal regkry as jy nog nooit gevas het nie. Jy moet ook vasfiks wees.

Wel, ek het net daar besluit om dit te probeer. Nie 3 dae nie, maar 36 uur. Die 36 uur sou vanoggend half 8 oorskry wees. Intussen het ek besluit om tot half 1 te wag, want anders gooi ek weer my normale eetpatroon van 2 keer per dag, slegs middag- en aandete, uit. Ek trek nou by 38 en ‘n half uur en doen regtig goed. Om die waarheid te sê, voel ek regtig nie honger nie. Wel, ek moenie aan kos dink of dit sien nie, dan sal die prentjie dalk anders lyk. Dis wat hulle sê, dat jy net honger sal voel wanneer dit jou normale etenstye is. Ek voel nie bewerig nie. Net lekker.

In hierdie tyd drink ek baie water, ook tee en gisteraand het ek ‘n bietjie bone broth (aftreksel) gedrink wat dalk ook nie regtig nodig was nie.

Toortsie

Ns. Dit was toe ‘n 41-uur vas en as ek eerlik moet sê sou ek nog kon hou tot vanaand. Hopelik is daar ‘n bietjie tussen die vetreserses gedelf …

Skielik is dit oor

Ek is baie lief vir mense, maar ook vir my stiltye. Mense gee my energie. Laat my waardevol voel. Deel voel. Dat ek behoort.

Kyk, vroëer jare het ek hard gespeel en hard gewerk. Baie hard. Ek hét al rustiger geraak, glo dit as jy wil. Baie van my werk afgeskaal. Speel ook nie meer heeltemal so hard nie. Want ek kan nie meer so byhou nie. Het ook rustydjies tussenin nodig.

Hierdie afgelope paar weke was dit nou weer so, maar in middeljarige terme. Hard gewerk en hard gespeel. Heerlik. Ons gesin was mos op ‘n gesinsvakansie, maar heeltemal onverwags, onbepland was die hele lot ook die naweek vóór ons weg is, almal saam. Nie dat hierdie ouma omgee nie! Veral nie as daar nog so ‘n paar dae werkstyd tussenin is en ouma net weer haar punte bymekaar kan trek nie.

En nou, ná 2 weke se hard speel, (nee! Hard WERK!🙈) was die hele lot weer bymekaar. Met ‘n naweek wat sommer ‘n lekker langnaweek geword het vir my. Want ‘n Aussie niggie en neef en kleinding het kom kuier. My span was al huis toe, en ons kon toe lekker saamkuier met die Aussies. Sommer van die juwele in ons distrik geniet, soos die De Hoop Natuurreservaat. Ag, dis elke keer lekker om daar te kom. Die elande, die bontebokke … Hy laat my neerlê in groen weivelde, na waters waar rus is lei Hy my heen. Koppie Alleen, die seeplekkie met sy ongerepte see wat om persoonlike redes vir my baie ná aan die hart lê. Ons kon walvisse sien water spuit, maar nie een het bo die water uitgekom nie. Malgas met sy pont is altyd lekker. Selfs nou met die pont wat met diesel aangedryf word en nie meer met die hand getrek word nie.

En nou is almal weer weg. Ouma kan weer haar punte bymekaar kry. Dalk ‘n ruskansie ook …, die ouderdom is ook maar hier.

Maar my hart is vol. Ek is ryk aan liefde. My hart klop lekker. Want dit was heerlik verby. Met sommer van die niggies en nefies wat hier in my dorp woon wat ook ingeval en ingeloer het. Wat meer kan jy vra?

Mag ons nooit ophou om by mekaar te kuier nie. Selfs nie in hierdie ekstra besige wêreld waarin ons tans leef nie. Want mense is nie gemaak om alleenlopers te wees nie. En jy kan sê van familie wat jy wil, familiekuiers is net anders. Want ons wortels lê diep. Om die waarheid te sê, ons hét dieselfde wortels. En dís die verskil.

Toortsie