Net 'n eier

Dit is so dat ek baie lief is vir eiers. Soos ons vriend, Danie, sê, kan ‘n eier nooit verkeerd wees nie. Ek voel ook so.

Maar ek is lui ook.

Toe ek vyf en ‘n half jaar gelede het om die Bantingleefstyl te volg, het ek elke oggend twee eiers, ‘n halwe avokado en ‘n tamatie geëet. Nou wil ek eers iets sê oor die vyf en ‘n halwe jaar.

Vir die kitsdieëters klink vyf en ‘n halwe jaar verskriklik. Moet hulle dit SO LANK doen? Hulle wil dit net vir ‘n week doen, net gou ‘n paar kilogramme verloor en dan wil hulle weer terugval op hulle ou eetmaniere.

Ek hou juis van Banting omdat dit VOLHOUBAAR is. Omdat ek dit vir soveel jare kan volhou en gesond bly. Om die waarheid te sê, om gesonder as ooit te wees. Nie soos die wysneushuishoudkundige vir my gesê het dat dit gevaarlik is om dit langer as ses maande te volg nie, maar in dieselfde asem gesê het dat as jy dit een keer begin doen het jy nie weer anders mag eet nie, want, beskuldigend, dis wat Tim Noakes sê. Sy het nie die boek gelees nie. Wel, ek hoop dat ek dit vir die res van my lewe sal kan doen, dat omstandighede my dit sal toelaat. Want dit werk vir my. Ek dink glad nie meer aan suiker of stysel nie. Om die waarheid te sê, suiker en stysel maak my SIEK. Ek het die meeste van my gewig in die eerste jaar verloor en sedertdien behou ek my gewig. Geen ander dieet kon dit vir my gee nie.

Ontbyt. So het ek vir baie jare elke oggend my eiers gebak. Iewers het ek lui geword. En het ek begin dubbelroomjoghurt eet met neute en ‘n vrug. Heeltemal binne die reëls. Lekker vinnig en maklik. Lig. Gesond. En dit het vir my gewerk vir ‘n baie lang ruk.

Tog het ek gevind dat ek weer meer lus kry vir tussenin eet. Of dit die joghurt se skuld is, kan ek nie sê nie. Wat ook gebeur het, was dat my porsie joghurt ook groter en groter raak. En dat ek later in die dag sommer nog weer lus kry vir ‘n soortgelyke happie.

By Banting mag ‘n mens ‘n vrug op ‘n dag eet. Afhangende van die vrug en die hoeveelheid, mag jy gewoonlik dan nie eintlik veel meer van die oranjelys eet nie. Jy mag ook dubbelroomjoghurt eet. Tog word ons soms gewaarsku teen suiwel. Eintlik melk. Die kase en die botters maak nie regtig saak nie, dit word van room gemaak. Melk bevat egter baie koolhidrate.

En joghurt word van melk gemaak. Nie van room nie. Van dieselfde melk met die baie koolhidrate.

Ek het weer begin eiers bak in die oggend. Sommer drie eiers vir ontbyt met ‘n snytjie kaas oor en tamatie.

Baie dinge het gestabiliseer. Ek kry nie meer heeldag lus vir eet nie. Ek voel versadig. Die skaal stabiliseer weer.

Nee, ek gee nie die joghurt die skuld nie, ek het dit darem te lank geëet sonder erge gevolge. Ek dink net die eiers doen hulle ding. En ja, ek eet tog nog soms ‘n bietjie dubbelroomjoghurt, maar nie meer soveel soos wat ek gedoen het nie.

Toortsie

Protokol

Ek is nie goed met protokol nie. Ek sal nie ‘n goeie afgevaardigde vir ons land wees nie, ek sal ons in die skande steek om elke hoek en draai. Voor ek 45 geword het, kon jy dit nog waag, maar nadat ek besluit het om ‘ek’ te wees, het die bietjie protokol wat daar moontlik nog kon wees, verlore gegaan. Ek kan selfs soms nie eers met myself huishou nie!

In Egipte het ek alle moontlike foute gemaak waaraan jy kan dink, selfs nadat ons ‘n inligtingsessie vooraf gehad het van wat om te doen en wat nie. Ek het mans met die hand gegroet. My neus geblaas. Kyk, dis een ding wat ek steeds nie verstaan nie, ‘n mens blaas nie jou neus in Egipte nie, dis swak maniere, ‘n mens vee dit net af. Intussen verkoop hulle tissues om elke hoek en draai. Dalk ken hulle nie hooikoors nie, of dalk het hulle dit nou eers ontdek? ‘n Vrou gee nie geskenke vir ‘n man nie. Ek het gevra of die vrouens nie saam met ons gaan eet nie. Ek het vir ‘n nie-swanger vrou gevra wanneer sy verwag. Ek het ‘n klomp kinders met die hand gegroet, vir dogtertjies drukkies uitgedeel.

In my konsentrasie om my ma eerste te groet, storm ek verby die belangrikste persoon van die dag en groet hom later. Ag, ek weet nie wat ek nog alles verkeerd doen nie. Die punt is, ek doen die een ding ná die ander verkeerd. Ek doen. Ek trek verkeerd aan na funksies. Praat uit my beurt uit. Val mense in die rede. Vra vir die verkeerde persoon of ek by hulle aan die tafel mag sit.

In die boek, Ghost Boys, wat gegrond is op die stories van twee ware verhale waar kinders onnodig doodgemaak is, is die een seuntjie dood omdat hy die geld in die vrou se hand gesit het en haar vriendelik gegroet het toe hy loop. Dit was baie jare gelede toe swart kinders beslis nie so iets mog doen nie. In Amerika.

Kleintyd is ek geleer dat die kind eerste die volwassene groet. Die mindere die meerdere. Net so is in die swart kulture geleer dat die meerdere die mindere groet. Kan jy jou indink hoeveel misverstande daar gekom het? Onnodig? Vir die een groep is oogkontak belangrik, vir die ander persoon is dit ‘n teken van disrespek. Christene sê, groet mekaar met ‘n broederlike kus. Ander sê dat enige kontak met die teenoorgestelde gesag amper gelykstaande aan seks is.

Net so moet die bure die nuwe intrekker verwelkom. Die nuwe intrekker is nie veronderstel om die inwoners wat voor hulle ingetrek het, eerste te nooi nie. Watter ander belaglike protokolreëls is daar nie? Julle kan dit sommer hier in die kommentare noem, of op julle blogs skryf daaroor.

Iemand vir wie ek baie lief is, toe sy nog meer mobiel was, het ‘n kêrel gehad. Albei in die ouetehuis. Hulle kuier tog te lekker saam. Hulle drink saam tee, speel speletjies saam. Ewe skielik kom ons agter hier is ‘n ongemaklikheidjie. Die oom dink die tannie het ‘n probleem met hom, want sy kom sit nie meer by hom as hulle saamsing nie. Sy dink weer hy is kwaad vir haar, want sy kan mos nie sommer net by hom gaan sit nie, hy behoort haar te nooi! Intussen verlang beide na mekaar se geselskap, maar protokol verhoed dit. Ek stem darem saam met haar dat ‘n vrou nie agter ‘n man aanloop nie, maar as julle nou al hoe lank baie goeie vriende is?

Nou ja, soos ek reeds gesê het, is ek nie goed met die protokolreëls nie. Ek leef sommer net my lewe voluit. Ek besef almal is besig, niemand het vir my sit en wag om hier in te trek sodat hulle my kan bederf nie. Nee man! As ek lus het vir mense, nooi ek hulle sommer self. Eerste. As ek iemand wil groet, groet ek sommer eerste, wie sê die ander persoon is dalk skaam of ingedagte en dink nie op hierdie oomblik daaraan dat hy versonderstel is om eerste te groet nie? Solank ons dit in liefde doen sonder om ander te na te kom.

Groete

Toortsie

Gasvryheid – Bybelstudiegroepe

Ons gemeente se tema vir die jaar is gasvryheid. Ek weet dat ons in hierdie jaar sekerlik uitgedaag gaan word om gasvryheid te betoon op elke denkbare manier, ook oor grense heen. Die dominee praat van straatbraaie, bybelstudiegroepe, kuier by die bure. Kuier is ‘n lekker woord. Ek hou daarvan.

Ons bybelstudiegroep kom al van 1992 af bymekaar. Dis nou ons ag-en-twintigste jaar! In die vroeë neentigerjare het Ds Stan baie moeite gedoen en mense geïnspireer om bybelstudiegroepe te begin. Verskeie groepe is in daardie tyd begin met goeie gevolge. Mense het ‘n oplewing in hulle geloof beleef. Gegroei oor jare. Party van daardie groepe bestaan steeds, ander het met tyd doodgeloop. Danksy baie genade van God bestaan ons groep steeds.

Elke groep het sy eie identiteit bepaal. Ons groep het oor jare soms gegroei, ander kere gekrimp. Ons het steeds ses van ons stigterslede in ons groep en natuurlik nog ‘n paar mense wat intussen aangesluit het.

In daardie jare het ons almal nog klein kindertjies in die huis gehad. Soms het hulle stil kom sit en luister, ander kere het hulle die huise behoorlik omgekeer solank ons bybelstudie hou. Wat verblydend is, is dat soveel van ons groep se kinders nou self aan bybelstudiegroepe behoort as volwassenes.

Oor die jare het groepe se manier van doen, verander. Bybelstudiegroepe het selgroepe geword en omgeegroepe, Amosgroepe, elkeen met sy eie reëls. Ons het sommer net ‘n bybelstudiegroep gebly en klaar.

Ons groep volg steeds maar omtrent dieselfde patroon as destyds: Ons begin deur saam te sing, dan doen die gasheer of -vrou ‘n gebed. Ons doen bybelstudie uit ‘n boek wat deur ‘n kundige geskryf is. Sluit af en kuier tog te lekker saam daarná.

Ons maak dit nie ingewikkeld nie. Ons doen nie ingewikkelde boeke wat bó ons vuurmaakplek is nie, maar gebruik eerder maklik verstaanbare boekies. Ons verwag ook nie dat groeplede ‘n klomp voorbereiding moet doen nie, alhoewel dit beslis aan te bevele is om voor te berei.

Ons moedig spontane gesprek aan en beklemtoon dat geen antwoord ‘reg’ of ‘verkeerd’ is nie. Ons gee ook glad nie om as daar soms ‘n bietjie van die onderwerp afgedwaal word nie. Op die ou end gaan dit oor goeie gesprekvoering rondom die Bybel.

Ons is nie rigied nie. Kan iemand dit ‘n keer nie bywoon nie, is dit ook nie die einde van die wêreld nie. Kan ‘n hele paar mense dit nie bywoon nie, stel ons dit uit tot ‘n volgende keer.

Ek is dankbaar om aan so ‘n groep te kan behoort waar ons deel in mekaar se vreugde en pyn. Mag ons groep nog lank bymekaar kom en mag hier in hierdie jaar sommer ‘n klomp nuwe groepe begin wat die vreugde van saamkuier leer ken.

Toortsie

Toespraak oor die dag toe ek baie kwaad was

Wat ‘n interessante onderwerp stuur Google vir my: ‘Toespraak oor die dag toe ek baie kwaad was.’ Ek dink dit is ‘n onderwerp waaroor elke persoon lekker kan skryf, want almal van ons raak een of ander tyd kwaad. Ons almal hanteer die kwaad net nie altyd dieselfde nie.

Ek gaan egter nie vir jou die toespraak skryf nie. Dalk maak dit jou nóg kwater! Wat ek gaan doen, is om jou te probeer help en lei om jou eie toespraak te skryf. Ek gaan vir jou vrae vra en jy kan dit antwoord. Skryf alles neer wat in jou gedagtes opkom na aanleiding van die vrae wat ek vra, selfs al dwaal jou gedagtes effens, want dit lei jou dalk tot ‘n volgende punt. Wanneer jy klaar is, sif jy jou gedagtes, orden dit en skryf jou toespraak.

Wil jy ‘n ernstige toespraak maak, of gaan jy dit dalk ‘n ligter toespraak maak omdat die situasie eintlik lagwekkend is?

Is jy ‘n persoon wat maklik kwaad word? Indien ja, hoekom word jy so maklik kwaad? Kry jy dit reg om jou emosies te beheer as jy so kwaad word? Wat doen jy om jou emosies te beheer? Hoe gee jy uiting aan jou emosies?

Indien jou antwoord op bogenoemde vraag ‘nee’ is en jy nie so maklik kwaad raak nie, wat doen jy om kwaadword te verhoed? Hoe hanteer jy jou emosies? Wat doen jy as jy wel die slag kwaad word?

Jou toespraak gaan oor ‘n dag wat jy regtig kwaad was. Dink aan so ‘n geleentheid. Wat het daardie dag gebeur? Gaan jy ‘n ware storie skryf of gaan jy iets anders uitdink? Indien jy ‘n regte storie wil skryf, sal ek jou aanraai om eers goed daaroor te dink of jy ‘n storie wil vertel wat iemand in jou gehoor direk gaan raak. Of ‘n storie waaroor jy baie sensitief is, dink mooi of jy nie jouself blootstel nie? Jy wil tog nie ‘n skinderstorie of groter ontploffing met jou toespraak veroorsaak nie, of hoe?

Hoe gaan jy die storie vertel? Gaan dit jou weer van vooraf kwaad maak? As dit iets baie persoonliks is, wil ek jou aanraai om iets anders te kies.

Jou storie. Wat het daardie dag gebeur? Vertel die storie so goed as moontlik, maar moenie name noem indien dit nie regtig nodig is nie. Probeer ook om nie rassisties, seksisties of afbrekend op enige manier te wees nie.

Dink ‘n bietjie: Hoekom het dit jou so kwaad gemaak? Is jy te ná gekom? Was dit onregverdig? Was dit onnodig? Het dit jou herinner aan ‘n ander keer wat jy ook kwaad geword het? Is dit die eerste keer wat jy so iets oorkom?

Hoe het jy uiting gegee aan jou woede? Het jy net stilgebly, omgedraai en weggeloop? Of het jy ‘n kabaal opgeskop? Het jy lelik gepraat, geskree? Gehuil?

Kon jy ná die tyd jou saak stel of was dit ‘n verlore saak? Toe jy weer die feite oordink, het dit toe anders gelyk? Was dit dalk ‘n misverstand? Of selfs dalk ‘n grap? ‘n Poets? Was jou kwaadwees geregverdig? Of onnodig?

Het die persoon vir jou om verskoning gevra ná die tyd? Of het jy dalk vir hom om verskoning gevra omdat jy oorreageer het?

Hoe voel jy nou oor die situasie? Skaam? Beter? Of lag jy selfs daaroor?

Dink jy jy sal weer so kwaad word of gaan jy in die toekoms probeer om jou emosies beter te beheer? Indien jy dit beter wil beheer, wat dink jy kan jy doen om dit reg te kry?

Ek hoop dit kon jou help.

Toortsie

Uitdaging aan die blogmaats: Skryf ‘n blog hieroor. Dit kan ernstig wees of lagwekkend.

Vir nog opstelonderwerpe kan HIER gekliek word.

Gou-gou Karoo toe

Die skielike dood van ‘n baie goeie vriend noop ons om vinnig die langpad Karoo toe aan te durf. Ek pak vir ons heerlike Banting padkossies in: gekookte eiers (hoe dan nie), boereworsstukkies, ‘n klein stukkie kuduhaas van die vorige aand, ‘n verskeidenheid kase (gouda, camberbert, white rock en ‘n roomkaas met peper rolletjie, ‘n flessie met wortelstokkies, komkommerskyfies en kiwi-vrugskyfies, ‘n appel of twee. Soos almal weet, is ek mos lief vir kos. Lief vir eet. Kos speel mos ‘n belangrike rol in my lewe. Bottels gevriesde water wat stadig ontdooi en vir ons heelpad van lieflike koue water voorsien.

Iewers raak Toortsie honger en kom die flessie vars slaaigoed handig te pas. Ons stop in die pragtige Meiringspoort, wat vir my baie goeie herinneringe inhou omdat ons ons eerste paar jaar van getroude lewe daar gewoon het en ek voor die troue ook nog vir ‘n paar jaar gereeld daar gekuier het. Hulle hou die piekniekplekke pragtig in stand. Ons eet ‘n heerlike vroeë middagete en het genoeg oor om vir die skoonmakers ook te kan gee.

Op pad Beaufort-Wes toe maak ‘n kar van voor af vir ons angstig ligte. Ek dog ons ry te vinnig en dat sy ons wil waarsku, maar nee, sy waarsku ons dat die pad toe is by Beaufort-Wes, hulle is besig met ‘n oproer. Blykbaar omdat skoolbusse nie meer kinders nader as vyf kilometer van die skool af mag optel nie. Ek wil nie snaaks wees nie, maar as ek kleine kindertjies het wat moet skool toe gaan en die kind moet vyf kilometer skool toe stap en terug, het ek dalk ook saamgedans.

Die persoon waarsku ons net betyds, want twaalf kilometer verder kon ons afdraai na Rietbron en met ‘n grondpad ry tot by Nelspoort en dan Drie Susters, tot by Hopetown.

Ons kuier die aand rustig saam met die familie en eet allerhande lekkernye wat van die rooster af kom: oepsies (strokies varkspek om ‘n kersie gedraai), sosatiestokkies waarom spek gedraai is, varkrepies, hoendervlerkies op stokkies. Lieflike slaaie. Terloops, waar kry ‘n mens vars agurkies om in te lê?

Ons eet ‘n heerlike ontbyt in Orania by Stokkiesdraai. Ek huiwer soms om spek en eiers in ‘n restaurant te bestel, dit kan soms geneig wees om baie olierig te wees. Stilweg wonder ek of ek nie maar mag vra dat hulle dit vir my in botter gaarmaak nie. Gelukkig het ek nie nodig gehad om dit te vra nie, die spek en eiers, kaasworsie en skaapstertjies was heerlik! Skaapstertjies vir ontbyt! Wat meer kan ons vra?

In ons verbeelding beplan ons om vanaand op die terugpad op Rebusfontein in my huisie te slaap. Die kamer hét mos ‘n dubbelbed met ‘n lappieskombers. My manlief wil al lankal die Towerinne ontmoet en, soos dit vir my klink, is die meeste van hulle reeds daar en het hulle die bure raakgeloop. Blykbaar ‘n kluisenaar, maar ek dink dis g’n ‘n kluisenaar nie, hy sal tog te bly wees vir ons vriendelike en vrolike geselskap. Vanaand brand die braaivleisvure hoog by my huisie en Towerinne, julle is welkom. Daar sal allerhande verversinkies wees om te geniet, meestal Banting, want dit klink my julle is besig om hand-uit te ruk met die suiker. Ai tog!

Groete

Toortsie