Kreatief – Die Kern Deel 2

In die eerste deel van Die Kern was die Goue Vroue uitgedaag om hulle hartsgeheime terug te skryf. Om dit wat hulle letterlik uit hulle lewe geskryf het, terug te skryf. Dit kan HIER gelees word. Sommige van ons het ons ware stories kom vertel. Diep stories. Hartseer stories. Ander het fiktief geskryf rondom Rebusfontein.

Elke persoon het ‘n storie. Almal van ons het al goeie én swaar tye beleef. Al hoe meer bundels met verskillende mense se ware stories sien die lig. Dalk het jy ook ‘n behoefte om jou storie te vertel, selfs al is jy nie een van die Goue Vroue nie. Daarom, as jy lus voel om ook jou storie te skryf, die bladsy wat jy uit jou boek geskeur het, terug te skryf, wil ek jou nooi om dit te doen. Skryf dit op jou blog of op facebook, verwys na die Inlinkz skakel waar die ander persone ook hulle stories geskryf het en heg jou storie daar aan by die Inlinkz sodat ons daarvan kan weet. Kom heg die skakel ook by die kommentare aan van hierdie bloginskrywing, of ‘tag’ hierdie bloginskrywing asseblief.

Dit is die deel een.

Met ‘Hekel en word heel’, wat nou al ‘n tweede bundel uitgegee het, kom my deel twee van Die Kern Uitdaging. In hierdie deel van die uitdaging hoef jy nie so in diepte van jou krisis te vertel nie, behalwe natuurlik as jy wil. Die doel van hierdie uitdaging is: Hoe het kreatiwiteit jou gehelp om heel te word? Watter kreatiewe dinge het jy gedoen? Hoe het jy dit gedoen? Vertel vir ons asseblief. Wys selfs foto’s as jy het. Stories van hoop sodat ons vir ander wat deur moeilike tye gaan, ook hoop kan bring.

Hierdie uitdaging is vir enige persoon wat wil deelneem.

Toortsie

Hoe maak ek kombuistyd minder?

Sommer net na aanleiding van ‘n gesprek. Ek dink nie dit is regtig nuwe nuus nie. Hoe maak ek my kombuistyd minder? Ja, ek maak baie kos en gee nie om om dit te doen nie, tog is ek ‘n lui kok en baie keer nie lus vir kosmaak nie.

Ek kook in grootmaat. Ek maak te veel kos wanneer ek dit doen. Al is ons net twee mense in die huis, maak ek byvoorbeeld 3 kg bobotie op ‘n slag. Of as ek hoenderstukke gaarmaak, maak ek meer as wat ons sal eet, verkieslik sommer vir twee keer se eet. Dan vries ek dit in bakkies, of ek maak dit in kleiner bakke gaar wat ek net so vries en uithaal. Ek weet daar is baie mans wat nie daarvan hou om ‘opgewarmde’ kos te eet nie. Ek is dankbaar dat my man nie omgee nie. Om die waarheid te sê, bredie raak lekkerder as dit ‘n bietjie gestaan het. En die meeste vleise warm eintlik baie goed op. So ja, ek kook selfs ‘n dubbele porsie bredie ook en vries daarvan vir ‘n volgende keer.

Groente werk nie so goed as jy dit so gaarmaak nie. Ahoewel, ek maak gewoonlik aspris ‘n groot pot spinasie, want met die bacon en kaas daarin wat ek bygooi, is dit vanaand ook nog weer lekker.

En dan lê ek graag slaaie in. Ja, dis ‘n simpel werk wanneer jy dit doen, maar eintlik glad nie so ‘n groot werk nie en om daardie potte van die rak af te haal … dán is dit lekker. Kerrieboontjies. Kerriewortels. Voor ek gebant het, beet. Slaphakskeentjies.

Ek maak byvoorbeeld ook graag ‘n groot bak broccoli-, kool of blomkoolslaai en dan eet ons ‘n paar dae daarvan. Ja, ek weet dit is vervelig, maar ek sal jou sê, dis tog te lekker om dit uit die yskas te haal! En gestolde slaaie het ek lanklaas gemaak, maar dit werk ook goed om oor twee dae te hou. Alles dinge wat my werk en my kombuistyd minder maak.

Koeke en terte eet ek te vinnig op, maar ek sal selfs as ek kaaskoek bak en dis net ek en manlief by die huis, porsies vries en uithaal wanneer ek lus het daarvoor.

En skottelgoed was? O ek is swak daarmee! Lui! Genadiglik het ek by die huis ‘n skottelgoedwasser wat baie gewillig is en graag was as hy vol is. Die paar goedjies wat nie in hom gewas word nie, hoop maar op totdat daar genoeg is. Ek was nie drie maal per dag skottelgoed nie. <fluister> soms nie eers elke dag nie! En op die plaas was ek eers as die borde almal vuil is, want daar maak ek nie vreeslik kos nie.

Ek moet eerlik sê dat opgewarmde kos vir my net so lekker smaak as die ware Jakob. Maar eintlik ís dit mos maar die ware Jakob, of hoe? 🙂

Toortsie

Bestekopname

Ek is sommer besig om my boeke op te maak. Om te dink waar ek staan. Met myself. En met my dinge. WIP. Werke in proses.

Want my ‘om te doen lysie’ is lewenslank en raak al hoe langer.

Want ek het mos maar altyd werke in proses. Dinge wat ek begin. Wat moet klaarkom.

Hier is goed wat nou regtig moet gebeur. Soos dat ek al my gedrukte boeke as e-boeke moet omskakel. Ek hét al op ‘n stadium met Toortsie 1 begin, maar tyd het my ingehaal. Dit was verlede jaar. Toe ek op so ‘n adrenalienvaart was. En my Toortsie 3 het seker minder as ‘n dag se werk oor, so hoekom doen ek dit nie en kry nie klaar nie? Die foto’s is al in Oktober geneem, ek het toe geweet dat ek eers in 2021 daarby gaan kom, maar hier trek ons al by die middel van April! Wat gaan aan? Dan is daar ‘n halwe skryfkursus. Kortverhaalkursus.

Dis hoekom ek soms moet boeke opmaak, soos ons in my ouerhuis gepraat het. Net ‘n bietjie gaan kyk wat is op my te doen lysie wat nou eerste prioriteit moet verdien.

Wel, ek hét op 3 Januarie Covid opgedoen. Seker nie ‘n goeie verskoning nie, maar ek was goed siek, hoor! Hondsiek. Daarná moes ek weer my lewe stukkie vir stukkie aan die gang kry.

Intussen het ons stal se rekenaar opgepak en alle data is verlore. Gelukkig is dit ‘n stoet en stuur ons baie gereeld die inligting vir Jersey SA en Stamboek. So alles is darem nie heeltemal verlore nie. Maar al daardie koeie moes weer op die stelsel kom. Gelukkig het ons melkstalbestuurder die meeste daarvan gedoen, maar ek moes ook help. Is steeds besig. Want as gevolg van die opgepakte rekenaar kon ek nie voor alle diere op is en aan die gang nie, die koeie registreer nie.

En vroeg in Maart moes die VLV kompetisieartikels ingegee word. En dit moes klaar kom. Nee, daar is nie moete hierby betrokke nie, ek hoef dit nie te gedoen het nie, maar ek wou. Sjoe, ek het darem die hele verlede jaar aan die groot artikels gewerk, natuurlik wou ek dit ingee!

En toe was ons vir ‘n paar dae weg.

So, wat het ek nou besluit ná my bestekopname? Nadat ek boeke opgemaak het?

Dat ek in hierdie week my Engelse Toortsie se e-boek moet regkry en publiseer. Dis nou eerste prioriteit, want een of ander tydskrif in Amerika, gemik op Suid-Afrikaanse Vroue, wil graag een van my resepte insit. En dán wil ek hê dat die e-boek beskikbaar moet wees. Mens weet mos nooit?

Dat die staladministrasie wat ek wel moet doen, registrasies en sulke dinge, ook in hierdie week moet gebeur.

Dat Toortsie 3 dan die volgende prioriteit is en ek my deel van die werk moet afhandel sodat dit na die proefleser en bladuitlêer kan gaan en dit gedruk kan word. Ja, tussendeur is ek heeltyd by die proses betrokke en sal ek nog ‘n hele twintig keer weer deur die boek moet gaan. Daar moet nog ‘n klein veranderinkie aan een van die resepte kom, dit moet nou gedoen word en klaar.

Dan sal ek weer kyk wat aangaan. My kleinseun se babakombers wat ek nou groter hekel, gebeur so tussenin en ek wil begin aan hierdie jaar se nuwe borduurprojek en dan kom daar nog ‘n borduurkursus ook …

Ag, dit is lekker! Die lewe is lekker! Veral as jy jou kreatiwiteit mag uitleef. Want dit is nie altyd moontlik om dit te doen nie, né, maar as ek dan nou tydjies moet steel om dit te doen, soos om in die middel van die nag as jy wakker lê stilletjies op te staan … hoekom dan nie? Al wat gebeur is dat jy dan iewers in die middel van die dag poot-uit voel, maar daaraan kan ‘n mens mos ook iets doen as jy gelukkig is, of hoe?

Toortsie

Breinboompies

Ek lees nou ‘n wonderlike boek wat ‘n vriendin lank gelede vir my aanbeveel het. Healing begins with the sanctification of the heart. – Deur Dr MK Strydom. Dr Strydom is ‘n mediese dokter, maar ook ‘n Christen, ‘n gelowige. Een wat God soek in Sy Woord. Een wat graag wil hoor wat Hy sê. Sy haal dus gereeld die Bybel aan in om haar punt te staaf. In hierdie boek verwys sy ook baie keer na Dr Caroline Leaf se nuutste navorsing oor die menslike brein.

Ons almal weet tog dat ons gedagtes ons siek kan maak. Geestelik siek. Dit is nie ‘n nuwe gedagte nie, maar wat ek nie soveel besef het nie, is dat ons gedagtes ook ons liggaamlik siek kan maak. Ja, toe ek so swaar gedra het aan emosionele dinge, hét ek gesê dat ek dit in my liggaam voel. Tog sou ek dit nie regtig waag om dit sommer te verkondig nie.

Dr Leaf sê in Maak ‘n Kopskuif – Elke Dag dat 75-98% van alle siektes wat ons ervaar, ‘n direkte gevolg is van wat ons dink! Dat dit wat ons dink, ons beide fisies en emosioneel raak.

Dr Strydom beskryf ons dit wat ons dink as boompies wat in ons brein vorm. Wanneer ons goeie gedagtes dink, mediteer oor die Woord, word gesonde, digte boompies gevorm in jou brein (letterlik), maar wanneer ons negatiewe dagtes oordink en bedink, word meer doringagtige boompies gevorm (ook letterlik). Deur te mediteer oor positiewe of negatiewe gedagtes, word die herinneringe gebou en ervaar jy ‘n emosie. Wanneer ons egter ‘n positiewe of negatiewe gedagte kry en dit dadelik laat vaar, word dit net ‘n warm lug wat uitgeskei word en bou dit nie aan die emosie nie. (Ek hoop ek dra dit nou korrek en verstaanbaar oor.)

Negatiewe denke, soos woede, haat, bitterheid groei soos onkruid en neem spasie op in jou brein. Elke keer wat jy weer oor dieselfde negatiewe gedagte kry, groei daardie doringboompie en maak dit jou op die ou end siek. Sy noem dat bitterheid byvoorbeeld aanleiding kan gee tot borskanker. Vrees en angstigheid tot hoë bloeddruk, angina, allergië en asma. Woede tot aneurisme, beroerte en aambeie. Jaloesie mag osteoporose tot gevolg hê. ‘n Lae selfbeeld en skuldgevoel kan depressie, verslawing, megrain en ander outo-imuunsiektes veroorsaak. Skrikwekkend!

Dit is daarom dat ons negatiewe gedagtes wat so maklik insluip, moet beveg met alle mag. Ons moenie toelaat dat kwaadwees wortel skiet in ons harte en oorgaan tot woede en bitterheid nie. Al is dit vir ons moeilik, moet ons probeer om te vergewe, of soos ek in TPM geleer is, die kwaad te laat gaan. Doelbewus die kwaad te laat gaan. Want, die kwaad wat ek in my dra, selfs al het ek alle rede daartoe, maak vir my siek. Dis ék wat die las daarvan dra, nie die ou wat die kwaad gedoen het nie. En dan glo ek ook meer as ooit dat as ons so ‘n slegte emosie in ons hart dra wat aanmekaar sy kop uitsteek, dit goed sal wees om die wortel daarvan te loop soek. En by die Here waarheid daaromtrent te kry. Want baie keer dra ons swaar aan iets omdat daar ‘n leuengebaseerde oortuiging is wat ons in ons eie harte dra, iets soos dat ek nie goed genoeg is nie, of dat ek ‘n nikswerd is, of dom is, of wat ookal.

Dit is nie voorspoedsteologie wat ek verkondig nie. Alle genesing moet steeds gebeur deur God se genade. Maar ons moet let op ons gedagtes, dit staan ook in die Woord.

Toortsie

Soms vergeet ek

Soms vergeet ek hoe lekker sekere goed smaak. Soms vergeet ek selfs van sekere van my eie resepte. Resepte wat in my boeke is! En, net indien jy wonder, ek gebruik my eie boeke elke dag! Want in die eerste plek skryf ek dit mos vir myself. Maak ek nuwe resepte en verwerk ek ander vir my eie gebruik.

Maar, ek weet nie van jou nie, soms verval ek sommer in dieselfde ou goedjies elke dag. Vergeet ek om ‘n slag deur my eie boeke te blaai. Of ek raak te besig met nuwes toets en maak.

En dan stuur iemand skielik vir my ‘n foto van iets wat hulle uit my boek gemaak het en ek dink: WOW! Ek moet dit ook ‘n slag maak.

Of iemand doen navraag oor ‘n reseppie en ek onthou weer en maak dit.

Of ‘n resep is seisoensgebonde. Soos kwepers. Vandag het ek kwepers in my huis gehad en soek toe hulp in Toortsie 2. ‘Hemelse kwepers’ is die resep se naam. En nadat ek dit seker ‘n jaar of twee laas geëet het, kan ek net een ding sê: daar is ‘n rede hoekom ek dit ‘hemels’ genoem het. Want dit ís hemels. Uit ‘n ander wêreld. Lieflik. Soet en romerig. Ryk. Lekkerder as poeding. En die nasmaak wat ‘n rukkie in jou mond agterbly … hemels. Regtig hemels.

Groete

Toortsie