Die merk van die dier

Jare gelede het ek ‘n reeks boeke deur Tim LaHaye en Jerry B Jenkins gelees. Dit het gehandel oor die Wegraping. Alles wat in Openbaring gebeur is verwerk in ‘n fiktiewe storie. Dit was die eerste keer wat ek van die Wegraping gehoor het. Al die beelde wat in Openbaring gebruik is, het lewe gekry voor my oë. Alles is letterlik opgeneem en wat met die mense wat agter gebly het gebeur het, was angswekkend. Ons moet gereed wees. Ongeag of die Wegraping gaan gebeur en of Jesus net kom en of ons dalk gaan sterf voor dan, ons moet gereed wees.

Ek het die idee van die Wegraping glad nie verstaan nie. Jesus gaan mos een maal kom en klaar. En ons weet nie wanneer dit gaan gebeur nie. Hoe kom Hy en gee ons nog ‘n kans en oor 7 jaar kom Hy weer?

Maar nou het ‘n ander boek in my skoot beland: After the Rapture – An end times guide to survival deur David Jeremiah. En skielik maak dit vir my meer sin. Nee, Jesus kom nie en kom weer nie. Hy roep net Sy kinders wat in Hom glo voor die heel laaste tye aanbreek. Die boek is geskryf vir mense wat agterbly ná die Wegraping. En nee, die Wegraping het nog nie gebeur nie. En ek hoop van harte dat ek nie een sal wees wat agterbly wanneer dit gebeur nie. Jeremiah bekyk Openbaring vanuit ‘n ander perspektief.

Ek is baie lief vir Openbaring. Dit is vir my ‘n boek van hoop vir hulle wat in Jesus Christus glo. ‘n Boek wat Openbaring op ‘n baie duidelike manier verklaar, is Openbaring Ontsluit deur Riekert Botha.

Die merk van die dier. Jeremiah skryf aan hulle wat agterbly: MOENIE DIE MERK NEEM NIE. Wanneer die Antichris jou sal dwing om die 666 op jou liggaam te laat tattoëer of hoe dit ookal aangebring sal word, moenie dit neem nie. En ja, jy gaan verhoed word om te koop of te verkoop. Om kos te koop. Om dokter toe te gaan. As jy nie die merk gaan neem nie, gaan jou alledaagse lewe hel raak. Gaan vervolging van hulle wat in Jesus Christus glo, baie vererger.

Terwyl ek dit lees, kry ek so ‘n effense benoudheid oor my. Ek dink aan die druk wat daar was om die inenting teen Covid te kry. En nee, die inenting was NIE die merk van die dier nie. Ek het baie oor die inenting gelees, veral wat navorsers daaroor geskryf het. Nie sommer net ‘nonsens’ wat oral op Facebook en Twitter verskyn het nie. Ek het selfs ‘n kursus daaroor gedoen by Nutrition Network. Ek was nie teen die inenting nie. Ek het wel gevoel dat ek, omdat ek toe reeds Covid gehad het, selfs beter beskerm was as wat die inenting vir my sou beteken. Maar die druk was groot en hulle wat fanaties ‘vir’ die ent was, wou na geen rede luister nie. Groepsdruk het gemaak dat ek my daardie dag laat ent het, selfs al het my hele wese daarteen geskree. En noudat die bewyse steeds begin instroom, is die ontkenning steeds groot by soveel wat ‘vir’ die ent was.

Ek dink dat die druk om die 666 te neem, net soveel groter gaan wees as die ou bietjie druk vir die ent. Die probleem is dat, anders as die ent, die 666 ewigheidswaarde gaan hê. Dit gaan nie net ‘n liggaamlike ent wees nie, maar ‘n merk wat ‘n invloed op die res van tyd gaan hê.

Mag ons wat glo in Hom wat lewe, sterk staan teen die aanslae en veral die druk. Mag ons oë gevestig wees en bly op Jesus Christus en mag ons gereed wees wanneer Hy kom. Mag ons eerder die 777 kies.

Toortsie

Die selfoonsage

So breek my selfoon nou die dag. Totaal uit die bloute. Totaal sonder rede.

Ek het ‘n Apple selfoon. My tweede Apple. Die eerste Apple het ek ‘n hele klompie jare gelede oornag gekoop nadat die ander maak wat ek gebruik het, elke keer een of ander pyn gehad het en ek net eenvoudig moedeloos was.

Apple nommer een het 5 jaar gehou. Toe was daar probleme en ek dink toe dat daar met my foon fout was en kry ‘n nuwe een. Die fout was toe nie met my foon nie, en ek het sowaar R3000 daarvoor gekry by die Applewinkel. Ek het vir my weer ‘n Apple gekoop, sommer ‘n kleintjie. Hy is nou al amper 3 jaar oud.

Verlede Donderdag sit ek en stiltetyd hou. Behoorlike stiltetyd noem ek dit, wanneer ek regtig lank stil word by die Here. Bid. Bybel lees. Die Woord oordink. Skryf in my bidboek. Iewers loor ek op my foon.

Nou, dis al jare lank ‘n stryd. Hoekom het ek nodig om op my foon te loer terwyl ek stiltetyd hou? Die meeste van die tyd sit ek hom sommer in ‘n ander vertrek sulke tye. Ek gaan tog nie as iemand by my kuier die hele tyd met my een oog op die foon loer nie! Dis mos swak maniere! En dit wat op die foon is gaan nie skielik wegraak nie, dit kan wag tot ek weer tyd het om daarna te kyk. en hier is ek nou met die heel belangrikste Persoon in my lewe besig en ek loer op my foon!

Toe ek uiteindelik Amen sê en my Boeke wegpak, is foon dood. Morsdood. Totaal dood. Nee, daar kom nie eers ‘n batterytjie te voorskyn as ek dit probeer aansit nie. Ook nie ná 24 uur op die laaier nie. My gewete kla my aan. Ek weet mos wat die fout is.

Neem die foon na Vodacom, ná nog ‘n paar uur skud hulle net kop. Foon sal vervang moet word. Daar is in elk geval nie Apple fone onmiddellik beskikbaar nie, daar is ‘n waglys.

Gelukkig het my man kort gelede sy foon laat opgradeer en sy vorige foon is beskikbaar. Die hele naweek sukkel ek en die nie-Apple om mekaar te vind. My en my man se kontakte is deurmekaar. Alles is deurmekaar. Die foon het ‘n heerlike groot skerm! Ons twee vind mekaar wel …

Gister kry ek skielik hierdie lawwe gedagte: Kyk gou of Appeltjie nie werk nie. Wat jy waar kry? Hoekom sal hy nou skielik wil werk? Sit hom aan … daar gebeur iets … my foon werk asof hy nog nooit ‘n probleem gehad het nie!

Die les? Soos ‘n wonderlike pappa het my Here vir my op ‘n liefdevolle manier gewys: My tyd met Hom is kosbaar. Dán wil Hy my volle aandag hê. Vir die Hele Tyd. En dat ek nooit iets belangriker as Hy kan stel nie.En dat ‘n mens iets wat vir jou SO belangrik is in ‘n oogwink kan verloor.

Ja, ek het gehoor. Ek het my speelding teruggekry, maar ek het gehoor.

Toortsie

Aan Bantingnuwelinge

Het jy besluit om die Banting (Keto) – leefstyl te volg? Hartlik geluk! Dit is een van die beste besluite wat jy nóg kon neem rondom jou gesondheid.

Ek wil jou sommer van die eerste oomblik af aanraai: Konsentreer op die reis. Op dit wat jy gaan leer. Op jou gesondheid wat jy gaan verbeter.  

Weeg altyd in dieselfde klere indien moontlik, in die oggend voor jy geëet het en met kaalvoete op dieselfde skaal. 

My vraag vandag aan jou: Hoe gaan dit met jou? Met jou gemoed? Hoekom wil jy graag Keto doen? Wil jy dit van dag 1 af voluit doen of wil jy dit rustiger vat en oor tyd dit infaseer?

‘n Baie oulike pediater by ons kursus het dit as volg aanbeveel vir die mense wat dit rustiger wil vat:

Stap 1: Probeer om alle koolhidrate uit jou drinkgoed te sny.

Stap 2: Haal alles ‘waarop’ jy kos sit, weg – die pasta, die rys, die brood en eet net dit wat bo-op kom.

Stap 3: Haal die suiker en stysel uit jou snacks uit. Geen tjips, tjoklits, ens meer nie. 

Stap 4: Nou geen rooilysitems meer nie – ook nie in jou kos nie.

Stap 5: Probeer om nie meer tussenin te eet nie.

Stap 6: Probeer slegs 2 keer per dag te eet.

Kom aan die beweeg.

Drink jou water. 

Neem sout in. Selfs net ‘n knippie sout op jou tong. Sout help vir die onttrekkingsimptome.

Hierdie week probeer hulle wat dalk nie nou al so alles wil uitsny nie, net met die drinkgoed. Nie meer suiker in jou koffie en tee nie. Verkieslik nie alkohol nie, maar as jy voel om steeds soms ‘n bietjie wyn te drink, nie meer as een glasie per dag nie. Koop vir jou kruietees wat jy sonder melk en suiker drink. Vervang die melk in jou koffie met room. 

Onthou dat as jy skielik alles los, jy vir ‘n paar dae baie sleg mag voel. Dit is normaal. Dis dan wat die bietjie sout baie help. 

Watter tipe oefening klink vir jou in jou lyn? En hoeveel? Jy hoef nie die dam onder die eend uit te ruk nie, net matige oefening en as jy alreeds oefen, hou net daarmee vol. 

Begin deur dit so eenvoudig as moontlik te maak: Maak ‘n vleis met groente vir etes. Eet soveel eiers soos wat jy wil met ‘n stukkie tamatie en komkommer. Begin leer solank die lyste sodat jy kan sien wat jy mag en nie mag eet nie. 

Rooi lys – glad nie; Oranje, net beperkte hoeveelhede, groen soveel soos wat jy graag wil eet. Lyste agterin my boek 3.

Eet wanneer jy honger is en hou op wanneer jy versadig is.

En onthou, vet is jou vriend! Veral dierevet.  

Hierdie is ‘n uittreksel uit die eerste boodskap wat ek vir nuwe deelnemers by ons Bantinggroep stuur. Ons groep kommunikeer in Afrikaans en per whattsapp. Ons ondersteun mekaar, gee mekaar raad, is sag met mekaar. Ons byt nie mekaar se koppe af of vergruis mekaar as ons sou struikel nie. Ons hou mekaar se hande vas en help mekaar om die nuwe leefstyl aan te leer.

Want ons verstaan wat dit beteken om te smag na suiker of stysel, na kosse wat so lekker lyk en is, maar ons siek maak. Ons leer mekaar ons kosgeheime en om ander kosse te maak wat selfs nog lekkerder is as dit wat ons nie meer wil eet nie.

Ons is tans ongeveer 50 in die groep. Nie almal is aktief nie. Soms val een dalk uit die bus uit en klim later weer op. Ons is ook daarmee gemaklik.

Nuwe lede is altyd welkom. Die koste is R750 eenmalig en dit sluit al drie die Toortsieboeke in.

Toortsie

Die Goue Vroue hou partytjie (hfs3)

Die Goue Vroue is ‘n groepie verbeeldingryke dames wat wonderlike avonture saam beleef in die kuberruim. Hulle het al met ‘n vlieënde tent om die wereld getoer, met ‘n luukse strykyster plesierboot die oseane verken Jumanji in Afrika gespeel, deur die ruimte getoer, partytjie gehou saam met ABBA en nog baie ander avonture beleef. Hulle woon op hulle eie dorpie, Rebusfontein, waar dit altyd mooiweer is.

Nou gaan hulle partytjie hou op Rebus en wie weet wat gaan gebeur? Ons sal moet wag en sien!

Om nog te lees, klik gerus hier: https://fresh.inlinkz.com/party/5330572ab12247dfafd5de0b9c14dd82

Hier is nuwe Goues wat verwelkom moet word en in elk geval is die Goue Vroue ALTYD lus vir partytjie hou. Ek sit natuurlik met ‘n probleem. Ek het vir Scrapydo belowe dat, as sy terugkom Rebus toe, ek vir haar ‘n banting trifle sal reghou. Dit is natuurlik baie makliker gesê as gedaan …

Ek het gedink aan iets met meringue, maar meringue werk nie so lekker met xylitol nie en daar was nog nie tyd om dit weer uit te toets nie. Toe dink ek om maar net ‘n poeding te probeer. Hierdie ‘trifle’-resep het vir my bruikbaar gelyk en as Scrapy genoeg verbeelding gebruik mag sy haar dalk verbeel dat dit wel koekstruif se verlangse niggie is.

Vir koek het ek sommer die sjokolade koppiekoek wat ek in Toortsie 1 het, gebruik. Ag, en die Goue Vroue is mos lief vir Frangelico, waarmee ek die koek toe goed gedokter het. Daarna het ek ‘n stewige hand vol gebreekte pekanneute oor gegooi. Toe sommer ruim aarbeie. Bo-op die aarbeie was dit styfgeklopte room se beurt en amandelvlokkies bo-op dit.

Intussen het ons almal bymekaar gekom vir die partytjie. Daar is ‘n heerlike, gesellige atmosfeer. Elkeen bring te ete en te drinke volgens hulle eie smaak en persoonlikheid.

Una het prawns gebring wat sy op Mosambiekkole wou gaarmaak. Danie het sommer al by voorbaat met ‘n pruik op sy kop gekom. Kamtig om hom te kamoefleer, maar ek dink hy was ook sommer in ‘n lekker partytjiestemming.

Dis tóé wat die kolebesigheid ontplof. Ons skrik ons almal uit ons weste, maar dit lyk darem of niemand seergekry het nie. Asof ons ons nou aan ‘n ou ontploffinkie sal steur!

Almal kuier lekker gesellig voort toe ek weer ‘n vreemde trilling onder my voel. Het ek gesê trilling? Ek sit doodstil, sê nie ‘n woord nie. Pompeii is nog te vars in my gedagtes. Kyk net so saggies om my, maar alles lyk rustig en normaal. Maar, daar voel ek dit weer! Ek hoor ‘n vreemde klank. Iets is nie reg by daardie nuwe krater wat met die ontploffing gekom het nie. Ek wonder of ek en Positief nie moet gaan ondersoek instel nie? Sy is nie bang nie. Woordnoot ook, sy is ook nie bang nie.

Ek loer vir hulle en sien dat hulle ook iets gewaar het. Ek beduie met my oë en ons drie staan saggies op om te gaan ondersoek instel by die krater. “Ek kom ook saam”, sê Aalsie. Sy het dit ook gehoor.

Appeltjie sal verder vertel.

Toortsie

Die boete

Om in Italië met ‘n kar te ry is geen grap nie. So sê my man. Alhoewel, hierdie Suid-Afrikaanse boer het gery asof hy in Italië gebore en getoë is. Tien sterre vir hom!

Om in Italië te parkeer – dáár lê die éíntlike uitdaging. En dis dúúr en hulle kan vra nét wat hulle wil. Jy weet, die ekonomiese wet van vraag en aanbod?

So kry ons toe ‘n parkeerkaartjie. Om onkunde te pleit, help niks. Ignorance is no excuse. Ook nie dat jy nie Italiaans verstaan nie en Engels in Italië ‘n totaal vreemde taal is. Afrikaans nóg meer.

Ek wil dadelik die kaartjie iewers loop betaal, my reisgenote is die kalmte vanself. ‘Man, ontspan!’ Dis in elk geval naweek, waar gaan ek dit betaal kry?

Al wat enigsins op die lang getikte kaartjie verstaanbaar is, is die kar se registrasienommer, die bedrag en ‘n QR-kode. Op pad weg van dié dorpie af haal ek kaartjie uit om te betaal. Kliek op QR-kode, net ‘n telefoonnommer kom te voorskyn.

Wat nou? Die karhuurplek! Húlle gaan mos die moeilikheid optel as die boete nie betaal is nie. Maar nee, hulle kan dit nie betaal en ons gee die geld vir hulle nie. Hy wys my die maklike uitweg: betaal dit op die webblad aangedui. Hoe moeilik kan dit nou wees? Maar webblad is in Italiaans. 🥸

Ek stuur weer ‘n e-pos aan die karhuurplek. Hulle pleit onskuldig. Kaartjie net opfrommel? Daar’s nie ‘n manier nie! There’s a Father up above looking down in tender love.

Ek kontak my vriendin wat woon in Italië. Sy beveel ‘n plek met ‘n groot T aan: Tabbachi. By húlle kan jy die boete betaal!

Op ons laaste oggend soek ons ‘n T. Die man verduidelik in sy beste Italiaans dat ons dit beslis nie by hom kan betaal nie. Wel by ‘n ander T. Toevallig is sy bord grys en die ander een blou. Stap na volgende T. Nee, ook nie by hulle nie, by die poskantoor.

Vra op 2 plekke met handgebare hulp en uiteindelik kom ons by die Posta Italiano aan. Maar dis ‘n moderne poskantoor. Jy moet by ‘n masjien inklok en ‘n nommer kry. Ja, ‘n Italiaanse masjien. Ek gooi my hande in die lug. ‘n Vriendelike Engelssprekende jongman kom bied hulp aan, druk die regte knoppie en nr 52 spring uit.

Toe begin die laaaang wag. Uiteindelik is dit nr 52 se beurt. Italiaanse vrou lees kaartjie, skud haar kop heen en weer. My moed val in my skoene. Dan knik sy haar kop, kliek op die QR-kode, wys vriendelik na die kredietkaartmasjien en ‘n Engelsmagtige man links van my gee raad.

Lang storie wat my ‘n paar dae ‘n knop op die maag gegee het, maar …

Die boete is betaal! ‘n Hele oggend in sy kanon, maar ek kan met ‘n skoon gewete die land verlaat. Huis toe ná ‘n wonderlike tyd.

Chio!

Toortsie