Een malle oomblik

Let wel, nie een malse oomblik!

Toortsie se man en kleinkinders het Toortsie bederf met BAIE groente uit die groentetuin, wat vinnig verwerk moet word, voor die pendelry gebeur, anders is dit verlore. Toortsie verwerk groente. Toortsie maak kos om saam te neem op die pendelpad. Die kleinkinders kuier daar. Dan moet Toortsie vinnig winkel toe om proviand te koop vir die plaas. Dis beurtkrag en kleinkind moet deur ‘n venster klim om binne die huis te kom.

Hulle tel ‘n maatjie op en so stadigaan begin die spelery. Dit gaan mal. Hulle hardloop en geniet die ruimte. Drie kinders speel uit volle bors op ouma se klavier. Dit gil en jil. Ouma werk vir ‘n vale om klaar te kry vir die langpad. Ouma wil vier uur ry. Ouma se kop werk nou in paaiemente, kan glad nie meer funksioneer op meer as een plek nie. Ouma se kop werk ook nie meer oortyd nie. Daar is honde ook nog. Die kinders is skrikkerig vir die honde.

Die nefie bel, hy wil kom kuier. Ouma sê dis reg, hy kan gou kom voor hulle moet ry. Vier uitbundige kleuters bymekaar. Ouma gebruik gou die breuk sodat haar kop net gou ‘n bietjie kan rus.

Die maatjie is bang vir die honde. Honde moet uit.

Nog iemand klop aan die deur. ‘n Man wat lus is vir tee. Hy wil die huis kom kyk. Dis tee en kos wat rondstaan en speelgoed wat rondlê en meubels wat nog nie reggeskuif is na die daknatmaak nie. Die ander mamma neem die kinders buitentoe. Honde moet weer in die huis in. Honde en maatjie kan nie op dieselfde plek wees nie. Daar is een vlieg wat om die man se kop draai. Hoe harder Toortsie probeer stilsit, hoe meer pla iets!

Die kuiergas drink sy tee en vertrek. Honde spring op teen sy bakkie, wat hulle nooit doen nie, want daar is ‘n skaaphond agterop die bakkie. Honde jaag die bakkie.

Maatjies gaan huis toe. Dis 5 nm. Dit beteken ons gaan in die donker op die plaas aankom en dis beurtkrag en ons moet nog pak.

Net daar besluit Toortsie: Tot hiertoe en nie verder nie.

Ons ry môre.

🙂

Die lewe is ‘n lied. Rof. Mal. Deurmekaar. Heeeeeeerrrrrrlik, want ouma se kleinkinders kuier hier.

Alles is nou weer rustig en normaal.

Toortsie

Volgende week sal Toortsie weer haarself wees.

Of dalk nie.

Advertisements

Die CUM-boksie

Hier het weer ‘n nuwe CUM-boksie aangekom! Ek was só opgewonde, ek het net daar na Seegogga toe gery en by haar ook ‘n klompie afgesit sodat sy ook kan lees.

Hier is so ‘n paartjies daarvan:

Hierdie boek was dalk by die vorige besending, maar kyk maar sommer weer. Dis ‘n vers vir vers bybelstudie oor Efesiërs.

Hierdie bybelstudieboek oor die Onse Vader het my regtig opgewonde. In ons kinderdae het ons die Onse Vader-gebed uit ons koppe geleer, maar daar lê soveel meer opgesluit in daardie gebed. Ek wil hom defnitief graag lees.

Die Doodle-dagboek vir meisies lyk na ‘n oulike boek. Dis mooi om deur te blaai en in ‘n skrif wat meisies van sal hou. ‘n Boek vir daagliks ‘n stukkie lees en sommer net skryf en teken en krabbel, net soos die titel aandui. Oulik.

Lysies vir die lewe vir vroue. Dis ‘n boekie wat jy op enige plek kan oopmaak en pitkos kry op die oulikste maniere. Sommer lewenswaarhede, in min woorde, maar vol krag. Dis ‘n boekie wat jy sommer byderhand wil hou vir wanneer jy vinnig net iets wil lees. Elke blad is nuut en vars. Baie oulik.

‘n Boekie vir kinders. Elke dagstukkie het ‘n bybelversie, ‘n stukkie geskryf, ‘n gebed en iets om te doen. Ek dink dit is vir die jonger laerskoolkind, graad 2-4.

Ek deel graag wat my vriendin op haar Faceboek gesit het:

Loer gerus by Pinterest vir al my boekbesprekings.

Toortsie

Eskom!

Gister was dit Eskom en Vodacom gelyk. Ek vergeet om diesel in te gooi, amper was dit nóg ‘n fiasko.

Toe ek besef ek het vergeet, is ek al verby ‘the point of no return’.

Met 11 km se diesel oor in die tenk en 22 km tot by die naaste pomp, help ‘n vriendelike restauranteur my tot by ‘n boer, by wie se dieseltenk ‘n halwe kannetjie diesel staan wat ek mag gebruik. Daar was niemand op die werf nie, hy het maar telefonies beduie. Net mooi toe kom ‘n ander boer daar aan en help my gou om die diesel in die tenk te gooi, met ‘n leë Coke-bottel wat die restauranteur gegee het as tregter.

Twee van hierdie manne vra my waarheen ek op pad is, en weet julle wat? Ek kon hulle nie antwoord nie, want ek kon op daardie oomblik glad nie onthou nie! 😳

Ek het maar padlangs gery en wel op die regte plek uitgekom!

Mooi dag!

Toortsie

Lê jou eier: Eienskappe wat my my maak.

In opdrag van Hester.

Ek het al soveel keer oor myself geskryf, dis mos eintlik die heel maklikste ding om oor te skryf. So, wat kan ek skryf wat julle nóg nie van my weet nie?

Terwyl ek sit en wonder wat om te skryf, besef ek: Ek is ‘n mens van uiterstes.

So graag soos ek by mense wil wees, so nodig ek mense het, net so het ek my alleentye nodig, selfs meer as my geselstye.

So baie geduld ek het met mense wat dalk nie so slim is nie, net so irriteer mense my wat hulle slim hou, of simpel hou.

Net so verkriklik lief ek is om te gesels, net so kan my woorde opdroog ook.

So goed soos ek kan funksioneer onder druk, net so maklik kan ek ontplof as die druk skielik te veel raak.

Net so aandagafleibaar ek kan wees, net so goed kan ek fokus wanneer nodig.

Net so positief soos ek is, net so negatief kan ek ook raak.

So lief soos ek is vir bont, net so vinnig kan bont my irriteer ook.

So lief soos ek is vir musiek, kan heeldag net musiek luister my moeg en depressief maak.

Net so lief soos ek vir vrye styl is en dit al hoe meer toelaat, net so het ek orde nodig, glo ek om reëls ná te volg.

Net so deurmekaar ek jan wees, net soveel probeer ek dinge regstel.

Net so maklik soos wat ek ‘n volgeling is en ‘n groepleier sal volg, net so maklik kan ek voel iemand is nie volgenswaardig nie, en hom nie volg nie.

Net soveel wat ek nie ‘n beheervraat is nie, net soveel wil ek die beheer oor ‘n ding hê as ek die moeilikheid daarvoor gaan kry.

Net so lief ek is vir toer, net soveel is ek ‘n huishen ook. Selfs dalk meer.

Net soveel soos ek hou van froetel in my kombuis, net so ‘n lui kok is ek ook.

Ek is eerder ‘n deelnemer as ‘n toeskouer, maar om ‘n goeie produksie te kan beleef, is wonderlik.

Net so gemaklik in my vel wat ek is, so onseker jan ek wees oor myself.

Dis nou seker genoeg, of hoe, Hester?

Toortsie

Die gat in die lug

Al die jare sê ek dat daar ‘n gat in die lug is, vermoedelik bokant ons huis, waarheen soveel van my goed verdwyn het. Gewoonlik goed waarvoor ek lief is, goed wat lekker werk, wat ek graag gebruik. Skêre, vlekvrye staal bak, my wasgoedkom, emmers, messegoed, teelepels, plastiekbakke, splinternuwe eierspaan, sokkies, bra’s, my seun se mooi hemde, handdoeke. Ag, noem maar op, dit het deur daardie gat verdwyn.

Terloops, een so ‘n handdoek het wonderbaarlik een kersspel wat ons op die plaas met die plaaswerkers en hulle kinders gehou het, as kopstuk op een van die herders of wyse manne, se kop beland! So, soms val goed weer terug deur daardie gat en beland dan op die vreemdste plekke!

So glo ek nog al die jare dat daardie vliegtuig wat net so in die lug in verdwyn het, deur daardie einste gat is. Ek sien Xena praat ook vandag weer van hom en waar hy kan wees.

Waar anders kan hy wees, die aarde is al soveel keer deursoek? Maar niemand wil my hoor nie, of hulle weet nie waar die gat in die lug is nie. Ek bly dan sê dis bokant my huis.

Maar nou met die trekkery het ek gesien hoeveel goed wel nié die gat gemaak het nie, goed wat ek sou wens dat dit deur die gat sou verdwyn. Nonsens. Hulle is seker nie so bruikbaar nie, of wat kan die rede wees? Ek wonder, as ek hulle in die lug op gooi, of hulle nie net dalkies dit deur die gat sal maak nie?

Ek het gisteraand deur my boekrak gegaan en erg gesif. Was ek nou bly dat die biblioteek hulle wou hê, hoor!

Wat dink julle?

Toortsie