Unfinished 

Daily post

Unfinished. Onklaar. Onafgehandel. 

Min dinge in my lewe maak my so moeg soos stapels onafgehandelde werk. En ek belowe, in my kantoor, my huis, orals staan daar baie sulkes. Want ek hou van nuwe dinge aanpak!

Baiekeer is net die gedagte aan goed wat moet klaarkom, uitputtend. Het julle ook goed wat 3 jaar en 5 minute neem on gedoen te kom? Dis ‘n 3 jaar gesukkel om aan die gang te kom en dan neem dit net 5 minute om te doen?

Netso is daar min dinge so lekker soos om iets klaar te maak, te voltooi, af te handel. 

Wanneer ek soms angstig raak oor soveel onafgehandelde werk, wanneer ek nie weet waar ek moet vat en waar ek moet los nie, konsentreer ek daarop om een iets te doen en klaar te doen, selfs al is dit ‘n kleinigheid. Ek sal dan hardop sê: “Die xxx is Afgehandel.” Dan doen ek die volgende item, en sê weer dis afgehandel, totdat ek in die ritme kom van goed afhandel. En hoe lekker is ‘n klompie afgehandelde goed nie! 

Toortsie

Posted in Uncategorized | Lewer kommentaar

Don’t worry

Don’t worry, be happy!

So het elke land en streek maar seker sy manier van praat. Jare gelede toe ek die heel eerste keer met Engelssprekendes te doen gekry het, was dit vir my nuut dat as ek dankie sê, hul vir my antwoord, ‘You’re welcome’. Ek wil al sê, Pleasure, wat seker nie reg is nie. Nou is dit vir my vreemd dat almal antwoord, ‘Don’t Worry’. Hier is mos nie ‘n probleem nie?

Vandag het ons wraggies ver gery, met ‘n ompad. So ons het vanoggend ‘n paar besienswaardighede gekyk en die res sommer net die land bekyk. 

Mount Gambier is op ‘n vulkaan gebou wat eeue terug uitgebars het. Ons het na die blou meer, oftewel, die Blue Lake gaan kyk. Nou is sy water grys, maar jaarliks tussen November en Maart is dit potblou. 


Die Lady Nelson Visitor & Discovery Centre is beslis ‘n besoek werd. Een of ander baie kreatiewe persoon neem jou terug in tyd en jy beleef regtig besondershede. Mens loop selfs deur ‘n ‘grot’. 

Die Umpherston sinkgat is net so indrukwekkend. Nou is dit met die lieflikste tuin gevul. 

Verder het ons eers denneplantasies beleef, toe die mooiste wingerde en pragtige graan.

Daar is ‘n pyplyn waarlangs ons vir baie ver gery het. Dis blykbaar water uit die Murrayrivier vir die dorpe. Kyk Tailem Brent to Keith pyplyn. 146 km lank. Dit het vir my langer gevoel, maar hoe kan ek dan nou stry?

Oor die Murrayriver met ‘n pont. Dis by hierdie pont wat ek die eerste keer ‘Goodday Mate’ gehoor het. 

Toortsie

Posted in Uncategorized | 7 Kommentaar

Toortsie se Toeka Tokkel oor Besoekers

In opdrag van Scrapydo.

Gasvryheid is ‘n eienskap van ons boerenasie. Ons is gewoonlik baie bly oor besoekers.

Vandag wil ek skryf oor die Struisbaai Vibe. Dís hoe ek Struisbaai leer ken het as kind in my ouers se strandhuis en dis hoe dit steeds is. 

Een oggend toe ek wakker word, hoor ek my kind in die kombuis wat vir hom koffie maak en staan toe op en gaan drink tee saam met hom. Ons albei nog in pajamas en elkeen onder ‘n kombers. Soos die huislede ontwaak het, het die pajamabrigade onder komberse groter geword. 

Toe klop iemand aan die voordeur. En die volgende. Sommer vriende wat op die rondloop is en kom inval by ons. Daar word koffie gedrink en gekuier en so een vir een glip ons weg en gaan trek ons dagklere aan. So by besoeker nommer drie is almal darem al aangetrek! 

Op ‘n stadium, gewoonlik rondom middagete raak die besoekers minder en so by 4 uur, half 5 se kant kan dit weer begin. Iemand sal net onder by die voordeur roep,  ‘Is julle hier?’ en met die trap opkom. 

In die aand se kant begin ons vuurmaak, en op die ingewing van die oomblik kan die besoekers sommer bly vir braai. 

Netso val ons ook ongenooid by ander in, dis hoe dit werk! En sou daar ‘n dag verbygaan wat niemand opdaag nie, verval ek in ‘n depressie. Wat gaan dan nou aan dat niemand kom kuier nie?

Struisbaai! Jou lekker ding!

Toortsie

Posted in Toortsie se Toeka Tokkel stories | 6 Kommentaar

Elektrisiteitsvoorsiening en ander dinge

Elke dag sien ons iets anders. Hier is heelwat windlaaiers. Nie heelwat nie, sommer baie! Interessant is dat hul hier ook maar elektrisiteitsbekommernisse het. Dit laat my dink aan die elektriese ingenieur wat ons op die trein van Milaan na Venisië ontmoet het ‘n hele paar jaar terug. Hy was by ‘n internasionale elektrisiteitsvoorsienings konferensie. Elektrisiteitsvoorsiening is wêreldwyd besig om ‘n probleem te word. Die vraag raak te groot en windlaaiers en sonkrag is baie duur om te voorsien. 

In Australië was die wortels verlede jaar skielik geskud toe hul onderhoudswerk aan kragstasies gedoen het en dit toe windstil ook geraak het. Daar was ‘n derde probleem ook wat ek nou nie kan onthou wat nie. Skielik het die gemiddelde A$60 opgeskied na A$9000 per megawhatt-uur! Dog dit gaan net rof by ons!

Ons het eers gedink hierdie is groot houers, maar by nadere ondersoek is dit een of ander stawe. Weet nie wat nie. 

Ons volg bordjies na ‘blowholes’ en kom af op ‘n versteende woud. In Namibië is daar ook ‘n versteende woud, waar bome lê wat gespoel het van iewers uit Midde-Afrika. Hierdie is ‘n letterlike woud waar bome gegroei het. Die versteende stamme staan nog daar. Of stamme die regte woord is, weet ek nie. Die spuitgate het nie gespuit nie, dalk was ons te haastig? Dit was vrek koud en die wind het gewaai. 

As daar iets is waaroor ons Overbergers baie nostalgies raak, is dit aandblomme. Dis ‘n tipe lelie wat in ons klowe blom en saans het dit ‘n baie kenmerkende reuk. Kyk wat loop ons in Aussieland raak! Regte aandblomme!

By Portland se hawe lê hope sand en hout wat uitgevoer word. Om te dink daar is lande wat sowaar sand benodig!

Groetnis

Toortsie

Posted in Uncategorized | 10 Kommentaar

Quest – Soektog

The daily post: Quest. Sorry, I prefer words. 

(Al ‘n hele ruk terug geskryf)

Soeke na Nuwe Nuut.

Nuwe Nuut is die term wat gebruik word as jy groot verlies gely het, waar die oue verby is en jy ‘n nuwe nuut moet skep. Dis baie mooi woorde, maar geensins maklik nie.

Sonder om op die besonderhede in te gaan, ek moes ‘n nuwe nuut skep. Ek het ‘n geweldige verlies gehad. In my lewe moes ek al by baie dinge aanpas, baiekeer ‘n ‘nuwe nuut’ skep, baiekeer onverstaanbare dinge verwerk. Party keer was dit makliker, ander keer baie moeilik. Hierdie keer was dit erg. Baie erg. 

Soos wat die slim mense sê, is ek deur al die emosies: hartseer, pyn, magteloosheid, woede, lus vir baklei, huil, vloek, nuwe foute maak, terwyl die dinge oor en oor en oor in my kop maal, van vanoggend wat ek wakker word tot vanaand as ek gaan slaap, en in die nag droom ek ook nog daaroor.

Ek het baie hieroor geskryf, party van die bloginskrywings is gepubliseer, ander is uitgevee. Vriende het my deurgedra, God het my deurgesleep, en om elke hoek en draai het ‘n veer gelê waarmee God vir my gesê het, “Ek beskerm jou.”

Ek moes bid dat God my gedagtes in toom hou, herhaaldelik bid dat ek nie 24 uur van die dag daaraan dink nie, dat ek nie tob en tob en tob nie, dat ek probeer om net vir een dag op iets positiefs sal konsentreer. Dit het my gehelp toe ons sommer net vir ‘n paar dae ‘n draai gaan ry het, om net ‘n bietjie uit die omstandighede te kom. 

Ek het mense om my nodig gehad, my mense, mense wat my liefhet, mense wat vir my wys dat dit vir hulle lekker is om in my geselskap te wees. Ek was totaal verward omdat dit wat ek nog altyd geglo het, soos ek opgevoed is, soos ek steeds elke dag in my Bybel lees hoe ek moet doen, skielik nie ‘reg’ was nie.

In my soeke na nuwe nuut moes ek myself weer vind, moes ek weer my menswaardigheid vind, moes ek weer leer dat dit soos wat ek dit geleer het, wie ek is, reg is vir my, dat dit is hoe God my gemaak het en ek net voluit ék moet wees. 

Een dag, toe ek Stellenbosch toe ry en vir die kleurlinge wat agterop ‘n bakkie sit, vrolik waai, weer oogkontak maak met vreemde kinders, het die tred in my stap ligter begin word. Toe ek weer heeldag loop en sing, sommer by my klavier gaan sit en speel, vir myself in die spieël glimlag, toe ek weer in die dorp begin loop met ‘n glimlag op my gesig, het daar lig in die tonnel gekom. Toe ek vir hulle wat my seergemaak het, kon begin bid, kon seën in my gebede, kon begin verstaan van die pyn wat hulle dalk al vir jare met hul saamdra, kon daar vir my genesing begin kom. 

Ek is dalk nog nie heeltemal ‘daar’ nie, die emosies ry nog soms wipplank, maar ek weet ek is op pad na ‘n nuwe nuut, en dít maak my opgewonde! God het Groot Planne!

Daar’s altyd hoop, ook vir JOU wat dalk trauma beleef.  Altyd. Aan God al die eer.

Toortsie

Hoekom skryf ek hierdie uiters privaatgoed daar waar die hele wêreld dit kan lees? Omdat ons almal deur moeilike tye gaan. Omdat, as iemand anders wat trauma beleef, hier lees, dit dalk vir daardie persoon moed gee om te besef dat sy/hy nie al een is wat swaar kry nie. Omdat ek die hoop wat daar in Jesus is, wil verkondig.  Omdat ek wil sê dat ek nie verhewe is bo swaarkry nie. Liewe vriend, liewe vriendin, God wil jou graag help. Regtig. Hy wil jou hand vat en jou deur jou swaarkry help. Hy wil jou help om sterker anderkant uit te kom  

Posted in Geleefde Christenskap, Motivering en Bemoediging | Tagged , , , | 18 Kommentaar