My grootste vrees

Die ding wat ek lewenslank vrees, is dat my gesig iewers op die voorblad van ‘n koerant sal verskyn. Dit is mos gewoonlik net slegte nuus. Skindernuus.

Wel … uhm … dit hét gebeur en ek het niks verkeerds gedoen nie. Wel, nie in die Vleisvreters van Egipte se oë nie! Daar is natuurlik ‘n groep aan die ander kant van die spektrum wat anders daaroor dink, maar ek respekteer dit heeltemal.

Toe ek destyds my drie minute van roem gehad het deur op Pasella te verskyn, storm ‘n meisie op my af in opwinding. Sy sien ek koop ‘n gaar hoender om die middag te eet en kan nie glo dat ek nie ‘n gesondheidsbroodjie daarby bedien nie. Ek sê ek eet nie brood nie en haar oë rek. Ook nie rys nie, die oë rek meer. Ook nie aartappels nie, sy haal amper nie meer asem nie. Ek sê dat, as ek daardie goed geëet het, ek nie op die TV sou kom nie.

Iemand het vir my ‘n goeie woordjie gedoen, nes Seegogga destyds vir my opgekom het by Pasella. Ek het nie daarvoor gevra nie, ek beweeg net dankbaar saam met die stroom.

Mag my ergste vrese nooit bewaarheid word en my skandes op ‘n koerant se voorblad uitbasuin word nie! Intussen ry ek net rustig op die golf. ‘In Awe’.

Groetnis

Toortsie

Advertisements

Skryfsafari: Ek loer deur die venster

In opdrag van Kameel.

Ek stap verby die venster en iets trek my, dwing my om die ongehoorde te doen, dwing my om nader te staan en in te loer. Ek kan myself net nie keer nie!

By die venster staan ‘n blikbeker vol rose en as ek verder kyk, sien ek ‘n smaakvol gemeubileerde vertrek. Dis ‘n groterige kamer, maar dalk eerder ‘n eenmanwoonstelletjie.

Daar is ‘n bed met die mooiste, handgekerfde kopstuk en bedkassies. Bokant die bed is daar foto’s van haar geliefdes.

‘n Laaikassie skei die slaapkamergedeelte en die sitkamer. Daar lê ‘n blou persiese mat wat ietwat verbleik het in die son en daar staan ‘n lieflike stinkhoutbank met sy bypassende stoele, met ‘n goudkleurige stof oorgetrek. ‘n Groot staanhorlosie staan teen die muur.

Die kamer is netjies en getuig van goeie smaak.

Ek sien ook ‘n kombuisgedeeltetjie en ‘n deur, dis seker die badkamerdeur.

In die sitkamer op een van die stoele sit ‘n ou dame, ek skat haar ongeveer neëntig jaar, netjies aangetrek. Goed versorg. Sy lees in ‘n Huisgenoot. Langs haar staan ‘n loopraam.

Wie is hierdie dame? Kom haar kinders gereeld by haar kuier? Ek wonder of sy nog ‘n goeie gesprek kan voer en of die ouderdom ook maar daar sy tol geëis het? Is sy eensaam? Wat sal haar storie tog wees?

Toortsie

Om die inskrywings van verskillende bloggers in die Lê-Jou-Eier uitdaging te geniet of om self ‘n blog wat jy geskryf het aan te heg by hierdie skakel, klik op die InLinkz skakel net onder die paddatjie:

http://www.inlinkz.com/new/view.php?id=781709

Vir die reëls van hierdie uitdaging, om raad te kry oor hoe om deel te neem en om elke week se aankondiging van die nuwe onderwerp te sien, besoek die volgende skakel by Dis Ekke. Onder hierdie kategorie, kyk na die blogposts Lê-Jou-Eier: Reëls (2017-08-22) en Lê-Jou-Eier: Hoe neem ek deel? (2017-08-22).

Skryfsafari – Deur die venster

Lê-jou-eier : Skryfsafarie
Deur die venster

Hierdie week is ek, Kameel van Toortsie, Kameel en Bokbaaivygie die gasvrou vir ons skryf-safarie aangebied deur Dis ekke in lyn met Lê-jou-eier.

Vanaf graad een tot met matriek, en die jare daarna wat ek in Johannesburg gewerk het, het ek met ‘n publieke bus gery. Êrens langs hierdie pad het ek geleer om die tyd te verwyl deur na huise en tuine te kyk. Later het daar ‘n diep begeerte by my ontstaan om meer te weet van die mense wat op daardie stukkie aarde, en agter daardie mure gelewe het. Wat was die lief en leed wat homself daar afgespeel het?

Ek is nie van nature nuuskierig nie; ek glo net dat daar ‘n boek in elke mens opgesluit lê, en dat hulle lewensverhaal interessante stories uitmaak.

FB_IMG_1509622669449

Die uitdaging vir hierdie week is dat jy ‘n onsigbate toeskouer is van ‘n toneel wat homself in die vertrek – agter die venster in die foto hierbo – afspeel. Gee vrye teuels aan jou verbeelding, skep karakters en vertel ons watse lief of leed jy ‘n stille toehoorder van is. Die belangrikste is dat jy dit geniet!!! Sien baie uit na julle bydraes.

Dankie

Kameel

Om die inskrywings van verskillende bloggers in die Lê-Jou-Eier uitdaging te geniet of om self ‘n blog wat jy geskryf het aan te heg by hierdie skakel, klik op die InLinkz skakel net onder die paddatjie:

http://www.inlinkz.com/new/view.php?id=781709

Vir die reëls van hierdie uitdaging, om raad te kry oor hoe om deel te neem en om elke week se aankondiging van die nuwe onderwerp te sien, besoek die volgende skakel by Dis Ekke. Onder hierdie kategorie, kyk na die blogposts Lê-Jou-Eier: Reëls (2017-08-22) en Lê-Jou-Eier: Hoe neem ek deel? (2017-08-22).

Skryf ‘n opstel: Die man in die rolstoel.

Welgedaan aan die onderwyser wat hierdie onderwerp uitgedink het. Dit dwing ‘n mens om ‘n bietjie wyer te dink as jy nie self in ‘n rolstoel is nie, of nie iemand ken in dié situasie nie.

Jy kan die opstel op ‘n paar maniere benader. Dalk ken jy iemand wat in ‘n rolstoel is en wil jy dalk van hom of haar vertel. Dalk kry jy baie met hom te doen. Dalk het hy ‘n groot indruk op jou gemaak. Dalk leer jy groot lewenswaardighede by hom. Hoe beïnvloed die feit dat hy in ‘n rolstoel is, julle verhouding? Is daar spesiale behoeftes wat hy het, waarmee jy kan help? Wat leer jy uit jou interaksie met ‘n gestremde persoon?

Dalk is jy self in ‘n rolstoel en wil jy daaroor skryf. Skryf jou hart uit. Skryf dít wat jy nog altyd wou hê ander moet weet, maar nie die moed gehad het om te vertel nie. Wat is vir jou moeilik? Hoe wil jy graag hê ander mense moet jou hanteer? Hoe wil jy gehelp word en op watter maniere verkies jy om nié gehelp te word nie, maar self reg te kom? Wat is jou begeertes? Wat is jou lewensuitkyk? Wat is jou toekomsdrome? Wat kan ons, as mense buite die rolstoel, by jou leer?

Of, jy kan skryf oor rolstoelmense in die algemeen. Hier gaan ek raad en hulp van die blogmaats en ander lesers nodig hê en ek sal bly wees as julle insette sal lewer.

Rolstoelmense is mense, regte mense, nes ek en jy. Al verskil is dat hulle om een of ander rede van ‘n rolstoel afhanklik is. Hulle het presies dieselfde behoeftes as elke ander mens, soos die behoefte aan liefde, aanvaarding, respek, versorging, ‘n werk, vriende, noem maar op.

‘n Persoon in ‘n rolstoel wil gerespekteer word as die mens wat hy is. Soveel keer word hy eenvoudig geïgnoreer en sal mense eerder met die persoon praat wat die rolstoel stoot, in plaas van met hom self. Hy kan praat, hoor, dink, nes enige iemand anders. Hy kan self sê of hy koffie wil hê. Jy hoef ook nie ‘anders’ met hom te praat nie, nie harder of stadiger nie.

Selfs al is daardie persoon van ‘n rolstoel afhanklik, het hy ook sy trots. In die meeste gevalle kan hulle hulleself goed help onder normale omstandighede, maar soms het hulle my en jou hulp nodig. ‘n Vriendelike, bereidwilligheid om te help, is baie werd en ek is seker hy sal hulp waardeer. Tog moet ons versigtig wees om hom nie te oordonder nie en altyd eers te vra of jy kan help as jy sien hy het hulp nodig. Sê hy egter nee dankie, moet ons dit respekteer.

Toeganklikheid tot plekke is baie keer vir rolstoelmense ‘n probleem. As daar net trappe is, is dit onmoontlik vir ‘n persoon in ‘n rolstoel om in ‘n gebou te kom. Parkering kan baie moeilik wees, veral as die parkeerplekke nou is. Daarom moet ons regtig die rolstoelparkeerplekke ooplos en dit nie gebruik as ons dit nie nodig het nie. Dieselfde met rolstoeltoilette. Dis daar vir mense wat nie so gelukkig soos ek en jy is en in nou plekkies te kan inskuur nie.

Rolstoelmense het soms hulp met hulle versorging nodig en dit kan baie duur wees.

As ons dalk net ‘n groter bewustheid kan kweek vir gestremdes rondom ons, hulle met respek behandel en help waar ons kan, glo ek, het ons ‘n treetjie gevorder.

Groetnis

Toortsie

Kameel – Troeteldiere en trane

08-27 01Skryfsafari – Troeteldiere en trane

In my vorige skrywe het ek vertel van Duncan, die Schnauzer wat uitgesit moes word omrede die skade aan sy tong. Wel Chanté en haar hondeliefhebber vriendin het mekaar se skouers natgehuil… maar daar is nog Chanté se twee dogtertjies wat die dood moet verwerk.

Sewejarige Vilani was hartseer, maar kon van die seer verwerk deur prentjies te teken, en briefies te skryf wat sy en Chanté in Duncan se bedjie gaan neersit het. Vierjarige Zanté is egter ‘n ander storie. Sy vra aanmekaar wanneer kom Duncan huistoe…haar ma moet veearts toe ry en Duncan gaan haal. Ten einde raad sê Chanté Duncan is nou by Liewe Jesus en sy kan hom nie gaan haal nie. Dit troos haar ‘n rukkie en dan wil sy weet hoekom moet hy by Liewe Jesus bly en nie by hulle nie. “Omdat Liewe Jesus met hom wil speel,” antwoord Chanté. Daardie aand bid Zanté en sê vir Jesus hy kan nou vir Duncan terugstuur, hy het lank genoeg met hom gespeel….. en die aand daarna is dit dieselfde gebed. Chanté sê toe vir haar om nie weer te bid dat Duncan moet terugkom nie…. hy bly nou by Jesus. Gisteraand bid sy weer ernstig dat Jesus Duncan moet terugstuur. Meteens onthou sy haar ma se woorde en sê dis reg Liewe Jesus kan maar met Duncan speel…. maar gee dan vir hulle ‘n nuwe hondjie. Nou word daar dringend na ‘n baba Schnauzer gesoek om Duncan se plek in te neem.

Dit is hierdie deel van diere as troeteldiere aanhou wat gemaak het dat ek weier om weer my hart oop te maak vir ‘n troeteldier. Liewe genade, die trane wat ek al oor katte en honde… en die kinders se optel voëltjies gehuil het…. asof daar nie genoeg mense is om oor te huil nie. Die vier honde in my foto is op die erf, maar hulle behoort gelukkig nie aan my nie. Brutus (nog puppy in die foto) is nou ‘n uitgegroeide hond. Elke keer wanneer een van skoonseun se rottweilers doodgaan huil ek ook… maar ek treur nie soos ek voorheen oor my diere getreur het nie. Enough is enough!!!

Om die inskrywings van verskillende bloggers in die Lê-Jou-Eier uitdaging te geniet of om self ‘n blog wat jy geskryf het aan te heg by hierdie skakel, klik op die InLinkz skakel net onder die paddatjie:

Jou InLinkz skakel is http://www.inlinkz.com/new/view.php?id=780871

Vir die reëls van hierdie uitdaging, om raad te kry oor hoe om deel te neem en om elke week se aankondiging van die nuwe onderwerp te sien, besoek die volgende skakel by Dis Ekke. Onder hierdie kategorie, kyk na die blogposts Lê-Jou-Eier: Reëls (2017-08-22) en Lê-Jou-Eier: Hoe neem ek deel? (2017-08-22).