Kuiersafari: Ek en my kitaar

Ek is darem só bly dat ek my kitaar saamgebring het op hierdie toer! Ek het haar op die laaste minuut gegryp en dit was omtrent ‘n storie met haar op die vliegtuig, hoor! Kitare vat mos baie plek.

Kyk, dis ‘n gekwetter in die bus, soos voëls nie kan kwetter nie en dan tokkel ek nog soms op die kitaar ook, te jolig! Daar is altyd een of twee wat saamsing, en julle sal dit nie glo nie, Kameel wat altyd vertel sy kan nie sing nie, is die voorsanger.

Hoor net wat sing ons alles.

Ons kan nou nie Omie trap die petrol sing nie, dis mos ‘n VROU wat bestuur! So dit is Tannie, trap die petrol dat ons vinniger kan ry.

Soos Una alreeds die oorwurm in ons ore gefluister het: Die wiele van die bus draai om en om … 

Red nou ‘n nasie met hierdie een:

So ry die bus, so ry die bus, die grasgroentowerbus (2x)

Hoor net hoe dreun hy, dreun hy, dreun hy 

Opdraend en afdraend

Die grasgroentowerbus!

‘n Gunsteling is natuurlik Ten green bottles, hanging on the wall. Ek kan glad nie dink hoekom dít so ‘n gunsteling is nie, dis só eentonig en dit hou eers op as AL die bottels afgeval het! Genade!

Toe word Boegoeberg se dam sommer Hartebeespoortdam … Julle weet mos, die doodlekker dam waar die meisies hulle hare was en kam!

En Mamma, ek wil ‘n man hê, maar hulle sing van ‘n Franse man met ‘n rok! Of is dit ‘n Italiaanse man? Ek verstaan nie lekker nie.

Hoor net hier!:

Daar’s ‘n broodjie wat tant Frannie nie wil gee (3x)

Dis die broodjie met die diamant, o wee!

Dis die broooood (2x)

Dis die broodjie met die diamant, so groot!

Ek moet julle nog iets vertel: As ons Green green grass of home sing, het almal so ‘n vreemde uitdrukking in die oë. Dis regtig vreemd, hoor!

En saans as ons om die vuurtjie sit en die vroue begin huis toe verlang, raak die liedjies heel anders. Dan kan ek nie anders om soms ‘n traan in die oog te kry nie.

Al lê die berge nog so blou …

Ver in die ou Kalahari …

My bonnie lies over the ocean …

Al wat ek vir julle kan sê, hierdie vroue kan sing, hoor! Ek hoop julle het nou almal ook lekker saamgesing. 🙂

Die virtuele toer van die towerinne kan op hierdie skakel gevolg word:  http://www.inlinkz.com/new/view.php?id=797928

Toortsie

Advertisements

Uitgangspunte

Uitgangspunte van verskillende mense verskil, wat veroorsaak dat ons verskillend dink oor goed. Dit, behalwe nog persoonlikheidsverskille ook nog! Geen wonder mense is so verskillend nie en dat dit soveel probleme veroorsaak nie!

Vir die een is die uiterlike alles, wat gaan mense dink, jy moet net in die mode wees, image is alles, jy moet suksesvol lyk in jou huis, jou klere, jou ryding. ‘n Ander een voel ‘n veer oor wat mense dink, oor of hulle hulle sukses vertoon. Vir die een is sy geloof alles, die ander een glo gladnie. Die een dra nie kaal arms of kortbroeke as die arms en bene nie gesonbrand het nie, die ander een loop met spierwit arms en bene omdat dit nie vir haar saakmaak nie. Vir die een is geleerdheid alles, vir die ander is dit amper iets soos ‘n vloek. Een wil kaste vol klere hê, die ander een is tevrede met dit wat aan sy lyf is. Bont of nie bont nie. Kleurvol en helder kleure teenoor effekleurig en dowwe kleure.

So wat is die punt van hierdie skrywe? Ons weet dit tog?

Ek dink ons moet net altyd onthou dat ons uitgangspunte, smake, voorkeure, persoonlikheid, prioriteite, manier van doen, verskil en dat daar nie net een manier van reg is nie. Ons wil graag mekaar help, maar moet soms oppas om áltyd beter te weet, dat ons manier van doen die énigste manier is, dat ons ruimte sal laat vir die ander persoon.

Ook ék, Toortsie, moet bedag wees hierop.

Groetnis

Toortsie

Pink Toortsie

#inthepink

The theme for squares this month is ‘In the Pink‘ and the one rule as always is that your main photograph must be square.

Toortsie

Die terapeutiese waarde van skryf

In my bloginskrywing oor gemoedstoestand waarin ek vertel het dat ons gemoedstoestand weerspieël word in ons blogs en dat ons mekaar se gemoedstoestand raaklees en aanvoel, het ek ook vertel van ‘n klompie kwaaiblogs wat ek geskryf het, maar ‘n hele paar daarvan in die asblik gegooi het. Tannie Frannie som dit toe goed op as ‘die terapeutiese waarde van skryf’, genoeg om my nou weer te inspireer tot ‘n nuwe bloginskrywing!

Hoe ‘n goeie beskrywing is dit nie!

Ek het partykeer woorde in my kop, woede in my kop, seer in my kop, blydskap in my kop, of is dit in my hart? Hierdie woorde/woede/seer/blydskap maak my behoorlik mal, dit moet net uit. Dit voel of ek wil bars en gaan bars as ek nie van hierdie woorde ontslae raak nie. Om die waarheid te sê, ek wil dit loop uitskree vir die persoon wat my so verskriklik kwaad/seer/bly gemaak het.

Wel, as die persoon jou bly gemaak het, is dit dalk goed dat jy dit uitskree en dat die persoon dit hoor, maar die gervaar lê by wanneer die persoon jou kwaad gemaak het. Nou ja, die Toortsie kry maar swaar om iets in te hou. Sy glo dit moet uit. Dis haar geaardheid!

Tog waarsku God ons in Jakobus 3 teen die gevaar van die tong wat soos die roer van ‘n skip is en die skip stuur net waarheen hy wil, of dit in gevaar is of na rustige waters. So het ek in my lewe al in baie stormwaters beland omdat ek nie my tong in toom kon hou nie.

Die terapeutiese waarde van skryf.

Hulle het altyd vir ons op skool geleer: As iemand jou verskriklik kwaad maak, skryf dit neer. Skryf ‘n brief, MAAR GOOI DIT WEG. Nou ja, dis natuurlik waar die Toortsie struikel. Voor sy dink, is die brief toegeplak, seël op, gepos, of in vandag se terme, het sy die ‘send’-knoppie gedruk.

Daar is min dinge soos die terapeutiese waarde van skryf. Daardie ding uitskryf. Deesdae skryf ek dit as ‘n bloginskrywing, maar genadig het ek al ‘n bietjie geleer en publiseer dit nie dadelik nie, veral as daar kwaad of byt in is. Ook omdat ek nie regtig anoniem skryf nie.

Ek skeduleer dit sommer vir maande vooruit en oor tyd lees ek dit oor en oor, verander daaraan, skawe die byt weg, gooi splinters wat kan seer maak, weg, en in die proses raak ek ook heel, want ek het dit uit my gestel uit geskryf.

Skryf het baie waarde! Doen dit!

Groetnis

Toortsie

Kuier-safari: Die towerinne kom mos kuier

Die towerinne kom mos kuier. Nie nou al nie, eers aan die einde van die jaar as dit amper krismis is. Veertien van ons is mos op ‘n virtuele toer waar ons by elkeen van ons gaan kuier en trakteer word uit die boeke uit.

En dan, in Desember, kom kuier hulle by ons hier aan die suidpunt van Afrika! Eers by Seegogga, en dan by my. Man, ek sien uit daarna!

Die probleem is net, die héle land is mos daai tyd van die jaar by ons. Dat Afrika nog nooit oor Desember getip het met al die mense gekonsentreer hier onder nie, is ook maar net ‘n wonder. En van wonder gaan die son mos onder, sê hulle, en hulle sê is ‘n vreeslik gevaarlike ding! En sou iemand net waag om daai tyd van die jaar die landkaart te skud, foeter die hele kaboedel in die see!

Die towerinne assosieer my mos met kos, en ek het al so tussen die lyne gelees dat die verwagtinge hoog is. Maar nou toer ek mos ook saam en moes vooruit my beplanning doen, anders skrik ek myself dood as ons by my kom.

So, hier is die voorlopige beplanning. Alles kan natuurlik nog verander intussen, en met die Toortsie is jy ook nie altyd so seker of alles volgens plan gaan verloop nie, sy verras haarself mos keer op keer!

Ek hoop nie hier is vegetariërs tussen ons nie! En die geheimsinnige paparazi sal maar van buite die venster moet sit en kwyl. Sies tog. Ek dink ons moet vir hom maar kossies deur die venster aangee. En net as jul wonder, dit is wel paparazi, nie mamarazi nie. Mamarazi lyk nie so nie. 😂

Die virtuele toer van die towerinne kan op hierdie skakel gevolg word:  http://www.inlinkz.com/new/view.php?id=797928

Groetnis

Toortsie