Die Coronasjaal

My dogter het al verlede jaar vir my die wol en patroon gegee om vir my ‘n sjaal te brei. Twee dae ná die inperking begin het, het ek begin brei aan dit. Met drie stekies op ‘n lang sirkelpen.

Aanvanklik brei ek met opwinding. Hierdie sjaal gaan ek sommer gou kafdraf, nes die inperking wat ons binne drie weke sou kafdraf. Maklik. Tjoeftjaf. Hoe moeilik kan dit nou wees?

Maar sjaal is ingewikkelder as wat hy op die oog af lyk. Met versteekte uitdagings.

Aanvanklik gaan dit vinnig. Die steke raak ry vir ry meer. In die begin kan ‘n mens hom mooi uitsprei en tóg ‘n idee kry waarmee jy besig is.

Kort voor lank was die steke te veel, kon ‘n mens dit nie meer oopsprei nie, raak dit net ‘n warboel van ‘n klomp kleure, ‘n deurmekaarspul wat glad nie sin maak nie. Amper ‘n slegte smaak in die mond. Dit voel of jy brei en brei en die deurmekaarspul raak net meer en meer. Jy weet nie meer watter kant toe nie.

Die vinnige drie weke word verleng. Raak langer, so lank dat jy nie eers meer weet hoé lank nie. Die steke raak meer, opgebondel, maak die hele sirkelpen vol sodat jy die begin en einde van ‘n ry moet soek. Net ‘n bondel bont en deurmekaar breiwerk.

Ek maak foute. Tel kliphard. In die een ry moet jy steke maak wat jy die volgende ry afgooi. Die rye is só lank, ek vergeet soms daarvan. Soms werk die steke nie uit nie, dan beteken dit terugbrei.

Ek begin reikhalsend uitsien na die dag wanneer ek kan begin afheg. Ek begin visualiseer hoe die breiwerk gaan vrykom. Die grendels gaan loskom. Die meer as 500 steke nie meer ingeperk is tot een breipen nie. Vry. Begin tel die oorblywende rye. Op ‘n rit tussen Bredasdorp en Riversdal slegs een en ‘n halwe ry.

Vlak drie van inperking. Die einde is in sig. Die afheg begin. Ook hier is ekstra steke om lig en beweging toe te laat. Dit gebeur presies soos ek dit gevisualiseer het. Golwe en golwe breiwerk kom vry.

Wat ‘n plesier. Wat ‘n lekkerte. Brei bring heling. Dis terapie. Vervullend. My coronatrui is klaar. Mag die tyd van inperking ook gou verby wees.

Toortsie

Ek dog dit was net gou ‘n vinnige stappie

Ai tog! Met Toortsie weet ‘n mens ook nooit. Maar eintlik is dit nie só nie, eintlik wéét jy mos by voorbaat dat jy enige iets kan verwag. Toortsie het vandag die groot stap in haar voetjies. Sien, sy mag mos nou skielik weer wettig stap.

Vroegoggend het sy al gou vinnig gestap om iemand te gaan sien, maar waar die moeilikheid eintlik begin het, was by haar droom laasnag. Sy het van haar ma gedroom. Sies tog, die tannie is mos in die ouetehuis en dis al van vóór die amptelike grendeltyd dat die oumense gegrendel was.

Intussen het hulle dit ietwat verslap en kan Toortsie by die hek by die stoep staan en dan bring hulle haar ma tot by die skuifdeur van die sitkamer en dan moet hulle so oor ‘n afstand kuier. Die vorige keer wat hulle dit gedoen het, was Toortsie vreeslik tranerig. Die ouma het haar glad nie herken nie, bet gedink dis Toortsie se tannie Eljo wat daar staan.

Vanoggend besluit die Toorts dat sy haar ma ‘n slag weer in lewende lywe moet sien. Het hulle dit nou geniet! So oor die afstand het hulle die nodigste gesê terwyl Janine die tolk was en die woorde tot by die ouma se ore gebring het. Sy die sjokolade en koekies net daar sit en eet en dit net voor ete!

Toortsie se stappery het nie daar gestop nie, sy hou toe sommer aan winkels toe ook. Soos ‘n opgewonde kind groet sy elkeen wat verbykom. Bied mense vir haar ‘n geleentheid aan, sê sy nee dankie. Die klompie kinders op hulle skaatsplanke moes eers vir haar wys wat hulle alles kan doen daarmee. Gesels met almal wat lus het. Vertel tot van die Towerinne en die spinnekoppe, ek het my só geskaam! Ek moes omtrent my lag sluk toe daar vier jongelinge van voor af kom en sy effens skrikkerig was en toe gedink het om, sou die nood druk, haar wegneemete vir hulle aan te bied! O, die mooiste was toe ‘n bakkie met ‘n vreemde persoon van voor af kom en by sy ruit uit sê: ‘Goeiemôre mevrou Burger’!

Nou ja, met Toortsie weet ‘n mens mos nooit, soos ek reeds gesê het. Sy sê sy breek so mure af en bou brûe, dis blykbaar haar roeping. Haar pa was ook so: Moes net ‘n brood gaan koop en kom drie ure later by die huis nadat hy ‘n geselsie aangeknoop het met almal. Hy het glo altyd gesê: ‘Madelé, groet die mense. ‘n Mens weet nooit of hulle nie dalk ‘n slegte dag het nie.’

Weet julle wat sê sy toe sy by die huis aankom? “My batterye is nou só gelaai, ek sien selfs amper kans vir Rebusfontein se spinnekoppe!” Tik my met ‘n veer om!

Ursula

Ns. As jy wonder wie ek is, ek is mos Toortsie se Alter Ego.

Toortsie op potgooi: https://soundcloud.com/user-39380642/oggendstappie-straal-god-se/s-aEAeYEHLHAw

Die Towerinne en Caronamouna Hoofstuk 6

Hier volg die vyfde hoofstuk van die bloguitdaging: Die storie oor die Towerinne en Coronamouna. Soos gewoonlik by ‘n vervolgverhaal, moet almal wat wil deelneem ‘n inskrywingsvorm voltooi – kry die vorm hier: https://forms.gle/spN3EwV1kt5wGW9F9

Bloggers sal skryf in die volgorde waarin hulle inskryf – kyk na HIERDIE vorm (spreadsheet) wat outomaties op datum gehou word om te sien wanneer dit jou beurt is om te skryf.

NB!Hierdie uitnodiging is oop vir alle bloggers op alle platforms – ons soek altyd “nuwe bloed” om deel te neem aan ons uitdagings. As jy in Afrikaans skryf, sluit gerus aan by die Towerinne en neem deel aan hulle avonture. As jy nog nooit deelgeneem het aan een van ons uitdagings nie, besoek die volgende skakels Lê-Jou-Eier: Reëls en Lê-Jou-Eier: Hoe neem ek deel? Laasgenoemde blogpos bevat ook al die onderwerpe en skakels na vorige uitdagings.

Onthou ook die addisionele reëls vir vervolgverhale – (1) wag jou skryfbeurt af, (2) wanneer ‘n nuwe blog geplaas word en jy is volgende aan die beurt – gee net eers ‘n dag of wat kans sodat almal die blog kan lees en kommentaar lewer voordat jy jou bydrae plaas en (3) plaas jou bydrae binne die volgende drie tot vyf dae sodat ons nie die vloei van die verhaal belemmer nie.

Ons InLinkz skakel vir hierdie uitdaging is:

https://fresh.inlinkz.com/p/c0342166738644c9875c54b4f5669017

Hoofstuk 6

Ag, hoe dankbaar is ek dat ek ‘n wettige witblitsstoker persoonlik ken, anders weet ek nie hoe ek hierdie spinnekopsituasie sou hanteer nie.

Dis geen geheim dat ek spinnekoppe vrees nie en vandat een my gebyt het en ek bitter siek geword het daarvan, het die vrees net nog vererger. Nou word Rebusfontein bedreig deur spinnekoppe. En nie net Rebusfontein nie, die hele wêreld word bedreig en is in ‘n noodtoestand en dit as gevolg van spinnekoppe wat klein balletjies spin en dit loslaat in die wind. En daardie spinnekoppe bly in die bos by Rebusfontein! Kan jy dit nou oorvertel!

Una is deur die spinnekoppe gevange geneem. Nie enige Una nie, ONS UNA. Die Towerinuna! In gelid stap die volle span Towerinne om vir Una te gaan bevry waar sy vasgespin staan in die rots by die poeletjie by die houthuisie in die bos. Dis rots waar die spinnekoppe woon. Soos Porkie kom verslaggee het. Porkie vlieg vooruit om vir ons die pad te wys.

Ek loop heel agter. Trap wye spore. Trap hopelik sommer ‘n spinnekop raak en dood in die proses. Gelukkig het ek my bootse aan, want vir ‘n hardlopende spinnekop sien ek nie kans nie.

Elkeen gewapen met ‘n selfoon in haar sak, slegs op vibrasie gestel. Geen klank. Christa bly ons skakel by die huis, gereed vir enige noodgeval en op die uitkyk vir enige vreemde tekens. Haar kennis van rekenaars maak haar die perfekte een om met Kosie, die robot en sy drome te kan kommunikeer. Hy verken die omgewing en sal haar dadelik in kennis stel van enige gevaar, waarop sy weer die Towerinne sal waarsku deur Whattsapp.

Woordnoot en Bondelsgedagtes loop heel voor, gewapen met bottels Doom om die spinnekoppe te verdoof. Die probleem is dat spinnekoppe hardloop wanneer ‘n mens hulle met Doom spuit en dís waarvoor ek die bangste is, vir as een dalk teen my voet vashardloop! Perdebytjie gaan die spinnekoppe vang en wegneem na ‘n heeltemal ander bos, ver van Rebusfontein af. Voor sy hulle egter gaan neersit, gaan Trommeltjies en Scrapydo hulle eers opereer. Steriliseer. Sodat hulle ophou om die gevaarlike balletjies te spin wat die wêreld siek maak.

Die Towerinne giggel en klets van vrees en te veel witblits en Vuurvliegie het al haar dae om die span te kalmeer. Die volgende oomblik vibreer ons selfone in ons sakke. Soos een man gaan ons staan en kyk die whattsappboodskap wat ingekom het. ‘Wees versigtig. Vreemde beweging by houthuisie.’

Hester stel voor dat ons gaan ondersoek instel. Woordnoot, Bondelsgedagtes, Perdebytjie, Trommeltjies, Vuurvliegie, Sonelle, Positief, Seegogga en Frannie gaan voort om vir Una te bevry. Ek, Hester, Virgo en Kameel sal gaan ondersoek instel wat aangaan by Carona se huisie. Ons vertrou in elk geval nie haar vriendskap met Broodina nie.

Toortsie

Kos

Ek is mal oor kos. Oor eet. Kos is vir my lekker. Ek geniet dit om kos te maak. Nie spesiale kos nie, sommer net gewone boerekos. Huiskos. Kos wat maklik is om te maak. Vinnig en maklik en gesond daarby. Baie keer is ek lui, dan braai manlief, want hy hou daarvan. Sommer net tjops en wors of sosaties. Niks vreemde goed soos braaipaai nie. Gewone braaivleis. Want dis vir ons lekker. Want ons hou daarvan. Ons hou van eet. Ons is goed daarmee.

Natuurlik is alles Bantingvriendelik. Lchf. Keto. Paleo. Gesond, ryk en lekker.

Toortsie

Só beveg ek die virus – hergepubliseer

Noudat ons in vlak 3 van die inperking is, het ek meer vrymoedigheid om hierdie inskrywing vir die publiek oop te maak.

Ek was nog altyd iemand wat reëls gehoorsaam, solank daardie reëls sin maak. Ek het ook ‘n goeie verstand by die Liewe Vader gekry en ek hou daarvan om dit te gebruik. Ek is ‘n volwassene wat al die lewe geleef het en lewenskennis en ervaring opgedoen het. ‘n Blogvriendin het gister ‘n baie wyse opmerking op Facebook gemaak: Hulle gee vir ons foutiewe statistiek deur. Almal wat al die virus opgedoen het, word steeds as ‘gevalle’ getel, terwyl die werklike gevalle eintlik slegs hulle is wat steeds siek is. Die meer as die helfte van mense wat suksesvol herstel het, word steeds as ‘gevalle’ genoem, wat die siekte baie erger laat lyk as wat dit is. Die Overberg is byvoorbeeld ‘n ‘hotspot’ omdat ons 6.5 ‘gevalle’ per 10 000 mense het, of is dit nou per 100 000? Waarvan ‘n groot hoeveelheid al herstel het. 0.065%. Maak 0.065% gevaar jou ‘n hotspot? Ek vra maar net.

Hier is my persoonlike gevoel van hoe ek die grendeltyd hanteer. Dis egter net my persoonlike mening van hoe ek dit doen, ek kan nie verantwoordelikheid neem vir enige ander persoon wat nou skielik dieselfde doen en in die moeilikheid beland nie.

Ek is iemand wat die lewe leef en hoop dat dit tot my dood die geval sal wees. 

  1. Ek respekteer die landswette soos wat van ons verwag word. Dis immers ook wat die Bybel sê.
  2. Ons woon in ‘n vry land, nie ‘n kommunistiese bestel nie. ‘n Vry land waar ‘n mens die vryheid behoort te hê om jou werk te kan doen, geld te kan verdien en vry rond te beweeg. 
  3. Ek het die wette rondom die lockdown ge-eerbiedig (geëerbiedig?) vir die vasgestelde drie weke, ook vir die verlengde volgende twee weke. Dis egter vir my onaanvaarbaar om vir ‘n onbeperkte tyd soos ‘n krimineel onder huisarres te wees. 
  4. Soos reeds in my aanhef geskryf, gebruik ek my gesonde verstand. 
  5. Uit wat ek aflei rondom verklarings en gesprekke rondom die Corona-virus, gaan ons almal dit een of ander tyd kry, ongeag of ons in vrees en bewing by die huis daarvoor sit en wag en of ons uitgaan en leef. Een of ander tyd gaan ons met hom te doen kry. Gouer of later. 
  6. Dit blyk ook uit die verklarings dat die meeste mense wat weens die virus sterf, ander onderliggende siektes gehad het. Dalk het die virus daardie siekte vererger, of dalk kon die liggaam nie die siekte én die virus hanteer nie. Ek het nie daardie kennis nie, maar dit lyk of andersins gesonde mense die virus beter hanteer. 
  7. Ek beveg die virus deur gesond te leef. Ek eet gesonde kos en gaan stap, selfs buitenstyd. Op só ‘n manier maak ek my liggaam sterker om die virus te beveg. Saam met dit drink ek Vitamien C tablette en Echinaforce. Sou ek effense verkouesimptome gewaar, tref ek voorsorg deur ‘n verkouetablet te sluk. 
  8. Ek beveg ook die virus deur tyd met my God te spandeer en sodoende my gees gesond te hou. 
  9. Ook het my siel nodig om gesond en heel te wees en ek is dankbaar dat ons beroep ons toelaat om selfs tydens die grendeltyd te mag beweeg. Dis vir my siel goed om ‘uit te kom’. Dis vir my siel goed om met ander mense te doen te kry en sou iemand aan my deur klop, laat ek die persoon in, betoon opregte boeregasvryheid en bied hom of haar iets te ete of te drinke aan. Ons hou ‘n sosiale afstand deur nie styf teen mekaar te sit nie, maar voel die persoon om my ‘n drukkie te gee, aanvaar ek dit met dankbaarheid en liefde. Sodoende beveg ek die virus.
  10. Ek beveg die virus deur mense werk te gee, selfs al is dit Covid-19-verbodewerke. Want deur mense werk te gee en hulle daarvoor te betaal, lig jy húlle gees, laat jy hulle voel hulle het waarde, dat hulle iets beteken. Eerder as om hulle van die honger te laat sterf. En ja, net vir ingeval jy wonder, ek dra wel by tot sopkombuise en kospakkies, maar ek verkies dat iemand eerder ‘n eerbare werk moet doen vir sy eie selfbeeld.
  11. Ek beveg die virus deur ander mense te respekteer. Voel die persoon om steeds geen kontak met mense te hê nie, sal ek nie myself op hom afdwing en daar in sy huis gaan kuier nie. Verder dra ek my masker wanneer ek in ‘n openbare plek soos ‘n winkelsentrum beweeg. 
  12. Ek soen nie al wat leef en beef nie. So beveg ek die virus. 
  13. Deur daagliks in die son te sit vir ‘n ruk, kry ek genoegsame vitamien D in wat my weerstand teen siektes verhoog. 
  14. Ek was my hande met seep en ontsmet my inkopies met ‘n bietjie Jikwater. 
  15. Ek verkies om die sogenaamde Sweedse model te volg, waar sosiale afstand met gesonde verstand gehandhaaf word, maar die mense word toegelaat om te leef. 
  16. Intussen probeer ek regtig om nie die geregsdienaars kwaad te maak nie. 

Ek hoop regtig nie een van ons kry die virus nie, ook nie jy nie en dat as ons dit kry, ons liggame dit sal kan hanteer. Maar, as ek dit sou kry, moenie sê dat dit tragies was nie. Sê wel sy het geleef tot die end. En sing lekker en mooi liedjies by my begrafnis. Dit is my begrafnis after all. 

Toortsie