Skryf ‘n opstel: My vakansie

In die begin van elke kwartaal is dit seker die mees algemene opstel om te skryf, oor my vakansie en sou jy ‘n lekker vakansie gehad het, is dit die maklikste ding om oor te skryf. Vertel van die vakansie wat julle gehad het. Waar was julle? Wie was almal daar? Was dit net julle gesin, of was daar ander mense saam met julle? Of was jy alleen saam met ander mense op vakansie. Watter lekker dinge het julle gedoen? Wat staan vir jou uit? Wat was minder lekker? Wat sou jy graag anders wou doen? Probeer om dit interessant te hou en juis die een ding te vertel wat niemand anders vertel nie.

Dalk kan jy, in plaas van die algemene verslag oor jou vakansie, ‘n spesifieke insident wat gebeur het, beskryf. Of wat van die lang pad wat julle moes ry tot by die vakansieplek, dalk het daar iets interessants gebeur. Wat doen julle om die pad korter te maak? Was daar dalk iets wat julle erg gefrustreer het?

Maar, nie almal is bevoorreg om te kan weggaan met vakansie en interessante plekke besoek nie. Dalk moes jy by die huis bly en jou siek ouma versorg, dalk moes jy die hele vakansie jou ma help met die huishouding. Dalk het jy maar buite gedwaal omdat dit dinge by die huis nie altyd na wense is nie. Miskien is hierdie juis die geleentheid om dalk hieroor te skryf, nie die uitstaande, opwindende vakansie nie, maar die een waarin jy hard moes werk of swaargekry het. Dis dalk die een keer wat jy die geleentheid kry om oor jou seer of jou swaarkry te skryf.

Maar dalk het jy ‘n goeie verbeelding en het jy in jou kop die allerlekkerste vakansie, een waarop jy nog nie was nie. Skryf jou opstel daaroor! Maak jou eie vakansie op! Wat is, na jou mening, die ideale vakansie? Skryf daaroor! Beplan dit! Waar, dink jy, sal dit wees? Hoe sal jy daar kom? Wat kan ‘n mens alles daar doen? Wat, dink jy, sal lekker wees?

Maak hierdie jou eie opstel. Gee jouself vrye teuels. Skryf jou hart uit en geniet elke oomblik daarvan. Moenie skryf wat jy dink die onderwyser wil hê nie, skryf wat jy graag wil skryf. En, sou jy van hierdie raad gebruik het, onthou om toortsie.com as bron te noem.

Vir nog opstelonderwerpe, kyk HIER. Dieselfde inligting kan ook as mondeling gebruik word.

Groetnis

Toortsie

Advertisements

Die voortvlugtige

Mensig! Hou hierdie boek my gevange, hoor! Ek kry hom nie neergesit nie.

Casey is aan die vlug, want sy het op die vermoorde lyk van haar beste vriend afgekom. In plaas daarvan om die polisie te bel, voel sy dis beter om te vlug. Haar voetspore en ander leidrade wat haar verklap, lê die hele wêreld vol.

Dylan word deur die vermoorde se ouers aangestel om die polisie in die soektog na Casey te help. Sy opdrag is om haar te vind en terug te bring. Hy is egter ‘n speurder in murg en been. In sy poging om haar te vind, strek sy ondersoek ‘n bietjie verder as wat die polisie van hom verwag.

Nou ja, ek is omtrent halfpad met die boek. Casey is nie dom in haar voortvlugtigheid nie en kry dit nogal in ‘n mate reg om een treetjie voor te bly, maar Dylan se ogies is fyner as wat jy sou dink en vind leidrade op die mees onverwagte plekke.

Is Casey skuldig, of nie? Is sekere mense nie amper té oorywerig om vir háár as die skuldige vas te pen nie? Ek kry soms selfs die gevoel dat sekere inligting van Dulan weerhou word deur mense wat veronderstel is om hom in sy ondersoek te help. Vreemd. Net die tyd sal leer.

‘Die voortvlugtige’ deur Terri Blackstock, is ‘n vertaalde boek. Dis die eerste keer dat ek van haar boeke lees, ek sien sy is ‘n topverkoper in Amerika. Die boek is regtig goed vertaal en dit pla glad nie.

Eers moet ek nou hierdie boek klaarlees, maar ek sal nogal uitkyk vir nog van haar boeke. Ek dink mans sal ook van hierdie boek hou.

Die boek is uitgegee deur CUM-boeke.

Groetnis

Toortsie

Hoor hier, hoe verder ek lees, hoe spannender word dit en kom hier net nóg en nóg stories by. 😳

Hoekom goed inlê?

Gisteraand tien uur, toe ek, moeg en met ‘n seer lyf, nog woel om die laaste blatjang in die potjies te kry en ek nie weet wanneer die tamaties klaar gedroog sal wees nie, wonder ek by myself: Hoekom doen jy dit? Dis dúúr om met xylitol in te lê. Waarvoor jouself moeg maak?

Wel, al die jare hou ek daarvan om kos in te lê, goed wat as kos of slaai gebruik word, nie konfyt nie. Ek kan nie konfyt kook nie, ek kon nog nooit. Ek is ‘n bobaaskonfytflopper.

Dis vir my lekker as daar potjies kos is wat ek net vinnig kan oopmaak, veral slaaie. In my lewe voor Banting, het ek graag kerriebone, koperpenniewortelslaai, slaphakskeentjies, soetsuur appelkosies en noedelslaai ingelê. Kry ek skielik gaste, of is ek sommer net lui, is die potjie slaai byderhand. Nou, met Banting, is die uitdaging daar om die resepte Bantingvriendelik te maak.

My man maak nou behoorlik groentetuin en dis vir my lekker om die groente wat hy huis toe bring, te verwerk. Daardeur gee ek ook erkenning aan sy harde werk en ek kan sien dat hy my pogings geniet.

Verder, as ek self inlê, ís dit dalk duurder as die ekwivalent in die winkel, maar ek weet presies wat ek daarin gooi. Ek sorg dat ek goeie bestanddele gebruik en verseker daardeur dat my mense goeie kos eet.

Dit bly steeds vir my die moeite werd. Die satisfaksie daarvan is tog te lekker. Ek moet darem net fluister dat die tamatieblatjang laaank gaan hou, dis ekstra sterk! Ek sal beslis moet verander aan die hoeveelhede, soos ek mos maar altyd maak met ‘n nuwe resep, dit kort net ‘n bietjie Toortsieliefde. 😁

Groete

Toortsie

Om agteruit te brei

Ek is tans besig om ‘n gilet te brei wat vir ‘n VLV- kompetisie bedoel is. In die begin het dit gevoel of ek meer uittrek as wat ek brei, maar iewers het ek aan die gang gekom en vorder dit tog te mooi.

Maar, iewers het daar ‘n fout gekom. Iewers het ek die patroon verkeerd aangevat of iets.

Ek kan dit regknoei, maar die beoordelaars het skerp oë en sal dit beslis raaksien. Terugbrei is al opsie. Nie uittrek nie, want dan gaan ek steke verloor.

Een vir een brei ek die steke terug, ry vir ry, totdat ek uiteindelik by die fout uitkom: Ek het per ongeluk iewers nie deur die hele steek gebrei nie, maar deur die vesel en op so ‘n manier ‘n ekstra steek veroorsaak.

Dit sou op geen manier reggeknoei kon word nie omdat daar ‘n ekstra steek was en sou ek aanhou brei, sou die fout net meer en meer uitstaan en sou ek op die ou end baie meer moes terugbrei.

Ek kon nie help om sommer aan die lewe ook te dink nie. Soms wil ons iets wat verkeerd is, sommer toesmeer, regknoei. En soms werk dit en kom dinge tog reg, maar soms is dit nodig om ‘terug te brei’ totdat ons by die wortel van die fout uitkom en reg te maak.

Terugbrei is nooit lekker nie. Dis verkeerdom. Moeilik. Dit maak seer en ons wil nie altyd daardie seer weer oopkrap nie. Tog is dit die moeite werd om te werk aan jou seerkrydinge sodat jy oor tyd eerder ‘n heel mens word, as een wat swaar dra aan ons seer.

Transformation Prayer Ministry (TPM) is ‘n hulpmiddel om jou te help om die seer van jou lewe te ontknoop.

Groetnis

Toortsie

Paris!

Paris! What a city!

I had been so fortunate to visit Paris three times in my life. What a privelege. What a wonderful city. It is a city I really fell in love with.

Each time was a new experience, every time it was even better. The first time we did the city tour per boat on the chanels, the next time we took the red bus and the last time it was with a guide on foot. Each time was special on its own.

The first two times I visited Paris, was in summer. The first time we were there for only one night, definately too short. We walked the streets, from out hotel, then the Champs-Élysées to the Arc de Triomph, and then all the way to the Eiffel Tower.

One cannot describe the feeling when you see the Eiffel the first time!

The last time we visited Paris, was in December 2017. We arrived there while it was still dark and when we first saw the Eiffel, it was halfway in the clouds. What an anti-climax!

But, after a warm bath and putting on warm clothes, Paris started to live and once again, we had a wonderful time and Paris didn’t disappoint us at all. Paris in winter is wonderful.

If I could visit Paris once more in my lifetime, I would definately go. There are still so much to see and do.

Toortsie

Jusjojan

Paris