Wees kreatief en word heel

In die eerste deel van Die Kern het ons almal bladsye wat ons in ons lewens uitgeskeur het, teruggeskryf. Nou is die deel twee en gaan ons vertel waar kreatiwiteit ons gehelp het om seer te oorkom. Ons gaan nie noodwendig in diepte na die seer self kyk nie, ons kan dit ook doen as ons wil, maar ons gaan kyk hoe kreatiwiteit ons gehelp het, na aanleiding van Hekel en word heel.

Enige persoon kan hieroor skryf op haar eie blog of Facebook en dit by die ander soortgelyke stories voeg op Inlinkz sodat ander dit ook kan lees.

…………………………………………………….

Hekel en word heel. Brei en word heel. Skryf en word heel. Daarvan het ek ook my eie ervaring. En natuurlik, bid en word heel. Sit by my Here se voete. Huil voor Sy troon. Wag op Hom. Maar hierdie bloginskrywing gaan juis oor fisiese kreatiwiteit. Wat het ek gedoen?

‘n Keer toe ek deur die put van die hel is en ek net wou sit en staar, toe my brein aan niks anders wou dink nie, my liggaam nie krag gehad het om enige ding te doen nie, het ek gebrei. Dis wat ek kon doen terwyl ek sit: brei. Stekie vir stekie. Want al wat dit van my gevra het is om te konsentreer op my breiwerk. Om die patroon te volg. Niks meer nie as net dit. En saam met elke ry wat voltooi was kon ek vordering sien. Groei ervaar. Het ek positiewe hormone afgeskei wat vir my siel goed was. Kon ek uitkoms sien. Kon ek heel word.

‘n Ander keer wat ek ook in ‘n diepe gat was en nie geweet het watter kant toe nie, was net mooi toe die Here vir Gerda van Finesse Goedvoel Blogs gestuur het om vir my te nooi om vir hulle te skryf. En toe ek te moeg was om selfs my hande op te tel, ek geen kreatiwiteit denkbaar gevoel het nie, het die opdrag gekom: Teen die einde van die week moet daar vier stories ingehandig word asseblief. Genoeg om ‘n maand vooruit te kan publiseer, een per week. En daardie dwang om te skryf, dwang om aan iets anders as my krisis te dink, want daaroor kon ek nie op daardie stadium skryf vir die hele wêreld om te sien nie, dwang om verder as my seer te kyk … het ek begin skryf. Want ek wou nie daardie geleentheid mis nie. Want ek het so geëerd gevoel dat ek genooi was om dit te doen. God het daar vir Gerda gebruik om my te dwing om ligter te dink, om my letterlik aan my groottone uit die modder te sleep. En so het my skrywery my al uit baie hartseer gehelp.

Ek het al gehekel deur moeilike situasies, al hoe vinniger. Dit het my gehelp om my mond te hou, om iets te hê om op te fokus, iets om my senuwees te kalmeer.

En toe ek so siek was van Covid en regtig niks anders kon doen as om te lê en slaap en as ek wakker was, te sit nie, kon ek die seebodem van my borduurwerk doen. Al daai goetertjies, sandkorreltjies. En het dit my aandag van my siekte afgetrek. En het die wete dat ek nog kan produseer, kan kreatief wees, my help fokus op gesond word eerder as om die siekte nog ‘n groter kans te gee.

Hekel en word heel. Brei en word heel. Borduur en word heel. Skryf en word heel. Dit is my storie. Wat is joune?

Toortsie

Kwaad – prakties

Ja, ons ken daardie gevoel. Iemand het ons verkeerd hanteer, iets aangedoen wat hulle nie moes nie. Eintlik kan ons nie daardie kwaad laat gaan nie, want die persoon verdien dit nie. Hy het nie eers om verskoning kom vra nie en sou jy hom daaroor konfronteer, sal hy dit ontken of homself regverdig. Daar is geen berou van sy kant af nie. Of dalk weet die persoon nie eers dat hy jou geaffronteer het nie. Maar jy dra die kwaad in jou hart. Soms selfs sonder dat jy dit besef. Jy sê selfs dat jy hom vergewe het, maar het jy? Die waarheid is, eintlik verdien hy glad nie daardie vergifnis nie.

Maar raak ‘n bietjie stil. Begin dink ‘n bietjie oor die situasie. Wat voel jy? Wat het gebeur? Teenoor wie voel jy kwaad/teleurgesteld/woedend/bitter of watter woord jy ookal wil noem? Dalk jouself?

Hoekom is jy kwaad vir die persoon? Wat het hy gedoen? Wat het hy ALLES gedoen? Skryf dit neer. Wat het hy nie gedoen nie? Wat moes hy gedoen het? Nog redes?

Ervaar jy huiwering om die kwaad te laat gaan? Wat dink jy gaan gebeur as jy die kwaad gaan laat gaan?

Die waarheid is dat jy nie die ander persoon gevange hou met jou kwaad nie, maar eerder jouself. Dat as jy die kwaad aanhou koester, jy self nie vorentoe kan beweeg nie. Dat jy nie regtig die ander persoon se gedrag met jou kwaad kan regkry of verander nie. Dat die ander persoon sy eie issues moet uitsorteer. Sy eie probleme. Dit waarmee hy sukkel. En dat ons, solank ons ons kwaad koester, aanhou kwaad bly, ons die doringboompies in ons brein toelaat om te groei, groter te word en skade toe doen aan ons eie liggaam en siel. En nee, die verkeerd wat die ander persoon doen of gedoen het, gaan nie reggestel word as ons nie meer kwaad is vir die persoon nie. Dit is sy dinge waarmee hy self moet regmaak in sy hart. Die verkeerd wat hy doen is nie nou skielik reg net omdat ons ons kwaad laat gaan nie.

Gestel jy voel om wel die kwaad wat jy voel teenoor die ander persoon (of jouself) te laat gaan, kan jy hierdie gebed bid:

Here, ek is baie kwaad vir (sy naam) omdat hy (noem op wat hy alles genoem het). Dit was verkeerd van hom om dit te doen, maar ek wil nie meer die kwaad dra nie. Ek kies om dit te laat gaan sodat ek vorentoe kan beweeg.

Gee jouself kans. Sien jy hoe jy die kwaad laat gaan? Voel jy dit?

En hoe voel dit nou daar? Daar waar die kwaad was? Voel jy steeds die kwaad? Voel jy beter?

Onthou om nou vir die Here te dank dat Hy jou hiermee gehelp het. Gee aan Hom die eer, want sonder Hom is geen vergifnis moontlik nie.

Deur dit te doen, het jy ‘n toksiese doringboompie in jou brein uitgeskoffel en dit vervang met ‘n pragtige, gesonde, groeiende stuik. En aan jou siel goed gedoen.

Toortsie

Met erkenning aan die Prosesgids van TPM Kaap. (Transformation Prayer Ministry – Transformasie Gebedsbediening)

Kreatief – Die Kern Deel 2

In die eerste deel van Die Kern was die Goue Vroue uitgedaag om hulle hartsgeheime terug te skryf. Om dit wat hulle letterlik uit hulle lewe geskryf het, terug te skryf. Dit kan HIER gelees word. Sommige van ons het ons ware stories kom vertel. Diep stories. Hartseer stories. Ander het fiktief geskryf rondom Rebusfontein.

Elke persoon het ‘n storie. Almal van ons het al goeie én swaar tye beleef. Al hoe meer bundels met verskillende mense se ware stories sien die lig. Dalk het jy ook ‘n behoefte om jou storie te vertel, selfs al is jy nie een van die Goue Vroue nie. Daarom, as jy lus voel om ook jou storie te skryf, die bladsy wat jy uit jou boek geskeur het, terug te skryf, wil ek jou nooi om dit te doen. Skryf dit op jou blog of op facebook, verwys na die Inlinkz skakel waar die ander persone ook hulle stories geskryf het en heg jou storie daar aan by die Inlinkz sodat ons daarvan kan weet. Kom heg die skakel ook by die kommentare aan van hierdie bloginskrywing, of ‘tag’ hierdie bloginskrywing asseblief.

Dit is die deel een.

Met ‘Hekel en word heel’, wat nou al ‘n tweede bundel uitgegee het, kom my deel twee van Die Kern Uitdaging. In hierdie deel van die uitdaging hoef jy nie so in diepte van jou krisis te vertel nie, behalwe natuurlik as jy wil. Die doel van hierdie uitdaging is: Hoe het kreatiwiteit jou gehelp om heel te word? Watter kreatiewe dinge het jy gedoen? Hoe het jy dit gedoen? Vertel vir ons asseblief. Wys selfs foto’s as jy het. Stories van hoop sodat ons vir ander wat deur moeilike tye gaan, ook hoop kan bring.

Hierdie uitdaging is vir enige persoon wat wil deelneem.

Toortsie

Hoe maak ek kombuistyd minder?

Sommer net na aanleiding van ‘n gesprek. Ek dink nie dit is regtig nuwe nuus nie. Hoe maak ek my kombuistyd minder? Ja, ek maak baie kos en gee nie om om dit te doen nie, tog is ek ‘n lui kok en baie keer nie lus vir kosmaak nie.

Ek kook in grootmaat. Ek maak te veel kos wanneer ek dit doen. Al is ons net twee mense in die huis, maak ek byvoorbeeld 3 kg bobotie op ‘n slag. Of as ek hoenderstukke gaarmaak, maak ek meer as wat ons sal eet, verkieslik sommer vir twee keer se eet. Dan vries ek dit in bakkies, of ek maak dit in kleiner bakke gaar wat ek net so vries en uithaal. Ek weet daar is baie mans wat nie daarvan hou om ‘opgewarmde’ kos te eet nie. Ek is dankbaar dat my man nie omgee nie. Om die waarheid te sê, bredie raak lekkerder as dit ‘n bietjie gestaan het. En die meeste vleise warm eintlik baie goed op. So ja, ek kook selfs ‘n dubbele porsie bredie ook en vries daarvan vir ‘n volgende keer.

Groente werk nie so goed as jy dit so gaarmaak nie. Ahoewel, ek maak gewoonlik aspris ‘n groot pot spinasie, want met die bacon en kaas daarin wat ek bygooi, is dit vanaand ook nog weer lekker.

En dan lê ek graag slaaie in. Ja, dis ‘n simpel werk wanneer jy dit doen, maar eintlik glad nie so ‘n groot werk nie en om daardie potte van die rak af te haal … dán is dit lekker. Kerrieboontjies. Kerriewortels. Voor ek gebant het, beet. Slaphakskeentjies.

Ek maak byvoorbeeld ook graag ‘n groot bak broccoli-, kool of blomkoolslaai en dan eet ons ‘n paar dae daarvan. Ja, ek weet dit is vervelig, maar ek sal jou sê, dis tog te lekker om dit uit die yskas te haal! En gestolde slaaie het ek lanklaas gemaak, maar dit werk ook goed om oor twee dae te hou. Alles dinge wat my werk en my kombuistyd minder maak.

Koeke en terte eet ek te vinnig op, maar ek sal selfs as ek kaaskoek bak en dis net ek en manlief by die huis, porsies vries en uithaal wanneer ek lus het daarvoor.

En skottelgoed was? O ek is swak daarmee! Lui! Genadiglik het ek by die huis ‘n skottelgoedwasser wat baie gewillig is en graag was as hy vol is. Die paar goedjies wat nie in hom gewas word nie, hoop maar op totdat daar genoeg is. Ek was nie drie maal per dag skottelgoed nie. <fluister> soms nie eers elke dag nie! En op die plaas was ek eers as die borde almal vuil is, want daar maak ek nie vreeslik kos nie.

Ek moet eerlik sê dat opgewarmde kos vir my net so lekker smaak as die ware Jakob. Maar eintlik ís dit mos maar die ware Jakob, of hoe? 🙂

Toortsie

Bestekopname

Ek is sommer besig om my boeke op te maak. Om te dink waar ek staan. Met myself. En met my dinge. WIP. Werke in proses.

Want my ‘om te doen lysie’ is lewenslank en raak al hoe langer.

Want ek het mos maar altyd werke in proses. Dinge wat ek begin. Wat moet klaarkom.

Hier is goed wat nou regtig moet gebeur. Soos dat ek al my gedrukte boeke as e-boeke moet omskakel. Ek hét al op ‘n stadium met Toortsie 1 begin, maar tyd het my ingehaal. Dit was verlede jaar. Toe ek op so ‘n adrenalienvaart was. En my Toortsie 3 het seker minder as ‘n dag se werk oor, so hoekom doen ek dit nie en kry nie klaar nie? Die foto’s is al in Oktober geneem, ek het toe geweet dat ek eers in 2021 daarby gaan kom, maar hier trek ons al by die middel van April! Wat gaan aan? Dan is daar ‘n halwe skryfkursus. Kortverhaalkursus.

Dis hoekom ek soms moet boeke opmaak, soos ons in my ouerhuis gepraat het. Net ‘n bietjie gaan kyk wat is op my te doen lysie wat nou eerste prioriteit moet verdien.

Wel, ek hét op 3 Januarie Covid opgedoen. Seker nie ‘n goeie verskoning nie, maar ek was goed siek, hoor! Hondsiek. Daarná moes ek weer my lewe stukkie vir stukkie aan die gang kry.

Intussen het ons stal se rekenaar opgepak en alle data is verlore. Gelukkig is dit ‘n stoet en stuur ons baie gereeld die inligting vir Jersey SA en Stamboek. So alles is darem nie heeltemal verlore nie. Maar al daardie koeie moes weer op die stelsel kom. Gelukkig het ons melkstalbestuurder die meeste daarvan gedoen, maar ek moes ook help. Is steeds besig. Want as gevolg van die opgepakte rekenaar kon ek nie voor alle diere op is en aan die gang nie, die koeie registreer nie.

En vroeg in Maart moes die VLV kompetisieartikels ingegee word. En dit moes klaar kom. Nee, daar is nie moete hierby betrokke nie, ek hoef dit nie te gedoen het nie, maar ek wou. Sjoe, ek het darem die hele verlede jaar aan die groot artikels gewerk, natuurlik wou ek dit ingee!

En toe was ons vir ‘n paar dae weg.

So, wat het ek nou besluit ná my bestekopname? Nadat ek boeke opgemaak het?

Dat ek in hierdie week my Engelse Toortsie se e-boek moet regkry en publiseer. Dis nou eerste prioriteit, want een of ander tydskrif in Amerika, gemik op Suid-Afrikaanse Vroue, wil graag een van my resepte insit. En dán wil ek hê dat die e-boek beskikbaar moet wees. Mens weet mos nooit?

Dat die staladministrasie wat ek wel moet doen, registrasies en sulke dinge, ook in hierdie week moet gebeur.

Dat Toortsie 3 dan die volgende prioriteit is en ek my deel van die werk moet afhandel sodat dit na die proefleser en bladuitlêer kan gaan en dit gedruk kan word. Ja, tussendeur is ek heeltyd by die proses betrokke en sal ek nog ‘n hele twintig keer weer deur die boek moet gaan. Daar moet nog ‘n klein veranderinkie aan een van die resepte kom, dit moet nou gedoen word en klaar.

Dan sal ek weer kyk wat aangaan. My kleinseun se babakombers wat ek nou groter hekel, gebeur so tussenin en ek wil begin aan hierdie jaar se nuwe borduurprojek en dan kom daar nog ‘n borduurkursus ook …

Ag, dit is lekker! Die lewe is lekker! Veral as jy jou kreatiwiteit mag uitleef. Want dit is nie altyd moontlik om dit te doen nie, né, maar as ek dan nou tydjies moet steel om dit te doen, soos om in die middel van die nag as jy wakker lê stilletjies op te staan … hoekom dan nie? Al wat gebeur is dat jy dan iewers in die middel van die dag poot-uit voel, maar daaraan kan ‘n mens mos ook iets doen as jy gelukkig is, of hoe?

Toortsie