Sommer ‘n gebabbel oor gewigsverlies

So ek Bant nou al 2 jaar en vier maande, het al ‘n paar sakkies aartappels in gewig verloor en is steeds vol moed vir die besigheid. 
Banting is ‘n leefstylprogram, nie ‘n vinnige gewigsverliesprogram waarop jy gou ‘n klompie kilogramme afskud en dan gaan jy weer normaal aan met jou lewe nie. Dis hoe ons altyd die ander gewigsverliesprogramme benader het.

Die ding is, dis by die ‘normaal aangaan met jou lewe’ waar die probleem lê, of liewer, dis waar dit by mý gelê het. En so stilweg dink ek, ek is nié die enigste nie! In die begin hou jy nog goed, en voor jy jou kom kry, het jy verval in jou ou gewoontes en het jy totaal beheer verloor, net om daardie verlore gewig weer so vinnig as moontlik terug te wen. 

Die probleem is, as jý eers die program gewen het, uitoorlê het, is dit verby. Tiekets. Mens het net nooit weer genoeg wilskrag om dit korrek aan te pak en sukses daarmee te behaal nie.

Volhoubaarheid is vir my ‘n groot probleem met die meeste van hierdie programme. Oee dit werk fantasties, maar slegs vir die oomblik. As dit so volksvreemd is, as jy totaal anders as die res van jou gesin moet eet, as jy jouself behoorlik moet uithonger, as jy letterlik van Cup A Soup en een snytjie brood moet leef en almal om jou eet steak en die lieflikste groente, belowe ek jou, dis NIE volhoubaar nie. Iewers gaan jy moed verloor, knak, en aan die eet raak om nie weer te stop nie!

Hier is nou ‘n wonderdieet wat baie veld wen en ek is baie bly vir elkeen wat sukses daarmee behaal. Ek het dit ‘n bietjie bekyk en by dag 2 het my keel al toegetrek, net by die lees daarvan, want met só min kos sal ek nie oorleef nie! Onthou, die rede hoekom ék vet geword het, was van eet en niks anders nie. Ek is lief vir eet. Mal daaroor.

En dis juis dít wat Banting vir my so gerieflik maak: Ek mag eet! Ek mag al die lieflike, ryk kosse eet en ek mag dit voluit geniet. My gesin kan dieselfde kos as ek eet sonder om dikmond te wees, want Bantingkos is lekker! En dis VOLHOUBAAR. Ek kan nog vir jare so aangaan!

Banting is nie ‘n uithongerdieet nie en ons moet oppas dat die ou reëls wat vir soveel jare vir ons opgedis is, ons nie beïnvloed nie. JY HOEF NIE HONGER TE LY MET BANTING NIE. Nooit nie. Jy hoef nie. Jy mag genoeg eet, soveel soos wat jou liggaam vra. Sonder om skuldig te voel. Nee, jy gaan nie van jouself ‘n vraat maak nie, maar jy MAG genoeg eet. En ons almal se liggame verskil. Die een persoon kom met minder kos reg as die ander een. Ek wil ook dink dat ‘n persoon wat regtig oorvet is dalk aanvanklik meer sal eet as iemand wat nie so baie het om te verloor nie.

Banting is NIE ‘n vinnige kitsdieet wat ‘n mens gou vir ‘n paar dae probeer nie. 

Moet onder geen omstandighede jou laat voel of jy van iets ontneem word nie. Dis nie nodig nie!

Maak jou Banting vir jou maklik. Volg die reëls, maar moenie nog ‘n spul reëls loop inskryf wat nie nodig is nie. Hou dit uitvoerbaar sodat dit ‘n leefstyl raak en nie ‘n probleem nie. Moenie dit onnodig moeilik maak dat jy moed verloor nie. Die uitdaging is om daarby te hou soos dit reeds is, nie om te kyk hoe ingewikkeld jý dit kan maak nie. Geniet dit, dis nie ‘n strafkamp nie, maar ‘n lewe wat jy mag geniet in sy volheid.

Mooi loop en sterkte en onthou, jy doen nie jouself ‘n onreg om selfs tydens jou vakansie by die Bantingleefstyl te hou nie.  Dis nie ‘n straf nie. Geniet jou Banting en geniet veral die jaloerse kyke van almal wat jou probeer oortuig om tog nie tydens jou vakansie ook nog te wil Bant nie! Wys hulle hoe uitvoerbaar die leefstyl is, selfs tydens ‘n vakansie. 

Be strong! Be courageous! Die beloning is in jou mooi, nuwe lyf!

Banting is bobaas!

Toortsie

Toortsie se Bantingboerekos Facebook page

Toortsie se Facebook page

Finesse Blogger van die week

Toortsie by Finesse: Ons hou troue!

Toortsie op Pinterest

Toortsie by Low Carb Direct: Jy het nou jou doelgewig bereik, so wat nou?

Before en After: 

 

Posted in Kosdinge, Verslanking | Tagged , | 6 Kommentaar

Kaalvoet

Net gister skryf ek oor hoe ek by die see was, maar gevoel het of ek in ‘n glaskas was, totdat ek my skoene uitgetrek het en kaalvoet langs die see begin stap het. Ek het ook genoem dat Dave Pepler sê ‘n mens moet kaalvoet loop omdat dit jou aard.

Asof ‘n refrein praat Dave Pepler toe net mooi vandag met Amoré Bekker van RSG, sommer oor weerlig en dat jy weerligafleiers moet aanbring en sorg dat jy nie die hoogste punt is nie omdat weerlig ‘n plek soek om te aard. Hy noem toe sommer weer van kaalvoet loop omdat dit ons aard, ons deelmaak van die aarde, want eintlik ís ons mos deel van die aarde, ons woon nie net toevallig op die aarde nie!

Daar word nie toevallig geskryf in die Bybel dat ons stof is en weer stof sal word nie, die dag as ons sterf word ons weer deel van die grond. Dis nou te sê as ons begrawe word! Maar as ons veras word, word ons as ook uitgestrooi en word ons ook deel van die grond.

Sy noem toe ook dat ons weer moet begin stoepsit, en my hele wese skree, ‘Ja!’, want die huis waar ons nou woon het nie ‘n ordentlike stoep nie en die een by die see kyk suid en die wind waai altyd, so daar kan maar min stoepgesit word. Tot die stemmetjie in my kop sê, jy jok mos nou! Daar ís ‘n stoep, ek maak net nie behoorlik gebruik daarvan nie!

So vanmiddag gaan stap ek toe weer op die lande, haal diep asem, asem goeie goed in en slegte goed uit, maar die hoogtepunt was toe ek by die huis kom, my skoene uittrek, en op my boude op die gras loop sit met my kaal voete terwyl die hond rondsnuffel en die verskalfies nuuskierig kom kyk wat nou aangaan. Ek hoor ‘n tortelduif roep en daar ver hardloop tarentale met hope kleintjies. Die tarentale het omtrent gebroei vanjaar.

Die Agapanthus begin blom, hier en daar is al een vol oop, maar die meeste maak nou knoppies. Ek hoop hulle is volgende week vol in die blom!

Geaard. Vreedsaam. Verfris.

Mooi aand!

Toortsie

Toortsie se Bantingboerekos Facebook page

Toortsie se Facebook page

Finesse Blogger van die week

Toortsie by Finesse: Ons hou troue!

Toortsie op Pinterest

Posted in Plaaslewe en Landbousake | 3 Kommentaar

Olga in die litchieboord…

Oorspronklik gepubliseer 15 Desember 2010 in opdrag van Olga.

Olga moes na ‘n kerkraadsvergadering gaan, maar toe sy daar kom was daar niemand te bespeur nie. Nadat sy orals gesoek het, stap sy na die litchie-boord….

Eers staan sy net doodstil, want iets is anders, maar sy kan dit net nie plaas nie. En dan begin sy vorentoe stap, die boord in. Tussen die bome begin sy bewus word van die mooiste klanke. Stemme. Ja, mense wat sing. Maar dis die mooiste musiek wat sy nog ooit gehoor het! Sy stap in die rigting van die musiek. Dan, hier tussen die bome sien sy hier en daar ‘n engel…. ja, dis naby kersfees, dit maak sin! Maar die engele is nie sulke klein ronde lyfies soos wat die kerskaartjies wys nie… hulle is GROOT! Groter as syself… mooi!… Hoe verder sy stap hoe meer raak hulle, en sy weet dat sy op pad is om iets Groots te sien…

Skielik is daar ‘n groot oop stuk in die boord, en sy sien mense, baie mense, die ander lede van die kerkraad is ook daar! En hulle is besig om God te loof en te prys met ‘n oorgawe wat sy nog nooit ervaar het nie. Toe sy nader gaan, is daar nie ‘n krip en herders en wyse manne en Josef en Maria en ‘n baba nie….. Nee!!! Wie sy daar sien is Jesus! Onmiskenbaar Jesus! Die Opgestane Jesus!! Ook nie soos Hy voorgestel word in kinderbybels nie. Maar dis beslis Hy! Hy kom nader na haar, vat aan haar en sê: “My kind”!!!

Olga val net daar op haar knieë en begin saam met die ander om haar om Hom te loof en te prys. Alles in haar het verander. Sy besef dat Niks anders meer saakmaak nie, maar net Hy, die Lewende God! En sy besef dat sy nie hieroor kan stilbly nie…

Geseënde Kersfees!

Toortsie

Toortsie se Bantingboerekos Facebook page

Toortsie se Facebook page

Finesse Blogger van die week

Toortsie by Finesse: Ons hou troue!

Toortsie op Pinterest

Posted in Die lewe, Geleefde Christenskap, Toorts se verbeeldingsvlugte | Tagged , | 9 Kommentaar

‘n Ryk vrou en ‘n seuntjie

‘n Ryk vrou van Sunem het elke keer vir Elisa kos gegee as hy daar verbygaan. Sy het selfs haar man oortuig om ‘n klein bovertrekkie vir hom te bou met ‘n bed, ‘n tafel, ‘n stoel en ‘n lamp daarin. So, wanneer Elisa in daardie omgewing was, kon hy daar bly.

Elisa belowe haar: ‘Oor ‘n jaar sal jy ‘n seuntjie in jou arms hou.’ Sy het swanger geword.

Een dag het die seuntjie vreeslik hoofpyn gekry en is hy dood. Sy ma het hom na die bovertrek gedra en hom op Elisa se bed neergelê. Sy het haar slaaf opdrag gegee om vir haar ‘n donkie op te saal en sy en haar slaaf is na Elisa toe. Sy het vir haar slaaf gebied: “Jaag die donkie aan. Moenie dat hy gaan staan nie, behalwe as ek vir jou so sê.”

By Elisa aangekom, het sy sy voete vasgeklou en vreeslik gehuil. Beskuldigend sê sy vir hom: “Meneer, het ek vir jou ‘n kind gevra? Was dit wat ek wou hê?”

Elisa is saam met haar terug. Hy het alleen in die kamer ingegaan, bo-op die seun gaan lê en tot God gebid. Dit het ‘n hele tydjie aangehou. Die seun is gered. God is daardeur geëer.

Weer eens skryf ek oor die vrou. Sonder dat sy dit gevra het, het sy die kind gekry. Sy het besef dat sy eintlik te oud was. Toe die kind dood is, het sy nie net dit gelate aanvaar nie, sy het die persoon wat die belofte aan ‘n kind aan haar gegee het, gaan oproep. Watter moed moes dit nie geverg het nie? So ‘n aksie sou ‘n mens nie in daardie dae van ‘n vrou verwag het nie. ‘n Vrou met inisiatief!

Toortsie

Toortsie se Bantingboerekos Facebook page

Toortsie se Facebook page

Finesse Blogger van die week

Toortsie by Finesse: Liminal Daily Post: Liminal

Toortsie op Pinterest

Posted in Vroue in die Bybel | 2 Kommentaar

I want to tell you about Ursula

My Afrikaans readers know Ursula very well by now, but I don’t think the English readers know her. Ursula is my Alter Ego, the other me. I didn’t always know about her, until one day! You see, she is invisible, that’s why I didn’t know about her existence.

In the beginning, she was only an irritation! She is extremely good at letting things vanish! (Daily prompt) She hides my cups of tea, but love pens most! And my shoes! I always have to check her, or she let it vanish!

Sometimes I get into big trouble because of her. Once she hid my husband’s pen and scissors as well. Oh my! And she made me sing a song that nearly got me into trouble!

Once she hid my dog for nearly 4 days and put a few CATs into his bed. Can you believe it!

But in the meantime we became friends. Actually, she helps me a lot. You know, I can be a bit confused sometimes, then she is the one that holds the strings together. When things get a bit too busy, she is more than willing to help me!

But what I am most excited about, is that when I buy myself a red helicopter, she will be the driver! Yesss!

Ursula for president!🙂

Toortsie

(Don’t worry, this was the pure imagination of Toortsie.)

Toortsie se Bantingboerekos Facebook page

Toortsie se Facebook page

Finesse Blogger van die week

Toortsie by Finesse: Ons hou troue!

Toortsie op Pinterest

Posted in English Blog posts, Toorts se verbeeldingsvlugte, Ursula | 8 Kommentaar