My rooi helikopter

Kyk, ek het mos nou al lankal die idee om vir my ‘n rooi helikopter te koop. ‘n Tweesitplek, ek wil mos nie die hele dorp op een slag vervoer nie! Dis omdat ek soveel tyd op die pad deurbring, ek kan dit netsowel in die lug deurbring. Die paaie is juis so gevaarlik deesdae. Dis eintlik net vir my en my koffer. 

Die erf wat ons het, het juis so ‘n ekstra driehoek aan. Dis nét die plek waar ek die rooi helikopter gaan parkeer. Anders moes ek dit op die huis se dak parkeer, dan hou die hele dorp my dop en sê, die eksentrieke vrou is terug of weg. Eksentriek. Verbeel jou! 

En ja, ek wil hom sommer self bestuur ook! Ek kan darem regtig nie iemand voltyds aanhou nét om my af en toe rond te vlieg nie, weet julle hoeveel kos dit? En dan is daar nog al die rompslomp van arbeidswette ook nog! Nee wat, ek bestuur hom sommer self! 

Ursula sal my help, dis te sê as ek haar net kan vind! Ek en sy hét mos al ‘n keer met ‘n helikopter gevlieg. 😁

Nou vertel mense dis moeilik om ‘n helikopter te vlieg. Dink hulle ek is dom? Iemand sê ek moet eers ‘n bietjie op die rekenaar oefen met ‘n simulasie. Wie het nou tyd vir rekenaarspeletjies? 

Iemand vertel my dat as die masjien skielik besluit om te vrek, jy .78% van ‘n sekonde het om een of ander pen in te druk. Ek dink nie ek moet my bekommer oor die pen nie, ek moet eerder net my kop vashou en skree, ‘Oeeee …!’

Intussen moet julle nie te veel stres nie, ek sal julle laat weet as ek hom het! 😁😜🤡 Julle moet onthou om vir my te sê as julle ‘n draaitjie saam met my wil vlieg. Onthou, ek kan net een op ‘n slag saamneem. Ek wil nou darem nie my helikopter oorlaai nie!

Groetnis

Ag, julle weet mos wie!

Advertisements
Posted in Lawwighede; Tong-innie-kies, Toorts se verbeeldingsvlugte, Ursula | Tagged | 7 Kommentaar

Toortsie se goedvoelstorie 17 – The hills are alive!

Soos verskyn het in die Finesse Goedvoel blog, iewers verlede jaar.

The hills are alive!

Ek weet nie of dit vanjaar net ‘n uitsonderlike aalwynjaar is nie?

Ek het al lank hier gewoon voor ek die mooi koppie vol aalwyne hier agter die huis raakgesien het. Om die waarheid te sê, iemand anders het my aandag daarop gevestig.

Die ding is, ek is nie eintlik mal oor oranje nie.

Toe kom die sokkerwêreldbeker en hulle gesels op RSG oor wat ons kan plant wat eie aan Suid-Afrika is en wat die oorsese toeriste wat ons land gaan oorstroom, welkom sal laat voel. Aalwyne, was die voorstel. Dis mooi, dis ‘n warm kleur, dit groei in moeilike omstandighede.

Skielik het my oë oopgegaan en het ek die aalwynkoppie raakgesien en besluit om ons hele werf vol aalwyne te plant.

Vanjaar? Die hele werf is aan die brand! Nie met vuur nie, maar met aalwynfakkels.

Die gevoel as ek op die werf loop en elke aalwyn se blomme sien wat soos fakkels die hele werf verlig, is onbeskryflik. Dis of ek God in Sy volheid ervaar, of elkeen van daardie blomme vir my sê: “Ek is hier, hier by jou. Weet dit, Ek is hier.”

The farmer and the farm, they need each other. – Symbiosis

Toortsie

 

English Blog Posts

Toortsie se Bantingboerekosboek Facebook page

Toortsie se  Facebook page

Finesse Blogger of the week

Finesse: Wat maak die verskil?

Toortsie by Pinterest

Posted in Overberg, Plaaslewe en Landbousake, Toortsie se voelgoedstories | Tagged | 12 Kommentaar

Wat as?

Ek het twee fobies: ‘n Spinnekopfobie en ‘n vuurfobie. Die spinnekopfobie weet ek nie waarvandaan sy oorsprong is nie, die vuurfobie wel.

Ek was vyf jaar oud toe ons bure hulle grond verkoop het. Die aand ná hulle trek weggelaai is, het hulle by ons kom slaap. Daardie aand het ek in my ouers se bed gaan lê solank die grootmense kuier. Toe ek die lig afskakel, het dit nie kliek gemaak nie.

Die volgende oggend toe ek wakker word, was daar konsternasie. Gelukkig het my ma iets in die kamer kom haal en toe die rook gesien: Daar was ‘n kortsluiting en al die elektriese drade het gesmeul. Ek kon versmoor het.

Net daar het ‘n fobie ontstaan en soos ek ouer word, het dit groter en groter geword, alhoewel ek dit deesdae met my gesonde verstand beheer. Maar ek raak steeds angstig naby ‘n groot vuur. Ek hou nie van donderweer nie omdat dit dit veld aan die brand steek, en ‘n kar wat omval op TV slaan altyd aan die brand!

Ek lees in die wonderlike boek,  Taste Life, Healing the Wounded, deur Francois Mostert, van leuens wat ons glo as gevolg van ons foutiewe interpretasie van gebeure.

As ek nou eerlik daaroor dink, het ek rustig geslaap terwyl dit gebeur het. Sekerlik was my onderbewussyn daarvan bewus, maar ekself weet niks daarvan nie, tot die oggend toe ek op die konsternasie afkom en hoor wat gebeur het en hoor wat kon gebeur het, dat ek kon versmoor het in die rook as my ma nie daar opgedaag het nie. 

En danksy hierdie boek wat sekere situasies as voorbeelde gebruik, wys God skielik vir my: Hy was daar! Hy was daar toe die kortsluiting gekom het. Hy was 100% in beheer. Hy het gesorg dat my ma iets in haar kamer wou gaan haal en sodoende op die rook afkom. Hy het ook gesorg dat die hele huis nie afbrand nie. Hy het my die hele tyd beskerm! Die ‘wat as’ dra nie gewig nie, want die ‘wat as’ het nie gebeur nie.

Die duiwel het hierdie geleentheid vasgegryp om ‘wat as’ in ‘n fobie te verander, maar danksy die waarheid wat God my nou gewys het, kan die fobie teengewerk word. Want dit gaan nie oor dit wat kón gebeur het nie, maar dit wat wel gebeur het: God het voorsien. Ek was beskerm. Hy het my ma betyds gestuur om my te kom red.

Ps 40:5-6: ‘Dit gaan goed met die mens wat sy vertroue in die Here stel en hom nie wend tot duister magte en tot mense wat hulle met skyngode ophou nie. Here my God, U het baie wonderlike dinge gedoen; U dink altyd aan ons; daar is niemand soos U nie.’

Believing in God is not MEANINGLESS at all, in fact, it has all the meaning in the world!

Groetnis

Toortsie

English Blog Posts

Toortsie se Bantingboerekosboek Facebook page

Toortsie se  Facebook page

Finesse Blogger of the week

Finesse: Wat maak die verskil?

Toortsie by Pinterest

 

Posted in Geleefde Christenskap, Toortsie se dagstukkies op Sondae | Tagged , , , , , | 24 Kommentaar

Ek is bekommerd oor Ursula

Vandat ek begin inpak het, eintlik van die begin van die jaar af, het ek Ursula nog glad nie gewaar nie. Dis ietwat lank, hoor! Ek kan dit glad nie verstaan nie. Maar om die waarheid te sê, ek was nog die heeltyd so besig, ek het ook nie eintlik veel aan haar gedink nie.

Kyk, sy het haar mos vreeslik vererg omdat ek soveel aandag aan die kamtige Sarel gegee het en sy heeltemal te min aandag gekry het met my dogter se troue, maar regtig, dit raak nou ‘n bietjie lank!

Sy is mos ook baie fyngevoelig en dalk voel sy ongemaklik oor ‘n sekere persoon se bekommernis oor my assosiasie met haar. Dalk het sy besluit om maar eerder iemand anders se Alter Ego te word!

Ek is natuurlik ook bekommerd dat sy my by ons plaashuis gaan soek. Sal sy weet waar om my te kry?

Toe het iemand gewonder of sy nie dalk gevange geneem is op ‘n seerowerskip toe ons Desember by Struisbaai was nie. Hoe sal ons weet? Dalk is Sarel ‘n seerower! Ontstellend!

Ek het ook gehoor van ‘n trekkery in Durban waarby ‘n Ursula betrokke is en my hart het amper gaan staan! Is dit dalk my Ursula?

Maar weet julle wat, toe ons orkes Donderdagaand die begeleiding oefen vir Sondag se diens, hoor ek so hier en daar so ‘n yl stemmetjie uitkom wat vir my baie na hare klink. Dit was ietwat vreemderig, maar ek wil al dink dat dit sy is. So vir al wat jy weet, is Sarel ‘n kerkmuis! Dalk is sy iewers in ‘n kamertjie in die kerk versteek! Maar as dit die geval is, glo ek, sal ons mekaar weer kan opspoor as ons musiek maak!

Groetnis

Toortsie

(Suiwer verbeelding van Toortsie)

English Blog Posts

Toortsie se Bantingboerekosboek Facebook page

Toortsie se  Facebook page

Finesse Blogger of the week

Finesse: Wat maak die verskil?

Toortsie by Pinterest

Posted in Lawwighede; Tong-innie-kies, Toorts se verbeeldingsvlugte, Ursula | Tagged | 27 Kommentaar

Praying for strangers

Ashlin Horne wrote a beautiful blog about how she and a complete stranger coincidentally were on two flights together and how she regularly thinks about him and pray for him. What a beautiful story!

She activated my mind and let me think of a hitchhiker whom I gave a lift a while ago. This is a very unsafe thing to do in South Africa! I sometimes give a lift to ladies, but I never stop to give a lift to men, but that specific day, I stopped and gave the man a lift. At first, he had to sit at the back of my van, but it was very cold, so I stopped so that he could come and sit in front next to me. 

Yes, I wás scared. So I stopped at a safe place and told him that I wasn’t going further, which was the truth.

But he stayed in my mind. Actually, I felt a bit bad about the situation.

So the next day, my husband and I passed him again and gave him a lift again! 😁 He gave a me a leather bookmark with the letters, WWJD, that I keep in my Bible and time and again I think, what happened to that man, travelling on his thumb around SA, with no money in his pocket, going from town to town to the local pastor and ask for food and lodging? And I pray for him, a perfect stranger. I really think God made me stop that day, for a reason!

So many times when I see a Muslim lady in the streets, I pray that she will meet Jesus. And then I always add, may all the people that is around her at that moment, know Him as well. They don’t even know that I pray for them, but that doesn’t matter, God knows!

And yes, I don’t do it enough! I’m sure this is what God wants us to do, to pray for each other, for the people we know, but also for those we don’t know.

Thank you, Ashlin Horne for reminding me. It really is something I have to do much more.

This is only an ordinary story about ordinary people. 😁

Best wishes

Toortsie

English Blog Posts

Toortsie se Bantingboerekosboek Facebook page

Toortsie se  Facebook page

Finesse Blogger of the week

Finesse: Wat maak die verskil?

Toortsie by Pinterest

Posted in Uncategorized | 4 Kommentaar