Toe sit ek die pot mis

Jammer, maar eet is ‘n redelike prioriteit in my lewe. Of nie eet nie. Jajaa, ek dink nie meer heeldag aan kos nie. Om die waarheid te sê kom ek nou al heeltemal goed reg met die Banting saam met die Intermittent Fasting. My maag sal my so een keer in die loop van die oggend en een keer in die middag herinner aan kos, maar dan verstaan hy as ek nee sê.

Net gister wat ek toe skeeftrap toe ek moeg by die huis aankom en van die heerlike nuwe maalvleisgereg eet. En nog eet. En dit was nog nie aandetetyd nie.

Om die waarheid te sê was ons gisteraand genooi vir ete. Lieflike braaivleis. En die gasvrou het moeite gedoen met heerlike slaai en fyn blomkoolballetjies met gesmelte kaas oor.

Ek vertel haar dat ek tans die skroewe ‘n bietjie stywer draai, net 2 keer per dag eet en vrugte totaal uitsny. ‘Ag nee’, sê sy. ‘Ek wou dan ‘n bessiesmoothie maak vir jou vir nagereg.’ Ek verseker haar dit sal reg wees.

Maar nadat ek my knippeldik geëet het aan koningskos vra sy wie wil wortelkoek eet en wie wil smoothie hê en ek val net daar van die bus af, trap in die slaggat en sit die pot heeltemal mis.

Ja, ek eet toe sowaar wortelkoek. Soetttttt. En dít nadat ek baie lank laas suiker ingeneem het. Wel mos droëvrugte tydens ons vakansie ‘n maand gelede, maar sedertdien niks.

Mens moet hou by wat jy weet is reg. Dis al wat ek hieroor te sê het. En dit was my eie, dom besluit. Wanneer leer ek dan? Ek het dan al gedink my bantingkop is al deeglik vasgeskroewe? Regtig? Ná 7 jaar?

Toortsie

As is verbrande hout

As jy moeg by die huis aankom en die pakkie salami wat jy gedink het jy ingepak het en waarop jy eintlik gereken het vir ‘n ekstra vullertjie middagete in die yskas ontdek en jou middagete gedeel het met iemand, maar eintlik heeltemal genoeg gehad het en eintlik doen jy intermittent fasting en dan sien jy in die yskas die lieflike romerige nuwe maalvleisgereg wat Toortsie Maandag gemaak het met die doel om vandag te eet … waai … baie … goeie … bedoelings … by die deur uit en dan is daar geen keer nie. Net mooi niks keer nie. Gelukkig is dit suiwer Banting kos en bevat dit nie koolhidrate nie. Anders was daar groot moeilikheid. Ek sê jou: Groot. Want sien, die vorige nag het Marilyn van Chanette Paul te hard geroep en as ‘n mens nie genoeg geslaap het nie is die weerstand nog minder. Dan kry jy dalk die salami geïgnoreer, maar die ryk en romerige maalvleisgereg wat jy nog nooit voorheen geproe het nie? Eina!

Wat het jy?

Gister hoor ek die laaste stukkie van die gesprek tussen Amoré Bekker en Shimmy Isaacs op RSG. Sjoe! Wat ‘n oulike vrou! Sy sê dat sy nie geld gehad het nie, as kelner opgetree het en elke sent wat sy gekry het in die vorm van fooitjies, gebruik het om dramawerkswinkels by te woon. Volgens Google net sy nou ‘n nagraadse diploma in drama. Fantasties! In haar slotparagraaf sê sy: “Onthou, die wêreld skuld jou niks.”

Ja, die wêreld skuld ons niks en ons moet maar self ons handjies uitsteek en dit wat die Here vir ons gegee het, begin gebruik. Vir die een het Hy een talent gegee, vir die ander een vyf. Dit was Sy keuse hoeveel Hy vir elkeen gee en ons mag voel dat dit onregverdig is dat die ander meer as ons gekry het, maar die wonder is dat ons álmal beslis ietsie gekry het. Onverdiend. Al is dit dalk min. Wat Hy wil hê ons tot Sy eer moet aanwend.

Ek moes ook leer om dit wat tot my beskikking is, te gebruik. Die vaardighede wat die Here my gegee het, ontwikkel en probeer om ‘n geldjie daarvan te maak om die pot aan die kook te hou. Naaldwerkies gedoen wat ek kon verkoop. Hekelwerkies vir die tuisnywerheid. Koekies gebak. Jy weet, ‘n mens het net een pakkie meel nodig om jou eerste koekies te bak en dit te verkoop om nog ‘n pakkie meel te koop … Een bolletjie wol om ‘n kep te brei. En daardie geldjies het ek weer gebruik om my verder op te lei daar waar ‘n deur op ‘n skrefie vir my oop was.

Pastoor Ettienne van Heerden het een keer ‘n preek gehad oor: Wat het jy? Na aanleiding van Elisa wat vir die arm vrou gevra het wat sy het om haar skuld te betaal in 2 Konings 4. Net ‘n kruikie met olie. Hy gee haar die belaglike opdrag om orals houers bymekaar te maak en dit vol te gooi uit daardie klein kruikie. Sy kon geantwoord het dat hy laf is, maar sy het dit gehoorsaam.

Jip. Wat het jy? Daar waar jy so moedeloos voel en regtig nie meer weet watter kant toe nie? Om mee te begin, dalk gebed? Dalk ‘n spesiale vaardigheid? Dalk twee hande wat jy kan uitsteek en iewers te help? ‘n Oor?

Mag jy sien waar daar dalk in jou duisternis ‘n klein straaltjie lig skyn.

Toortsie

Wat maak jy met jou hande?

‘n Groot deel van enige verslawing, is die gewoontes wat daarmee saamkom. En om daardie verslawing af te leer, behels nie net die ontslae raak van die chemiese afhanklikheid daarvan nie, maar amper ‘n hele nuwe bestaan.

Soos byvoorbeeld, as jy jou alkoholverslawing wil oorkom, beïnvloed dit, behalwe die ‘ophou drink’, ook jou tydbesteding, die vriendekring waarin jy beweeg en vele ander goed. Skielik kan jy nie meer saans sit en drink nie en moet jy nuwe maniere kry om jou konstruktief besig te hou. Jy moet dalk nuwe vriende vind, want jou belangstellings het dalk ook nou verander en jy wil mos nie weer in dieselfde slaggat trap nie.

Destyds toe my man ophou rook het, was sy groot uitdaging: Wat maak hy nou met sy hande? Die hande wat die sigaret heeltyd na sy mond gebring het?

Sonder dat ek dit eers besef het, behels eetverslawing ook die bring van kos of drinkgoed na jou gesig en is dit ‘n lekkerte wat jy moet afleer as jy jou eetverslawing wil oorwin. Ek het nooit daaraan gedink nie! In die kursus wat ek tans doen oor eetverslawing, versugtigheid en diabetes het ek hierdie oulike raad geleer om permanent ‘n nuwe leefstyl aan te leer. Doen dit stap vir stap, nie alles op een slag nie.

1) Kry ‘n doel voor oë. Hoekom wil jy jou leefstyl verander?

2) Sluit alle koolhidrate uit alles wat jy drink. Drink slegs iets wat geen koolhidrate bevat nie.

3) Sny alles uit ‘waarop’ jy kos eet – die brood, die fyn aartappels, die chips, die rys. Eet die eiers, maalvleis, kaas sonder die styselbasis.

4) Moenie goed probeer vervang nie. Moet ook nie die namaaksels na die verbode item vernoem nie. Eerder fyn blomkool as blomkoolrys.

5) Sny alle stysel uit. Vrugte ook, behalve tamaties en avokado’s. Vrugte bevat regtig baie suiker en as jy reeds ‘n suiker- of vetsugtigheidsprobleem het ..,

6) Hou op snack tussen etes. Selfs nie eers koolhidraatvrye snacks nie.

7) Probeer slegs een of twee keer per dag eet. Eet wanneer jy honger is.

8) Vir die gewoonte, die hande … drink elke twintig minute een sluk koffie of tee. Water natuurlik ook!

9) Spandeer tyd met jou God en sorteer dit uit in jou hart wat jou pla.

Toortsie

Elke een ‘n bietjie erger

Sjoe! Ek is tans besig met die geskiedenis van die ou konings van Israel en Juda. Dit is vir my hartverskeurend wanneer ek lees hoe ‘n hele volk wat voorheen beskermd onder die wolk van die Here, so totaal uitmekaar geval het.

Die eerste keer wat ek dit in ongeveer 1995 gelees het, het ek so ‘n vreemde bekommernis oor ons eie land gekry. Dat ons aan die verval is. Daarná het ek gedink: Ek oorreageer seker maar. Ek wou amper nie waag om die gewaarwording te noem nie. Want, sou ek dit noem, sou ek my bekommernis uitspreek, sou ek hoor dat die jongmense sulke wonderlike kinders van die Here is. Wat waar is. Want net soveel die verval meer raak, net soveel is daar ook kinders van die Here wat meer en meer opstaan vir hulle geloof. (As jy nie wil staan vir jou geloof nie, waarvoor wil jy dan staan?) Tog, elke keer wat ek weer by daardie gedeelte kom, ongeveer elke drie jaar, want dit is hoe lank dit vir my vat om deur die hele Bybel te lees, kom sit dieselfde bekommernis weer in my hart, ook elke keer ‘n bietjie erger.

Israel. ‘n Land wat op ‘n uiters wonderbaarlike manier verlos word uit Egipte. Wat vir veertig jaar onder die wolk van God se beskerming leef – waarvoor meer kan jy vra? So sigbaar? Wat onder God se leiding die hele land, Israel verower. Wat stuk-stuk begin verval en elke keer stuur God ‘n leier om hulle weer op die regte spoor te bring. Dan vra hulle ‘n koning van hulle eie. Eers Saul. Toe Dawid. Dawid, ook maar met sy foutjies. Salomo, ‘n bietjie meer. Eers kom daar onrus tussen Juda en die res van Israel. Die ryk skeur. En dan kom die herhalende refrein … elke koning het die verkeerde dinge gedoen van sy voorganger, net ‘n bietjie erger. Hulle dink niks daarvan om oorlog te maak tussen mekaar nie – nie net stry nie – nee, oorlog. Hulle wis families uit. Wis mense uit. En dan kom Agab wat nie net Jerobeam se sondes (die ergste tot dusver) herhaal nie, nee nóg erger en trou met Isebel en begin Baäls aanbid. En die profete se lewens raak bedreigd …

En dan raak ek erg benoud …

Genadiglik is daar altyd die goue draadjie van mense wat God uit hulle hart aanroep en dien.

Suid-Afrika! Keer terug na God asseblief!

Toortsie