Skryf ‘n opstel: Om goed te doen aan ander

Wat ‘n lekker onderwerp, want dit is mos lekker om goed te doen vir iemand anders.

Jy kan hierdie opstel op ‘n paar maniere benader.

Eerstens kan jy in die algemeen skryf oor hoe lekker dit is om goed te doen vir ander mense. Vertel wat dit vir jou beteken, die hupstoot wat jy daaruit kry, die gevoel van vergenoegdheid.

Die lekker as jy die vreugde of dankbaarheid in die ander persoon se oë sien. Wat dit dalk vir die ander persoon beteken, hoe dit hom help.

Jy kan ook vertel van ‘n keer wat jy vir iemand gehelp het. Wat het jy gedoen? Was dit jy alleen, of was jy deel van ‘n groep mense? Wat het dit alles behels? Was dit ‘n eenmalige gebeurtenis, of is dit iets wat jy op ‘n gereelde basis doen? Hoe het dit gekom dat jy dit begin doen het? Wat is die uitvloeisel daarvan, byvoorbeeld, het jy nou al ander ook sover gekry om ook goed te wees vir ander? Doen hulle dieselfe as jy, of doen hulle iets heeltemal anders? Wat doen hulle?

Of jy kan iets goeds wat jy nog wil doen, beplan en beskryf. Wat beplan jy om te doen? Vir wie? Wanneer wil jy dit doen? Gaan jy dit alleen doen, of gaan julle in ‘n groep? Neem jy die leiding, of is daar ‘n ander leier en jy gaan net saam? Vertel die detail, in klein besonderhede.

Terwyl jy dink oor jou opstel, dink aan goed wat ‘n glimlag op jou gesig sit, want om goed te doen vir iemand, sit ‘n glimlag op jou gesig. Skryf jou storie soos jy dit vir jou beste maat of jou ouma sal vertel. Wees opgewonde daaroor, dan sal jy sommer lekker skryf ook. Die belangrikste, skryf jou storie self, hierdie is jou beurt. Jou ma het haar beurt jare gelede gehad. Geniet dit, dis jóú storie!

Groetnis

Toortsie

Advertisements

55 is lekker

Kyk, ek het gedink, toe ek 40 geword het, dat ek in die sewende hemel is, want as jy 40 is, mag jy doen wat jy wil, wanneer jy wil, met wie jy wil, of jy wil, hoe jy wil, hoeveel keer jy wil.

Maar toe kom 50 en ek dog, nou is ek in Utopia! Maar 55! Man, dis ‘n lekker besigheid!

Die eerste ding wat natuurlik met 55 kom, is dat jy teen hierdie tyd al ál jou verstand verloor het. Daardie ongelooflik baie verstand wat jy op 25 gehad het, wat selfs vermeerder soos jy ouer raak, is totaal opgebruik wanneer jy by 55 kom. Lekker, né?

So, niemand kan meer van jou iets verwag nie, jou opinie geld nie meer nie, want wat weet jy after all? 🙂 En jy praat uit jou beurt uit, alles as gevolg van die verstand wat opgebruik is! En juis dít vervolmaak 40 se of jy wil wanneer jy wil met wie jy wil net heeltemal.

Op 55 begin jy al afskaal, kies jy wat jy wil doen en hoe en met wie. Op 55 het jy al ‘n hele klompie eksamens van die lewe afgehandel. Party van die eksamens het jy met vlieënde vaandel geslaag, sommige het jy gedínk jy het geslaag, net om agter te kom dat jy die kat aan die stert beetgehad het. Party van die eksamens het jy herhaaldelik gedop en kry dit steeds nie reg nie, maar party het jy tog later wel reggekry, miskien so by die tiende poging, en net-net, maar darem.

Op 55 het jy ook al ‘n hele paar hoofstukke in die lewensboek klaar geskryf en afgehandel. Been there, done that, got the t-shirt. 🙂 Is dit nou nie lekker nie?

Een van die lekkertes van 55 is dat jy kan kies of jy jou aan kaboutergoetertjies gaan steur, watter van hulle jy gaan verduur, selfs al wil nie, en watter jy eenvoudig gaan ignoreer.

Op 55 begin ek tyd kry om soms iets lekkers te doen, goed waarvoor ek vroeër in my lewe nie die geleentheid gehad nie, omdat die geleenthede bloot nie daar was nie, of omdat ek my beurt met klein kinders gehad het en net alles in my vermoë moes doen om kop bo water te hou, en ek belowe julle, ons almal kry ons beurt daarmee, of ons nou wil of nie.

So, op 55 geniet ek die bietjie vryheid wat daarmee saamkom, selfs al is sekere ander probleme weer baie groter as wat dit vroeër was. Gelukkig het ek al op 55 ook geleer om by my Vader se voete te gaan sit en dat Hy versorg en troos.

55 is vir my ‘n vensterperiode, voor die winter van die lewe kom wat ek miskien nie meer so alles sal kan doen nie. Om die waarheid te sê, ek besef alreeds dat daar sekere goed is wat ek nie meer kan doen nie.

Maar intussen geniet ek my 55 jaar voluit en ek brei truitjies presies volgens die patroon, maar stil-stil wonder ek of dit nie ‘n rokkie is nie. Die moutjies lyk ook korterig, maar ek moet onthou dis hangskouertjies

Groetnis

Toortsie

‘n Handelaar uit een stuk

Lydia was ‘n welgestelde handelaar in die ou Bybelse tyd. Sy het handel gedryf in duur pers wolmateriaal, iets wat slegs die ryk mense kon bekostig.

Eintlik het sy van Tiatira gekom, maar Paulus het haar in Filippi raakgeloop toe hy daar aangekom het en die Joodse gemeenskap gesoek het. Daar was maar min Jode, want daar was nie ‘n sinagoge nie. (Leefstylbybel vir vroue bl 1391)

By die rivier het hy wel ‘n paar vroue raakgeloop met wie hy aan die gesels geraak het. Lydia was een van hulle en om een of ander rede het sy in die verlede die Joodse geloof aangeneem.

God het haar ontvanklik gemaak vir Paulus se boodskap en sy was die eerste bekeerling in Masedonië, oftewel, Europa! Die eerste lid van die Christelike kerk in Europa, en dit ‘n VROU!

Volgens Leefstylbybel vir Vroue het sy ‘n groot risiko geloop deur haar geloof uit te leef. Haar gesin is onmiddellik gedoop en sy het selfs vir Paulus-hulle verblyf aangebied.

Tydens sy verblyf in Tiatira is Paulus-hulle in die tronk gegooi en het die tronkbewaarder en sy gesin tot bekering gekom. Ná sy vrylating het hy en die nuwe bekeerlinge eers by Lydia se huis bymekaargekom, voor hulle vertrek het.

Knap gedaan, Lydia! Ek hou daarvan as vroue weet wat hulle glo.

Groetnis

Toortsie

Toortsie se dankbaarheidsreis 17

Hoe kom ‘n mens deur jou dag sonder ‘n tikkie dankbaarheid?

Groetnis

Toortsie

Krag- en seinloos

Toe ek Dinsdag vertrek by die huis op pad na die Wéreld Koor Olimpiese Spele in Pretoria, hoor ek op RSG dat daar twee groot goed gebeur het in die einste stad waar die musiek gebeur: Daar het ‘n vliegtuig geval en ‘n kragstasie uitgebrand. 

Ons gasheer  vir die week laat weet ons om asseblief ligte saam te bring, hulle krag is ook af.

Ons het vir ons ‘n kleine karretjie gehuur op Johannesburg Lughawe, waarmee ons Pretoria platgery het. Die krag was nie vir ons so ‘n groot probleem soos wat dit vir ons gasheer en -vrou was nie. Húlle moes planne maak met die kos wat in die ys- en vrieskas was. Om die waarheid te sê, hulle was só gasvry selfs ten spyte van die ongemaklike omstandighede.

Ons was natuurlik absoluut afhanklik van ons selfone om ons te beduie waar ons moet ry, ons ken nie Pretoria nie! Oupa probeer beduie, maar dit maak vir ons net nie sin nie, veral nie as die óú straatname gebruik word nie. 🙂

En dis net mooi dáár wat die uitdaging toe lê: Die karretjie se punt waar jy die kabel moet indruk vir die laaiwerk, werk nie. Ons kan nie ons fone laai nie! En deesdae se slimfone werk mos eintlik net ‘n dag as jy mooi met hulle werk, soms selfs korter.

Ons gebruik ons fone minimaal, sit dit af as ons dit nie gebruik nie, doen net die nodigste, maar ongelukkig hou slimfoonbatterye steeds net só lank en niks langer nie.

Ons koop ‘n nuwe sigaretaanstekerlaaier, en die verkoopsman wil weet, wil ons ‘n so-so een hê of ‘n goeie een. So-so sal werk, ons het dit mos net vir twee dae nodig, die prys is R100 teenoor R600.

Wel, so-so het darem vir daardie middag gewerk!

Die laaste dag is die kragte van die fone min en ons weet nie of ons ons pad sal kan vind na die koorlokaal én lughawe toe nie.

Ek sien in die universiteitsgebou ‘n kragprop en net daar gaan sit ons op die vloer om ons fone ‘n bietjie te laai. My driepuntprop is in my handsak, maar helaas het iemand my goeie een op ‘n stadium gebruik en is hierdie een net ‘n Chinese namaaksel. Die fone laai wel ‘n bietjie en weg is ons!

Ons hét die lughawe gehaal. Net-net, maar darem! 🙂

My dogter is regtig oulik, julle, sy het later die paaie geken! Ek het nie, ek het mos net saamgery.

Gisteraand was die krag blykbaar steeds af. Arme mense!

Groete

Toortsie