Home alone – As Toortsie alleen tuis bly

Ons almal ken die fliek, Home Alone, en weet dat daar allerhande verkeerdhede gebeur as die kinders alleen tuis bly.

So bly Toortsie ‘n aandjie alleen by die huis terwyl manlief gaan boer. Toortsie moet net ‘n slag haar dingetjies ook agtermekaar kry by die huis. Soms raak die chaos darem net té groot. Sy doen lekker lank stiltetyd, gaan verkeersdepartement toe, want sy is steeds besig om die verkeersdepartementvervolgverhaal klaar te skryf danksy beurtkrag en ander faktore. Sy knyp ‘n bietjie tyd af vir kantoorwerk, maar die grootste, belangrikste ding is dat sy haar VLV-artikels moet voltooi.

Toortsie is behoorlik produktief. Geen sekonde word gemors nie. Sy fokus. Hoop sy knip nie ‘n gat in die breiwerk nie. Werk die borduurwerkies uit. Verander die ballade volgens die instruksies sodat sy dit kan ingee. Stap kamer toe om die rekenaar te gaan bêre.

Maar …

Daar sit ‘n massiewe, moooeeeeviese spinnekop net mooi daar waar sy die kas moet oopmaak. Ja, jaa, sy weet dit is ‘n reënspinnekop, nie ‘n bobbejaanspinnekop soos sy hom noem nie. Ja, sy weet hy kan haar niks aandoen nie. Of, so sê hulle. Dis natuurlik nie te sê sy glo hulle nie. Sy hét al TPM probeer om by die oorsprong daarvan uit te kom, sonder sukses. Dalk was sy wel suksesvol, maar glo sy steeds nie die waarheid nie. Sy het ook al kognitiewe gedragsterapie onsuksesvol op haarself probeer toepas sodat sy oortuig kan word dat hy niks sal maak nie. Nie dat sy enigsins weet hoe kognitiewe gedragsterapie werk en hoe dit gedoen moet word nie, terloops!

TOT SY DIE SPINNEKOP SIEN. OP HAAR KAS. IN HAAR SLAAPKAMER!

Sy bel net daar vir Meneer Toorts. Maar hy is baie ver van die huis af, kan nie help nie. Hy stel voor dat sy op die sitkamerbank moet gaan slaap. Maar wat van môre-oggend as sy moet aantrek? Waar kruip hy dan weg? Hy is in elk geval groot genoeg om haar met een hap in te sluk! Sy bel die buurvrou. Dié skater van die lag, maar dra die nuus oor aan haar man. Hy kom met ‘n roomysblik en kom vang die swerkater. Hy neem die spinnekop saam tot by sy erf sodat dit Toortsie nie weer pla nie. Goeie bure wat sy het.

Tipies Toortsie as sy alleen by die huis is, kan sy die aand net nie tot rus kom nie. Werk eers nog knope aan, borduur nog ‘n stukkie, doen rugoefeninge, lees ‘n boek klaar. Uiteindelik, laaaat in die nag, sit sy haar lig af en slaap die slaap soos ‘n prinses, geen ertjies naby die bed te bespeur wat haar pla nie, rug sonder klagtes danksy die oefeninge.

En verslaap totaal die volgende oggend.

Mooi loop!

Toortsie

The Timepiece – Beverly Lewis

Hoe meer boeke ek van Beverly Lewis lees, hoe meer geniet ek dit. Jare gelede het ek heelwat van haar boeke oor die Amish-gemeenskap gelees en was mal daaroor. Toe ek verlede jaar weer uit die bloute een lees, het dit vir my aanvanklik erg omslagtig gevoel. Dit was egter ‘n vertaling. Intussen het ek weer reeds twee van haar boeke gelees in Engels en dit is beslis die moeite werd. Dis uitstekend geskryf en ek het nou al weer gewoond geraak aan die rustiger pas van die Amish.

The Timepiece is die tweede boek in ‘n reeks en volg op The Tinderbox. In The Timepiece word die Miller-gesin gedwing om buite hulle gemaksone op te tree. ‘n Dogter uit die pa van die huis se vorige huwelik daag onverwags op.

Eerstens het niemand geweet dat hy voorheen getroud was nie, gelukkig het dié geheim darem ‘n rukkie tevore in The Timepiece uitgekom en kon die Amish-gemeenskap darem intussen oor die skok daarvan kom. Die bestaan van ‘n kind uit sy vorige huwelik was egter vir almal iets nuuts.

In hierdie boek sien ek hoe die ma, die stiefma, onmiddellik liefde en gasvryheid betoon en haar innooi. Hoe die hele gesin haar mettertyd leer ken en liefkry. Hoe die liefde tussen twee halfsusters ontwikkel tot iets baie spesiaals.

Ek sien ook hoe vooroordele verhoudings kan beïnvloed, terwyl ander wat dit nié het nie, soveel anders optree. Ek sien liefde, vergifnis.En ek sien hoe mense se lewens verander wanneer hulle ‘n pad met God begin stap.

Ek het die boek baie geniet en sal dit beslis aanbeveel. Die stadige spoed van die Amish-gemeenskap, hulle dtadige manier van doen en leef, die eenvoud en opregtheid waarin hulle leef, dwing die leser om ook rustiger te raak, te ontspan en jou eie gejaagde lewe te oordink.

Toortsie

Vir nog boekbesprekings, kliek HIER, of volg my by Pinterest.

'n Waardevolle boek

Ek het alreeds oor hierdie boek geskryf en ek kan ook nie met oortuiging sê dat hierdie die laaste keer is wat ek dit gaan doen nie. Sekere boeke is net so waardevol en dwing jou om meer as een keer oor hulle te skryf.

Die Bybellennium ‘n Eenvolume-Kommentaar deur Fika J van Rensburg en Marius Nel is so ‘n boek. ‘n Predikantsvriend het dit vir my aanbeveel en elke sent wat ek hiervoor betaal het, is die moeite werd. Dit is ‘n dik, swaar boek met 2208 bladsye. Beslis nie ‘n boek om in ‘n week of twee deur te lees en op die boekrak te sit nie.

Nee, dit is ‘n boek wat langs jou bed by jou Bybel lê, of daar waar jy jou bybelstudie doen. Dis ‘n boek wat jy vir baie jare gaan gebruik, wat jy op ‘n gereelde basis gaan nadertrek en raadpleeg. Dis ‘n boek wat stukkie vir stukkie onder jou vel inklim.

‘n Ander boek in hierdie trant wat ek ook baie hoog ag, is Bybel in Praktyk, ook ‘n boek vir dieperdelwers. Dit gee ‘n vers vir versverklaring wat sommer op die betrokke bladsy gedruk is, lekker byderhand.

Hierdie Eenvolumekommentaar voer dit verder as Bybel in Praktyk. Hy gaan baie meer in diepte in. Hy praat met my op ‘n menslike manier wat lekker lees en gee vir my insig oor sake, baie meer as wat ek tot dusver gehad het. Dit help my in my persoonlike stiltetyd, maar ook in my voorbereiding vir ons bybelstudiegroep.

Tans is ek besig om Daniël Die heerskappy behoort aan God, deur Jaco Thom te bestudeer as voorbereiding vir ons bybelstudiegroep wat dit eersdaags gaan doen. Die Eenvolumekommentaar gee vir my soveel bykomende inligting wat vir ons almal tot nut gaan wees. Dis of ek net nie die boek wil neersit nie! Dit spreek tot my hart. Dit maak dat ek dinge net beter verstaan. Dit help my om die Bybel beter te verstaan. Om God beter te verstaan. Om nader aan Hom te kom.

Dis ‘n boek wat ‘n mens vir jouself aanskaf om dit te hou en te lees en weer te lees. Soek jy meer? Is jy ‘n dieperdelwer? Dan is dit die boek vir jou.

Toortsie

Vir nog van my boekbesprekings, kliek HIER, of volg my by Pinterest.

ISBN

Oral op my pad stuur die Here altyd mense om my te help om nie die pad byster te raak nie. Dit gebeur amper elke dag. Die vrou by die poskantoor herinner my om ‘n foto te neem van die pakkie as ek ‘n boek pos. Die dame by die dieselplek herinner my om die strokie te neem. Iemand help my om die regte borduurgare op die regte plek te kies, die regte kleur te kies. Hier gee iemand raad, daar merk iemand iets op. En ek? Ek luister wat hulle sê, verander as ek kan en lewe lekker jolig voort.

My inspirasie en iemand wat my baie gehelp het my heel eerste boek, Toortsie se Bantingboerekos, was natuurlik ons eie Seegogga. Kyk, met daardie boek het die Here behoorlik mense op my pad gestuur, elke keer op die regte tyd en plek! Dis nie net ‘n paragraaf vol of bloginskrywingvol nie, dis omtrent ‘n hele hoofstuk as ek alles moet vertel hoe mense my gehelp het, uit hulle eie uit en hoe alles, danksy hulle, vlot verloop het.

Seegogga kry my een dag in ons Checkers en sê vir my dat ek ‘n ISBN-kode moet kry. Ek het dit nodig om ‘n strepieskode op my boek te kan sit, veral as ek dit by markte of winkels wil verkoop. Anders plak die mense plakkers op wat moeilik afkom. Ek vra vir Google en kom by SA Barcodes uit wat my R250 vra vir die aanvra van die ISBN-kode, asook die strepieskode. Alles kos geld, veral as jy die boek self uitgee.

Met boek twee het ek slimmer geword. Jy vra die ISBN-kode by die Nasionale Biblioteek gratis aan, jou vriendin laai ‘n program op die rekenaar af om die strepieskode te ontwerp en daar het jy dit, sonder die R250.

Maar daar is ‘n ander storie wat niemand jou van vertel nie. Sodra jy daardie boek gepubliseer het, dis nou nadat jy al die koste self betaal het, die redigeerders, die fotograaf, die stilis, die persoon wat die uitset van die boek doen, die drukkers, die koerier en sommer nog enige ander persoon ook wat betaal moet of wil word. Sodra jy die boeke in jou hand het en jou beursie minder as leeg is, begin jy boeke uitdeel vir almal wat ek nou genoem het en vir nog ‘n paar mense. Gratis. Dit lyk soos grondboontjies wat jy gratis uitdeel en jou hart trek op ‘n knop. En dán kry jy die boodskap van die Nasionale Biblioteek af: Vir 100 tot 1000 boeke wat jy laat druk het, moet jy vir hulle 5 boeke gratis stuur. Ja, vyf. Net so. Wat daarvan word, weet ek nie. Of dit in biblioteke kom of dalk sommer net op ‘n hoop beland, weet ek ook nie.

Ek wil mos nou my kinderjarestorie laat druk. Net ‘n paartjies vir my familie en ‘n paar ekstra vir mense wat gevra het. Nou nie derduisende nie. Maar ek sal weer ‘n ISBN-kode nodig hê. Sjoe! Wat ‘n storie. ‘n Storie van baie e-posse aan verskillende mense, nog meer telefoonoproepe. Maar … ek het die ISBN vandag gekry!

Nou moet ek klaar kry met hierdie redigeerdery!

Toortsie

Eskursie

Ek gooi al vroeg gisteroggend die hoek uit vir ‘n skemerkelkie op die plaas later die middag. Die vis byt en gewapen met ietsie te drinke en te ete is ons daar weg. Manlief het altyd die lekkerste plekke in gedagte vir so ‘n geleentheid.

Op pad wonder hy of ons sal kan kom waar hy graag wil, die bakkie se vierwieltrek werk nie. Nou kyk, ek is al vir 57 jaar lank ‘n plaasdogter, ek sien ‘n vasval ‘n myl ver aankom. Dis ook nie hoe nie, of ons beland in ‘n sloot. My eerste reaksie is om te wil kwaad word, maar ons besluit toe om sommer net daar op ‘n hoop klippe by ‘n dam ons skemerkelkie te geniet terwyl ons wag dat hulp opdaag.

Sjoe! Dis mooi! Alles is grasgroen van die onlangse reën en die huis wat daar naby staan herinner my steeds aan die groot wonderwerk wat daardie dag gebeur het so twee jaar gelede toe die vuur om daardie huisie gebrand het, maar vyf bome wat teen die huisie staan, nie gebrand het nie, asof om die huisie te beskerm.

Die volgende oomblik hoor ons ‘n geluid. Die klomp dragtige verse wat heel aan die ander kant van die kop wei, moes die bakkie sien ry het. Hulle kon ons beslis nie ruik nie, die wind waai in verkeerde rigting. Nuuskierig soos hulle is, is hulle volstoom op pad om te kom ondersoek instel.

Eers gaan kyk hulle na die bakkie, maar dan gewaar hulle ons op die kliphoop. Asof eenparig besluit, kom kyk hulle wat ons maak. Willa, die een rifrug, is só verskrik, sy spring sommer bo-oor die hoop klippe om tussen ons te kom skuil. Mags probeer ons ewe beskerm en as hulle net te naby kom, knor sy. Dit was só komies, ek wou my breek soos ek lag.

Intussen, ná ‘n lang ruk van omring wees deur die verse, verloor ‘n paar belangstelling en gaan ondersoek die sloot, die bakkie en of hulle dink die bakkie sal daar kan uitkom. Een hond het intussen ontsnap en gaan skuil binne-in die bakkie. Sy moes deur ‘n ruit geklim het!

Ja, hulp hét opgedaag.

Toortsie