Toortsie se boererate

Lê jou eier: Gesels saam oor boererate, in opdrag van Hester.

Hierdie opdrag laat my gedagtes ver terugloop na my hoërskooljare. Ons moes een keer in pare mondeling praat, dialoog, en ek en ‘n meisie het ‘n dialoog gevoer oor boererate. Ons het só gegiggel, ek dink nie ons het enige raat uitgedeel nie!

Watter boererate pas ons toe, vra Hester.

Vir stinkneus gebruik jy ‘n sout/koeksoda oplossing. Stinkneus? As jou sinusholtes verstop en dit regtig nie meer lekker ruik nie, werk dit wondere as jy jou neusholtes uitspoel met ‘n mengsel, as volg voorberei: 1 liter kookwater, met 1 teelepel sout en 1 teelepel koeksoda. Laat dit afkoel. Wil julle die gory detail weet van hoe dit gedoen word? Regtig? Urg!

Vir ernstige hoes glo die Toortsie gesin aan witblits en heuning. Meng gelyke hoeveelheid, omtrent ‘n eetlepelvol van elk, witblits en heuning. Sit dit in die mikrogolf sodat dit smelt. Eet teelepelsvol.

Antoinette Pienaar se kasterolie. As ek vir ou mense die woord kasterolie noem, gril hulle by voorbaat. As ek klaar gebad het en my vel nog warm is na die afdroogslag, smeer ek my hele lyf in met ‘n klein bietjie kasterolie. Dit werk baie beter as enige lyfroom. Net ‘n klein bietjie, anders is dit taai.

Van dieselfde kasterolie sit ek saans ‘n druppelvol op twee wattetjies, daardie plat watte wat ‘n mens deesdae kry, wat is hulle naam? Dan sit ek so ‘n wattetjie op elke oog en lê ‘n paar minute op my rug. Die oogkundige het nou die dag amper op sy rug geval toe ek dit vir hom vertel. Blykbaar baie sleg vir jou oë, sê hy. Ná ‘n vreeslike klop onnodige toetse op al wat masjien is, kondig hy ernstig aan dat ek kroniese droë oë het, waarop ek gesê het, ek weet, ja.

Ag, en dan smeer ek ook Vics, soos vele Suid-Afrikaners. Ek hét op ‘n stadium met ‘n aartappel in die bed geslaap, maar of dit regtig gewerk het, kan ek nie meer onthou nie. Nou bant ek en het nie meer aartappels in die huis nie, wat nog te sê in die bed.

Vir slaaploosheid werk ‘n glas melk mos en my pa het vir ons liquid parrafin gegee vir ‘n harde maag. Hy het vreeslik in dadels geglo, het gesê dit stabiliseer die maag, of dit nou ‘n los maag was of ‘n stywe een. Nou ja, so lief soos ek vir dadels is, is dit mos ‘n taboé in hierdie Bantinghuis.

Gaan stap ‘n ent in die veld vir die senuwees en kom weer terug na die eenvoudige dinge: Eenvoudige kos sonder fieterjasies, maak jou eie groentetuin, jy sal nie glo hoeveel beter jy voel van jou eie, gesonde groente nie, en dis natuurlik ook terapeuties om in die tuin te werk, sê hulle. Maar Toortsie werk nie eintlik in die tuin nie!

Genoeg raad uitgedeel. Gaan lees bietjie HIER wat skryf die ander bloggers oor dieselfde onderwerp, en dalk het jy self ook lus om hieroor te skryf?

Groete

Toortsie

Advertisements

Olga se storie leef voort

Vanjaar se skryfuitdaging by die VLV was ‘n prosa: Niemand het dit verwag nie. In my lewe sou ek nooit vir so ‘n kompetisie inskryf nie, ek het eenvoudig nie die moed nie. Danksy blogging het ek egter waagmoed ontwikkel wat skryfwerk aanbetref en het ek besluit om deel te neem. Op 15 Desember 2010 het Olga ons uitgedaag met ‘n storie wat sy begin het en ons moes voltooi. Ek was ook onder die lys van gekose bloggers wat moes skryf. Hier kan jule my oorspronklike poging lees.

Vir die VLV se uitdaging het ek weer Olga se storie gaan afstof. As volg:

Prosa: Niemand het dit verwag nie.

Olga is al weer amper laat vir die kerkraadsvergadering. Dit is werklik ongemaklik om nog hierdie tyd van die jaar vergaderings te hê. Dis só ’n gejaag en almal wil graag die jaar afsluit en regmaak vir die Kersseisoen wat voorlê. Sy verwag juis ’n hele huis vol gaste. Sy voel om dit te noem by die vergadering, sodat hulle nie volgende jaar weer in Desember ’n vergadering sal hê nie. Eintlik voel sy sommer lus om as kerkraadslid te bedank.

Toe sy by die kerksaal aankom, is daar egter geen mens te bespeur nie. Sy soek oral, maar kry niemand nie. Het hulle dalk die vergadering afgestel en nie vir haar laat weet nie? Kan dit regtig wees dat hulle so onnadenkend is? Nou het sy verniet al die moeite gedoen om te kom! 

Geïrriteerd stap sy na die perskeboord agter die kerk. Die perskes is ryp en sy sal maar vir haar een of twee pluk. Sy voel altyd beter as sy iets geëet het. 
Dán kom die gewaarwording: iets is anders. Ja, iets is beslis anders, maar sy kan dit net nie plaas nie. Vir ’n paar minute staan sy doodstil voordat sy versigtig vorentoe begin beweeg, voetjie vir voetjie die boord in. 

Tussen die bome begin sy bewus raak van die allermooiste klanke. Dis stemme. Ja, dis mense wat sing. Dis die heel mooiste musiek wat sy nog ooit gehoor het! Sy stap in die rigting daarvan.

Dan sien sy skielik ’n engel en nog een en nóg een! Genade! Wat gaan aan? Droom sy? Sy is nie tipe mens wat aan engele glo nie, en meer nog, engele tussen perskebome sien nie! 

Wel, dit ís naby Kersfees en dit ís seker moontlik. Engele word mos met Kersfees geassosieer, maar regtig, hier in Suid-Afrika loop mos nie gewoonlik engele rond nie. En hierdie engele lyk glad nie soos hulle veronderstel is om te lyk nie! 

Engele het sulke klein, ronde, plomp lyfies, soos hulle op kerskaartjies en in kinderbybels lyk. Dierbaar, pragtig, met vlerkies en krulhare en lang wit rokkies en stralekranse om die koppies. Engele is drukbaar, maar hierdie engele lyk anders. Hulle is groot! Groter as syself, en mooi. Besonder mooi. Daar is iets heiligs aan hulle soos wat sy nog nooit voorheen gesien het nie. 
Hoe verder sy stap, hoe meer raak hulle en weet sy dat sy op pad is om iets groots te sien.

Skielik is daar ’n groot, oop stuk voor haar in die boord en sy sien mense. Baie mense. Vreemde mense, maar ook van haar eie dorp se mense. Die ander lede van die kerkraad is ook daar en hulle is besig om God te loof en te prys met ’n oorgawe wat sy nog nooit ervaar het nie. 

Toe sy nader gaan, is daar nie ’n krip en herders en wyse manne en Josef en Maria en ’n baba, soos sy nou verwag om te sien nie. Nee! Wie sy daar sien, is Jesus! Onmiskenbaar Jesus! Die Opgestane Jesus! Ook nie soos Hy voorgestel word in kinderbybels nie, maar dis beslis Hy! Hy kom nader, vat aan haar en sê: “My kind. My geliefde kind. Ek het vir jou gewag.”

Al wat Olga kan sê, is: “My Here! Dis regtig U!”

Olga val net daar op haar knieë neer en begin Hom saam met die ander loof en prys. Alles in haar verander onmiddellik. Sy besef dat niks anders meer saakmaak nie, maar net Hy, die Lewende God! Alles draai om Hom. Hy is die Een wat sy wil aanbid. Hy is die een saam met wie sy wil tyd spandeer. 

Die belangrikste van alles is egter dat sy besef dat sy nie hieroor kan stilbly nie. Nooit weer nie. Nee, dis iets om vir almal te vertel! Dis die wonderlikste nuus ooit.’
 

By ons tak het ek ‘n tweede plek gekry, maar by die konferensie van die Overberg Sirkel het ek uitgeval. Tog is ek baie in my skik met die kommentaar:

Heerlike verhaal, ‘n mens beweeg saam met haar in ‘n droom in. Goeie taalbeheer. Behendige styl en struktuur. Baie mense sal mal wees hieroor, maar dis ‘n te persoonlike belewing. Dis ‘n getuienis, visie wat sy deel. ‘

Ek voel heeltemal gemaklik met hierdie beoordeling en is bly ek het deelgeneem.

Groete

Toortsie

Slaaptyd

Kyk, die kleingoed is lewendig, soos dit mos veronderstel is om te wees. Ouma bring haar kant en gee aandag, soos dit moet wees, maar kom beurtkrag 8 nm, is ouma maar tog te bly dat dit donker is en ons bed toe kan gaan.

Die een aand braai oupa nog vir ons ‘n vleisie op die vuur in die donkerte. Ons eet die worsie sommer daar by die vuur met die hand.

Aand twee voel ouma moegerig en half 9 sou daar nog mense opdaag. Kleingoed is natuurlik nuuskierig hoe hulle lyk, maar ouma voel ons moet bietjie rustig raak. Ons lê al al drie in die bed toe die gaste opdaag, en hulle kom sê gou hello sodat die kleingoed kan sien hoe hulle lyk.

In die donkerte lê ons, maar die lewendigheid wil net die oorhand neem.

Ouma lê doodstil, reageer niks, maar dit werk nie heeltemal nie.

Ouma sê: ‘Kom ons kyk wie slaap eerste.’ Onmiddellik breek daar ‘n gesnork los van eerste water! 😂

‘Nee’, sê ouma, ‘kom ons kyk wie bly eerste stil.’

Doodste stilte vir vyf sekondes.

‘Kom ons kyk wie bly die langste stil. ‘ Dit hou sowat tien sekondes.

‘Ouma, Boeta het sy in neus gekrap.’

‘Is nie, Sussa. Ouma, Sussa sê ek het in my neus gekrap.’

‘Sussa, Boeta het nie in sy neus gekrap nie. Kom, ons slapies nou.’

En ewe skielik slaap hulle.

😊❤️

Salig.

Ouma se liefkinders.

En nou is hulle al weer terug by hulle pappa en mamma en ouma verlang al klaar weer lang stukke.

Toortsie

Toortsie en die beurtkrag

Toe beurtkrag weer aangekondig word, het Toortsie ewe besluit dat sy nie gaan deelneem nie. Hoe sy dit wou doen, weet ek nie. Ek vermoed Toortsie het nie ver genoeg gedink nie! Sy het ook nie gedink Fase 4 beurtkrag gaan realiseer nie.

Toortsie het besluit om haar só min aan die beurtkrag te steur, sy gaan nie eers die app aflaai nie! Gelukkig is daar genoeg mense rondom haar wat presies weet wanneer die krag sal afgaan.

Toortsie het besluit om maar aan te pas, sy werk mos gelukkig nie voltyds nie.

Die stemmetjie in haar hart het haar meermale gewaarsku dat sy ‘n plan B in plek moet kry om in haar huis te kom as die krag af is, selfs presies vir haar gesê hoé die plan B daar uitsien. Sy hét die voordeur se sleutel aan haar karsleutel gesit, maar ja, selfs al het die stemmetjie haar gewaarsku, het sy vergeet om die sleutel wat in die deur gesteek was, uit te trek.

Maar tipies Toortsie het geluk weer eens sy kant gebring en kon haar kleine kleindogter deur die venster klim en hulle red.

Dit was ook vir haar effens rowwerig met die kleinkinders by haar en kos wat betyds gaar of warm moet kom, maar verder werk dit eintlik heel goed. Toortsie val maar in by die liggies se aan en af..

So, Toortsie móét ook effens beplan om kragdinge te doen as die krag aan is en sonderkragdinge as dit af is. Dit behels dalk dat sy kos vooraf moet maak, of nat wasgoed in die huis moet hang omdat die dagligure haar ingehaal het. En dalk sal dit goed wees dat sy genoeg kerse aanskaf, batterye kry vir haar flitsie en haar Kindle laai vir die donkertye.

Toortsie reageer egter nie goed op doem-smsse van hoe sy moet voorberei nie. Nog nie. Sy mag dalk later spyt wees, maar nog nie nou nie.

Ons sal hierdeur ook kom.

Mooi dag!

Toortsie

Ek sien

Toe my dogter vyf jaar oud was, het ek hierdie boek vir haar gekoop. Ek sien.

Ek sien ‘n motorfiets, ‘n beursie en tiara, ‘n olifant, ‘n rooi robyn, ‘n lintjie vir jou hare; ‘n skilpadjie, ‘n vingerhoed, ‘n skoen en blaastrompet, ‘n waaier en ‘n strikdas, tien maskers vir die pret.
Ek sien ‘n kietsiekat, ‘n hartjie en vyf blare, wolke, nege sterre en twee poppe met geel hare; ‘n vlinder en ‘n groot wit voël, die golwe van die see, ‘n zebra en ‘n liniaal, ‘n blokkie met ‘n D.
Ek sien ‘n maanhaarleeu, ‘n harlekyn wat lag, en dan sien ek ‘n boerpampoen en katte – daar is ag; ‘n resiesperd en hobbelperd, ‘n skulpie uit die see, ‘n stewel en ‘n sekelmaan en ook die syfer 2.

Dit het ure se genot vir haar, haar boetas, haar mamma en ook haar oupas en oumas besorg.

Die boek bestaan uit groot foto’s, met raaisels waarin items is wat die skrywer sien en ons dan moet soek. Soms is iets diep weggesteek en moet ons behoorlik soek, ander items is baie makliker te vind.

Op die ou end gaan dit oor meer as net die regte item vind, dit gaan oor die saamwees, die aandag wat ouma en kleinkind aan mekaar gee, die nabyheid, want ons moet styf teen mekaar sit as ons saam in die boek soek, die gesels, want soms moet ouma verduidelik wat dit is, nuwe woordeskat, sommer net spontaan wees. Dit gaan oor die afgee van goedvoelhormone, die gevoel van behoort, die gevoel van liefgehê word. Die warmte van mekaar se liggaam voel. Die daarwees vir mekaar. Die gevoel van ek is belangrik.

Ag nee! Hier is dit al weer beurtkrag en ons kan nie TV kyk nie! Aaaagggg! Neeeee! WONDERLIK! Nou kan ons tyd maak vir mekaar. Kwaliteittyd. Liefdevolle tyd.

Hierdie boek sal sekerlik nie meer te koop wees nie, maar ek is seker daar is nog vele soortgelykes beskikbaar. Gaan soek dit en soek daai prentjies. Dis net te lekker.

Toortsie