Mammatyd

Opvoeding is in my lewe seker, naas my geloof, prioriteit nommer een. Ek glo dat ‘n klomp probleme in ons land opgelos kan word net deur goeie opvoeding. Ja, opvoeding is nie alles nie en daar is baie dinge betrokke, soos eerlikheid, beter leierskap, goeie geldbestuur, werksetiek, noem maar op. Tog, op die ou end kan al daardie dinge teruggelei word na opvoeding. As ‘n persoon iets nie weet nie, hoe kan hy dit uitvoer?

Toe my kinders klein was, kon ons nie bekostig om die speelskool, sowel as goeie opvoedkundige speelgoed, te betaal nie. Dit was, óf goeie opvoedkundige speelgoed, óf speelskool. Genadiglik was voorskoolse onderrig nie in daardie tye verpligtend nie.

Ek het speelgoed gekies. Maand vir maand het ek die speelskoolgeldjies eenkant gesit en as daar genoeg was, iets ouliks bykoop. Vir ons gesin was dit ‘n goeie besluit. Ek was bereid om dan self met hulle te speel en het gereken, drie ure speelskool per week gee jou ‘n halfuur per dag, Maandag tot Saterdag. Dit was die minimum wat ons moes speel. Ek het ook gereken dat hulle baie meer sou kry as by die speelskool, omdat daar een aktiwiteit per week was. Al wat hulle ongelukkig nie gekry het nie, was kunsontwikkeling, want hierdie ma weet nie van teken nie.

Elke dag was dit mammatyd vir omtrent ‘n uur en het ons gespeel of gaan stap, of gesing, of wat ook al. Vanaand 8 uur het ons vir ‘n uur boeke gelees. Toe my kinders skool toe is, het die onderwyseres bevestig dat ek goed gekies het.

Later jare het ek met ons plaaskinders gespeel, so een of twee middae ‘n week. Lees ‘n bietjie hier: Is dit die moeite werd om met 8 plaaskinders te speel? Dit was van die bevredigendste goed wat ek kon doen, ek het mos nog al die speelgoed van my kinders gehad, en het bygekoop ook. Opvoedkundige speelgoed het goedkoper geraak oor tyd.

Nou sit ek steeds met ‘n kas vol speelgoed, reg vir wanneer die kleinkinders kom kuier sodat ons kan speel, speel, speel. Maar dis mos skoolvakansie en terselfdertyd moet ek my mos in die huis besighou, eintlik bedrus, maar ek mag al vir kort tydjies iets anders doen. Kyk hoe lekker speel die meisie wat my in die huis help, se kind saam met die tannie. Mammatyd herleef!

Ek skryf nie hierdie vir ‘n kloppie op die skouer nie, eerder vir bewusmaking. Dalk is daar by julle rond ook ‘n kindjie wat van ‘n bietjie aandag sal hou en dalk het jy in jou kas ‘n speelding of twee, of dalk sien jy ‘n oulike puzzle in die winkel wat nie te duur is nie. Gee ‘n paar minute van jou tyd vir daardie kind, dit is goud werd. Koninkrykstyd. ‘n Belegging in daardie kind se toekoms. Nie net wat sy brein betref nie, maar ook sommer vir sy siel, ‘n gevoel van ek is belangrik genoeg dat iemand aan my aandag wil gee.

Toortsie

Advertisements

Huisarres

Ses weke van huisarres is aan my toegeken. S e s w e k e. Ses lange weke. Ses uiters lange weke.

Want in hierdie ses x*%$ 6 lange weke mag ek ook nie in my huis eintlik maak wat ek wil nie, ek moet my ook nog gedra. Ek moet eintlik heeltemal niks doen nie. Stil gedra.

Dis nou nie dat ek op kosmaakekspedisies mag gaan nie, ek mag nie eintlik kos maak nie. Ek mag ook nie my huis herrangskik nie. O, wel, ek sal dit wel mag doen as ek soldate het wat dit namens my doen, maar ek self meubels rondskuif? O, nee!

Of vensters was nie. Regtig, ek hou nie van vensters was nie en het nie lus om dit te doen nie, maar as ‘n mens onder huisarres is, mag jy dalk net so ‘n bevlieging ook kry, maar dit is ook vir my tabóé. Ek sien juis my kamervenster is ‘n bietjie dowwerig. Ai.

Vir twee weke nou al mag ek ook nie eintlik kantoorwerk doen nie, tensy ek dit op my bed doen. Ag, ek dink ‘n paar minute op ‘n slag sal nie kwaad doen nie, maar nie, terwyl ek nou in my huis is, vir ure nie. Dit lyk my ek sal darem nou stadig, maar seker met kantoorwerkies begin. Bietjies-bietjies. Klein rukkies op ‘n slag.

Of ernstig naaldwerk doen nie. Dalk oor ‘n week van nou af, by week 4, mag ek stadig maar seker daaraan begin dink. Nou? Net ‘n bietjie brei of borduur of hekel OP MY BED.

Om die waarheid te sê, ek dink ek is amper onder kamerarres. Bedarres. En moenie dink ek mag in my bed doen net wat ek wil nie, selfs dáár is sekere beperkinge wat ek nou nie hier in die openbaar mag noem nie.

Twee uit ses. Twee weke uit ses weke. Dag 15 uit 42. Dis waar ek nou is. En ja, ek skryf alles uit, oor en oor, want ek het TYD. Tyd om dit te doen, net soveel soos ek wil. Ek mag blog so veel as wat ek wil, maar dit lyk my my bloginspirasie kruip ook iewers BUITE my huis weg, daar waar ek nie mag kom nie!

Toemaar, ek is nie só gefrustreerd soos ek nou mag klink nie. Ek het soveel goed om voor dankbaar te wees en ek ís regtig dankbaar. Ons operasies het goed afgeloop, daar kon soveel fout gegaan het. Ek het die wonderlikste uitsig en elke dag verander die natuur en raak die lappieskomberswêreld om ons net mooier en mooier. Ek mag tyd saam met my God spandeer, net soveel ek wil, en nee, ek moet erken, ek doen dit nie genoeg nie. Ek het baie mense wat vir my lief is en kom kuier. Ek is lief vir lees en borduur en brei en hekel en geniet elke oomblik daarvan.

Twee uit ses weke is sowaar al weer verby, waar het die tyd heengegaan? Ek moet net nie my oë knip nie, want binnekort is dit 6/6! Volpunte!

Toortsie

‘n Lekker lang stap in die berg sal darem nou lekker wees, hoor! Net terloops. Dalk is ek nou ‘n bietjie onfiks. Goed dan, ‘n lekker stappie in die dorp. Die bulte is dalk nou te erg. Man, sommer net tot aan die eine van ons straat op die gelykpad. Sjoe! Dit sal nou wraggies lekker wees. Laat ek dadelik op die lys loop kyk wanneer ek dit mag begin doen. Ai toggie! Eers by week 4 mag ek 15 minute stap in en om die huis. Nou ja, mooi dag!

Die waarde van skryf

Twee goed het aanleiding gegee tot hierdie bloginskrywing. Die een was ‘n opmerking in die boek, Breek vry van jou verlede, deur H.Norman Wright en die ander ‘n bloginskrywing deur Dr Magaretha Montague, Get real value from gratitude journaling.

Ek geniet hierdie boek baie en sal dit graag aanbeveel vir mense wat van sulke tipe boeke hou. H. Norman Wright skryf interessant oor verskillende onderwerpe, soos herinneringe, ons gedagtes, vrees vs hoop, treur oor verliese van gister, trauma. Hy help my om sekere dinge beter te verstaan. ‘n Mens kan beslis iets uit hierdie boek leer, iets om in jouself te groei, om ‘n stukkie heel te kom, ‘n stukkie te genees.

In die hoofstuk oor herinneringe skryf hy oor slegte herinneringe uit ons verlede wat ons kan maak of breek, dat ons selfs kan leer uit die slegte herinneringe uit ons kinderdae en kan groei daardeur. Die rede is dat ons dit onthou uit die oë van ‘n kind en wanneer ons nou, as volwassenes, objektief daarna kyk, ons selfs anders daaroor kan begin voel.

Hy stel voor dat ons ‘n biografie skryf, met die hand verkieslik, omdat ons dan meer gefokus skryf, stadiger skryf, en dit ook herinneringe ontsluit wat ons al vergeet het. Dat dit ons kan help om te genees.

Dadelik het my gedagtes gegaan na my gebedsjoernaal waarin ek skryf. Ek skryf nie elke dag nie, maar wanneer ek skryf, is dit ‘n A4 blad vol. Oor jare het ek my vreugdes en pyn uitgeskryf vir die Here, het ek verligting ontvang, het ek gehuil, gelag, dankbaarheid betoon. Die dae wat ek geskryf het, was beslis vir my meer belonend as die dae wat ek sommer net vinnig Bybel lees en bid. Dit help my om te fokus, om rustiger te dink oor dinge, dieper in te gaan.

In die bloginskrywing wat ek genoem het, gee Margaretha Montagu ‘n wonderlike oorsig oor ‘n dankbaarheidsjoernaal, dat daar nie regtig reëls is nie, dat jy dit doen soos dit by jou persoonlikheid pas, volgens jou eie reëls. Sy gee oulike idees oor hoe om dit te doen.

Op die ou end gaan dit nie oor die hoé nie, maar oor die dát. Dat jy dit doen. Dat jy dit waag om jou herinneringe neer te skryf, dat jy ‘n dankbaarheidslys maak of ‘n gebedsjoernaal of wat ook al. Dat jy bid. Geen reëls nie, doen dit net.

Groete

Toortsie

Vir meer boekbesprekings, kyk gerus HIER, of volg my boekbesprekings op Pinterest.

Beskerm: Toortsie se Bantingblatjang

Hierdie inhoud word deur ‘n wagwoord beskerm. Gee asseblief die wagwoord om die inhoud the besigtig.

Woordsnoere 5: Una se ABBA-partytjie

Una laat die aap uit die mou:

Sy gaan ‘n ABBA-partytjie hou!

Die Towerinne is almal genooi,

hulle moet hulle na behore tooi.

Die Towerinne se opwinding is frappant,

sy nooi sowaar elke kalant!

Die uitdrukkings in die oë geluksalig,

die gedagtes aan die partytjie rooskleurig.

Sommige van hulle sit net daar droomverlore

hul staar in die verte met hul voete in kleivore.

Hulle het groot planne vir hierdie fantasia

Hul wil Una vereer met ‘n kamelia.

Hier by ons is dit nou nog maar herfstyd

die aand van die partytjie lê nog wyd.

Niks sal egter die opwinding keer nie,

geen jakkalstroureëntjie, selfs nie ‘n kleintjie.

Die aand van die partyjie is hier!

Laat ons dit met vreugde gaan vier!

By die partytjie is dit nog tjoepstil,

‘n mens kon selfs ‘n appeltjie of twee skil.

Met ‘n groot hoehaai kom die Towerinne ingewaai.

Elkander staan hulle oopmond en verwonder.

Duidelik soos daglig is die Towerinne se vriendskapsverbond

die res voel uitgesluit soos ‘n steekbaardhond.

Seegogga wil lyndans op Abba,

sy het die kuns verfyn.

Die ander wil losdans of Samba

ag, dis sommer net vir die skyn.

Dit skater en dit lag

die partytjie hou aan tot douvoordag.

Daar was nie eers een ou ronkedoor

wat loop en knor of soek net skoor.

Dankie, Una, dit was ‘n fees,

en dankie, Vuurvliegie, die uitdaging was behoorlik gewees.

Dit was bietjie bo ons vuurmaakplek,

maar het die waarheid uitgelek.

(Toortsie)

So maak mens :

Jy kan ‘n enkele stel woordsnoer rymwoorde as inspirasie vonk gebruik, of al die rymwoorde – nes jy lus het.

Tower dan jou rym. Maak seker om die woord (e) in vetdruk (bold) aan te dui in jou skrywe.

Ons uitdaging strek oor twee weke, 20 Junie sal die skakel sluit. Nooi blogmaats om saam te kom speel! En moenie vergeet om jou bydrae op Inlinkz te gaan aanhaak nie! https://fresh.inlinkz.com/p/86350a0e80e643788015a86178e3b125