Elektrisiteitsvoorsiening en ander dinge

Elke dag sien ons iets anders. Hier is heelwat windlaaiers. Nie heelwat nie, sommer baie! Interessant is dat hul hier ook maar elektrisiteitsbekommernisse het. Dit laat my dink aan die elektriese ingenieur wat ons op die trein van Milaan na Venisië ontmoet het ‘n hele paar jaar terug. Hy was by ‘n internasionale elektrisiteitsvoorsienings konferensie. Elektrisiteitsvoorsiening is wêreldwyd besig om ‘n probleem te word. Die vraag raak te groot en windlaaiers en sonkrag is baie duur om te voorsien. 

In Australië was die wortels verlede jaar skielik geskud toe hul onderhoudswerk aan kragstasies gedoen het en dit toe windstil ook geraak het. Daar was ‘n derde probleem ook wat ek nou nie kan onthou wat nie. Skielik het die gemiddelde A$60 opgeskied na A$9000 per megawhatt-uur! Dog dit gaan net rof by ons!

Ons het eers gedink hierdie is groot houers, maar by nadere ondersoek is dit een of ander stawe. Weet nie wat nie. 

Ons volg bordjies na ‘blowholes’ en kom af op ‘n versteende woud. In Namibië is daar ook ‘n versteende woud, waar bome lê wat gespoel het van iewers uit Midde-Afrika. Hierdie is ‘n letterlike woud waar bome gegroei het. Die versteende stamme staan nog daar. Of stamme die regte woord is, weet ek nie. Die spuitgate het nie gespuit nie, dalk was ons te haastig? Dit was vrek koud en die wind het gewaai. 

As daar iets is waaroor ons Overbergers baie nostalgies raak, is dit aandblomme. Dis ‘n tipe lelie wat in ons klowe blom en saans het dit ‘n baie kenmerkende reuk. Kyk wat loop ons in Aussieland raak! Regte aandblomme!

By Portland se hawe lê hope sand en hout wat uitgevoer word. Om te dink daar is lande wat sowaar sand benodig!

Groetnis

Toortsie

Posted in Uncategorized | 8 Kommentaar

Quest – Soektog

The daily post: Quest. Sorry, I prefer words. 

(Al ‘n hele ruk terug geskryf)

Soeke na Nuwe Nuut.

Nuwe Nuut is die term wat gebruik word as jy groot verlies gely het, waar die oue verby is en jy ‘n nuwe nuut moet skep. Dis baie mooi woorde, maar geensins maklik nie.

Sonder om op die besonderhede in te gaan, ek moes ‘n nuwe nuut skep. Ek het ‘n geweldige verlies gehad. In my lewe moes ek al by baie dinge aanpas, baiekeer ‘n ‘nuwe nuut’ skep, baiekeer onverstaanbare dinge verwerk. Party keer was dit makliker, ander keer baie moeilik. Hierdie keer was dit erg. Baie erg. 

Soos wat die slim mense sê, is ek deur al die emosies: hartseer, pyn, magteloosheid, woede, lus vir baklei, huil, vloek, nuwe foute maak, terwyl die dinge oor en oor en oor in my kop maal, van vanoggend wat ek wakker word tot vanaand as ek gaan slaap, en in die nag droom ek ook nog daaroor.

Ek het baie hieroor geskryf, party van die bloginskrywings is gepubliseer, ander is uitgevee. Vriende het my deurgedra, God het my deurgesleep, en om elke hoek en draai het ‘n veer gelê waarmee God vir my gesê het, “Ek beskerm jou.”

Ek moes bid dat God my gedagtes in toom hou, herhaaldelik bid dat ek nie 24 uur van die dag daaraan dink nie, dat ek nie tob en tob en tob nie, dat ek probeer om net vir een dag op iets positiefs sal konsentreer. Dit het my gehelp toe ons sommer net vir ‘n paar dae ‘n draai gaan ry het, om net ‘n bietjie uit die omstandighede te kom. 

Ek het mense om my nodig gehad, my mense, mense wat my liefhet, mense wat vir my wys dat dit vir hulle lekker is om in my geselskap te wees. Ek was totaal verward omdat dit wat ek nog altyd geglo het, soos ek opgevoed is, soos ek steeds elke dag in my Bybel lees hoe ek moet doen, skielik nie ‘reg’ was nie.

In my soeke na nuwe nuut moes ek myself weer vind, moes ek weer my menswaardigheid vind, moes ek weer leer dat dit soos wat ek dit geleer het, wie ek is, reg is vir my, dat dit is hoe God my gemaak het en ek net voluit ék moet wees. 

Een dag, toe ek Stellenbosch toe ry en vir die kleurlinge wat agterop ‘n bakkie sit, vrolik waai, weer oogkontak maak met vreemde kinders, het die tred in my stap ligter begin word. Toe ek weer heeldag loop en sing, sommer by my klavier gaan sit en speel, vir myself in die spieël glimlag, toe ek weer in die dorp begin loop met ‘n glimlag op my gesig, het daar lig in die tonnel gekom. Toe ek vir hulle wat my seergemaak het, kon begin bid, kon seën in my gebede, kon begin verstaan van die pyn wat hulle dalk al vir jare met hul saamdra, kon daar vir my genesing begin kom. 

Ek is dalk nog nie heeltemal ‘daar’ nie, die emosies ry nog soms wipplank, maar ek weet ek is op pad na ‘n nuwe nuut, en dít maak my opgewonde! God het Groot Planne!

Daar’s altyd hoop, ook vir JOU wat dalk trauma beleef.  Altyd. Aan God al die eer.

Toortsie

Hoekom skryf ek hierdie uiters privaatgoed daar waar die hele wêreld dit kan lees? Omdat ons almal deur moeilike tye gaan. Omdat, as iemand anders wat trauma beleef, hier lees, dit dalk vir daardie persoon moed gee om te besef dat sy/hy nie al een is wat swaar kry nie. Omdat ek die hoop wat daar in Jesus is, wil verkondig.  Omdat ek wil sê dat ek nie verhewe is bo swaarkry nie. Liewe vriend, liewe vriendin, God wil jou graag help. Regtig. Hy wil jou hand vat en jou deur jou swaarkry help. Hy wil jou help om sterker anderkant uit te kom  

Posted in Geleefde Christenskap, Motivering en Bemoediging | Tagged , , , | 16 Kommentaar

Soek die koala

Hul belowe ons dat ons koalas in hierdie bos sal sien. My oë is gespits, ek gee my volle aandag, maar weet uit ondervinding dat jy hul amper miskyk, selfs in ‘n park, te voet, terwyl jy weet hy sit in ‘n spesifieke boom. ‘n Padbord wys hier’s koalas en kangeroes en dinosourusse. Dinosourusse! Los die koalas, soek eerder die dino’s!

Die volgende oomblik staan daar ‘n klomp karre in die pad. Iemand het koalas gesien! Wraggies! In ‘n boom! Om hul met die selfoonlens raak te sien raak toe uitdaging nr 2!

Nou moet ekdiep dink van inligting lank terug. Koalas eet net van ‘n spesifieke bloekomboom se blare, nie alle variëteite nie. Hul beweeg so min as moontlik omdat die voedingswaarde van die blare nie so hoog is nie. Is ek reg?

Daar is sommer heelwat koalas, ons het nog gesien met die terugkomslag ook.

Cape Otway Lightstation. Indrukwekkend. Vir mense wat in radar en seine en morsekodes belangstel, is dit beslis die plek om te wees. Ons klim die lighuis tot bo, maar ‘n bui reën en woeste wind keer ons. Tóé stap ons deur ‘n sprokieswoud. Ag, gewone mense sal dit nie besef nie maar daar kruip feëtjies en kabouters weg. Hul kom ongelukkig net in die donker uit, so ons kon hul nie sien nie. 

Die Twaalf Apostels is ‘n natuurwonder. Groot rotsformasies wat staan in die see. Die pamflet beskryf dit as limestone stacks. Hier waai ‘n ysige wind van die suidpool af! Die Suidsee is die oseaan waarop ons afkyk. Onthou, né!

Ons ry seelangs en sien pragtige kuslyn. Baie melkboere hier rond, met hoofsaaklik Friese, hier en daar ‘n Jersey tussenin. 

Laatmiddag het ons ‘n lekker fris stappie gedoen. 


Nee, ek kon nie op die orrel speel nie. Vingers het maar gejeuk …

Groetnis

Toortsie

Posted in Uncategorized | 6 Kommentaar

Wol!

Sjoe! Was die wolmuseum in Geelong nou ‘n plesier om te besoek vir hierdie Suid-Afrikaanse wolboer en sy vrou! O en hulle was baie bewus daarvan dat dit SA wolboere is wat die plek besoek.😉 Daar is so ‘n alomteenwoordige, amper oorywerige gids wat tog te graag wil help. Dit was soos ‘n stap terug in my kinderdae wat ons heeldag in die skeerhokke was in skeertyd, ons wegkruipertjie gespeel het tussen die wol, help wol trap het in die wolpers en saans vuil en vetterig by die huis gekom het. Ek moet bieg dat ek deesdae nooit meer in die skeerhokke kom nie. 

Die museum is uitgebrei en het ook ‘n dinousourusafdeling en ‘n afdeling wat die vloot van die eerste wêreldoorlog uitbeeld. 

Amper vergeet ek die belangrikste. Daar is ‘n massiewe weefstoel in die middel van die gebou. Daar is nog net 2 van hulle oor in die wêreld. Hulle weef matte met hom. Baie interessant. 

Ná ‘n bietjie saamdink met my vriendin wat so lekker saamtoer daar in Grootfontein, het ons tot die gevolgtrekking gekom dat Melbourne wel by die see is, dis nie ‘n groot binnelandse meer nie, maar ‘n groot baai. Port Philip Bay. Julle moet onthou, né, hier kom ‘n groot toetsskrywery as ek by die huis kom!

Daar is ‘n deel van die kusroete wat onbegaanbaar is as gevolg van grondstortings, so ons moes deur die woud ry. O daar is die mooiste boomvarings. Op sommige plekke raak dit sommer donker. 

Ons word nie geraak deur die vloed wat tans in NSW gebeur nie. Ons is veilig. 

Groete

Toortsie


Posted in Uncategorized | 9 Kommentaar

Gesindheid

1 Samuel 10:9: “Net toe hy omdraai om van Samuel af weg te gaan, het God Saul se gesindheid verander.”

Ja, God kan gesindhede verander. Saul het wel later negatief uitgedraai, maar wat my opgeval het toe ek hierdie verhaal lees, was dat ook hy bang was, onseker, toe God hom roep. Hy het gekom uit die stam, Benjamin, volgens hom, die swakste stam in Israel. Sy familie was die kleinste in die Benjaminstam. Toe sy koningskap aangekondig is, was hy só bang en skaam, hy het weggekruip! 

Maar God het sy gesindheid verander en hy het saam met die profete geprofeteer! God kan my gesindheid verander sodat ek, wat skaam is om van Hom te getuig, nie kan stilbly oor sy goeie dade nie. 

God kan gesindhede verander. Hy kan my en jou gesindheid goedgunstiglik verander. Hy kan my gesindheid só verander dat ek hul wat my kwaad wil aandoen, kan seën in plaas van vervloek, dat ek hul pyn kan raaksien en verstaan hoekom hul juis optree soos hul doen. 

Hy kan my gesindheid verander sodat ek ‘n leerbare gees ontwikkel, positief voel oor mense wat anders as ek dink, kanse waag. Hy kan ons gesindheid teenoor ons huweliksmaats verander, van geïrriteerdheid tot geduld en liefde en verdraagsaamheid. 

Hy kan ‘n gesindheid van skeptisime teenoor Hom en Sy dinge, verander in ‘n gesindheid van ontvanklikheid en geloof. 

God kan ook jou gesindheid verander, vra Hom net! Vra Hom waar Hy voel jy dalk ‘n gesindheidsverandering moet ondergaan. Hy wil so graag help. Dieselfde ook vir my, Toortsie. Hy staan gereed om te help.

Groetnis

Toortsie

Hy kan dit doen! 

Posted in Geleefde Christenskap, Toortsie se dagstukkies op Sondae | 8 Kommentaar