Stroomop

Ek en manlief het gisteraand die fliek, Stroomop, gekyk. Wat ‘n inspirasie! Verlede jaar was ‘n paar van die Stroomopspan hier in ons dorp en ek was bevoorreg om ook die aand die funksie te kon bywoon. Toe reeds was ek geïnspireer.

Die vyf vroue beland saam op ‘n rubberbootjie as deel van ‘n terapie-avontuur. Elkeen van hulle worstel met hulle eie probleme en deur met mekaar te deel, is die veronderstelling dat hulle dit sal uitsorteer. Met die eerste stroomversnelling werk hulle nie saam nie, probeer hulle hulle geskille terselfdertyd uitsorteer, is die aandag nie waar dit moet wees nie en tref die probleme hulle vol in die gesig.

Hulle leer om saam te werk, mekaar te vertrou, op mekaar staat te maak. In moeilike situasies help hulle mekaar uit. Soveel so dat hulle die volgende stroomversnelling as span aanpak, elkeen met ‘n doel waarom sy heel aan die ander kant wil uitkom.

Hulle inspireer my om die stroomversnellings in my lewe te sien vir wat dit is: stroomversnellings. Dat ons gefokus deur dit moet gaan, dat ons moet saamstaan met hulle wat saam met ons is, in plaas van mekaar dan wil konfronteer. Dat ons mekaar moet vertrou en ondersteun en elkeen sy bes moet doen sodat ons heel aan die anderkant kan uitkom. En sou die krisis ons wel ongemaklik tref en dinge nie heeltemal uitwerk soos ons graag wil nie, ons steeds ons bes moet doen en as span mekaar ondersteun. Dat ons ons vertroue in Hom moet plaas omdat Hy regtig die beste weet.

Toortsie

Advertisements

As ons ander help

Ons mensdom het die geneigdheid om ander mense een of twee keer te probeer help en dan te verwag hulle moet wees waar ons is en nie meer foute maak nie, asof ons self ook nie foute maak nie.

Ons vergeet dat ons omstandighede dalk heeltemal anders is as die ander persoon s’n, dat ons dalk geleenthede en voorregte gehad het wat die ander een nie gehad het nie. Die ander persoon het dalk ervarings en omstandighede in sy lewe gehad, en het dalk steeds, wat hom kniehalter of onseker maak om sekere dinge te doen.

Ons vergeet dat ons al 56 jaar, of hoe oud elkeen van ons is, groei en werk aan onsself. Ons het nie gekom waar ons vandag is in ‘n dag se tyd of met een keer se raadgee nie. Ons het ook teruggeval, teleurstellings gehad. Ons het mense gehad wat baie geduld met ons gehad het en wat ‘n hand van hulp of raad uitgesteek het.

Die uitdaging wanneer ons iemand help, is om te kom tot daar waar hy is en nie te wil help van waar ons is nie, maar om te bepaal waar die persoon is en wat ons op daardie plek kan doen om die persoon te help. Wanneer ons hom help, moet ons dit in liefde doen en nie in ongeduld nie. Ons moet terugslae kan hanteer en aanvaar as die persoon nie reageer presies soos ons dit sou wou hê nie. Soms mag die uitkoms dalk anders wees as wat ons verwag. Hy mag selfs ander waarde daaraan heg as wat jy daaraan heg.

Wat ons moet onthou, is dat ons die persoon wel gehelp het. Dalk het hy iets anders daaruit gehaal wat jy dalk gedink het, maar hy kon iets daaruit haal wat vir hom tot voordeel is en dit is tog immers die rede hoekom ons hom in die eerste plek wou help, of hoe?

Toortsie

Beskerm: Toortsie se heerlike kerrieboontjies

Hierdie inhoud word deur ‘n wagwoord beskerm. Gee asseblief die wagwoord om die inhoud the besigtig.

Suiwel is nie sleg vir jou nie

Ek kry soms die indruk dat mense dink dat, omdat melk baie koolhidrate bevat, suiwel vir jou sleg is.

Ek wil sommer vir julle net ‘n eenvoudige ding van melk en room en vet vertel wat julle sekerlik sal weet, maar dalk ook nie. Ek het dit as kind elke aand met my eie oë gesien en dalk nie verstaan nie, maar die prentjie is steeds baie duidelik in my kop. Wat hulle vandag doen, is natuurlik baie meer gevorderd as hoe dit op ons plaas gedoen is in my kinderjare.

Die koei word gemelk, maar daardie melk bevat baie meer as net melk.

Wat gebeur, is dat die room van die melk geskei word. Die room is die vetgedeelte van die melk. Deesdae maak hulle vetvrye melk, 2%, laevetmelk, volroommelk. Selfs die volroommelk is nie naastenby die melk wat die koei gee nie, dit word deur wetgewing bepaal hoeveel van die room in die melk teenwoordig moet wees om te wees volgens al die verskillende kriteria.

Die res van die melk is room, wat gebruik word vir allerhande verskillende goed soos botter, room, suurroom, kaas, roomkaas, wat nog alles.

Wat ook baie interessant is, is dat daar baie keer ‘n oorskot van melk is in die wêreld, terwyl daar ‘n massiewe tekort aan room en botter en al die produkte is wat van room gemaak word. Dit is omdat die vraag na room al hoe hoër raak soos wat die mense nou weer bewus raak van die heilsaamheid daarvan.

Waar melk dalk ‘n bietjie hoog is in koolhidrate en ons versigtig moet wees om nie te veel melk te gebruik nie, is dit glad nie die geval met die res van suiwel nie. Onthou ook dat joghurt van melk gemaak word, daarom moet ons ook nie te veel joghurt eet nie. Jy mag dubbelroomjoghurt eet, maar oppas vir te veel.

Die res van die suiwelprodukte mag ons eet soveel ons harte begeer. Hap ‘n stukkie kaas sommer vir die lekker, gooi room by jou kos om die vetinhoud te verhoog. Gooi room in jou koffie.

Ek het nie allerhande soorte vette en olies in my kas nie. Ek gebruik die meeste van die tyd net gewone botter en slegs wanneer ‘n olie regtig nodig is, olyfolie. ‘n Mens kom baie ver met ‘n pak botter, want jy gebruik slegs ‘n bietjie op ‘n slag. Botter verbeter die smaak van enige kos.

En dan raak dit mos darem al hoe meer algemeen dat versadigde vette, veral dierevette, regtig baie gesond is, baie gesonder as onversadigde vette.

Karring, waarmee botter gekarring word, soos waarvan Perdebytjie in die kommentare praat Die botter word gevorm en die karringmelk skei af

Groete

Toortsie

Een rooi kopdoek

Hierdie foto het blykbaar, van al my foto’s in 2017, die meeste aandag getrek, volgens Facebook. Ek dink die een op Facebook wys net my hele gesig.

Een lawwe foto van ‘n lawwe vrou met ‘n lawwe rooi kopdoek. Een rooi kopdoek. Kan ‘n kopdoek ‘n mens se lewe so verander? Sjoe!

Dit was ongeveer Oktober 2015 wat ek besef het dat ons die kos moet maak om foto’s te neem vir die boek wat ek beplan het om uit te gee. Ek was oorspanne. Dit was ‘n rowwe week waarin ek baie administratiewe werk moes doen en daar was net nie tyd om die kos reg te kry nie. Daardie middag het ‘n vriendin ook nog verjaar en ek het die geheim uitgelaat: Ek is besig om ‘n BOEK te skryf. Een van die dames het my baie duidelik laat verstaan dat dit nie sommer enige persoon is wat ‘n resepteboek skryf nie en dat daar ‘n kuns is aan die fotograveer van kos. Eintlik word die kos nie regtig gemaak nie en gebruik hulle nagemaakte kos vir die foto’s van resepteboeke. Die hare het regop gestaan. Ek was bang. Ek was reeds bang, hierdie was net olie op die vuur.

By die huis gekom, moes ek daardie aand in aller yl begin kosmaak vir die volgende dag se fotonemery. Vir Toortsie se boeke word regte kos gemaak! Die spanning was voelbaar, ‘n blinde sou dit met ‘n mes kon sny.

Ek sit my voorskoot aan en besef ek moet iets om my hare bind, netnou val daar ‘n haar in die kos! Ek het ook kleur nodig gehad vir energie.

Die volgende dag is ek met voorskoot, serp en stapels gaar kos gelaai in my kar Struisbaai toe vir die foto’s.

Die res is geskiedenis.

In een onbewaakte oomblik is die ‘Toortsie Look’ geskep en selfs al het ek probeer om dit te verander, is die rooi kopdoek steeds die ding wat mense laat glimlag as ek daarmee by ‘n Toortsiefunksie opdaag.

Groete

Toortsie