In die bos

Wat maak Kaapse boertjies as hulle vir ‘n dag in Pretoria moet vertoef?

Eetplekke? Ons is al moedeloos geëet!

Winkelsentrums? Asseblief tog nie!

Ons gasheer stel die Dinokeng Wildreservaat voor. 

Skielik raak ‘n dag waarna effens opgesien is, ‘n avontuur. 

Ons ry daar in die bosveld, weg van die stad se verkeer, op nou tweespoorpaadjies en vergeet sommer net alles, leef in die oomblik en geniet die skepping van God. 

Daar is baie wild te sien, in pragtige kondisie. Hulle sê daar is olifante en renosters en ander grootwild te sien, ons was seker ‘n bietjie te kort daar, maar ons sien rooibokke, blesbokke, blouwildebeeste,  sebras, rooi hartebeeste, meerkatte, koedoes en voëls. 

Ons was nie so lank daar nie, maar dis beslis ‘n daguitstappie werd, selfs ‘n naweekstappie. 

Komaan Pretorianers, dis nie so ver uit die stad nie. Kom leer julle kinders om weer met die natuur in aanraking te kom. Dis baie goedkoper en meer bevredigend as ‘n dag in die winkelsentrum. Ná so ‘n dag voel jy gevoed, verfris en jou batterye gelaai. Moet nou net nie weer almal op dieselfde dag wil gaan nie!




Toortsie

Advertisements
Posted in Reis-ervarings | Tagged , , | 15 Kommentaar

Padborde

Padborde kan baie stories vertel. 

By een boer staan daar by die hek: ‘Hier word elke 3e REP geskiet; die tweede een is pas hier weg.’

Kyk ‘n bietjie hierdie vervolgverhaal wat ons raakgeloop het: 




😁 Ek leef gelukkig nog om die storie te kan vertel. Net-net, maar darem! 

Toortsie

Posted in Reis-ervarings | 18 Kommentaar

Friese waar jy kyk

Ons was by ‘n fantastiese Holsteinmelkery by Morgenzon. Daar is altyd iets te leer by ander boere. Hierdie was uit ‘n ander wêreld met tegnologie waarvan ons nog net kan droom. 
Die netheid, orde en higiëne waaronder hierdie melk geproduseer word, was opvallend. Wat ‘n plesier! 

Elke koei is aan ‘n rekenaar gekoppel en word gemonitor.

Koeie word gemelk.

Dieselfde draaitafel van onder af gesien.

Panorama

Dis tog te lekker as die rug so gekrap word!

Koeibehuising. Elke koei lê in haar eie slaaphok.

Kalfgrootmaakeenhede. Hierdie kalwers staan in die ry omgevoed te word by kalfgrootmaakeenhede.

Kalwerhokke waar die versies vrylik kan beweeg tussen onderdakbehuising of sonlig. Kalfgrootmaakeenhede is gerekenariseerd en kalwers drink self op aanvraag terwyl hul porsies per rekenaar beheer word.

Hello jou pragtige kalfie!


Baie dankie aan Westend Farming vir ‘n besonderse ondervinding. Hartlik geluk met julle melkery. 

Groetnis

Toortsie

Posted in Plaaslewe en Landbousake | Tagged , , , , | 12 Kommentaar

Dorp sonder water

Die Kaap is droog. Theewaterskloofdam is leeg. Ek weet nie of die watervlakke enigsins gelig het met die afgelope storms nie. Die Kaap is alreeds op waterbeperkingsvlak 4. 

Ons Bredasdorpdam is ook net ‘n poeletjie water, tog word ons nog nie vreeslik gewaarsku om die water spaarsamig te gebruik nie, daar is mos boorgate, maar ook boorgate het reën nodig om water te kan spoeg. 

Op Clarens aangekom, kan ons tee drink, maar nie die toilet gebruik nie, die teewater kom uit gekoopte 5L bottels. Iewers het ‘n pyp gebars. Dit was 12 uur die middag. Die nag 12 uur is dit nie meer snaaks nie. En vanoggend is dit nog minder snaaks. 

Dit laat my skielik ver dink. Hoeveel keer hoor ‘n mens van ‘n dorp in SA wat vir dae lank nie water het nie weens swak bestuur of watter rede ook al. Droogtes raak meer, water raak minder. Skielik trek my keel toe. 

Sonder water kan ons nie lewe nie. Daar is sekere luukshede wat ons nie kan doen nie, maar dit beïnvloed ons alles. ‘n Lekker stort word ‘n plassie water, as jy die plassie het. Is puttoilette in ons agterplaas ons voorland? Hoe was jy skottelgoed?

Die mooiste was dat hier vannag ‘n donderbui oorkom, terwyl ons waterloos in ons bed lê en luister! So, vannag is ons kar sowaar weer afgespoel, die natuur het gesorg!

Mag die dorpe goed bestuur word. Mag God vir Afrika water stuur. Mag ons leer om spaarsamiger te werk met ons water. 

Toortsie

Posted in Reis-ervarings | 14 Kommentaar

Party mense doen dit net anders

Kyk, daar’s anders en daar’s anders. 

Die La Riviera Gastehuis by Aliwal Noord is ‘n klas van sy eie. Elke item, elke stukkie diens, die mooimaak van die kamer, alles spreek van uiterste sorg, ‘n fyn oog, net die beste. 

My man sê op ‘n stadium: ‘Hierdie tannie speel net vir die eerste span. ‘

Steeds is daar opregtheid, geen aansittery, net gasvry. Elke personeellid ontvang jou met grasie en hartlikheid. 

Die kersie op die koek? ‘n Gewaste kar! Waar in jou lewe is jou kar al vir jou gewas by jou oornagplek? Sonder dat jy vra, sonder dat daar ‘n bakhand uitgesteek staan!

Egte boeregasvryheid, regte Karoo-warmte. 

Soos my man sê, hulle wil graag hê ons moet terugkom! 

Toortsie

Posted in Reis-ervarings | Tagged , | 11 Kommentaar