Skryf

Trisa Hugo het hierdie by die Lekkerleesboekklub geskryf.

Trisa Hugo, Maankind, het bogenoemde by die Lekkerleesboekklub op Facebook geskryf waarop die volgende kommentaar gelewer is deur Ben le Roux:

‘Soms, in die soeke na perfeksie, gaan dit soos met ‘n skrywer in een van Camus se boeke. Hy het nie verder as die eerste sin gekom nie.
Dag vir dag het hy dit verander net om die volgende dag, ontevrede daarmee, dit te weer te verander.’

Skryf is ‘n werkwoord. Ek is mal oor skryf, wie sou dit ooit kon voorspel? Dis ‘n manier waarop ek van die baie woorde wat in my kop maal, kan ontslae raak. Dis ‘n manier van kommunikeer. Dis lekker.

Maar ek kan net skryf as die woorde daar is om te skryf. Ek kan nie woorde uitdink nie. Die woorde moet self kom. Die woorde besluit self of hulle geskryf wil word of nie. En dan is dit ook so dat wanneer ek die minste tyd het vir skryf, die besigste ooit is, die skryfwoorde kom soos ‘n rivier wat oorstroom en dan kan ek net vir hulle so in die verbygaan kyk hoe hulle in die see in loop, totaal verlore. Want ek kan nie agterná dit wil loop skryf nie, dan werk dit nie.

Ek vertel vir iemand van NaNoWriMo wat in November is. Gits! Dis oor minder as TWEE weke! 😳🙈🙊 Dat ‘n mens dan 50 000 woorde moet skryf in die maand van November. Dit beteken 1667 woorde per dag. Waarop sy antwoord, ‘dis verskriklik! En dan moet alles nog sin maak ook!’ Waarop ek antwoord, ‘nie nodig vir sin maak nie. Dit is net rofwerk. Jy dien dit nie in nie, gee net daagliks verslag van die aantal woorde wat jy geskryf het. Die sin maak en orden kom later.’

En dít dink ek is die grootste struikelblok waarom soveel mense wat graag wil skryf, dit nie doen nie, soos Ben le Roux gesê het. Ons moet in die eerste plek net skryf wat op ons harte lê. Al is daar foute in. Selfs al maak dit nie sin nie. Skryf net. Ons kan ná die tyd redigeer.

Ek voel dat Trisa se woorde vir elkeen wat iewers woorde neerpen, waar is. Op ‘n brief, e-pos, blog, boek, waar ook al. Dankie vir die mooi woorde, Trisa. Dit is ook vir jou waar.

Lekker skryf. Geniet dit net.

Toortsie

Oor val

Kyk, van val kan julle my niks vertel nie. Ek is ‘n kenner van ‘n vallery. Ek kan val. Ek kan hard val. Ek het nie rugby gespeel en geleer hoe om te val nie. As ek val, val ek behoorlik. Ná my rugoperasie vyftien jaar gelede, het ek minder geval. In die begin. Ek vermoed dat ek geleer het om versigtiger te wees. Minder te storm. Meer te kyk. Beter te kyk. Tog lyk dit of ek daardie vaardigheid al weer afgeleer het, want deesdae val ek weer vir die eerste span. Hoekom is dit dan net ek en Trommeltjies wat op die Baviaans Camino geval het? Hoekom het al die ander dan heelhuids deurgekom?

Jy kan my vallery letterlik óf figuurlik opneem. Jy kan spottenderwys daaroor praat óf ernstig. Ligterlik óf dieper. Want ek weet ook van val in my geestelike lewe en in my pogings tot dinge wat ek doen. Val in my verhoudings. Val in … ag noem maar op.

Ek het een dag gelees dat dit glad nie saakmaak hoeveel keer jy val nie. Wat saak maak, is hoeveel keer jy opstaan. Weer probeer. Dít was een van die beste lewenslesse wat ek ooit kon leer. Val gaan jy val. Die geheim lê in die opstaan.

Die geheim lê in die probeer, in die doen, in plaas daarvan om só bang te wees vir val dat jy sommer van die begin af niks doen nie. Jou tyd gebruik om ander dop te hou en te voorspel dat hulle gaan val en dit raak voorspel, want doeners val. Oor en oor. Doeners maak foute. Baie foute. Doeners leer hopelik uit hulle foute. En probeer weer. Val dalk weer, maar sonder dat hulle dit besef, beweeg hulle treetjie vir treetjie vorentoe.

Ja, ek ken van val. Ek weet van foute maak. Ek weet van mislukkings. Ek weet van dinge probeer wat nie realiseer nie, sommer baie daarvan. Ek ken die gevoel van ”n mislukking wees’, van ‘niks regkry nie’, van ‘al die ander mense kry dinge reg, hoekom werk my goed nie uit nie?’ Ek weet daarvan. Ek het dit al aan my lyf gevoel. Veral in daardie jare toe ek nog so graag ook ‘n merkie van my eie wou maak. Suksesvol wees in IETS. Iets GROOTS wil regkry.

Tot ek op ‘n tyd Beleef God in ons Bybelstudie gedoen het. Om die waarheid te sê, ek het daardie Bybelstudiekursus oor tyd vier keer deurgewerk. Want ek kon soveel daaruit leer. Elke keer iets nuuts leer. En ek is seker dat as ek dit vandag weer sou aanpak, ek nog weer nuwe goed daaruit sou leer, want ‘n mens groei mos en jy leer en jy raak dinge baas en kan weer leer. In Beleef God het ek geleer dat jy eers betroubaar in die klein dingetjies moet wees, dan sal God jou ook vertrou met die groter dinge.

Of dit vir ander waar is, weet ek nie, maar vir my is dit een honderd persent waar. Ek moes eers leer om klein dingetjies reg te doen. Dingetjies waarvoor ek dalk selfs my neus opgetrek het. Ek moes leer dat geen ding op aarde benede my is nie. Niks. Geen werk is te laag vir my om te doen nie. Ek moes baie leer. En baie val. En net so baie opstaan.

En ek leer steeds elke dag.

Toortsie

Vanoggend skryf ek in my bidboek

Vader, U het vir my hierdie pragtige ring gegee as teken van U trou. U wys my elke dag U trou. Soos die reënboog ‘n teken is van U verbond.

Dankie vir die pad wat U vir my oopmaak met my boeke. Vader ek staan steeds in verwondering, want in my wildste drome het ek nooit kon dink dat ek soveel boeke sou skryf nie, dat my boeke op soveel rakke sou staan nie. Vader, U het die pad vir my oopgemaak, dit was nie ek nie! U is die Een wat vir my die leiding hierin gee, die vaardigheid, die woorde, die energie. Here, ek kan U net loof.

Dankie vir die saadjies wat U in my hart geplant het sonder dat ek dit eers besef het – deur eers op my rekenaar gebede te tik – toe in my bidboek – die gedagte toe ek Annelie Botes se Swart op Wit gelees het dat dit dalk ‘n manier is waarop ek kan skryf, nie dat ek ooit soos sy kan skryf nie, Here, maar tog, die gedagte. Toe ek die beradingskursus gedoen het en Deur Trauma gelees het, die gedagte dat ek dalk ook so-iets kan skryf en Here, hier het U dit op my pad gelê om NaNoWriMo oor trauma te skryf. Nie ‘n boek oor die huwelik wat ek net my blogs bymekaar gooi nie, maar iets nuut en vars.

Dankie Here dat ek juis hieroor weet dat ek U kan vertrou, dat ek net moet wag op U. Dat u vir ons sal wys watter keuses om te maak. U weet die heel beste. Ek loof U Naam.

Amen

(Hoekom plaas ek dit hier? Omdat ek God wil eer. Niks hiervan vir myself wil neem nie, want alle eer kom Hom toe. Dit is my getuienis.)

Die beginsel van oortuiging en keuse (TPM)

Hierdie bloginskrywing skryf ek aan die hand van die TPM (Transformasie gebedsbediening SA) se studentehandleiding, maar ook uit die ondervinding wat ek reeds deur TPM-sessies met myself en andere opgedoen het.

Wat ons voel, hoe ons reageer op iets, is nie die gevolg van wat iemand anders aan ons gedoen het nie, maar wel van wat ons werklik glo. Wat ons glo, die kernoortuiging wat ons het wat ons laat reageer soos wat ons wel reageer, kom die meeste van die tyd uit iets wat gebeur het toe ons nog klein was, gewoonlik onder die ouderdom van 12 jaar. Baie keer is die insident nie eers verwant aan wat ons nou ontstel nie. (Ja, ander mense kan baie lelike dinge met ons doen, daaroor stry ek nie! Wat ons egter daaroor voel is ons eie.)

Wat gebeur is dat daar kleintyd iets gebeur het, soms selfs iets belagliks, soos dat ek op verkeerde tyd iets gesê het in my kleinkindonkunde en dan begin glo dat ek ALTYD die verkeerde ding sê. Of iemand het nie met my gespeel nie en nou glo ek dat ek NIE GOED GENOEG IS NIE. Of watter rede ookal. Soms het daar regtig slegte dinge met my gebeur wat ek verkies om eerder in die drein af te gooi en die dreindeksel daarop te hou en dit NOOIT WEER op te tel nie.

Ongelukkig bly ons daardie waninterpretasie wat ons dalk gemaak het wat nie waar is nie, glo en sou ons as volwassene daarna kyk, kan ons in ons kop die waarheid weet, maar wanneer iets gebeur, kom daardie ou geloofsoortuiging weer op die voorgrond en tree ons op volgens daardie oortuiging, selfs al is dit nie waar nie.

Daarom is dit nodig dat wanneer ons ontsteld raak oor iets, ons ondersoek instel oor hoekom is ons regtig ontsteld. Was dit ‘n geval dat ek onseker gevoel het? Of nie goed genoeg nie? Laat dit my soos ‘n niks voel? Asof ek geen beheer het nie? Asof ek totaal alleen gelaat is? Bang om ‘n fout te maak? Wat is die regte rede dat ek so voel?

Met TPM (Transformation Prayer Ministry) gebruik ons die toerusting in ons hand in samewerking met God tydens ‘n gebedsessie en die regte vrae en as die kliënt kies om daardie deksel op te lig en die pyn in die oë te kyk, by die wortel van daardie leuen uit wat ons glo, daardie leuen wat vir ons die waarheid is. God gee dan vir die persoon perspektief. Die persoon kry nuwe waarheid en word dit wat sy deur haar ervaring altyd verkeerd geglo het, reggestel. Met God se hulp. Op God se manier. En dis een van die dinge waaroor ek keer op keer in verwondering staan: Hy praat met elke persoon op ‘n manier wat daardie persoon sal verstaan. Nie noodwendig wat ek verstaan nie, maar wat vir daardie persoon sal werk. Op sy eie manier.

En wanneer die persoon eers sy kernoortuiging deur ervaring en waarheid van God verander, is dit soos dominoes wat val. Elke keer wat die persoon daardie leuen geglo het in sy lewe, elke keer wat daardie spesifieke leuen hom ontstel het, is skielik opgelos omdat die persoon nuwe waarheid ontdek het. Elke keer het die persoon ‘n treetjie vorentoe gegee. Onmiddellik en totaal opgelos. Soms word daar egter ‘n hele paar leuens tydens so ‘n kinderjaregebeurtenis geglo en mag daar weer in ‘n volgende sessie na dieselfde gebeurtenis verwys word om die ander leuens ook uit te sorteer.

Dit bly egter die kliënt se eie keuse of hy die deksel gaan optel of nie. Of hy bereid is om sy pyn in die oë te kyk of nie. Want God is ‘n Ware Heer, ‘n Gentleman wat Homself nooit op mense afdwing nie. Maar vir die persoon wat bereid is om vorentoe te stap, selfs te vergewe waar nodig, bring Hy ongelooflike verligting. Heling.

Tydens ‘n TPM-sessie beweeg ons op heilige grond en ons respekteer dit en hanteer dit met die grootste deernis, respek en heiligheid.

Toortsie

Ja, ander mense tree nie altyd reg teenoor ons op nie. En as ons deur TPM daarna kyk, maak dit nie die ander persoon se verkeerde optrede reg nie. Wat egter gebeur is dat ek heel word, ek God toelaat om my pyn reg te maak.

Waar is my boeke te koop?

Hierdie blog is in antwoord op ‘n vraag wat ek gereeld hoor.

My heel nuutste boek, My kinderjare met betrekking tot vandag, is tans nog by die drukkers en ek hoop dat dit eersdaags beskikbaar sal wees. Die boek sal R195 kos plus posgeld R45 of Postnet of Courier Guy R100. U sal die boek by my kan bestel, of wanneer dit beskikbaar is, by Bidorbuy.
Toortsie se Bantingresepteboeke

Daar is tans drie gedrukte resepteboeke, geskik vir die LCHF-leefstyl, vir Banting, Paleo en Keto en selfs diabete vind dit goed om te gebruik. Natuurlik is dit baie ryk en maklike resepte, so almal wat hou van lekker eet geniet dit ook. Die eerste boek, Toortsie se Bantingresepte, is ook in Engels, Toortsie’s Banting Bash! Hierdie twee boeke is dus dieselfde resepte, net in Afrikaans en in Engels. Daar het reeds meer as 2 700 van hierdie boeke verkoop in Afrikaans en Engels.

Die tweede boek is Hier’s die Toortsie weer! Van hierdie boek is daar reeds meer as 600 verkoop.

Beide hierdie boeke gee ook Bantingraad en hoe ek die leefstyl benader. Al hierdie boeke is baie kleurvol en die foto’s van die resepte is ook baie mooi. Hierdie boeke is almal by my of by Bidorbuy te koop, R175 per boek. Geregistreerde posgeld is ingesluit by hierdie bedrag, maar as u Postnet of Courier Guy verkies, kos dit R100 ekstra.

Toortsie se Soetighede is ‘n gratis e-boek wat by Smashwords afgelaai kan word. Dit bevat die soetighede wat in beide Toortsie se Bantingoerekos en Hier’s die Toortsie Weer gepubliseer is. Die e-boeke het wel geen foto’s van die resepte in nie. Hierdie boek kan in EPUB, KINDLE en JPG afgelaai word. Meer as 135 mense het reeds hierdie e-boek afgelaai.

Ek is tans besig om die derde Toortsieresepteboek te doen en hoop om volgende week die kosfoto’s te neem. Dit beteken dat hier ernstig kos gemaak word in die Toortsiekombuis! Ek twyfel egter of hierdie boek nog in 2020 die lig sal sien, tensy ek dag en nag werk hieraan, maar mens weet nooit!

Die Goue Vroue het ook ‘n boek saam geskryf, ‘n fanatasieverhaal en hierdie boek kan ook by Smashwords gratis afgelaai word.

Kontak my indien u in enige van hierdie boeke belangstel. My e-posadres is madeleburger@gmail.com

Groete

Toortsie

Alle eer aan God!