Ek is dwars

Skielik besef ek: Ek is dwars. Ek dog ek is uniek, maar nee, ek is dwars. Ja, dwars. Nie stroomop soos ek altyd gedink het nie, maar dwars.

Iemand vir wie ek baie lief is vra my vandag hoe dit met my gaan. Ek dink ‘n bietjie oor die saak en laat weet dat dit goed gaan, dankie. Ek is keelvol vir my hees gansstem wat nou al aankom van verlede jaar Maart af, maar die ergste van alles is ek sommer op vir myself, want ek is dwars.

Kyk, ek weet ek dink anders as ander mense, maar REGTIG!? Soos nou oor die virus en die inenting en alles. Hulle sê jy kry twee groepe: Die vír ent en die daarteen. Ek was nie in een van hulle nie, want ek was dwars. Want ek het met my kop probeer redeneer. Jajaaa ek ís geënt. Maar steeds dwars.

Oor ek Bant en nie stysel eet nie. Die meerderheid mense met wie ek te doen kry, verstaan die konsep glad nie. Behoorlik dwars. En nou het ons Banters nog ‘n verkeerdom uitgangspunt oor sekere belangrike bloeduitslae ook, wat ek beslis nou nie hier gaan skryf nie. Dwars, man! Behoorlik dwars. Soos om vasgevang te wees tussen twee verskillende skole. Dit maak mens MOEG.

Hierdie artikel oor die New Age beweging het my koue rillings gegee. Dit is so om ons, tussen ons … ek sien hoe mense vasgevang word daarin sonder dat hulle dit besef en ek raak bang, beangs, want sonder dat ons dit besef raak ons geinfiltreer daarmee en ek voel dwars omdat ek wil skree: NEE! IS EK DAN AL EEN? Maar ek weet ek is nie al een nie en soos die spreker vandag by die VLV gesê het: Ons is juis geskep vir ‘n tyd soos hierdie. Dit beteken maar net méér bid spesifiek hiervoor: Dat God ons oë sal oopmaak sodat ons paraat sal wees en nie ingetrek word hierdeur nie, al is dit so mooi en lyk dit so goed en so vreedsaam … Laat ons nie weggelei word van Jesus Christus af nie. Hy is die Weg en die Waarheid en die Lewe, die Enigste manier om by God uit te kom.

Toortsie

Wat is daar nou eintlik om te verloor?

Hier is drie stories, eintlik vyf wat ek wil vertel.

  1. Die VLV het elke jaar ‘n skryfuitdaging vir die konferensie. Verlede jaar was die uitdaging: Skryf ‘n ballade. Ek hou nie van gedigte skryf nie. Ook nie eintlik daarvan om gedigte te lees nie. Tog, die hedendaagse gedigte geniet ek nogal. Dalk was ek as kind net eenvoudig te dom om dit te verstaan en nog meer dom om dit te skryf. Nou ja, ons hét mos soms ‘n gedig ook geskryf in die opstelklas. Of het ons nou nie? Maar wat is daar om te verloor? Danksy blogging het ek mos al lankal my skaamte vir skryf verloor, ek het reeds my naam al soveel keer met ‘n plank geslaan, hoekom nie inskryf nie? Ek skryf ‘n donker, donker ballade, om die waarheid te sê, ek skaam my eintlik oor dit. Donker, hoor. Donker. Willemien. Kom tweede in die Overberg.
  2. In Desember 2018 daag Scrapydo ons uit om limerieke te skryf. Ek dink dit was deel van ‘n klomp dig-uitdagings wat sy gegee het. Weer eens het ek nie eers regtig daarná gekyk nie om dieselfde rede wat ek reeds by nr 1 genoem het. Maar ‘n ander blogger skryf ‘n limeriek en ek is laf genoeg en skryf ook een. En nog een en en en … Soveel so dat ons op ons gesinsgroep toe ook begin limerieke skryf vir die lawwigheid daarvan.
  3. In 2019 skryf ek by Udemy in vir ‘n kortverhaalkursus en ek moet nou met ‘n rooi gesig erken dat ek dit nog nooit voltooi het nie. In daardie tyd waag ek my hand aan ‘n kortverhaal wat ek net daar op die rekenaar los en so met tyd ‘n bietjie daaraan karring.
  4. 10 Junie vanjaar moedig Woordnoot ons aan om in te skryf vir die Ink-kompetisie vir digters, skrywers en skoliere. Wel, ek kwalifiseer nie by een van hierdie groepe nie, maar wat is daar nou eintlik om te verloor? Net my naam, en regtig, op hierdie ouderdom is dit maar reg as ek dit verloor. Wie weet tog in elk geval dat ek inskryf? Ek stuur die ballade (Willemien) in en die vriendelike dame aan die ander kant moedig my aan om nóg in te skryf. Ek druk oë toe en skryf die kortverhaal (Tweede Kanse) ook in en toe raak ek heeltemal wit. Waaghalsig. Amper voorbarig, as jy my vra. Ek stuur toe sommer vier van daardie limerieke (Lekker lawwe limerieke) ook in as een geheel.
  5. Vandag kry ek hierdie e-pos:

Beste Madelé Burger
Ons is baie opgewonde om jou mee te deel dat die volgende gedigte en kortverhaal vir publikasie in INK SKRYF IN AFRIKAANS se bloemlesing INKSPRAAK2 opgeneem sal word: 1) Willemien 2) Lekker lawwe limerieke 3)Tweede kanse Baie geluk met die prestasie!
Dankie dat jy aan Ink skryf in Afrikaans se 2021-poësiekompetisie deelgeneem het. Ons het altesaam 1560 inskrywings van 344 digters en skrywers ontvang, en 616 gedigte en 136 kortverhale word in die 2 bloemlesings opgeneem.

Wel, wel, wel. Ek slaan net my hande saam in ‘wat sal dit wees’? Ongeloof? Verbasing? Want dít het ek regtig nie verwag nie. Rêrig êrig nie. Ek kan net aan my Here die eer gee.

Toortsie

Intermittent Fasting/Banting vordering

Ek wil optimisties begin sê: Dit lyk my ek begin kry die Intermittent Fasting onder beheer. Ek doen mos darem al vir meer as 7 jaar Banting, soos almal weet, maar kombineer dit nou met Intermittent Fasting.

Hoekom Intermittent Fasting?

Omdat ek Pre-diabetes was en Metaboliese sindroom gehad het, wat ek alreeds kon omswaai danksy Banting … maar pre-diabetes beteken ook dat ek insulienweerstandig was en as ek nie my hand daarop hou nie, kan dit weer sy kop uitsteek. Daarom is dit uiters belangrik dat ek in die eerste plek koolhidrate tot ‘n minimum beperk. Want koolhidrate veroorsaak ‘n groter afskeiding van insulien. En as jy te veel en te gereeld insulien afskei raak jou liggaam insulienweerstandig. En as jy insulienweerstandig is neem jou selle nie die insulien op wat hy nodig het om die suikers in die bloed te verwerk nie en kry jy suikersiekte. Wat meer insulien vra. Wat jou meer laat eet. Wat jou selle nie opneem nie omdat jy insulienweerstandig is. Wat maak dat jy insulienaanvullings moet kry.

Nou ja, my vastende suikervlakke was destyds .1 (punt een) onder diabetes. NET PUNT EEN SUIKER MEER IN MY BLOED HET BETEKEN DAT EK ‘N DIABEET SOU WEES! Die Here het my beskerm. Ek het soveel waarskuwings gekry wat ek nie besef het nie. Selfs nie daardie tyd hoe ‘n verskriklike siekte diabetes is nie … mense raak blind daarvan, verloor ledemate … dis een van die top 5 indien nie top 3 gevaarlikste siektes in die wêreld.

So, my Banting het beslis gehelp dat my pre-diabetes en metabolises sindroom omgeswaai is.

Maar ek is steeds ‘n weidier wat heeldag loop en knaag en die gevaar daarin lê steeds dat dit te gereelde insulienafskeidings kan veroorsaak.

Daarom probeer ek nou slegs twee keer op ‘n dag eet met my eerste ete middagete en dan saans aandete. Beide redelike groot borde kos. En ek drink die hele oggend baie water en tee sonder melk of suiker om my te help.

Dit gaan al baie beter. Ek word nie meer regtig honger nie. Ja, my lyf vra nog vir kos en ek moet maar nog wakker wees om nie onbewustelik iets in my mond te druk nie. Tog lyk dit of daar lig in die tonnel is. En natuurlik, Bantingkos hou jou beslis langer versadig. Beslis LowGI, Glutenvry, wat is al die ander buzzwords? Die ding is, geen verandering is maklik nie, ‘n mens moet net begin. Een treetjie op ‘n slag. Een dag op ‘n slag. En as jy val, staan net weer op en beur vorentoe.

Toortsie

Wat ‘n positiewe benadering!

Iets wat nog altyd my belangstelling trek, is verslawing. Dit wat kenners oor verslawing te sê het. Want ek is mos suikerverslaaf. Kosverslaaf. En ek is doodernstig hieroor. Ek het dit jare gelede al besef, lank voor dit ‘n algemene term was. Of eerder, lank voor ek daarvan geweet het.

Suikerverslawing. Alkoholverslawing. Dwelmverslawing.

Nou leer ek in die Banting Coach kursus wat ek by Nutrition Network doen dat daar ook iets soos prosesverslawing is: Verslaaf aan elke liewe nuwe dieet wat uitkom. (Dit het ek al baie in my lewe gesien.) (Terloops, ek dink ook ek is verslaaf aan die adrenalien wat die Goue Vroue avonture my gee en ek is doodernstig hieroor, hoor!)

Bitten Johnsson, ‘n verslawingskenner, is die persoon wat nou die lesing oor suikerverslawing aangebied het. Sjoe! Ek leer baie! Wat ‘n positiewe persoon is sy nie! Die probleem is dat suikerverlawing die hek is wat toegang bied tot ander verslawings. En soveel van ons is suikerverslaaf en ons besef dit nie!

Verslawing is ‘n siekte wat veranderinge in jou brein veroorsaak. Wat ontwikkeling strem. Dis ‘n kroniese siekte. ‘n Primêre siekte. ‘n Progressiewe siekte, wat beteken dat dit oor jare erger raak, selfs al gebruik jy nie die substans nie. Die verslawing kaap jou brein en selfs net een happie/slukkie van daardie middel lei tot die volgende een. (Dit het ek nou gedurende die vakansie ervaar toe iemand vir my ‘n sak sultanas en ‘n sak dadels present gegee het – een happie het gelei tot ‘n volgende en ‘n volgende.) Die probleem is dat ons ons kinders al kleintyd lekker en brood en pasta en pizzas voer en sonder dat ons dit besef help ons hulle breins in ‘n verkeerde rigting ontwikkel. Ek het ook!

Maar die beste nuus van alles is: Dit is behandelbaar! Deur positiewe aksies wat lei tot positiewe denke. Deur die regte goed te begin doen en daarmee aan te hou. Deur dit een dag op ‘n slag te doen. Deur in die oggend te dink wat jy kan doen om by jou eetplan te hou en jou voor te neem om daarby te hou en vanaand aan drie dinge te dink waarvoor jy dankbaar is. Enige drie dinge. Want dit skep positiwiteit.

En nee, as jy totaal afgebreek is deur jou verslawing, as jy totaal oorvet en siek is, is jy nie so sleg nie! Nie ‘n mislukking nie. Jy het net soveel potensiaal tot beterskap. Is dit nie mooi nie?

Toortsie

Gyselaarsdrama – Ruimtestorie

Die Goue Vroue gaan die Ruimte ontgin! Maar nie net die Goue Vroue nie, enige een wat graag deel wil wees van hierdie ervaring, mag saamskryf! Laat weet net vir een van ons en ons sal jou graag verwelkom. Nuwe mense bring altyd nuwe idees, nuwe entoesiasme, nuwe gees. Ons skryf in geen spesifieke volgorde nie, maar soos wat elkeen van ons aandui dat sy graag volgende wil skryf. Vier dae word toegelaat voor ‘n volgende persoon haar storie plaas sodat almal genoeg tyd het om dit te kan lees. Dit sal goed wees as ons stories by mekaar kan aansluit. Komaan dames, kom ons kyk wat die ruimte ons bied. The sky is NOT the limit! Veral nie vir die Goue Vroue nie!Volg die storie deur op HIERDIE SKAKEL te kliek.

Die Goue Vroue in hulle ruimteskip fokus almal op die spikkeltjie in die ruimte waar Una, Toortsie en WoordNoot in ‘n ligkoepel gevange gehou word toe die radarskerm skielik afskakel en hulle beangs nie weet hoe verder nie. Hoe gaan hulle die drie verlore Goue Vroue opspoor? ‘Soek met die hart’, het Aalsie gesê. Dit het ‘n rukkie gewerk, maar hoe nou gemaak? Hoe kon die radar verdwyn net mooi toe hulle amper die plek gevind het.

“Kyk daar” (Appeltjie) “Daar blink iets.”

“Ja, wraggies. Dit lyk soos nog ‘n ruimteskip en kyk die verblindende lig wat uit hom straal. Dit lyk net soos die ruimteskip wat die ander drie ontvoer het!” (Seegogga)

“O, ek sien dit ook nou. Die hele opset lyk baie onvriendelik. Eintlik vyandig.” (Sonell)

Biep, biep, biep … biep, biep, biep … klink dit skielik by die beheerpaneel. Almal kyk verskrik daarnatoe. Al die liggies flikker deurmekaar. Wat gaan aan?

“Orion aan Goue Vroue, hoor julle my?”

Christa staan nader om te kommunikeer. Wie is Orion? Is dit die ander ruimteskip? En hoe weet hulle ons is die Goue Vroue? Wie is hulle? Wat beteken die verblindende lig?

“Orion, ons hoor jou.” (Christa)

Goue Vroue, ons hou drie van julle dames gevange op die planeet, Xenia. Hulle is ons gyselaars. Ons sal hulle eers loslaat as julle aan ons versoek voldoen.”

Verward kyk die Goue Vroue na mekaar. Versoek?

“Wat is die versoek?” (San)

“Het julle ‘n Goue Vrou met die naam, Frannie, aan boord? As julle haar oorhandig aan ons, sal ons die ander drie dames loslaat.”

“Nee! Dit kan ons nie doen nie! Ons kan nie een van ons dames agterlaat of oorhandig nie. Dit is nie hoe die Goue Vroue werk nie.” (Seegogga)

“Beslis nie! Ons glo aan een vir almal en almal vir een.” (Aalsie)

“Wel, dan kan julle vergeet om hierdie drie dames terug te ontvang. Dan sal ons hulle maar moet doodmaak.”

“Nee! Hoekom wil jy dan juis vir Frannie hê? Hoe weet jy hier is ‘n Frannie by ons?” (VirgoC)

“Want ons weet wat ons weet. Ons weet dat julle die Goue Vroue is, almal weet dit en ons weet dat julle nie een sou agterlaat nie, daarom weet ons dat Frannie by julle is. Ons bevelvoerder het spesifiek vir Frannie gevra, want hy sê dat hulle twee, hy en Frannie, onafgehandelde sake het.”

“Wie is julle bevelvoerder? En watter onafgehandelde sake kan daar wees?” (O**)

“Wag julle, hier is ‘n boodskap van Una af. Lyk my sy het die telepatieknoppies gedruk gekry. Dit is baie dof, maar sy probeer iets sê. Iets van silwer. Wat bedoel sy met silwer? Dis al wat sy oor en oor sê.” (Positief)

“WoordNoot kom nou ook deur. Sy probeer iets sê van ‘n motorfiets. Van Amerika. Wat bedoel hulle?” (Trommeltjie)

“Kan dit iets met Silver te doen hê? My geliefde Silwer?” (Frannie)

“So ja, nou het julle agtergekom waaroor hierdie gyselaarskap gaan. Oorhandig Frannie aan ons. Ons bevelvoerder, Silver, voel dat Frannie moet boet vir dit wat in Amerika gebeur het.”

“O nee! Daar moet ‘n ander plan wees! Ons kan nie vir Frannie laat gaan nie. Goue Vroue, ons het nou dringend goeie insig nodig.” (Ekmyselff)

“Asb! Dink aan iets! Dink aan iets! Dringend! Hulle gaan ons doodmaak! Die aliëns raak al hoe dreigender! Helllllppppp!!!!” (Toortsie)

Frannie! Wat dink jy? Jy ken mos vir Silver, ek is seker dat jy iets sal kan uitwerk?

Toortsie