In die oomblik wees

In die oomblik wees. Mindfulness. Dit voluit te beleef wat jy juis nóú beleef. Nie met my lyf hier, terwyl my kop op ‘n ander plek is nie.  Om hierdie oomblik voluit te geniet. 

Twee dae gelede was ek in ‘n ander oomblik. Opgestres. Reg vir ontplof. Moorddag, noem ek dit. Dit kom presies elke 28 dae in gelyke maat, afgetel, amper nes PMS, maar dit is nie dit nie, dis lonedag. Twee dae gelede was dit nie lonedag nie, maar die dag voor ons weggaan en so baie wat nog moet klaar. 

Skielik is alles klaar en is dit slaaptyd, om die nuwe dag as ‘n nuwe mens in ‘n nuwe oomblik op te staan.

Ons beleef die nadraai van die verwoestende Knysnabrande, hier en daar trek daar nog rook. Afgebrande huise. Die pad van die vuur deur die woud. Afgryslik. 


Verderaan sien ons nuwe bos aangeplant. Windtorings. Lemoenbome. 

Die aand stap ons hand aan hand onder die sterrehemel. Ek sien op Facebook die eenheidsoptog wat in Knysna gehou is. Aangryplik!

Ons soek olifante en kry net koedoes en sebras en vlakvarke en skielik, uiteindelik staan sy daar! My gunstelingdier! 


Ons gaan wag by ‘n watgergat en ‘n vriendelike persoon sê, nee, by die ánder watergat. Dís waar ons hulle raakloop in hulle glorie en beleef hulle, geniet hulle, wees in die oomblik totdat ons versadig voel. Ons voel hoe die afgelope jaar se spanning sommer so wegvloei. 

Die namiddag ry ons weer ‘n draaitjie en groet vir oulaas die ou grotes. 

Hulle is nóú hier, dis om nóú te geniet, netnou is hulle weg.  In die oomblik. Geniet die nou, die hier, die saamwees. Be in the moment and blossom where you are. Right here, today. 😁



Toortsie

Advertisements
Posted in Reis-ervarings | Tagged , , , | 30 Kommentaar

Sabbatsreis

‘n Baie bekende radio-omroeper het ‘n rukkie gelede op ‘n sabbatsreis gegaan vir ‘n baie lang tyd. 

Net daar het ek besluit, dís wat ek moet doen! Sodra ek klaar getrek het en afgetree het, gaan ek op ‘n sabbatsreis deur die land en orals my ou vriende opsoek. 

Ek hét klaar getrek, maar by die beplande aftrede nog nie gekom nie. Om die waarheid te sê, ek vermoed daardie aftrede gaan nog lank nie kom nie!  

Ek praat my mond verby oor my beplande sabbatsreis en besef ek is in elk geval te bang om dit alleen te doen, pappa moet saam! Ek sal my in elk geval doodverlang na hom! 

Intussen nooi ek hier iemand saam en daar, die beplande reis raak al hoe langer om orals aan te doen en ons sal minstens ‘n trein nodig hê om almal vervoer te kry! 😁

Nou het ek raad nodig. Wat behels ‘n sanbatsreis eintlik alles? Neem ‘n mens iemand saam op so ‘n reis? Hoe lank gaan ‘n mens op so iets?

Laat weet asseblief. Intussen los ek sommer die hele boks-en-dais by die huis, gryp vir manlief en my breiwerkies en weg is ons! 

Baaaaiiii

Toortsie

Onthou om te laat weet hoe ek daai sabbatsreis moet aanpak!

Posted in Reis-ervarings | 12 Kommentaar

Eiertjie te lê oor gee en ontvang in noodtoestande

Vergewe my asseblief vir hierdie skrywe, maar ek wil dit graag van my hart af kry.

Suid-Afrika is ‘n land van uiterstes: Uiters droog teenoor vloede, uiters ryk teenoor arm, uiterste krisisse teenoor baie lekker.

Suid-Afrika is ook ‘n land van omgeemense. Dit het ek nou weer eens gesien in die Knysna-krisis, ek sien dit by Boere in Nood, ek sien dit by elke liewe krisis en op baie ander plekke ook.

Ons het ook ‘n land van baie kulture en selfs mense van dieselfde kulture of geslag of dorp, is baie verskillend. Is dit nie wonderlik nie? God het ons mos elkeen uniek gemaak.

Kom die krisis, tree ons ook almal verskillend op. Die een persoon hou daarvan om in oorvloed te gee en gee nie om waarvoor die geld gaan nie, terwyl dit net daar help wat die nood is; die ander een wil weer graag rekenskap eis van elke stukkie brood wat hy gee. Die een wil anoniem bly, die ander een wil graag bekendmaak wat hy gee. Die een wil graag Woord verkondig saam met sy goeie daad, die ander een voel dis nie die plek nie.

Weet julle wat vang my?

Elke keer as die krisis kom, gaan mense se harte oop, ons sien hoe Suid-Afrikaners kan saamstaan ongeag al die verskille wat daar is. Dan, skielik, begin die gemor. Een het nou weer meer gekry as ‘n ander, of die geld is nie bestuur soos wat ‘n sekere persoon dit sou wou hê nie. Mense begin mekaar kritiseer omdat ander nie gegee het wat iemand anders gevoel het gegee moet word nie. Die een voel oordonder deur die Christene, die ander een voel die Christene doen te min.

My wens is dat ons in tye van nood bymekaar sal staan, dat elkeen sal gee soveel en hoe hy of sy graag wil en kan, met ‘n Bybel, sonder ‘n Bybel, anonomiem, met sy naam by, solank dit IN LIEFDE gegee word en in die vertroue dat dit sal uitkom waar dit nodig is. 

Netso is my wens dat die ontvangers daarvan die liefde sal raaksien waarin dit gegee word, selfs al word dit miskien nie gegee op die manier waarvan jy sal hou nie, selfs al is dit nou nie heeltemal die kleur of smaak waarvan jy hou nie.

Kom ons sien mekaar se liefde en omgee raak, dis tog waaroor dit gaan.

Groetnis

Toortsie

English Blog Posts

Toortsie se Bantingboerekosboek Facebook page

Toortsie se  Facebook page

Finesse Blogger of the week

Toortsie by Pinterest

Plaasakkomodasie by Riversdal, Wes-Kaap

 

Posted in Die lewe, Geleefde Christenskap | 17 Kommentaar

Placébo-effek

Party mense is vír vitamienaanvullers, ander daarteen. Ék is ‘n vitamiendrinker, my hele lewe lank.

Dit klink my dat baie dokters voel jy maak eintlik net duur piepie. Ja, dit is dalk so, maar kos is nie meer deesdae altyd wat dit veronderstel is om te wees nie.

Groente word in massas hanteer, op lorries gelaai en mark toe geneem. Dan kan ‘n dag of 2 verbygaan voor dit op die winkelrak verskyn, of meer nog, voor dit op jou bord verskyn. Teen daardie tyd is daardie geelwortel regtig nie meer die geelwortel wat op die land uit die grond getrek is nie!

So, my uitgangspunt was nog altyd, ek gee vir die liggaam die aanvullers, hy kan maak daarmee wat hy wil.

My dokter sê nou die dag, dat, as jy dit dan móét drink, jy die goedkoopstes op die mark moet koop, dit gaan tog net oor die placébo-effek, waarop ek antwoord dat ek die duurstes koop, die placébo-effek is daar die beste!

Placébo-effek of te nie, wanneer ek af voel en my multi-vitamines drink, het ek woema om baie te verrig. Dit laat my goed voel, gee my energie.

Die placébo-effek werk vir my. Ek kom nogals deesdae agter dat ek nie meer elke dsg vitamienaanvullers nodig het nie, dalk is dit my nuwe eetgewoontes?

Toortsie

English Blog Posts

Toortsie se Bantingboerekosboek Facebook page

Toortsie se  Facebook page

Finesse Blogger of the week

Toortsie by Pinterest

Plaasakkomodasie by Riversdal, Wes-Kaap

 

Posted in Kosdinge | Tagged , | 5 Kommentaar

Rolle omruil?

Ek filosofeer net ‘n bietjie. Ek wonder sommer. Ek dink net. Ek is nie besig om iemand te kritiseer nie, maar jammer ek ís mos maar outyds ook nog. Maar ek mág mos maar dink, vrae vra.

Met díé dat vroue al hoe sterker raak en mans soms terugstaan en die vroue toelaat om sterker te word, met mans wat die vrouens al hoe meer in die huise help en kinders help grootmaak, hoor ek ook al hoe meer dat vrouens die broodwinners word en mans die ‘huismans’, soos ons vroue in die verlede die huisvroue was.

Die vrou werk buitenshuis, die man hou die huis aan die kant, ry die kinders rond, sorg dat daar vanaand kos op die tafel is.

Nou wil ek graag weet, wie van julle doen dit? Hoe standhoudend is dit? Hoe lank doen julle dit al só? Werk dit regtig? Regtig egtig? Op die lange duur? Hou die huwelik dit?

Kyk, ek praat nie van ‘n krisis wat skielik kom en die man sy werk verloor en vir ‘n korttermyn, totdat hy weer werk kry, die huisman word wat omsien na daardie dinge nie. Ek praat van mans wat dit permanent doen.

Is dit steeds moontlik dat die sterk, broodwinner vrou haar man sal eer en hy sy vrou sal liefhê soos dit moet?

Is dit uitvoerbaar? Is dit natuurlik? Is dit normaal? Deesdae gooi ons so álle natuurwette om, en netso skree ons vir die natuur om terug te kom, daarom vra ek, hoe standhoudend is dit. Hou so ‘n huwelik op die lang duur?

Eva is tog die een wat die kinders moes baar en na hulle omsien terwyl Adam in die veld moes spit en in die sweet van sy arbeid sy geld verdien. Eva die versorger, Adam die broodwinner.

Nou raak die Evas sterker en begin die man se rol oorneem en die man moet noodgedwonge die vrou se rol oorneem. Wat is ons besig om aan te vang?

Soos in die begin gesê, die doel is nie om te kritiseer nie, ek vra maar net, wonder maar net.

Ek sê nie vroue mag nie werk nie, ons is mos darem opgelei, ons hande is nie rond nie. Ek vra sommer net oor die omruil van die rolle. Is ons nie besig om ons manne te ontman nie?

Toortsie

English Blog Posts

Toortsie se Bantingboerekosboek Facebook page

Toortsie se  Facebook page

Finesse Blogger of the week

Toortsie by Pinterest

Plaasakkomodasie by Riversdal, Wes-Kaap

 

Posted in Huwelik en Verhoudings | Tagged | 41 Kommentaar