Die lewe gaan aan

Die brein is ‘n wonderlike ding en word getiekel deur die vreemdste goed.

Hierdie Capitla Singers-week het net op die regte tyd gekom. ‘n Skielike tot stilstandkomweek in my geharwar lewe. Nee, dinge het nie gaan stilstaan nie en ons werk en oefen hard by die koor, maar om hieraan te kon deelneem, was ek verplig om my vir die hele tyd uit my omstandighede te onttrek.

In die koor ken ek min mense, het nuwes leer ken en nuwe vriende gemaak. Mense wat ek vaagweg geken het, staan nou nader in my hart.

Hier is ook mense wat my aan ander mense laat dink en ander mense wat weer sekere gebeure in my hart oopgrawe.

Toe ek die aand in my Bybel lees in Jer 17:7 dat dit goed gaan met die mens wat sy vertroue in God stel, kan ek net dankbaar nabetragting hou oor die wonderlike week, oor die vertoning, maar sommer ook oor die jaar. Dit was ‘n woeste jaar waarin ek baie aanpassings moes maak. Ons het getrek, ons moes aanpas by pendel, ons hele boerdery-opset het verander. In ons gesin het daar ook groot veranderinge gekom, gemaklik, sowel as ongemaklik. Ons het groot stappe geneem, party moeilik, ander makliker.

Maar wat ek in my gedagtes oor die jaar besef het: Ons lewe het aangegaan. Ons is nog die mense wat ons in die begin van die jaar was, maar ook nie. Ons het aangepas by ons nuwe omstandighede. Hier en daar lê nog ‘n klip in die pad en moegheid en ander dingetjies eis sy tol, maar ons het die pad geloop. Nuwe foute gemaak, nuwe dinge reg gedoen, maar ons het geleef. Regtig geleef.

En toe beaam Jer 17:14 dit net verder, dat as God gesond maak, raak ons regtig gesond en as Hy bevry, word ons regtig bevry. Mag jy ook hierdie waarheid ervaar, dat God jou genees en vry maak.

Groetnis

Toortsie

Advertisements
Posted in Geleefde Christenskap | 6 Kommentaar

Kameel – die fees hou aan

IMG-20171206-WA0032Hier sit ek nou ‘n uur te vroeg (was ek ‘n man kon ek sê gesuit en getie) by die kerk. Dit is die seniors se kersfees ontbyt, en as ek eerlik moet wees was ek vanoggend min lus daarvoor. Sou veel eerder wou omdraai en verder slaap. Maar Ken – wat my nie vandag vergesel nie – was vasberade dat ek gaan, en vra dat Marlé vir my uber speel. So deur die slaap vra ek hoe laat begin dit, waarop hy heel geirriteerd antwoord dat hy hoeveel keer al vir my gesê het nege uur. Mansmens!!!!!

Was hy nou saam met my sou ‘n mens die hele uur mense êrens hoor lag het. Hy ken mos al wat leef en beef, en maak grappies waar hy gaan. Die vrou wat vir my die kerkkantoor kom oopsluit het – sodat ek gemaklik kan sit – sê so in die loop vir my Ken is ‘n fees, en ek lag seker baie. Ek antwoord heel ernstig dat my kroon in die hemel besig is om daagliks in lengte toe te neem…. en ek nie kan wag om te sien hoe hoog hy al is nie.

Dit is nou drie en ‘n half ure later en ek is poegaai. Die fees was heerlik. Fritz, met sy krulhare, guitaar en mooi stem het vir ons gesing. Ons het later saam kersliedere gesing, en na die gebed geeët!!! Ek het Jesus se opdrag dat jy ander voor jouself moet stel in werking gesien. Soos ‘n regte dame het ek aan tafel bly sit terwyl ander my eers bedien, en daarna agter in die tou gaan inval het om hulle kos te kry. Die rede is natuurlik my dronkkop.

Dieselfde kop sê nou vir my genoeg is genoeg. Gaan lê skuins, maak jou oë toe en slaap. Droomland hier kom ek!!!

En nogsteeds is die feesgety nie verby nie.

 

 

Posted in 'In opdrag.... | 23 Kommentaar

Toortsie maak skandes!

Ek het julle gesê Toortsie moes eerder by die huis gebly het, maar julle wou mos nie hoor nie!

Toortsie het mos ‘n ou probleempie. Die wasters in haar oogkraantjies sluit nie meer so dig nie, en op die onmoontlikste tye begin die kraantjies lek. Die oogkraantjies, bedoel ek.

Nou ja, vanaand, of was dit al weer gisteraand, dis 12 oor 12, sien ek, was dit toe die eerste vertoning van Capital Singers Jingle All the Way.

Ai tog, Liezel het so mooi gebid voor ons op die verhoog gaan dat ons mooi sal sing en tog nie huil nie, maar toe die gordyn lig en Toortsie sien al die mense, toe trek haar keel toe en die oogkraantjies se wasters lek. Gelukkig net ‘n rukkie, maar wie tjank nou op ‘n verhoog terwyl die saal vol mense sit? Skande op die huis!

Weet julle, né, die verhoog staan vol gestapel met sangers en die orkes en dirigent en Corlia, omtrent 683 van ons, en daar waar die verhoog stop, begin die gehoor, blykbaar 1380 mense, dit lyk soos ‘n see van mense. Golwe vol mense. Kan julle julle indink hoe dit klink as al daardie 2063 mense as my somme reg is, mens maak nie hierdie tyd van die aand meer somme nie, almal saam, uit volle bors, ‘Kom alle getroues‘ sing, terwyl ‘n simfonie-orkes die begeleiding doen? Nee, ek dink nie julle kan julle indink nie en as ek julle vertel, gaan julle my in elk geval nie glo nie! Al wat ek weet, oogwasters werk nie sulke tye nie, in elk geval nie by die Toortsie nie!

En, terloops, as jy nog sou wou kom luister, maar jy het nie ‘n kaartjie nie, is jy klaar te laat, daar was nog net een plek oor en hy is seker ook al opgeraap. Ek hét julle gewaarsku!

Al wat ek wil sê is, behalwe vir die trane, was daar nog ‘n skande! Toortsie se woorde het opgeraak! Dit was só fantasties, ongelooflik, uit ‘n ander wêreld, hemels, Toortsie het nie woorde gehad om dit te beskryf nie, so julle kan net dink!

Groetnis

Ursula

Foto geleen by Capital Singers se Facebook blad.

#capitalsingers

Posted in Lawwighede; Tong-innie-kies, Ursula | 35 Kommentaar

As jy musikaal is

Dirkie skryf van die oulike dogtertjie wat voor haar in die kerk gesit het, doodstil. Sy, en haar pop, het hulle gedra. Niemand het met mekaar gepraat nie. Toe die musiek egter begin speel, begin sy dirigeer. Perfek. Op maat van die musiek. ❤️

As jy musikaal is, is jy musikaal.

Ander goed seker ook. As jy sportief is, is jy sportief. As jy syfervaardig is, ís jy syfervaardig. Kleintyd al.

My dogtertjie was nog baie klein, sou sy drie jaar oud wees? Ons het Holiday on Ice in die Kaap gaan kyk, ons en my broer-hulle en hulle dogter. Die niggie, nie musikaal nie, maar met baie ander talente, het by liedjie nommer 2 al verveeld geraak. Die aand het vir haar ekstra lank geraak. Gelukkig het ons redelik agter gesit en was daar ‘n bietjie ‘spasie’.

Ons dogter het daardie aand vir my baie meer openbaar as wat sy ooit sou weet. Sy was van die eerste oomblik af ‘in die musiek’ . Haar lyfie het reageer op die musiek, soos net ‘n mysieklyfie kan reageer daarop. Sy het redelik stil gesit, maar die lyfie het saamgedans, beweeg, presies in tyd, in ritme. Onopgesmuk. Niks oordadig nie. Nie ‘afshowerig’ nie. Natuurlik. Vanself. Sy was vasgevang in die vertoning tot die heel laaste noot.

Daardie aand het hierdie moederhart geweet wat sy moes weet, wou weet. Daardie aand het my in my besluit gehelp dat ek vir haar, binne my vermoë, die hekke sou oopmaak, dat, sou sy ooit in so ‘n rigting wou gaan, die fondamente reg gelê sou wees. Sou sy iets anders kies, sou dit ook reg wees.

Vandag kyk ek met ‘n dankbare hart terug. My gewaarwording was nie verkeerd nie.

Groetnis

Toortsie

Posted in Om ma te wees, Opheffingswerk; Opvoeding, Ouerskap en ouerleiding, Uncategorized | 10 Kommentaar

Kameel – The Wedding Banquet

Lê-jou-eier: Feesvieringe

Dit gaan bietjie dol op die oomblik dus plaas ek vir die wis, en die onwis ‘n vorige blog, Jaaaaare gelede toe ons nog tussen die mielielande gebly het, het ons kerk ‘n aand van feesviering gereël. Die pastoor het my gevra om asseblief iets oor ‘n “banquet” te skryf, en dit dan voor te dra.

THE WEDDING BANQUET

The Lamb was slain,

The table set,

The feast could now begin;

A cry went up, “Where are the guests,

To sup with the Eternal One?”

Go out into the streets and shout,

A feast has been prepared!

The King of Kings, Himself is there,

to meet your every need.

From in the pit of froth and slime,

Where I in bondage sat,

I heard the call, it touched my heart,

Brought tears within my eyes.

What have I ever done, I asked,

To receive a gift like this?

It’s not by works, the answer came,

But by His grace alone.

Come, enter through this blood stained door,

To reach the banquet hall;

The rags you wear, will be replaced,

With a garment white as snow.

The Holy Spirit there was given,

To seal me as His own;

You are now a child of God,

He witnessed to my soul.

The harvest is ripe, the labourers few,

Go back from where you came;

Proclaim this news to everyone,

And bring the lost ones in.

One by one the guests arrived,

to enter through the door;

Each time another name was called,

Rejoicing echoed through the hall.

A trumpet sound, the door was closed,

The quests rose to their feet;

The King of King, Himself appeared,

In Glorious Majesty.

With eyes of love, He searched the crowd,

He looked at everyone;

His eyes then rests upon a man,

Without a wedding gown.

Friend, You cannot come to this great feast,

clothed in unrighteousness,

Bind him up, and cast him out,

Where he will weep, and gnash his teeth.

Om die inskrywings van verskillende bloggers in Lê-Jou-Eier te geniet of om self ‘n eier te kom lê wat ons kan uitbroei en grootmaak, klik op die paddatjie of die InLinkz skakel net daaronder:

http://www.inlinkz.com/new/view.php?id=752602

Vir die reëls van hierdie eier-boerdery, om raad te kry oor hoe om deel te neem en om elke week se aankondiging van die nuwe onderwerp te sien, besoek die volgende skakel by Dis Ekke. Onder hierdie kategorie, kyk na die blogposte Lê-Jou-Eier: Reëls (2017-08-22) en Lê-Jou-Eier: Hoe neem ek deel? (2017-08-22).

Posted in 'In opdrag.... | 34 Kommentaar