Lê jou eier – Toortsie se Woordsnoere 1

Ek wil vir julle ‘n storie vertel, eintlik is dit ‘n komedie, en as jy dit lees, mag jy dalk dink ek is kens, maar jy moet oppas om in daardie slaggat te trap, met die Towerinne weet ‘n mens nooit waar hulle hulle kleims afsteek nie.

Die Towerinne is so vol lewenslus, ek sal julle met graagte ‘n ietsie daarvan wil vertel, maar ek weet nou al dat as ek eers begin, dit moontlik tot chaos kan lei of selfs ‘n hewige reaksie uitlok. As jy hulle, die Towerinne, bymekaargooi, kan jy maar weet dat jy ‘n resep het vir iets totaal onverwags, makaber selfs.

‘n Mens kan hulle ook glad nie isoleer nie, of hulle met enge oë bekyk nie, om die waarheid te sê sal dit goed wees as jy die lens wat jy gebruik, selfs ‘n bietjie tint om die regte beeld te kry. Weet net dat dit wat jy gaan aanskou, fenomenaal sal wees, moedermooi, amper soos ‘n engelekoor, of ‘n oerangoetang in die wildernis. Die kans is goed dat jy selfs 14 dames sal sien wat kleurvol gesmeer is met oker, wat enige skuinste in hulle lewens sal gebruik as ‘n geleentheid om af te gly.

Dus, maak ‘n memo, teken aan, want weet, die Towerinne is al weer besig met ‘n nuwe uitdaging.

En net indien jy, soos ek aan die begin voorspel het, dink ek is kens ná jy hierdie gelees het, wil ek net sê dat die rede vir hierdie gegorrel is dat Lekkervurig ons uitgedaag het om hierdie woorde wat almal in swart gedruk is, op ‘n manier te gebruik. Ek gebruik graag die Towerinne as onderwerp omdat hulle my na aan die hart lê, ons is eintlik soos een soma, een liggaam, as ek die woord reg verstaan.

Dit is my bede dat die Towerinne dalk eendag op ‘n reëndag tog te lekker sal saamkuier. Wie weet, dalk gebeur dit tog.

Het jy ook lus vir saamspeel? Skryf dit op jou blog. Gebruik een of meer van die woorde as inspirasie en onthou om die skakel te gaan plak by INLINKZ, waar jy ook sommer al die ander blogs kan lees.

Toortsie

Advertisements

Towerinne kuier aan die Suidpunt. Bonusdag.

Daardie dag wat Seegogga ons so haastig laat afdraai het so in haar wakkerword, is ons ook net vinnig by Koppie Alleen en die De Hoop Natuurreservaat verby. Die Towerinne was so teleurgesteld omdat hulle net vinnig moes kyk en nie werklik die ongerepte natuur kon geniet nie. Ons het dit bespreek en besluit om tog weer die lang grondpad aan te durf De Hoop Natuurreservaat toe. Dit is werklik ‘n hele dag se besoek werd.

Ons het genoeg water en koeldrank en piekniekkos ingepak en toe is dit ons en Lorenzo met die bus De Hoop toe. Ai tog, iewers kry ons toe ‘n pap wiel en almal moes in die warm son uitklim sodat die wiel omgeruil kan word. Gelukkig het daar een van die jong boere verby gekom, en soos ons hulle ken, dadelik gestop en tjoef-tjaf die wiel omgeruil. En ja, natuurlik ken ek hom goed, hy het dan voor my grootgeword! 😁

Dadelik het Trommeltjies en Positief nader gestaan en vir hom ook koeldrank en koekies uit die groenbus aangebied. Lekkervurig het net planne gemaak oor hoe sy hierdie jong man aan haar dogter gaan voorstel. 😁

Uiteindelik het ons by die De Hoop Natuurreservaat aangekom, waar ons net vinnig ingeboek het en ons bagasie afgelaai het voor ons na Koppie Alleen toe is, behoorlik hierdie keer.

Eers het ons almal sommer net vir lank op ‘n rots gesit en die manewales van die walvisse sommer hier reg voor ons in die water, geniet. Dit was ‘n behoorlike geoeee en ge-aaa elke keer as ‘n walvis heeltemal uit die water spring. Perdebytjie se kamera het behoorlik oortyd gewerk. Terloops, weet julle hoe ‘n lang neus het haar kamera?

Die swemmers onder ons het die seewater aangedurf, ons ander was sommer net rustig en het die seelewe in die getypoele geniet. ‘n Seekat het amper vir Virgo aan die been gegryp! En Hester wou net alekreukels uithaal, dís nou moeilikheid soek, dis ‘n reservaat hierdie! Seegogga kon ons tog te lekker inlig oor die verskillende seediere.

Tannie Frannie, Bondelsgedagtes, en Scrapy het sommer net op die groot rots bly sit en walvisse kyk.

Daarna is ons terug na ons blyplek by De Hoop, en het ons sommer op die vlei se wal sit en braai en gesels en kampliedjies om die vuur gesing, nes ek soveel keer as skoolkind by skoolkampe dit daar gedoen het. Hester en Kameel het ons vertel van die interessante boeke wat hul lees. Aan die oorkant van die vlei is Melkkamer se opstal en ek het vertel van die spook wat daar loop, Perdebytjie sal weet! 😁

Intussen kan Una nie uitgepraat raak oor haar beplande toer ba Bali in Februarie en na Indonesië later die jaar nie. My tone krul behoorlik en ek wens net ek kan saamgaan. Woordnoot se kop werk ook oortyd soos sy planne maak om saam te gaan.

Ná ‘n goeie nagrus en lekker ontbyt, is ons nou op pad Kaap toe, drie dagreise ver te perd.

Die goeie nuus is darem dat Alfonso nog agter die bus se stuur sit en ons orals veilig besorg, behalwe vir die stuk grondpad waarvoor hy nie kans gesien het nie, toe moes ek maar ‘n rukkie die stuur oorneem.

Toortsie

Nog ‘n dag in die toer van die Towerinne. Om hulle hele toer te lees, het jy baie tyd en asem nodig, maar dis HIER te lese. Hierdie is die 117e hoofstuk in hierdie storie. 🙂

Towerinne by die Suidpunt Toortsie se dag 1 as gasvrou

Verskoon asb, ek begin solank post, dis ‘n rowwe week en ek het ‘n paar bloginskrywings. Julle kuier mos by my en Seegogga gelyk.

Hierdie is ‘n fiktiewe toer wat 14 bloggers deur die land neem.

Nadat Seegogga ons behoorlik trakteer het, is dit my beurt. Ons het vroeg uitgeboek by haar gastehuis en net vinnig ons goedjies gaan aflaai by ons strandhuis.

Ek het ‘n baie rustige tyd beplan, maar ons weet mos nou almal dat ons nie hierdie span Towerinne sommer in toom kan hou nie.

Ons eerste besoekpunt was Elim, ‘n ou Morawiese sendingstasie. Daar het ons sommer die mooi kerk en watermeul bekyk en die labirint geloop om ons siele skoon te maak. Tannie Frannie en Scrapydo het behoorlik vasgehaak in daardie labirint. Towerinne! Sug.

Die gedagte was dat ons by die Black Oystercatcher sou gaan eet, maar Bondelsgedagtes en Una wou gaan kyk hoe dit by Pearly Beach lyk, met Seegogga wat net aanhou vertel hoe mooi dit daar is.  Ag, ons ís mos met vakansie, so hoekom nie?

Plaas dat ons by die plan gehou het!

Toe ons by die see kom, sien ons daar is duikers in die water. Opgewonde skree Trommeltjies, sy kan duik, sy gaan nou ook, en storm nog voor ons behoorlik kan keer, met Positief agterná.

Ons probeer ons bes om die twee uit die water te kry, dis PERLEMOENSMOKKELAARS, en as hulle in die water is, bly jy daar uit! Daar het juis ‘n polisieman op die wal gestaan en wag dat van die duikers hulle voete uit die water sit. Dis professionele ouens daai, ‘n mens mors nie met hulle nie!

Intussen sit ons en bewe van angs op die wal, want as een van ons twee Towerinne nou opgewonde met ‘n perlemoen uit die see kom, is dit tronksake en voorbladnuus.

Maar, soos een man het ons beskermhere uit hulle voertuie geklim, vir die polisie amptelik en saaklik meegedeel dat hulle van die Suid-Afrikaanse en Vlaamse Intelligensiediens is en dat hulle hier is om die groep pragtige dames, wat op ‘n geheime sending is, te beskerm, en dat hulle geen probleme wil hê nie. Die polisieman het net met groot oë na die hooggeplaasdes gekyk, iets gemompel dat hy weet van ons,  en toe so ‘n bietjie verder weg gaan staan en staar oor die see.

So ‘n ruk later het die twee dames met leë hande uit die water gekom en is ons daar weg.

Toe ons deur Baardskeerdersbos ry, met almal se spanning só opgejaag was deur die perlemoenduikers in ons midde en dis warm,  het ons Marietjie’s Pub & Grill ingeval, want ons was dors.

Ag nou ja. Jajaaaa. Wat ‘n gesukkel om die span dáár weg te kry! Natuurlik was daar ‘n paar voete wat gejeuk het om op die tafels ook te dans, vertel dit nou oor! Ek het toe maar ons bespreking by die Black Oystercatcher gekanselleer, want ek het besef dit gaan te laat word. Die Towerinne het behoorlik weggelê aan die seekos.

Die middag laat is ons terug en het ons ‘n sonsondergangdrankie by Agulhas se uitkykpunt gaan geniet en sit en staar na die suidpunt van Afrika waar die twee oseane ontmoet.

Die res van die aand het ons sommer net ‘n vuurtjie gemaak en rustig saamgekuier. My man het natuurlik die vrouegeselskap vreeslik geniet, en die opmerkings oor die gebraaide skaapstertjies! Stedelinge! 😱😂

Net toe ek nou dink dat ons nou rustig gaan raak, hoor ek konsternasie van die krismisbedspul af! Hul gaan nou skinny dip by Struisbaai se hoofstrand. Elfuur in die nag! Maar dit is helder maanskyn en voor jy kan sê mes, is Hester, Woordnoot, Virgo, Perdebytjie, Lekkervurig en Kameel daar weg! 😱

Doodmoeg, maar doodlekker, dit is wat dit is.

Net terloops, dis hierdie tyd van die jaar:

Foto geleen op Facebook.

Lees gerus die Towerinne se verbeeldingstoer deur ons land hier.

Toortsie

Die Towerinne aan die Suidpunt – tussenwerpsel

Die Towerinne is op ‘n verbeeldingsreis deur Suid-Afrika en is tans op pad om by my en Seegogga by die Suidpunt van Afrika te kuier.

Seegogga het my program behoorlik deurmekaargegooi toe Hester haar skielik wakker gemaak het waar sy rustig sit en droom het daar in die giggelgroen bus en toe die busbestuurder sommer laat afdraai na Malgas se pont, Koppie Alleen en Waenhuiskrans, en dít nog sommer voor die werklike kuier by haar eers begin! Daar is my hele toerprogram vir dag twee toe in sy kanon in, want dis net mooi wat ek vir ons vir dag twee beplan het, om vir julle te loop wys waar ek grootgeword het en die grot by Waenhuiskrans, Koppie Alleen waar ons as familie vakansie gehou het en die De Hoop Natuurreservaat, wat se grond aan my voorouers behoort het.

Skielik moes ek hard en vinnig dink wat anders om te doen! Toe ek egter Seegogga se weergawe van Waenhuiskrans lees, en hoe mooi sy ons belewenis in die grot beskryf, kon ek nie anders nie as om te sê: ‘Dankie Seegogga, jy het dit so mooi gedoen.’

Maar, hier is my weergawe van ons storie. 😁

Soos julle mos weet, is ons oor die pont, blykbaar die enigste een in Suid Afrika wat nog met mensekrag getrek word en Virgo en Positief het te lekker help trek met die ketting om die kabel. Daar is omtrent gelag dat dit sommer oor die water weergalm het.

By Waenhuiskrans het ons mos ingeboek by die Arniston Hotel. Ek leen die foto by Kameel.

Met laagwater is ons almal na die waenhuisgrot. Party was maar skrikkerig om deur die nou gaatjie te klim, maar met groot gelag is ons almal darem deur. Perdebytjie se kamera het net heeltyd kliekkliekkliek gegaan.

Waar Hester verdwyn het, weet ek steeds nie en is maar ‘n bietjie angstig hieroor, want as die opstoot en dit hoogwater raak, kan sy verdrink in daardie grot. 

Maar iewers het sy uitgekom en ons kon almal weer onstpan. 

Ons het toe eers deur Kassiesbaai gestap, met sy tradisionele Waenhuiskranshuisies en ‘n koeldrank gaan drink by Willenes, ‘n eetplek in Kassiesbaai. Almal het tog te lekker gelag vir hierdie bord op pad na die eetplek: 

Volgens oom Ferdie Spamer, was die vissershuisies aanvanklik by Oubaai (Roman Beach), maar is later geskuif tot hier waar dit vandag is. 

Die res van die dag het ons sommer net lui-lekker verkeer. Lekkervurig en Hester het natuurlik die geleentheid aangegryp en sommer net daar op hul balkon sit en lees. Party het gaan lyf wys op die strand, sommige het sommer net rustig by die hotel verkeer. Una, Bondelsgedagtes en Woordnoot het die gerief van die Spa aangegryp. Julle moes vir Kameel in die branders sien! Dis ‘n belewenis!

Foto geleen by Arniston Holiday Cottages op internet.

Ek daag julle uit om te sê wie is op hierdie foto! 😁 Mooi, né?

Ek, Seegogga en tannie Frannie het by ‘n tafeltjie op die hotel se stoep gaan sit en die heerlikste mengeldrankies bestel. Trommeltjies en Scrapydo het eers hulle gaan verkyk aan die vissersbote in die hawe, wat almal volgens dieselfde styl gebou is, blykbaar deur dieselfde bouer, en het later by ons aangesluit. Soos die dag aangeloop het, het die res ook stuk-stuk by ons aangesluit.

En op daardie stoep het dit laat geraak. 🙂

Lees gerus die Towerinne se verbeeldingstoer deur ons land hier.

Toortsie

Wie is die Towerinne?

Wie is die Towerinne? Hoe kan ‘n mens hulle beskryf?

Ek weet nie!

Nadat ek die video gesien het van ‘n lawwe klomp oumas wat Lekkervurig op FB gesit het, ek weet ongelukkig nie hoe om dit hier te post nie, kon ek nie help om te dink: Dís die Towerinne!

Nee, ons is nie ‘n spul lawwe oumas wat die kluts totaal kwyt is nie. Nee!

Ons is ‘n klompie vroue met ouderdomme oor ‘n wye spektrum van jonk na ouer en sommige meer gevorderd in jare as ander, maar ons gee glad nie om nie.

Ons is ‘n span vroue wat die lewe gryp, wat ons nie laat voorskryf nie, maar sterk is en in ons verbeelding nie bang is om sommer net laf te wees nie. Ons inspireer ander en bou mense op.

Die Towerinne bemoedig mekaar, bemagtig mekaar, inspireer mekaar.

En soms sypel die krag en entoesiasme wat ons in ons Towerinlewe ervaar, deur tot in ons gewone lewe en doen ons dalk dinge wat ons nooit voorheen sou doen nie, net omdat dit in ons verbeelding ‘n werklikheid geword het, omdat ons mekaar gemotiveer en aangespoor het om buite ons gemaksone te waag.

Vir ander mense mag ons laf vertoon, soms sal mense ons selfs teen onsself wil beskerm, maar ek is mal oor die Towerinne. Hulle is ‘n bus vol borrelende energie wat mekaar aanspoor tot hoër hoogtes en in liefde uitreik na mekaar.

Bravo vir die Towerinne!

Toortsie

Lees gerus die Towerinne se verbeeldingstoer deur ons land hier.