Ek is nou so deurmekaar

Flokit. Nee! Ek praat nie lelik nie! Ek praat in elk geval nie sulke woorde nie. Flokit is ‘n kat! Ek is nou so deur mekaar, dis of my gewone Afrikaanse woorde ook nie reg uitkom nie. Flokit? ‘n Mens spreek dit blykbaar uit as Flookit. Wie noem sy kat Flokit?

Ek moet nou gou maak, hier kom belangrike kuiergaste, ek skep gou vanmiddag se oorskietkos uit en moet nog my stoof skoonmaak en die huis netjies kry ná die kleinkinders hier was, maar regtig. Flokit? Ek mors sommer ‘n klomp sous uit op my spierwit kassies en frons so dat ek tien nuwe plooie bykry. Daai kat met die vreemde naam wat ingevoer is van ‘n land wat ek nie van weet nie, het ‘n hele pandemie veroorsaak. Ag ek bedoel pandemonium. Omdat hy, of sy, wie sal weet, nie Una se hond se boude kon weerstaan nie. Bid jou dit aan! Dit was chaos.

Ek bedoel, ek het nog nooit eers my aan Rebusfontein se diere gesteur nie, ek sukkel net om die Towerinne se name te onthou, en nou het die huisies ook nog van plek verander. Rondgeskuif. Huisnommers is nou skielik iets van die verlede, dit moet name wees. Maar toe kom Flokit en jaag vir Danie, wat Una se hond is, met Una op splinternuwe hemelhoë Takealot wighakke agterna en Woordnoot beland in Una se broodboomwoud, wat toe glad nie broodbome is nie, maar kaktusse wat baie dorings dra. Dis ‘n geraas en ‘n geskree dat hoor en sien vergaan.

Appeltjie wat besig was om appeltert te bak, skrik so groot, die appeltert val plat. Nou is die Suidernuus én die Overberger op ons spoor, want Aalsie en Seegogga het natuurlik dadelik vir hulle laat weet. Koerante! Verslaggewers! Red nou ‘n nasie! En dít terwyl ek keer op keer Appeltjie en Aalsie verwar. Vir wat het hulle sulke eenderse name? Net om my deurmekaar te maak.

Frannie het die hele petalje uit haar toring beskou en só gelag het dat die toring geskud het, ‘n mens sou sweer dis ‘n aardbewing, sewe op die richterskaal, wat dit ook al beteken, en waar die skaal nou ook al is.

Bondels wou dadelik kom help dorings uittrek, maar sy was ongelukkig ‘n bietjie ver. In elk geval, sy giggel blykbaar so dat dit ook nie sou kon help nie. Asof dit nie genoeg is nie, begin Santie, my donkie bulk vir ‘n vale, kompleet asof sy lag. Blommetjie, Kameel se melkkoei, het so groot geskrik, haar melk was toe sommer weg en haar kalfie loop nou al ure en bulk, want sy is dors, maar haar ma se melk wil nie sak nie. Dan praat ek nie eers van Kameel se hond wat nou al vir dae met hangoë en hangore loop en enig rede soek om te tjank nie, hy verlang na haar.

Christa het sommer net daar haar drone uitgestuur om die besigheid af te neem, maar het so gelag, dat sy beheer daaroor verloor het en die drone geval het. Wie gaan nou vir daardie skade betaal? Tannie Frannie? Met die Titanic se skatte? Die een wat ek glo raad sou hê, is Scrapydo, maar sy sit agter slot en grendel in New Zeeland, die grense is toe en sy kan net nie hier uitkom nie. VirgoC stuur die een whattsapp na die ander met raad vir salfies en dinge sodat die doringsplekkies nie ontsteek nie.

Positief en Perdebytjie het dadelik uitgestorm gekom. Amper breek Positief haar bene toe sy struikel en val oor ‘n muurtjie wat nie voorheen daar was nie, alles het mos nou geskuif. Ook die put. Genadiglik gryp Perdebytjie haar net betyds aan haar hemp se nek, anders was sy nog kop eerste by die put ook af. Net toe kom Sonell ook by en kon darem vir Perdebytjie hand bysit.

Maar Flokit? Ek kop nog nie daai een nie.

Toortsie

……….

Niks hiervan is waar nie. Slegs verbeelding van Die Toortsie en saamspeel op Rebusfontein, ons towerdorpie waar die Towerinne hulleself geniet. Kyk hier as jy nog van ons stories wil lees: https://fresh.inlinkz.com/party/0fcde7554a3f4178a5c546ce922ad94e

Ek het nou weer oor die saak gedink

Die naam van my plek. 🤔 Dis ‘n storie, hoor! Ja, ek weet hy het al ‘n naam gekry. Dis nou my Rebusfonteinhuisie waarvan ek praat.

My dorpshuis se naam is Present. En ek hét mos Plesierig gekies vir Rebusfontein. Die Afrikaners is plesierig, dit kan julle glo. Hulle hou van partytjies … Dís waar die fout dan kom! 🙈

My probleem is, ek sukkel om die naam te onthou. Julle weet dit mos! Net soos ek ook nie Alfonso se naam kon onthou nie en nou is hy op pad terug om met Camilla te trou, ewe met ‘n resepteboek onder die arm en ek weet steeds nie wat sy naam is nie!

So, ek het nou só gedink: Kom ons praat sommer net van Toortsie se plek. Sommer net dit. Julle sal mos weet waar my plek is, dan nie? Rebusfontein is mos darem ook nie só groot nie. Dis die huisie met die rooi deur en pot met rooi malvas op die stoep. Die een met die Bali-eend, op pad iewers heen op haar ski’s. Man, daar staan mos ‘n windmeul by die huisie en ‘n ou dikwielfiets, ‘n bycycle wat ek in Namibië gekoop het. Onthou julle?

As julle steeds onseker is, in die kampie wei ‘n donkie en ook Kameel se Blommetjiemelkkoei en haar kalfie! Steeds onseker? Dis die huisie waar die pot met die towerdrankie prut!

Ag, ek weet julle sal dit kry. Maar as jy steeds twyfel, luister of jy nie musiek hoor kom uit ‘n huisie nie. Klavier en kitaarmusiek. Ja! Dis hy! Die kans is natuurlik goed dat ek aan die kuier is by iemand anders, maar as jy hier verbyloop en sien ek is tuis, kom in! Voel welkom! Jy hoef nie eers ‘n afspraak te maak nie. Kom net!

Toortsie van Toortsie se plek op Rebusfontein.

Volg al die Towerinne se skrywes op Inlinkz: https://fresh.inlinkz.com/party/942da9e9f0524c6b982439c66cceced1?visitor3

Ek wag vir jou!

Present

Present. Geskenk. Teenwoordig. Ek is teenwoordig. God is teenwoordig. Geskenk vir jou.

Dit was vir my ‘n groot besluit: Moet ons bou, of nie? Wat is die regte ding om te doen? Is dit nie oordadig nie? Wat wil God hê moet ons doen?

Vir lank het ek met God daaroor geworstel. Elke vraag in my hart met Hom bespreek. Gewag op antwoorde van Hom af. Elke moontlik ander opsie oorweeg. Die ontwerp van die huis verander. Na ander huise gekyk. Gedink hoe ons ons bestaande huis kon verander. Wat moet ons maak?

Groot besluite. Die plusse teenoor die minusse opgeweeg.

Die huis was egter al so ver ontwerp. Presies wat ons graag wil hê. Lieflike uitsig. Noordelike front. Koel in die somer. Warm in die winter. Alles wat ons vir ons oudag benodig op een vlak. 100 persent rolstoelvriendelik. Selfs die stort is rolstoelvriendelik. Vir wanneer ons dit mag benodig.

Een nag, tydens my worsteling word ek wakker van ‘n Stem wat vir my sê: “Ek gee dit vir jou. Dis ‘n geskenk.”

Die eerste woorde wat ek die volgende dag toe ons opstaan sê, is: “Ons bou. Dis ‘n geskenk en ‘n geskenk is ‘n geskenk. Ek gaan dit voluit geniet.” Ons hét die bouery geniet, glo dit as jy wil. Elke besluit was ‘n present. Die ligte. Die deure. Die vloere. Die vensters. Die dak. Die kleur. Elke iets ‘n wonderlike geskenk.

My wens? Dat, wanneer iemand in my presenthuis kom kuier, hulle die liefde en gasvryheid daar sal ervaar soos ‘n geskenk. ‘n Present. Dat ons teenwoordig sal wees vir mekaar, vir die persoon. Dat hy voller, meer vervuld daar sal uitstap.

En dis hoe ek oor my Rebusfonteinhuisie ook voel. Die huisie in my verbeelding in ons Towerinne se verbeeldingsdorpie.

Dis wonderlik wat sanitizer doen. Waar ons huisies in een lang straat gestaan het, staan dit nou, nadat dit met Sanitiseerder uitgevee is, bymekaar. Knus. Lekker. Almal bymekaar. Sodat ons lekker kan saamkuier. Met die dorpsmeent in die middel. Lekker!

Rebusfontein se huisie is ook ‘n geskenk. ‘n Present wat Vuurvliegie op 2 Mei vir my gegee het. Nóg ‘n presenthuisie! 🥰

Mag jou kuiers by ons in ons presenthuise altyd soos ‘n present voel.

My prentjie van die Towerinne?

Nie ‘n geslote groep nie. Daar’s altyd plek vir nog. Foto geleen op internet.
Met baie meer as 5. Foto geleen op internet.

Vriendskap is ‘n present van die Here. 😁

Toortsie

Volg al die Towerinne se skrywes op Inlinkz: https://fresh.inlinkz.com/party/942da9e9f0524c6b982439c66cceced1?visitor3

Kuier-safari: Die towerinne kom mos kuier

Die towerinne kom mos kuier. Nie nou al nie, eers aan die einde van die jaar as dit amper krismis is. Veertien van ons is mos op ‘n virtuele toer waar ons by elkeen van ons gaan kuier en trakteer word uit die boeke uit.

En dan, in Desember, kom kuier hulle by ons hier aan die suidpunt van Afrika! Eers by Seegogga, en dan by my. Man, ek sien uit daarna!

Die probleem is net, die héle land is mos daai tyd van die jaar by ons. Dat Afrika nog nooit oor Desember getip het met al die mense gekonsentreer hier onder nie, is ook maar net ‘n wonder. En van wonder gaan die son mos onder, sê hulle, en hulle sê is ‘n vreeslik gevaarlike ding! En sou iemand net waag om daai tyd van die jaar die landkaart te skud, foeter die hele kaboedel in die see!

Die towerinne assosieer my mos met kos, en ek het al so tussen die lyne gelees dat die verwagtinge hoog is. Maar nou toer ek mos ook saam en moes vooruit my beplanning doen, anders skrik ek myself dood as ons by my kom.

So, hier is die voorlopige beplanning. Alles kan natuurlik nog verander intussen, en met die Toortsie is jy ook nie altyd so seker of alles volgens plan gaan verloop nie, sy verras haarself mos keer op keer!

Ek hoop nie hier is vegetariërs tussen ons nie! En die geheimsinnige paparazi sal maar van buite die venster moet sit en kwyl. Sies tog. Ek dink ons moet vir hom maar kossies deur die venster aangee. En net as jul wonder, dit is wel paparazi, nie mamarazi nie. Mamarazi lyk nie so nie. 😂

Die virtuele toer van die towerinne kan op hierdie skakel gevolg word:  http://www.inlinkz.com/new/view.php?id=797928

Groetnis

Toortsie