Die stof het gaan lê

Ná ‘n ekstra woeste tien dae van kosmaak teen topspoed, vinnig planne maak, breinselle gebruik wat ek het en nie het nie, het my kop stilgestaan teen Donderdagaand, my oë stokstyf in my kop. Jy kon geen bruikbare reaksie uit my brein verwag nie en elke woord wat uit my mond gekom het, moes jy met meer as ‘n knippie sout neem.

Die stof het gaan lê. Wat is die slaap? ‘n Wondersoete ding, het een of ander baie bekende digter gesê. Sy naam is iewers in my brein se argiewe weggebêre. Diepppp.

Ek het nog altyd geweet die groep vroue en man wat God my gegee het vir ‘n Bybelstudiegroep is uitgesoek met die hand. Vrydagoggend het hul groepleier ‘n ronde nul op ‘n kontrak beteken. Haar kop het nie geraas nie, nee, haar kop was doodstil. Maar húlle is goud werd. Weer eens het ons ‘n wonderlike Bybelstudie gehad. Want sien, niks het eintlik verander nie. Elkeen in ons groepie stap ‘n wonderlike pad met ons Here en elkeen dra elke keer soveel by, ons leer by mekaar. Ek is eintlik net die koördineerder. Almal dra by.

Met die kinders wat die naweek kom kuier het en ‘n rustige atmosfeer van lekker saamwees, het die stof in my kop gaan lê. Daar is nog 12 maklike en vinnige kossies wat gemaak moet word môre. Dan is ons klaar.

Mense! Ek is opgewonde! Die foto’s is fantasties verby! Ons is presies dieselfde span wat die vorige twee boeke ook gedoen het. Ek kan letterlik sien hoe ons al drie gegroei het.

In die afgelope twee maande het ek twee uitmergelende moeghede ervaar. Met die Baviaans Camino was dit liggaamlike moegheid. Hierdie keer was dit kopmoegheid. Dis goed om dit te ervaar.

Ek is reg vir wat voorlê.

Fotograaf: Lize Venter. Stilis: Lizelle du Toit. Kosmaker: Toortsie (Madelé Burger)

Toortsie 3, is dit nie?

Toortsie

Planne

Vir party mense kan dit angswekkend klink, vir my gee dit ‘n gevoel van rustigheid in my hart: Baie van my planne realiseer nie, maar dis heeltemal reg met my, want ek hét so baie planne!

My kop werk heeldag en aldag oortyd en dan het ek dié plan en dan het ek dáárdie plan en BAIE van hulle realiseer nie. Genadiglik nie! En terwyl ek hard werk aan hierdie plan, kom daar ‘n buiteperdplan verby en dan gebeur dit sommer!

Wat vir my angstig maak, is as die planne opraak, as daar nie ‘n toekomsvisie is nie.

Daar is mos die spreekwoord, ‘n boer maak ‘n plan, en dit is baie waar. Wat uiters gevaarlik is, is as ‘n boer se planne opraak. En met hierdie boervrou is dit net so: Solank daar nog nuwe planne gemaak kan word, is die Kaap Hollands, maar as Toortsie haar teen ‘n muur vasloop en daar geen planne te maak is nie … angswekkend!

So beplan ek baie dinge waarvan ‘n groot deel nie realiseer nie, maar ook baie realiseer en dit hang van jou persoonlikheid af oor hoe jy daaroor voel: Gaan jy konsentreer op almal wat nie realiseer nie, of gaan jy fokus op hulle wat wél realiseer? Gaan jy sê, ag wat, dis weer een van Toortsie se mal planne, daar gaan niks van kom nie, of gaan jy eerder dink om te wag en sien en dan verras Toortsie jou met iets heeltemal anders?

My kop is nou op 2019 en ek het ‘n hele paar gróót planne, en wie weet, net dalkies gebeur één van hulle, of nie:

  1. Die Camino roep my. Hy roep my al baie jare. Soms is hy stiller as ander tye, maar op die oomblik is sy stem nogals hard en duidelik. So, Toortsie lees en lees en maak planne. Wanneer? Hoe lank? Van waar tot waar? Ek lees ernstig aan Erns Grundling se boek, Elders, en sommer ook aan Ewald Schmidt se blog toe hy destyds die Camino gestap het en dan is daar hier en daar ‘n bietjie aanvoorwerkies ook.
  2. Toortsie moet haar resepte orden en begin werk aan ‘n moontlike boek 3. Wanneer? Hoe? Of? Die tyd sal leer.
  3. Ek sal baie graag een keer in 2019 wil deelneem aan Capital Singers. Maar as ek die Camino gaan stap, gaan ek dalk nie dit ook kan doen nie.

Drie groot dinge, en ‘n baie besliste vierde wat ek nie nou gaan noem nie, maar almal van hulle vra baie tyd, baie voorbereiding, en my normale lewe gaan mos steeds aan. Intussen is daar ‘n paar goed om oor opgewonde te wees, ‘n vooruitsig, of dit realiseer of nie. 🙂

Toortsie