Groot opgewondenheid op Rebusfontein!

Ons is ñ groep vroue, bloggers, en tussen ons klompie het ñ dorp ontstaan, Rebusfontein. Iewers in Suid-Afrika. Iewers in ons lieflike land.
Hierdie hoofstuk sluit by ñ menigte voriges aan. Jy sal dalk frons, jy sal dalk wonder. Ja, Rebus bestaan. Vir ons, en dalk vir jou.
Rebus is ons wegloop-plek, en soms ons wegkruipplek. Maar feite is, Rebus is ONS s’n.
As jy ooit lus is om deel te word, om deel te neem, sê net, en jou droom sal bewaarheid word.

Volg hierdie skakel om by die Inlinks te kom waar al die stories in die regte volgorde verskyn: https://fresh.inlinkz.com/p/e510564f63d7492b9d9a4654518443af

………

Soos ons mos almal weet, gebeur daar altyd iets op Rebusfontein, en gewoonlik is dit die onverwagte wat gebeur. Eers het ‘n nuwe dame, San, haar intrek daar geneem, en ons was natuurlik uit ons nate van blydskap. Die volgende laat weet Nossie dat sy ook lus het om daar in te trek!

Ons nuutste verhaal waarmee ons besig is, kan hier gelees word in dieselfde volgorde as wat ek dit plaas:

  1. Eers het Una geskryf: https://travel4601.wordpress.com/2021/02/18/en-selfs-in-australie-fluister-iemand-die-goue-vroue-is-oppad-rebus-toe/

Toe ek, Toortsie: https://toortsie.com/2021/02/18/rebus-hier-kom-ek/

Daarna het Christa haar storie bygelas: https://christavanstaden.com/2021/02/19/verwelkom-nuwe-inwoner-op-rebusfontein/

San was volgende met haar groot trek na Rebusfontein: https://sandreyerskryf.wordpress.com/2021/02/19/die-groot-trek-na-rebusfontein/

Daarna het San vertel hoe sy haar Rebushuisie beplan: https://sandreyerskryf.wordpress.com/2021/02/20/my-rebushuisie/

Toe vertel Una iets interessants: Iemand het Blommetjie die koei ingekleur! https://travel4601.wordpress.com/2021/02/20/wie-is-die-skuldige/

Daarna het Aalsie ‘n pragtige gedig oor ons geliefde dorpie geskryf: https://aalsie.wordpress.com/2021/02/20/glinster-en-glans/

Weer ek, sommer ‘n stukkie gesels tussen ons Goue Vroue: https://toortsie.com/2021/02/21/blommetjie/

Appeltjie laat ook nie op haar wag nie. https://appeltjie.wordpress.com/2021/02/21/op-pad-rebusfontein-toe/

En toe vertel San van haar aankoms daar: https://sandreyerskryf.wordpress.com/2021/02/22/rebusfontein/

Intussen het daar chaos onder die diere uitgebreek en dit oor ‘n bietjie verf! https://frandr.wordpress.com/2021/02/24/verf-volgens-nommers-op-rebusfontein/

Trommeltjies het ook aangeland: https://balijatiblog.wordpress.com/2021/02/14/my-wandel/

En Una het ‘n plan … ‘n lekker plan! Nossie, ek dink as ek jy is, pak vir jou iets aanderigs in, hier kom ‘n makietie. Maar dalk is dit nie iets aanderigs nie, wag, laat ons kyk wat gebeur! Jy weet, iets ‘granderigs’. 🙂 https://travel4601.wordpress.com/2021/02/25/groot-makietie-by-huisie-sonder-naam/

So, dis waar ons storie nou trek, en dit kan in enige rigting beweeg. Hou julle veiligheidsgordels vas! En Nossie, ons is opgewonde oor jou koms. Ons wag vir jou. Dit werk so: Wanneer jy lus het, skryf jy op jou blog en val net in by die storie. Kom vertel vir ons wie jy is, waarvan jy hou en hoe jou Rebusfonteinhuisie lyk. Intussen is jy sommer net laf saam met ons. 🙂

Toortsie

Blommetjie

Hierdie hoofstuk sluit by ñ menigte voriges aan. Jy sal dalk frons, jy sal dalk wonder. Ja, Rebus bestaan. Vir ons, en dalk vir jou.

Ons is ñ groep vroue, bloggers, en tussen ons klompie het ñ dorp ontstaan, Rebusfontein. Iewers in Suid-Afrika. Iewers in ons lieflike land.

Rebus is ons wegloop-plek, en soms ons wegkruipplek. Maar feite is, Rebus is ONS s’n.

As jy ooit lus is om deel te word, om deel te neem, sê net, en jou droom sal bewaarheid word.

“Kameel, kom in! Kameel, kom in!”

“Toortsie, wat gaan nou met jou aan? Hoekom bly jy sê, ‘Kameel kom in?’ Waar moet Kameel inkom?”, vra Una.

Christa, wat mos ook op ‘n plaas grootgeword het, snap dadelik wat aan die gang is. Dis tweerigtingradiotaal! “Hoekom roep jy vir Kameel, Toortsie?”

“Want sy beter Rebusfontein toe kom en kom kyk na haar goed. Haar huisie het haar liefdevolle sorg nodig. Kyk nou net hoe lyk haar Bommetjiekoei, te pragtig geverf en jy kan maar net raai wie se werk dít sal wees. En toe sy weg is, het sy my gevra om na een of ander ander diertjie van haar te kyk. Tot vandag toe weet ek steeds nie watter diertjie dit is nie. Ek kan ook nie sy naam onthou nie. Hoe moet ek weet vir wie ek moet roep? Hier is in elk geval so baie diere, ek kan nie byhou nie. Nie dat dit my pla nie, ek sê maar net. Dis honde en katte en donkies en koeie en feetjies en dan was hier ‘n uil op ‘n stadium, dink ek, maar hy is weg. Die diere kom en gaan nes hulle wil en ek kan nie bybly nie. Dit is hoekom ek ‘n donkie het. Santie. Want donkies hoef nie heeldag opgepiep te word nie, hulle wei sommer self.”

“Toortsie, moenie bekommerd wees nie”, antwoord Una. “Iemand sal na hom kyk, ek is seker, maar ek mis ook vir Kameel. Het jy nou al reggekom met die Guacamole?”

“Watse goed?”

“Guacamole. Die avosmeer wat jy wil maak?”

“O, die Guacamole. Nee. Ek het dit gemaak, maar sommer weggegooi. Nee. Dit gaan ek nie vir julle gee om te eet nie. Regtig nie. Smaak ontbreek. Tekstuur ontbreek. Gelukkig het ek tog baie avokado’s saamgebring. Dit kort room en … ag, ek sal nog dink. Dit kort lyf. Ek sal ‘n heel ander avosmeer maak. Iets wat lekker is. Iets wat ‘n naam het wat ‘n mens kan uitspreek. Wat boeremense ook kan eet. Lekker en ryk.”

“Ag nee, Toortsie, het jy dit regtig weggegooi? Gaucamole is héérlik! Ek wou jou nog kom help het daarmee”, sê Trommeltjies “Ek is net so lief vir Gaucamole”, sê Woordnoot.

San, ons Omgee Goue Vrou, sien vir Aalsie raak. Wat is jou naam? Hoekom lyk jy so entoesiasties?

“Jong, hier op Rebusfontein gebeur altyd iets! Jy moet altyd gereed wees vir ‘n verrassing! Ek kan nie WAG om te sien wat, ag, ons weet tog wie, met Blommetjie aangevang het nie!”

“Wie is Blommetjie?” vra San

“Blommetjie is Kameel se koei. Seegogga het haar blykbaar geverf.” Antwoord Positief. “En soos ons nou al almal weet, sal dit nie sommer net ‘n groengeverfde koei wees nie, dit sal ‘n kunswerk wees. Iets uit ‘n ander wêreld.”

“Ja”, sê Sunell, “Verwag die pers binnekort hier, San.”

“Die pers?” vra San.

“Ja, die pers, want al wat TV en koerant en Facebook en Instagram en en en -verslaggewer is, sal nou weer wil kom foto’s en video’s neem van Blommetjie, die bont koei”, antwoord Sunell.

“Dis presies net so”, antwoord Frannie. “Die Goue Vroue bly maar net in die nuus. Sjoe!, ons het destyds pret gehad toe die Barnum Sirkus van ons gehoor het.”

“Die Barnum Sirkus?” vra San.

“Ja! Ons was almal deel van die sirkus, maar Una was eintlik die hoofkarakter.” sê Scrapydo. “Ons sou seker nog lank getoer het saam met hulle, maar toe het die tent mos ontplof.”

“Ontplof?” vra San

“Ontplof, ja. Jy weet, ‘n mens trek mos altyd ‘n vuurhoutjie as daar ‘n vreemde klankie is …”

“Ja, ‘n vuurhoutjie werk die heel beste,” antwoord Virgo. “Dis die veiligste om te doen. Maar wie sou nou dink dat ‘n olifant …”

“Jy bedoel, ‘n olifant? En toe het die tent ontplof?” vra Appeltjie geskok. Sy was daai tyd ook nog nie een van die Goue Vroue nie.

Die volgende oomblik sien ons vir Blommetjie, kleurvol en vrolik en ons staan in verwondering. Só mooi! En Seegogga met ‘n verfkol hier en daar, staan in afwagting. “Wat sê julle? Hoe lyk Blommetjie?”

“Oeeeee, wat sal Kameel hiervan sê?” vra Una saggies.

Rebus, hier kom ek!

Ons is ñ groep vroue, bloggers, en tussen ons klompie het ñ dorp ontstaan, Rebusfontein. Iewers in Suid-Afrika. Iewers in ons lieflike land.
Hierdie hoofstuk sluit by ñ menigte voriges aan. Jy sal dalk frons, jy sal dalk wonder. Ja, Rebus bestaan. Vir ons, en dalk vir jou.
Rebus is ons wegloop-plek, en soms ons wegkruipplek. Maar feite is, Rebus is ONS s’n.
As jy ooit lus is om deel te word, om deel te neem, sê net, en jou droom sal bewaarheid word.

………

Soos Una tereg gesê het, Rebusfontein bestaan. Ons is baie lief vir ons Rebus. En ons is glad nie so geslote nie, enige iemand wat lus voel om by ons aan te sluit en saam met ons allerhande lawwe avonture te hê, is meer as welkom. Tussen ons Goue Vroue het ons pret, speel ons saam, huil ons saam, lag ons saam.

Maar, soos julle sien, staan my kop nou Rebusfontein toe, en as my kop soontoe staan, staan elke liewe ander ding op die planeet en verder vir my doodstil. Dit kan wag as Rebus wag.

Want …

In Rebusfontein …

is ‘n nuwe Goue Vrou!

Jaaaaaaa!

En dít is genoeg om die aarde te laat stilstaan!

‘n Nuwe maatjie in Rebusfontein!

En weet julle wat? Die Goue Vroue is almal besig om vinnig hulle goedjies bymekaar te kry om so gou as moontlik daar te kom en die nuwe maat te verwelkom. Dit is beslis nie iets om te mis of te ignoreer nie! O nee, een vir almal en almal vir een!

So Toortsie se kop werk oortyd. Ek dink net aan …

WATTER KOS KAN SY SAAMNEEM?

Want as ek by Rebusfontein kom, wil ek net kuier. Nikse gewerkery en kosmakery nie.

Turksvye! Jaaaa! Iemand het vir haar ‘n hele bak vol turksvye gebring!

Kerrievis! Van die rooi vis wat ‘n ander vriend gemaak het. Laat ek nou dadelik kerrievis gaan maak.

Guacamole. Wat vir ‘n ding is dit? Ek weet nie, maar ek sal nog uitvind. Sien, een of ander firma wat graag aan Toortsie ‘n voedselverwerker wil verkoop, het vandag vir my so ‘n resep gestuur. Dit lyk na iets wat wat ek sal kan maak en dit lyk selfs Bantingvriendelik. Wag, laat ek kyk: Twee avokado’s, ‘n klein rooi uitjie, twee tamaties, lemmetjiesap (suurlemoensap sal seker ook werk), halwe jalapeno … dis nou net daar waar die pawpaw die fan strike, want is ‘n jalapeno nie skerp nie? Ek hou nie van brandkos nie. Sal twee ingelegde peppadews dalk werk? En sout en peper. Google sê ‘n ou bietjie knoffel sal ook nie sonde doen nie. Ag man, as dit dan nie Guacamole is nie oor die jalapeno, noem ek dit sommer Avokadosmeer, of, as ek dit nie so erg fyn maak nie, wat stel julle voor? Wat kan my avokadobesigheid genoem word?

Sadekoekies. Gou-gou by Clicks en Checkers gaan kyk hiervoor om saam met die avokadobesigheid te eet, sien.

En ‘n klompie hoenderpasteitjies. Ek het juis vandag gekry. Nie dat dit heeltemal Bantingvriendelik is nie, maar ‘n mens weet mos nooit watter honger een by my deur instap nie, of hoe?

Dubbelroomjoghurt, pekanneute, natuurlik ‘n blok of twee kaas, en ‘n klompie grenadellas uit my man se tuin. Dit sal die ding doen!

Ag, en ‘n pakkie tjoppies om te braai.

En dan, Kareltjie. Hy moet ook saam. Want hy moet sy ounooi se vloere stofsuig as sy nie daar is nie. Nee man! Kareltjie is nie ‘n mens nie, hy is ‘n stofsuier! Gewillig, hoor, maar baie bekkig en vol strooi. Hy hou nie van matte met fraiings nie. En as hy eers sy gebied afgebaken het, soek hy nie ‘n geskuiwery van enige iets nie.

Nou toe, Goue Vroue! Hoe lyk dit? Is julle op pad?

Laaste, maar nie die minste nie, W E L K O M I N R E B U S F O N T E I N, San! Welkom, Welkom! Jy kan gerus rondkyk daar in Rebus en self besluit waar jou huisie gaan staan. Weet jy, wat so lekker is van ons huisies daar, is dat dit kan rondskuif. Ons maak sommer maklik vir jou plek! Rebus se hart is, nes ons Goue Vroue s’n, oop. Jy gaan dit só geniet daar! Ek kan nie WAG om jou mooi huisie te sien nie!

Seegogga! Aalsie! Is julle reg? Klaar gepak? Ek is nou daar by jou om jou op te tel. En Appeltjie en Trommeltjies, ek tel sommer vir julle ook op sodat ons klomp Kapenaars sommer saam ry. Die ander Goue Vroue, ek hoop julle is al daar as ons daar kom! Tannie Frannie, ons moet juis jou terugkeer na Suid-Afrika ook vier! Christa. Positief. Sonell. Scrapydo. Woordnoot. VirgoC. Ag, en as ek per ongeluk een van julle oorgeslaan het, hoe voel dit dan nou soos met die Nagmaal, is iemand oorgeslaan, blameer asseblief my los kop daarvoor en my haas om in Rebus te kom!

Toortsie

Dis wie jy ken

Dit is mos ‘n ou feit dat dit nie is wie jy is nie, maar wie jy ken, nè.

Nou, ek ken vir Una. En Una het ‘n hond, Danie. En vir hierdie oomblik is Danie-hond my hero.

Want hy het ‘n oplossing gehad vir ‘n probleem wat ek nie eers besef het dat dit bestaan nie.

Sien, Una is gehok. Mooi opgedress en nêrens om te mag gaan nie.

Toe kom Danie, reg vir oorlog, haar haal Rebusfontein toe. (Kyk maar daar op haar blog hoe Danie lyk.) Danie voel soos ons almal voel: moeg en vaal na ‘n lang jaar. Hy het lus vir ‘n krismispartytjie, hy is klaar aangetrek en alles. Una sal sorg vir die Hertzoggies en Jan Smutsies. En soos ek Una ken, sal dit Bantingvriendelik wees sodat ek ook kan saameet.

En ek het mos darem nie verniet alles dubbeld gekook vir kersete nie … gammon … skaapboud … beestong … ag man, álles wat jy nodig het en nog wat.

So, dames, my karretjie is gepak vir Rebus se Kerstafel, selfs die nodig versterkinkies vir die trifle, ag ek bedoel koekstruif, maar ek is nou so opgewonde en haastig, ek kan nie nou aan al die regte woorde dink en watter woorde met hoofletters en watter met Kleinletters gespel moet word nie. Rebusfontein wag!

Ek wonder of my huisie nog staan? Una, loer tog. Ek wonder of ek dit nog sal kry, ons was so lank laas daar, nog vóór die Towerinne verander het in Goue Vroue daar in Alice se tonnel. Julle weet, ek is mos die Towerin met die goue neus, want … ag nee wag! Ek het mos eintlik goue oë, volgens Una.

Una, sê solank vir Danie dankie! Ek het spesiaal vir hom ‘n lekker boudbeen ingepak. En loer tog of my donkie nog daar is, wat is sy naam nou weer? Frannie sal weet, dink ek. O ja, Santie, as ek reg het. En Kameel se melkkoei en nog ‘n diertjie wat ek vir haar moes versorg, maar ek kan nou nie eers meer onthou wat dit is nie?

Ek hoop ek sien julle ander ook daar. Ek het my groen rok ingepak en die kersversiering vir my kop wat ek nog laas gebruik het by Capital Singers baie jare gelede. Dis rooi strikkies. 🙂

Wag vir my! Seegogga, is jy by?

Toortsie

Dis eg

Vandag bly die gedagte sommer in my kop hoe lief ek vir blogging is, vir die bloggers, vir die stories wat ons skryf, vir ons lawwigheid.

Ek is lief vir die Towerinne, die oues én die nuwes, al is hulle eintlik virtuele vriende. Ek is lief vir elkeen van hulle. Want hulle het my vriendinne geword. Myne. Want hulle is regtig. Eg. Hulle lewe regtig. En as ek eers eenmaal lief geword het vir iemand, raak ek nie sommer maklik onlief vir daardie persoon nie. Hulle is my mense. Myne.

Ons deel vir mekaar ons grootste blydskap en ons grootste hartseer. Ons kry selfs die enkele misverstand ook tussen ons, want ons is regte mense. Eerlike mense. Opreg. Elkeen van ons.

Ek geniet ons lawwe stories wat ons skryf waarin onsself die karakters is. Alhoewel dit fiktiewe verhale is wat ons skryf, leef ons ons daarin. Word dit deel van ons. Raak dit ons eie storie. Beleef ons dit. Want dit is óns storie. Ons ware storie in ‘n virtuele wêreld. Ons maak dit ons eie. Dit kan nie sommer net gereduseer word tot ‘net ‘n storie’ nie, want dit is dit nie. Dit is óns storie. In ‘n virtuele wêreld wat ons vir onsself suksesvol geskep het in ‘n virtuele tyd.

Ons, wat nie in ‘n virtuele wêreld grootgeword het nie, ons wat eintlik meestal ouer vroue is, kon dit regkry om so ‘n plek van ontvlugting te skep. ‘n Plek waar ons sommer net vergeet van al die slegte dinge wat om ons gebeur. ‘n Plek waarheen ons ontvlug as die lewe te moeilik raak. As dinge te veel druk. As ons nie altyd dinge wat om ons gebeur verstaan nie.

Ons kon dit regkry om die aaklige Covidjaar beter te maak, draagbaarder te maak, selfs lekker te maak. Terwyl ander mense moedeloos en verstrik geraak het tussen maskers, vasgegrendel op watter manier ookal, het ons onsself geniet, pret gehad, gespeel. Skoon vergeet van Covid en wat daarmee saamgaan.

Ek eer elke Towerin wat hieraan deelneem en deelgeneem het. Ek eer elkeen wat saamgespeel het en dit lekker gemaak het. Ek eer elkeen wat gehelp het om hierdie storie en ons gunstelingplekkie Rebusfontein te skep en ontwikkel het. Ek eer julle, my blogmaats.

En ek eer my Here wat ook hierdie pad van blogging vir my oopgemaak het en die plesier wat ek daardeur kon kry en ek glo, nog gaan kry in die toekoms ook.

Toortsie

Ek lees my kinderjare voor op SoundCloud. Soek vir Toortsie.

https://toortsie.com/2020/09/12/voorlesings-uit-my-kinderjareboek/