ABBA-partytjie op Rebusfontein!

Ons is ñ groep vroue, bloggers, en tussen ons klompie het ñ dorp ontstaan, Rebusfontein. Iewers in Suid-Afrika. Iewers in ons lieflike land.
Hierdie hoofstuk sluit by ñ menigte voriges aan. Jy sal dalk frons, jy sal dalk wonder. Ja, Rebus bestaan. Vir ons, en dalk vir jou.
Rebus is ons wegloop-plek, en soms ons wegkruipplek. Maar feite is, Rebus is ONS s’n.
As jy ooit lus is om deel te word, om deel te neem, sê net, en jou droom sal bewaarheid word.

Volg hierdie skakel om by die Inlinksblad te kom waar al die stories in hierdie reeks gelys word.

………

Met die Goue Vroue is daar net nooit ‘n vervelige oomblik nie. As hulle nie besig is om ‘n kalender saam te stel of kos te maak nie, besoek hulle ‘n kasteel, ontdek wonderlike geheime kamers en los sommer so terloops daardie land se politieke probleme ook op. Dit is immers hoekom die koning ons soontoe genooi het! Of hulle skryf die hartseer wat hulle uit hulle boek gesny het, terug. Die mooiste stories denkbaar.

Nou is ons lus vir partytjie hou. Soos in die ou dae. ‘n Regtige Rebusfonteinpartytjie. Una het ‘n rukkie gelede uitgespreek wat in ‘n klomp van ons se harte gelê het.

My eerste gedagte was ‘n ‘Punk Partie’ soos in die 80’s. Maar sien, ons klomp het ‘n manier om heeltemal uit te haak en ons wil darem nou nie vir die punks ‘n ding of twee wys nie. Dalk tog? Maar daar is iets anders wat al lank in sommige van ons se harte lê en dit is ‘n … ABBA partie. Ja!

So, dames, hier gaan ons! Vir die partytjie is daar heelwat reëlings wat getref moet word. Daar moet musiek gereël word, lyndans, kostuums, dekor, kos … ag julle weet tog wat alles! Elke Goue Vrou wat graag wil saamskryf, kan self besluit waarvoor sy verantwoordelik wil wees vir die partytjie. Ons gaan weer volgens ons verjaarsdagmaande skryf, maar hierdie keer van Desember af terug tot by Januarie. Laat waai! Kom vertel van die partytjie!

Foto geleen van die internet.

Wie is eerste? Desemberdames? Ons voete jeuk alreeds!

Toortsie

Oktober!

Dit is die maand, Oktober, die mooiste, mooiste maand en uiteindelik mag ek my kalenderstorie plaas.

Sonell het mos vir Isabella gekry om vir ons ‘n koskursus te kom gee. Ek wonder of Isabella enigsins ‘n idee gehad het waarvoor sy haar inlaat! Dis die Goue Vroue van wie ons praat. Sy moes mos weet dat niks, ja, niks normaal sal verloop nie!

Met Oktober wat die dae al warmer begin raak en die boere by ons begin oes, besluit ek dat ons smoothies moet maak. Soos een man kom die Goue Vroue by my huisie byeen, elkeen met ietsie wat sy voel in ‘n smoothie hoort. Ek sit die smoothiemasjien aan en elkeen gooi laggende, kekkelend en dansende iets by na goeddunke.

Appeltjie is dadelik by met bevrore bessies. Geen smoothie is ‘n smoothie sonder bessies nie, sê sy. En smoothies moet koud wees. Trommeltjies weet van Banting, sy het dit self vir baie lank gevolg en staan reg met ‘n avokado. Ek voel dat ‘n smoothie lyf moet hê en gooi ‘n handvol pekanneute by. Una sê dat ‘n piesang enige iets reg toor.

Christa hou van gesondheid en gooi ‘n appel by en San voel dat geen smoothie sonder dubbelroomjoghurt werk nie. Dis net daar wat Positief die deksel optel om room by te gooi, maar dit spat dat die rooi vloeistof die wêreldvol spat. Ons lê behoorlik soos ons lag!

Sonell hou van geur en gooi gemmerstukke by terwyl WoordNoot kaneel ingooi, want kaneel sorg vir die regte smaak. Virgo se aandeel is xylitol vir die soetigheid.

Dis toé wat Frannie en Seegogga met ‘n stout glimlag daar aankom. Hulle konkel nie verniet in die middernagtelike ure nie! ‘n Smoothie móét skop hé, sê hulle en voor iemand enigsins kan keer, gooi hulle die doepa uit ‘n deurskynende glasbottel in.

Nadat almal se smoothie in ‘n mooi glas met ‘n steel gegooi is, het ek ‘n bietjie chia saad oorgegooi vir die mooiheid.

Al wat Isabella kon doen was om haar kop te skud. So iets het sy nog nooit beleef nie. Wel, al wat ek weet, was dat dit ‘n reuse sukses was. Die smoothie smaak so lekker, want hy maak so lekker!

Die foto’s:

Toortsie

Die Goue Vroue is oral

Ja, ja, ek weet! Wat is nuut? Eers het ons Kazakstan Goue Vrou, dr Christa van Staden, in die artikel wat oor haar gedoen is in die nuutste Sarie, vertel dat sy deel is van ‘n groep vroue wat saam stories skryf. Vandag weer, was die Goue Vroue behoorlik goed verteenwoordig toe die Bredasdorpse Leeskring ‘n vergadering gehad het en ek, kan jy glo, moes gesels het oor my boekskrywery. Sien, ek kan net van myne vertel, ek weet nie hoe die ander s’n werk nie. Maar dit is mos so dat ‘n mens die heel maklikste oor jouself praat, of hoe?

Wat ‘n wonderlike groep vroue! Dit was so lekker, so warm, so gesellig.

Ek vertel toe sommer vir hulle hoe my skrywery begin het. Dat ek glad nie van opstelskryf gehou het as kind nie, nie geweet het wát om te skryf nie en altyd gevoel het dat ek ‘n verkeerde storie uitgedink het. Nie dat daar eintlik ‘n storie was nie. My opstelle het begin met dit wat ek wil sê, en dan het ek elke byvoeglike naamwoord wat ek moontlik kon insit, ingesit. Dan het ek nog probeer gorrel en dit ook bygeskryf tussen die ander sinne. Totdat ek uiteindelik genoeg woorde gehad het. Wat ‘n gemors om in te gee!

Ook, omdat ons in die hoërskool vertel is dat jy óf syfervaardig, óf taalvaardig is, en ek meer syferkundig aangelê is, het ek geglo dat ek nie daai skryfding kan doen nie. Terloops, asof ‘n mens nie weerskante toe aangelê kan wees nie. En ek het in die handelsrigting studeer, waar een plus een twee is. Eienaarsbelang = Bates – Laste. Geen gehannahanna daar oor nie.

Tot ek begin skryf het in my bidboek en daar, aan die Here se voete geleer het.

En toe begin ek, baie bang, meer as tien jaar gelede om te blog. Die beste ding ooit! Sjoe! Hoe beskryf ‘n mens dit? Dit het my selfvertroue gegee. Dit was die voorloper tot nou al drie gepubliseerde boeke en ook op ander plekke gepubliseerde werke. Wat ‘n voorreg!

En ek vertel van NaNoWriMo en hoe ek, totaal onvoorbereid, twee dae voor die tyd ingeskryf het en my onthoue wat ek gedink het ek al verloor het, oopgeskryf het, een deurtjie na die ander oopgesluit het. En wat dit vir my beteken het en ek moedig almal aan om húlle stories te skryf, want elke persoon se storie is uniek. Selfs ons tien dames wat vandag daar was, sou elkeen ‘n ander storie vertel, want ons beleef dit elkeen op haar eie manier.

En ons drie Goue Vroue hou saam toespraak. Of is dit eerder praatjie. Dis nie ‘ek vertel die storie’ nie, nee, ‘ons vertel die storie!’. Lekker! Ons vul mekaar aan. Ons vertel van die Goue Vroue, hoe ons saam stories skryf, dat ons in Afrikaans skryf, oral in die wêreld woon. Ek dink nie daardie vroue het al voorheen van so iets gehoor nie. Nuut! Splinternuwe nuus. 🙂 En ons ogies blink en ons is opgewonde en lewendig.

Ja, dit was ‘n lekker dag. Baie dankie dat julle my die geleentheid gegun het, dames van Bredasdorp Leeskring.

Toortsie

Groot opgewondenheid op Rebusfontein!

Ons is ñ groep vroue, bloggers, en tussen ons klompie het ñ dorp ontstaan, Rebusfontein. Iewers in Suid-Afrika. Iewers in ons lieflike land.
Hierdie hoofstuk sluit by ñ menigte voriges aan. Jy sal dalk frons, jy sal dalk wonder. Ja, Rebus bestaan. Vir ons, en dalk vir jou.
Rebus is ons wegloop-plek, en soms ons wegkruipplek. Maar feite is, Rebus is ONS s’n.
As jy ooit lus is om deel te word, om deel te neem, sê net, en jou droom sal bewaarheid word.

Volg hierdie skakel om by die Inlinks te kom waar al die stories in die regte volgorde verskyn: https://fresh.inlinkz.com/p/e510564f63d7492b9d9a4654518443af

………

Soos ons mos almal weet, gebeur daar altyd iets op Rebusfontein, en gewoonlik is dit die onverwagte wat gebeur. Eers het ‘n nuwe dame, San, haar intrek daar geneem, en ons was natuurlik uit ons nate van blydskap. Die volgende laat weet Nossie dat sy ook lus het om daar in te trek!

Ons nuutste verhaal waarmee ons besig is, kan hier gelees word in dieselfde volgorde as wat ek dit plaas:

  1. Eers het Una geskryf: https://travel4601.wordpress.com/2021/02/18/en-selfs-in-australie-fluister-iemand-die-goue-vroue-is-oppad-rebus-toe/

Toe ek, Toortsie: https://toortsie.com/2021/02/18/rebus-hier-kom-ek/

Daarna het Christa haar storie bygelas: https://christavanstaden.com/2021/02/19/verwelkom-nuwe-inwoner-op-rebusfontein/

San was volgende met haar groot trek na Rebusfontein: https://sandreyerskryf.wordpress.com/2021/02/19/die-groot-trek-na-rebusfontein/

Daarna het San vertel hoe sy haar Rebushuisie beplan: https://sandreyerskryf.wordpress.com/2021/02/20/my-rebushuisie/

Toe vertel Una iets interessants: Iemand het Blommetjie die koei ingekleur! https://travel4601.wordpress.com/2021/02/20/wie-is-die-skuldige/

Daarna het Aalsie ‘n pragtige gedig oor ons geliefde dorpie geskryf: https://aalsie.wordpress.com/2021/02/20/glinster-en-glans/

Weer ek, sommer ‘n stukkie gesels tussen ons Goue Vroue: https://toortsie.com/2021/02/21/blommetjie/

Appeltjie laat ook nie op haar wag nie. https://appeltjie.wordpress.com/2021/02/21/op-pad-rebusfontein-toe/

En toe vertel San van haar aankoms daar: https://sandreyerskryf.wordpress.com/2021/02/22/rebusfontein/

Intussen het daar chaos onder die diere uitgebreek en dit oor ‘n bietjie verf! https://frandr.wordpress.com/2021/02/24/verf-volgens-nommers-op-rebusfontein/

Trommeltjies het ook aangeland: https://balijatiblog.wordpress.com/2021/02/14/my-wandel/

En Una het ‘n plan … ‘n lekker plan! Nossie, ek dink as ek jy is, pak vir jou iets aanderigs in, hier kom ‘n makietie. Maar dalk is dit nie iets aanderigs nie, wag, laat ons kyk wat gebeur! Jy weet, iets ‘granderigs’. 🙂 https://travel4601.wordpress.com/2021/02/25/groot-makietie-by-huisie-sonder-naam/

So, dis waar ons storie nou trek, en dit kan in enige rigting beweeg. Hou julle veiligheidsgordels vas! En Nossie, ons is opgewonde oor jou koms. Ons wag vir jou. Dit werk so: Wanneer jy lus het, skryf jy op jou blog en val net in by die storie. Kom vertel vir ons wie jy is, waarvan jy hou en hoe jou Rebusfonteinhuisie lyk. Intussen is jy sommer net laf saam met ons. 🙂

Toortsie

Blommetjie

Hierdie hoofstuk sluit by ñ menigte voriges aan. Jy sal dalk frons, jy sal dalk wonder. Ja, Rebus bestaan. Vir ons, en dalk vir jou.

Ons is ñ groep vroue, bloggers, en tussen ons klompie het ñ dorp ontstaan, Rebusfontein. Iewers in Suid-Afrika. Iewers in ons lieflike land.

Rebus is ons wegloop-plek, en soms ons wegkruipplek. Maar feite is, Rebus is ONS s’n.

As jy ooit lus is om deel te word, om deel te neem, sê net, en jou droom sal bewaarheid word.

“Kameel, kom in! Kameel, kom in!”

“Toortsie, wat gaan nou met jou aan? Hoekom bly jy sê, ‘Kameel kom in?’ Waar moet Kameel inkom?”, vra Una.

Christa, wat mos ook op ‘n plaas grootgeword het, snap dadelik wat aan die gang is. Dis tweerigtingradiotaal! “Hoekom roep jy vir Kameel, Toortsie?”

“Want sy beter Rebusfontein toe kom en kom kyk na haar goed. Haar huisie het haar liefdevolle sorg nodig. Kyk nou net hoe lyk haar Bommetjiekoei, te pragtig geverf en jy kan maar net raai wie se werk dít sal wees. En toe sy weg is, het sy my gevra om na een of ander ander diertjie van haar te kyk. Tot vandag toe weet ek steeds nie watter diertjie dit is nie. Ek kan ook nie sy naam onthou nie. Hoe moet ek weet vir wie ek moet roep? Hier is in elk geval so baie diere, ek kan nie byhou nie. Nie dat dit my pla nie, ek sê maar net. Dis honde en katte en donkies en koeie en feetjies en dan was hier ‘n uil op ‘n stadium, dink ek, maar hy is weg. Die diere kom en gaan nes hulle wil en ek kan nie bybly nie. Dit is hoekom ek ‘n donkie het. Santie. Want donkies hoef nie heeldag opgepiep te word nie, hulle wei sommer self.”

“Toortsie, moenie bekommerd wees nie”, antwoord Una. “Iemand sal na hom kyk, ek is seker, maar ek mis ook vir Kameel. Het jy nou al reggekom met die Guacamole?”

“Watse goed?”

“Guacamole. Die avosmeer wat jy wil maak?”

“O, die Guacamole. Nee. Ek het dit gemaak, maar sommer weggegooi. Nee. Dit gaan ek nie vir julle gee om te eet nie. Regtig nie. Smaak ontbreek. Tekstuur ontbreek. Gelukkig het ek tog baie avokado’s saamgebring. Dit kort room en … ag, ek sal nog dink. Dit kort lyf. Ek sal ‘n heel ander avosmeer maak. Iets wat lekker is. Iets wat ‘n naam het wat ‘n mens kan uitspreek. Wat boeremense ook kan eet. Lekker en ryk.”

“Ag nee, Toortsie, het jy dit regtig weggegooi? Gaucamole is héérlik! Ek wou jou nog kom help het daarmee”, sê Trommeltjies “Ek is net so lief vir Gaucamole”, sê Woordnoot.

San, ons Omgee Goue Vrou, sien vir Aalsie raak. Wat is jou naam? Hoekom lyk jy so entoesiasties?

“Jong, hier op Rebusfontein gebeur altyd iets! Jy moet altyd gereed wees vir ‘n verrassing! Ek kan nie WAG om te sien wat, ag, ons weet tog wie, met Blommetjie aangevang het nie!”

“Wie is Blommetjie?” vra San

“Blommetjie is Kameel se koei. Seegogga het haar blykbaar geverf.” Antwoord Positief. “En soos ons nou al almal weet, sal dit nie sommer net ‘n groengeverfde koei wees nie, dit sal ‘n kunswerk wees. Iets uit ‘n ander wêreld.”

“Ja”, sê Sunell, “Verwag die pers binnekort hier, San.”

“Die pers?” vra San.

“Ja, die pers, want al wat TV en koerant en Facebook en Instagram en en en -verslaggewer is, sal nou weer wil kom foto’s en video’s neem van Blommetjie, die bont koei”, antwoord Sunell.

“Dis presies net so”, antwoord Frannie. “Die Goue Vroue bly maar net in die nuus. Sjoe!, ons het destyds pret gehad toe die Barnum Sirkus van ons gehoor het.”

“Die Barnum Sirkus?” vra San.

“Ja! Ons was almal deel van die sirkus, maar Una was eintlik die hoofkarakter.” sê Scrapydo. “Ons sou seker nog lank getoer het saam met hulle, maar toe het die tent mos ontplof.”

“Ontplof?” vra San

“Ontplof, ja. Jy weet, ‘n mens trek mos altyd ‘n vuurhoutjie as daar ‘n vreemde klankie is …”

“Ja, ‘n vuurhoutjie werk die heel beste,” antwoord Virgo. “Dis die veiligste om te doen. Maar wie sou nou dink dat ‘n olifant …”

“Jy bedoel, ‘n olifant? En toe het die tent ontplof?” vra Appeltjie geskok. Sy was daai tyd ook nog nie een van die Goue Vroue nie.

Die volgende oomblik sien ons vir Blommetjie, kleurvol en vrolik en ons staan in verwondering. Só mooi! En Seegogga met ‘n verfkol hier en daar, staan in afwagting. “Wat sê julle? Hoe lyk Blommetjie?”

“Oeeeee, wat sal Kameel hiervan sê?” vra Una saggies.