Gebed

Wanneer God Homself herhaal, moet ek luister, sê ek mos altyd. ‘n Rukkie gelede, net voor ek siek geword het, het Hy vir my herinner: Trek die volle wapenrusting aan. Polish jou wapenrusting. Kyk dat alles in plek is. Die knope aan. Of alles in werkende toestand is. Want ek moes voorbereid wees vir die Geestelike Oorlog wat ek moes voer teen die duiwel en sy virus.

Nou kom die oproep: Bid. Bid, bid, bid. Ja, ek weet ek moet bid. Maar God sê: “Bid.” Hy wil duidelik hê dat ek meer moet bid. Ek kry die boodskap van ons dominee af in gister se erediens. Ek kry dit per whattsapp. Per Instagramboodskappe. Per Facebook. Bid.

Bid. Gebruik daardie wonderlike voorreg wat God vir ons in ons hand gegee het, dat ons Hom enige tyd, enige plek, mag nader. Net soos ons is. In gewone taal. Nie net die Hoëpriester wat een keer per jaar die Allerheiligste in vrees en bewing mag betree het nie, maar ook ek, ‘n gewone mens, nie eers ‘n Israeliet nie, mag Hom nader net wanneer ek wil, wanneer ek Hom nodig het!

Vir myself. Vir ons land. Vir al die gelowiges in die wêreld. Vir ongelowiges. Vir hulle wat swaar kry. Vir hulle met wie dit goed gaan. Vir die virus. Dat ons gehoor aan Hom sal gee, sal luister. Dat mense na Hom sal draai. Vir ons regering. Vir ons president. Vir die verkiesing wat voorlê. Bid,bid,bid. Dis wat Hy van ons vra. Herhaaldelik. Hy het dit in ons hand kom sit, hoe kan ons dit nie gebruik nie?

Bid spesifiek. Vra spesifiek vir vergifnis van spesifieke sondes. Bid vir jou vriendin en noem dit waarvoor jy bid spesifiek.

Want ons mag.

Toortsie

Volg gerus my Faceboekblad: “My gebed vir vandag.”

https://www.facebook.com/My-gebed-vir-vandag-100421255341196

Wonderlike toerusting in die hand

‘n Vriendin het een keer vir my hierdie prentjie geskets van ‘n jagter met ‘n sak pyle op sy rug. Sy het vertel dat wanneer jy die Here aanneem as jou Verlosser, Hy jou ‘n sak vol toerusting gee. Dadelik. Dis die sak pyle op jou rug, wat jy onmiddellik mag begin gebruik. Ek dink sommer nou dadelik aan die wapenrusting wat in Efesiërs 6 beskryf word: die waarheid, die vryspraak, die bereidheid om die evangelie van vrede te verkondig, geloof, verlossing, die Woord van God, gebed. Hy rus ons onmiddellik daarmee toe en ons mag dit met vrymoedigheid gebruik.

Sy vertel toe egter verder, dat, deur bybelstudie te doen, gemeenskap met gelowiges te hê, boeke te lees, die Woord te bestudeer, tyd met God te spandeer, kry jy oor tyd nóg pyle by om te gebruik, raak jou kennis van God meer, kry jy vrymoedigheid, raak jy opgeskerp, vaardiger.

Ek was altyd skaam om vir iemand te bid. Soos vir hom terwyl hy luister. Ek sou sê: ‘Ek bid vir jou,’ en dan sou ek dit beslis doen op my eie. Met tyd het ek geleer om my arm om die persoon se skouer te sit en vir hom te bid, gewoonlik het ek dan trane in my oë, dit kom sommer net vanself.

Oor tyd het ek ook geleer om vir iemand ‘n gebed te stuur via whattsapp of sms. Ek tik die gebed uit asof ek dit in woorde bid, of ek neem die stemboodskap op en stuur dit. Ek doen dit nie elke dag nie, net wanneer ek hierdie drang in my kry om dit te doen. Soms is ek skaam om dit te doen. Soms dink ek, wat sal hierdie persoon dink? Gaan sy nie ongemaklik wees nie?

Maar keer op keer kom die antwoord terug, baie dankie, dankie vir jou omgee, of dankie vir die gebed, ek het dit so nodig gehad.

En net soos wat ek die stuurder van ‘n gebed is, was ek ook al telkemale die ontvanger van ‘n gebed. Of van ‘n opregte ‘hoe gaan dit met jou?’ van iemand wat ek weet, omgee. Of ‘n ‘Toortsie ek dink aan jou.’ ‘Toortsie, is jy okay?’ Elke keer op presies die regte tyd, die presiese woorde wat ek op daardie oomblik nodig het.

En dít is NIE toevallig nie. Vir party mense mag dit vreemd klink, ek verstaan dit, maar ek weet dat dit elke keer ‘n direkte opdrag van God is en dat daardie persoon wat die boodskap aanstuur, maar net gehoorsaam was en die pyl tot haar beskikking gebruik het.

Dankie vir elke pyl wat iemand vir my stuur. Ek wil jou aanmoedig, gebruik daardie pyle in die koker (is dit die regte woord, koker?), dis tot jou beskikking daargestel en hoe meer jy dit gebruik, hoe vaardiger raak jy en begin jy dit met al hoe meer gemak gebruik.

Hê ‘n mooi dag.

Toortsie

Waarom hoegenaamd bid?

Waarom sal ons bid as God in elk geval net maak soos wat Hy goed dink en Hom nie laat voorskryf nie? Waarom enigsins bid as God Hom nie laat manipuleer nie, en, is gebed nie maar net manipulasie nie en wie is ék nou om my wil deur gebed te laat afdwing?

Dít is vrae wat ek raaklees.

My God is ‘n wonderlike God, die enigste God wat bestaan. Hy weet die beste en nee, wanneer ek bid, sal Hy Hom nie laat manipuleer nie. Hy is nie ‘n pion wat ek sommer net kan rondskuif soos ek wil nie.

Maar my God, die God van hemel en aarde, die Drie-enige God, is ‘n liefdevolle Vader, wat betrokke is by die geringste dingetjies in my en jou lewe. Hy is ‘n God wat die beste vir ons wil hê, maar ook ‘n God wat geëer wil word. Omdat Hy die beste vir ons weet, gaan Hy nie noodwendig alles vir ons gee wat ons wil hê nie. Soms gaan Hy dit glad nie vir ons gee nie, soms gaan Hy eers wag omdat Hy verandering in ons lewe en hart wil bewerkstellig.

God wil hê dat ons met Hom moet praat in gebed. Hy wil hê dat ons Hom moet dank, moet eer, moet aanbid. Hy wil ook hê dat ons ons diepste behoeftes aan Hom moet openbaar, selfs al weet Hy in elk geval wat dit is. Deur dit met Hom te kommunikeer, erken ons Sy soeweriniteit, Sy almag, maar die meeste van alles, ons erken ons afhanklikheid van Hom. Ons erken dat ons niks kan doen sonder Sy hulp en toestemming nie. Ons gaan nie net arrogant aan asof ons die Alfa en die Omega is en al die kennis en wysheid in pag het nie. Nee, deur ons gebed wys ons ons onderdanigheid en afhanklikheid aan Hom.

En ja, baie keer weet Hy presies wat ons wil hê, maar gee Hy dit nie omdat Hy wil hê ons moet dit eers vir Hom vra, net soos ons ook baie keer weet wat ons kinders graag wil hê, maar wag dat hul dit vir ons vra, omdat ons dalk wil hê dat hulle iets moet leer.

Ek kan getuig van male sonder tal wat ek gesien het hoe God gebede beantwoord. Toeval werk net tot op ‘n punt, dan raak dinge net té toevallig. God het Homself al soveel keer in my lewe bewys en gewys, ek wéét Hy leef. Ek weet Sy Woord is waar. Ek weet dat Hy gebede beantwoord en ek voel skuldig oor soveel maal in my lewe wat ek nié gebid het vir iemand nie en dit dalk ‘n verskil sou maak as ek wel gebid het.

Jesus het baie tyd in gebed spandeer en omdat ek Hom volg, sal ek dit doen. As ek vir jou sê ek bid vir jou, weet dat ek dit doen. Ek bid ook vir baie mense wat nie weet ek doen dit nie en dalk sou hulle ook nie wou hê ek moet vir hulle bid nie, maar in opdrag van my Leermeester, sal ek aanhou bid.

Daar ís krag in gebed, en die groot krag daarin is die groot Krag na wie toe ek bid, omdat Hy almagtig is en tot alles in staat is. Ek sal my hoop op Hom bly vestig, omdat daar niks en niemand anders is op wie ek dit kan vestig nie.

En sou jy dalk voel dat gebed ‘n vermorsing van tyd is, is dit reg met my, maar ek sal aanhou bid.

Toortsie