Die teksielorrie ry weer

Ja! Die teksielorrie het weer gery. En net indien jy wonder, daar is ‘n baie logiese verduideliking hoekom dit ‘n teksielorrie is en nie ‘n taxibus nie, al lyk die twee op ‘n haar na mekaar. Maar ouma is ‘n bietjie voertuiggestremd en verstaan nie heeltemal so mooi nie. Maar wie is ouma in elk geval om te stry?

Die beplanning is al in Desember gedoen vir hierdie tweede rit. Verlede jaar het die hele span, dis nou oupa, ouma, al die mammas en pappas en die oom en al die kleingoed mos met die teksielorrie wildtuin toe gery. Hierdie keer was dit Tuinroete en in die Oos-Kaap tot by Addo Olifantpark. Want sien, ouma moet mos op ‘n baie erg gereelde basis die see sien en op nog amper net so ‘n gereelde basis olifante. Anders raak sy omgedollie.

Op die gegewe dag is die teksielorrie gekry, almal, tien van ons in totaal, opgepik langs die pad en was die eindpunt vir daardie dag die Bontebokpark net buite Swellendam. Natuurlik het ons gebraai, hoe dan anders? Ons het ook geslaap by Groot Brakfontein, Jeffreysbaai, Addo, Plettenbergbaai en Warmwaterberg.

Dit was heerlik. Oupa en ouma kon die kinders en kleingoed bederf soos nog nooit te vore nie. Elke dag is daar iets interessants gedoen. Daar is gezipline, gegeocache, gebungi (ouma se senuwees het maar swaaaarrrr gekry), familie opgesoek, geëet, geëet, geëet, gelag, gesels, geoe en geaa oor olifante en voëls, oor bontebokke en rooi hartebeeste en koedoes en bobbejane. Daar is boot gery, gestap by Robberg, gefliek, geswem in die warm swembad. Addo Olifantpark en Kragga Kamma verdien spesiale vermelding. Daar is ‘n groot verskeidenheid diere te sien.

Eetplekke wat uitgestaan het is Elvis Blue se plek net buite George, Elvis Brew. Ook by die Stormsrivier dorpie is daar ‘n fantastiese eetplek wat glad nie so duur is nie. Iets uit die 60’s. Marilyn’s 60’s Diners. Beslis die moeite werd om dié dorpie te besoek. Daar is sommer baie aktiwiteite vir die avontuurlustiges. En Tapas in PE en in Knysna. Wat ‘n lekkerte!

Familie (en vriende) is ‘n geskenk van God af. Dis spesiaal. Vriende kan jy nog self kies, maar nie familie nie. En ons kan maar vir God vertrou daarmee, Hy weet regtig die beste selfs al voel dit soms vir ons anders. Ek het net in hierdie tyd weer eens besef hoe waardevol tyd met jou familie is. Dis kosbaarder as goud of korale. Hierdie toer met die teksiebus was ‘n geskenk van die Here. Ek is so dankbaar daarvoor. Wonderlik.

Toortsie

Atkins

Dr Atkins New Diet Revolution

Ek lees tans bogenoemde boek na aanleiding van Prof Tim Noakes se verwysing daarna. Hy verwys daarna tydens sy verhoor destyds nadat hy by die Mediese Raad aangekla was oor raad wat hy vir iemand gegee het rondom babavoeding. Terloops, hy is onthef van al die aanklagte. En het jy geweet dat hy as wetenskaplike in die Mediese lyn 3e in Suid-Afrika en 1240e op die wêreldranglys is? 

Terug by die boek: Dr Atkins New Diet Revolution. Wat ‘n lieflike boek! Ek het altyd gedink dat Atkins eerder konsentreer op proteïene terwyl keto op vette konsentreer. Wat seker waar is. Maar as jy die boek lees, is daar soveel ooreenkomste en soveel te leer. Hy antwoord sommer ‘n klomp vrae wat ek nog in my hart het. 

Hy noem dat as jy vir langer as 4 weke ‘n plato bereik het, jy ernstig moet kyk na wat jy eet. Het jy nie dalk ongemerk weer meer koolhidrate begin inneem nie? Oefen jy genoeg? Moet jy nie ‘n bietjie sny op alkohol nie? Dalk moet jy melk en selfs koffie vir ‘n ruk uitsny? Neute vir ‘n ruk vermy as jy glad nie gewig verloor nie. Net groen groentes eet om weer aan die gang te kom. Natuurlik altyd jou proteïene met vet aan. Vetter snitte vleis. 

Hy noem ook dat party mense ‘n groter metaboliese weerstand het. Dit veroorsaak dat jy moeiliker gewig verloor. Die antwoord? Eet nóg minder koolhidrate. En soos wat ek soveel keer vir my groeplede sê wat dalk sukkel om die gewig af te gooi: Daar is eers metaboliese herstelwerk wat gedoen moet word. Moenie ontmoedig voel as jy nie dadelik verloor nie. Dalk het jy in jou lewe al soveel keer dieet, gewig verloor, verkeerde eetpatrone gevolg, weer opgetel. Dit laat sy merk en moet eers weer reggestel word. 

Atkins se boek is ‘n baie praktiese boek. Dit is geskryf in ‘n baie gemaklike trant en lekker om te lees. 

Kyk gerus HIER indien u meer van my skrywes oor die keto-leefstyl wil lees.

Ek wil jou graag uitnooi om deel te word van ons Banting (Keto) whattsappgroep. Ons kommunikeer in Afrikaans. Ons indersteun en help mekaar om die leefstyl goed aan te pak.

Hierdie bloginskrywing het oorspronklik verskyn in Toortsie se Ketoblog, ‘n blog waar daar net oor Banting, of Keto, of LCHF, en diabetes geskryf word.

Toortsie

Wanneer ander beter weet

Ek is sekerlik die laaste persoon wat hieroor mag skryf, want ek weet ook soms té beter.

In TPM is ek geleer dat die brein presies onthou wanneer jy vorige kere in jou lewe gevoel het presies soos nou. En dan natuurlik ook waar daardie gevoel se oorsprong is.

Ek is gefrustreerd met ‘n diensverskaffer wat in die verlede vir my uitstekende diens gelewer het. In Januarie 2021 moes hier ‘n klein verstellingkie kom en sedertdien is dít wat eintlik verbeter moes word, swakker. Ag, dan werk dit beter, dan swakker. Ek het hulle ‘n paar keer gebel en gevra dat iemand hiernatoe sal uitkom, maar hulle kom nie sommer net uit na enige kliënt en hier is eers ‘n paar toetse wat ek moet doen voor hulle kan uitkom. Elke keer is daar ‘n redelike aanvaarbare rede gegee hoekom dit nie werk soos dit moet nie, maar steeds werk dit nie.

Totdat ek gister my speelgoed nog nie so behoorlik nie, uitgooi. Hulle kom uit, doen ‘n paar verstellings, ry weer. NIKS het verbeter nie. Ek stel iets voor, wat ek vandag hoor, hulle hoof ook voorgestel het, maar vanoggend het iemand weer eens gevoel dat dit nie nodig is nie. Ons wag eerder nog ‘n ruk.

Dis tóé wat die frustrasie opbou en meer speelgoed uit die kot gegooi word.

Wat het dit met die TPM te doen? Ek onthou toe waar ek die eerste keer so gevoel het. Presies daardie selfde frustrasie. En noudat ek groot is, die frustrasie van PRAAT en nie GEHOOR word nie. Nie gehoor WIL word nie. Want die ander persoon WEET MOS BETER.

Ek was 6 jaar oud. Erge tandpyn. Ek huil dae en nagte om. Regter boonste kiestand is verskriklik seer. Bredasdorp het nie daardie tyd ‘n tandarts nie. Dit beteken dat ons Hermanus toe moes ry. Nog nie so ‘n mooi pad soos vandag nie. Daar aangekom vra die tandarts vir my watter tand. Ek wys hom. HY besluit: Nee, ek sal nie weet watter tand in my eie mond pyn nie. Veral nie terwyl dit al ‘n hele paar dae en nagte pyn nie. Hy trek links bo. Vir jare daarná het ek geweier om my mond vir ‘n tandarts oop te maak. My tande is getrek toe ek onder narkose was vir my mangels.

Verstaan jy daardie frustrasie? Wat sal ek nou weet of die ding in my huis werk soos dit moet? Huh? Regtig? Ek is mos nie ‘n ingenieur of ‘n tegnikus nie?

So, hoe laat dit my voel?, vra ek myself in my TPM sessie. Soos ‘n NONCOMPOUP. Soos iemand waarna nie geluister hoef te word nie. Dat ek NIKS weet nie, die ander persoon wat NOG NOOIT IN MY HUIS WAS NIE, weet beter.

Toe sê God vir my (wat ek mos eintlik weet): Hy luister vir my. Hy hoor my. Wat ek sê is nie minderwaardig nie.

Mooi né? Raai, en nou is ek glad nie meer so gefrustreerd nie. Jy weet, as húlle nie wil hoor nie, is dit mos eintlik hulle probleem. Dan nie?

Toortsie

Wat het toe uiteindelik gehelp?

Nee, ek weet nie! Ná ‘n maand van asma en toe bors en simpelheid, dink ek dat ek dit begin afskud. Ag ja, die asma sal seker maar altyd soos ‘n brullende leeu kyk wanneer hy my kan plattrek, maar ek dink dat my lewe weer meer na normaal kan terugkeer. Ek het steeds ‘n groot sensitiwiteit vir ‘n koue luggie wat trek of koue lug wat ek inasem en moet maar veral baie versigtig vir die aandlug wees. (Ek moes nou die aand in die kerk letterlik agter die klavier skuil toe die deure oop was.) Tot tyd en wyl my lugweë weer gemaklik raak.

Maar wat het toe uiteindelik gehelp? Kyk, in hierdie afgelope maand is ek deur letterlik álles. Asmapompie (wat ‘n bietjie kortisoon bevat), nog ‘n ander asmapompie wat weetniewatnie bevat, antibiotika (sommer behoorlike bomme), ACC 200, Andolex C. Hoesstroop vir bronchi..something. Net as ek dink dat ek begin beter word, asem ek ‘n koue luggie in en is ek sieker as voorheen.

Dis tóé wat ek kruie probeer. Dis peppermenttee, boegoetee, gemmertee. Asmatee met lavendula soesies, marribium vulgare, mentha species, plantogo off, symphytum off, uritica urens. En as jy nie die name verstaan nie, ek belowe jou, ek verstaan dit ook nie. Al wat ek jou kan sê, is dat dit nog baie erger smaak as wat dit klink! Aaklig verby! Dít saam met die Vics onder my voete en op my bors gesmeer, ‘n eetlepelvol klapperolie soggens en saans. As iemand raad gegee het, het ek dit gegryp! (Ek het net nie met ‘n aartappel in die bed geslaap nie. Dís dalk die probleem!)

Die dokter het ‘n kroniese asmapil voorgeskryf wat ek saans moes drink, maar ek dink wat die deurslag gegee het, is die anti-allergiepil wat ek soggens moet drink. Dan is daar nog A Vogel se asmadruppeltjies en Vitamien C, sommer 1000 mg, en Echinaforce.

Die kans is goed dat ek sommer nog van die goete vergeet het ook. Maar die ergste is dat ek nie altyd kan onthou of ek die goete wel gedrink het nie!

En dan is daar nog die genade van die Here ook. Seker die grootste bydrae van almal!

Die grootste uitdaging bly steeds om by die huis te bly as daar gejag word. Ek trek my maar net ekstra dik aan, sit ‘n mus op my kop, draai ‘n serp oor my mond as die bakkie se deur oopgaan.

En ek begin nou weer oefening inkry deur in die middel van die dag, as die son lekker skyn, te gaan stap. Hier by ons waai middae 4 nm ‘n lelike koue windjie. Nie goed nie, daardie windjie nie.

Dit wil lyk of daar weer LUG in die tonnel is!

Toortsie

Covid Toets

Gaan mense nog vir ‘n Covid toets? Regtig? Is Covid se angel nie al uitgetrek nie? Covid is só 2021!

Ek hét mos Covid gehad daar in die begintye. Verlede jaar Januarie. Toe die Wes-Kaap behoorlik deurgeloop het. Beta-variant. Toe die hospitale tjokkenblok vol was. Baie mense gesterf het, sommer rondom ons.

Tóé het ek die hele vakansie met asma geloop wat net nie wou gaan lê nie. Soos dit soms maak. En dit erger en erger raak totdat ek op die ou end in ‘n dokter se spreekkamer beland en die asma en al sy maatjies net ‘n slag weer behoorlik op hulle plek sit. Die hele vakansie was dit Natal-weer op Struisbaai. Het die mis gehang. Was die benoudheid daar. Ek vergelyk die Covid simptome met myne – nee, dit stem glad nie ooreen nie.

Tot ek een aand laat besef: Hoor hier, ek is regtig siek. Ek moet by ‘n dokter uitkom. Dokters is vol, maar na baie oortuiging is daar tog ‘n plekkie vir my. Genadiglik. Want toe was dit lankal nie meer asma wat ek het nie. Dit was Covid. Longontsteking in ‘n erge graad. Die Here en liefdevolle dokters trek my deur. My man kapkapkap met bakkieshande op my rug. Vriende dra kos aan.

Intussen hét ek my laat inspuit al het ek gevoel dat die Covid-bul dit reeds gedoen het. Ek het ook daarná met elke variant te doen gekry. My weerstand-rekenaar opdateer.

Ek was vandag vir ‘n Covid toets. Nie regtig gedink dat dit nodig is nie, maar die dokter het gevoel dat dit beter is dat ons dit doen. Want ek voel presies net soos daardie dag. Dalk nog nie heeltemal so erg nie, maar wel. Behoorlik siek. Weer eens asma en sy maatjies wat hulle hand oorspeel vir te lank, dis noual amper drie weke! En ek wás gesond tussenin, maar toe waai die koel luggie in die kerk weer my bors toe en my stem weg.

Al wat ek kan sê: Daar is min dinge so allerheerliks as ‘n NEGATIEWE Covid toets! Sjoe! Ek het NIE COVID NIE! En dat ek reeds op die herstelpad is. En dat ek nie náástenby so siek is as verlede jaar met Covid nie. En dat die Here se genade groot is. Wonderlik groot is. En dat ek ‘n uitstekende dokter het.

Baie stof tot dankbaarheid.

Toortsie