Kameel – Camilla en die Towerpaleis

Skryf-Safari: Uitdaging

Ek hoor gerugte dat ek Camilla van koninglike afkoms is en ‘n paleis geërf het. Moenie alles glo wat julle ore hoor nie; my storie is baie meer romanties as dit. Marco, is toe altyd ‘n prins wat opsoek was na ware liefde. Hy was moeg vir vroue wat hom vir status en geld gejag het, en het besluit om uit die oog in ‘n vêr land as polisiebeampte te gaan werk. Sou hy verlief raak op ‘n meisie, en sy is bereid om alles vir ‘n polisieoffisiertjie op te offer sou hy weet dit is ware liefde. Die storie rondom my en Marco ken julle. Nou bly ek in ‘n sprokiesmooi paleis saam met Marco… wat intussen koning geword het. My aankoms by die kasteel het opslae gemaak… genoeg om ‘n boek te vul… maar daaroor wil ek nie nou praat nie. Ek moes op Marco se ma se aandrang “afgerond” word. Daar is mos altyd ‘n heks in elke verhaal. My rooi stilettos wat ek op aandrang van Marco ‘n klomp pare van gekoop het, het ook in die paleis se asblik beland. Miskien dans die “chambermaids” nou vir hulle geliefdes daarmee. (fluister) Daar is nog een paar weggesteek. Kersligaande wanneer ons twee alleen is word die stilettos uitgehaal, dan dans ek net vir Marco soos daardie aand by Toweropstal toe ek sy hart verower het.

Screenshot_2018-04-17-13-44-47-1Towerpaleis is in rep en roer. Die Butler het sy hande vol met die besoekers wat een na die ander opdaag. Op sy statige manier kondig hy naam na naam aan; “Mev. HesterLey Marais.” Hester stap die goudgegulde vertrek binne, maak ‘n buiging voor die koningsmoeder waar sy op haar rooi fluweelstoel sit en haar deur  skrefiesoë bekyk. Sy knik haar gryskop liggies, en wys Hester met ‘n ligte handbeweging weg om deur ‘n lakei na haar slaapkwartiere toe geneem te word.

Vanwaar Camilla by haar kamervenster staan sien sy die Towerinne aankom, en elke keer spring haar hart van blydskap as sy ‘n gesig herken. “Ag Marco, kon ek hulle nie maar ontvang het nie…. kyk, kyk daar is Scrapy. Kyk hoe deftig lyk sy met haar swart hoedjie op.” Marco kom staan agter haar, slaan sy arms om haar en begin lag toe hy Trompie in sy vlugpak en helmet sien. “Ek dink nie die paleis se honde gaan ooit weer dieselfde wees na hierdie kuier nie.” Hy draai Camilla na hom toe. “Ek verstaan jy wil graag jou vriende sien, maar as jy wag tot vanaand se bal gaan die verrassing soveel groter wees. En gun maar my ma haar plesiertjie om jou vriende deur te kyk…. môre vertrek sy op haar wêreldtoer, en dan my liewe Camilla behoort die paleis aan jou. Sy oë vonkel ondeund; hopenlik staan die paleis nog, en al die skatte is nie weggedra by dan nie.” “En jy gaan Abrie ‘n ridder maak Marco?” vra Camilla met verwondering in haar oë. “Definitief… die man het dan my lewe gered daar agter die hopsbalie.” Met die woorde begin albei lag, en hulle onthou.

Om die inskrywings van verskillende bloggers in die Lê-Jou-Eier uitdaging te geniet of om self ‘n eier te kom lê wat ons kan uitbroei en grootmaak, klik op die InLinkz skakel net onder die paddatjie:

http://www.inlinkz.com/new/view.php?id=776174

Advertisements

Kameel – ‘n Foto vir haar man

Na ‘n “gesprek” met Hester oor my dae as fotograaf in ‘n studio, plaas ek ‘n vorige bloginskrywing om julle ‘n kykie agter daardie toe gordyne te gee.

imagesDie vrouestem oor die telefoon is half huiwerig, “Ek wil ‘n afspraak maak om een aand in die week fotos te kom neem.”  “Dit is in die haak,” antwoord ek, “sê net wanneer en hoe laat,” en met die woorde kry ek ‘n pen en my afspraakboekie gereed.  Daar is aarseling aan die anderkant van die lyn, en dan kom die stem in ‘n fluistering, “dit is vir my man, ek wil…… ‘n….. jy weet, kalerige fotos hê.”  Net daar stop ek alles, vir ‘n sekond of twee is daar doodse stilte op die lyn, dan sê ek,  “As jy pornografiese fotos bedoel, is ek nie die regte fotograaf vir jou nie”.  “O, nee!” korrigeer sy vinnig, “nie pornografies nie, net….. wel, kalerig.”  Ons maak ‘n afspraak vir dieselfde aand, en die res van die middag maak ek vir my prentjies van die wulpse vrou.

Ek is nie bang vir die menslike liggaam voor my kamera nie.  Op daardie stadium het ek fotos vir ‘n agentskap geneem, en meisies het voor my lens die onskuld van die kind tot die slinksheid van ‘n Delila uitgebeeld.  Toe die deurklokkie lui stap ek om te gaan antwoord.  Twee jong vroue staan voor my; die een wat die fotos wil laat neem stel haarself en haar vriendin voor; ek wys hulle deur studio toe, en laat glad nie blyk hoe stomgeslaan ek is nie.  Die jong vrou hier by my is pole verwyder van die prentjie in my kop.  Sy is ‘n “plain Jane,” groot gebeend, met blou oë, en haar blonde hare is in ‘n stywe poniestert vasgemaak.  Sonder grimering lyk sy vaal en daar is nie ‘n greintjie sensualiteit aan haar nie.  Inteendeel sy is baie skaam, en ongemaklik waar sy nou voor my staan.

“Kom sit en vertel my wat jy in gedagte het,” sê ek gerusstellend.  Sy is nie lank getroud nie, en wil graag vir haar man ‘n vergroting van haar laat maak waar sy wel…. ‘n bietjie “cleavage,” wys.  Sy gee my toestemming om my eie inisiatief te gebruik.  Ek glimlag breed (van verligting… en om haar meer op haar gemak te stel,) en sê vol selfvertroue, “Geen probleem nie, ons gaan vir jou man ‘n mooie, mooie foto neem, “cleavage,” en al.”  Ek bevind my nou op bekende terrein; in my element spring ek aan die werk;  “Eers gaan ek jou grimeer, sonder grimering gaan die ligte jou heeltemal uitwas,” en hiermee trek ek die kwas en verf nader.   Op die doek hier voor my begin ek skilder, en sien hoe haar gesig ontspan, en kort-kort breek daar ‘n effense glimlag deur.  “So ja, nou vir jou hare;” ek trek die rekkie uit haar hare, “ons laat jou hare loshang, en…“ al geselsende kam ek my vingers deur die blonde massa, “maak dit effens deurmekaar, vir die regte effek.”  “Daars hy, kyk hoe pragtig lyk jy nou,” en wys na die spieël teen die een muur.  Sy bewonder haarself vir ‘n paar oomblikke, haar oë blink, en daar is ‘n breë glimlag om haar mond.  “Nou vir die klere,” sê ek, “jy kan agter daardie skerm uittrek…. net jou boklere, maar hou jou bra aan, ek sal daarmee deel wanneer ek jou drapeer.”

Daar is ‘n prentjie in my kop; alles swart en in die middel van hierdie swart ‘n halflyf foto van ‘n blonde vrou in sagte wit drapeersel.  ‘n Sagte maar tog sensuele foto vir die man van haar drome.  Sy maak haar verskyning, en ek laat haar op die mat by ‘n lae tafeltjie hurk.  Dit is toe ek die deurskynende materiaal om haar begin vou dat ek besef daar is niks waarmee ons ‘n “cleavage,” kan vorm nie…. niks.  “Ek is maar plat,” sê sy toe sy sien waar my oë rus.  Ek gaan nie met haar stry nie, dus glimlag ek vol vertroue, “Ons kyk wat ons kan doen met dit wat jy het.”  “Druk jou bo-arms styf teen jou lyf en bring hulle dan vorentoe;” gewoonlik werk die metode vir die nie so goed bedeeldes.  Nogsteeds niks, nie eers ‘n beduidenis van ‘n “cleavage,” nie.

In die skemer studio met net die sagte studioligte aan, is alle skaam weg. Vanwaar haar vriendin sit begin sy lag; eers probeer die blondekop haar lag inhou, maar dan bars sy ook uit van die lag.  Ek sien al hoe die mascara traanspore oor haar wange trek, maar hulle lag is so aansteeklik dat ek nie my “pose” kan hou nie, en begin saamlag. “Trek uit daardie bra dat ek kan sien wat daaronder aangaan,” sê ek in die lag.  Sy maak so, en ek skud my kop terwyl ek kopkrap. “Ek gaan nog een ding probeer en sowaar ek het nog nooit ensiklopedieë vir dit gebruik nie,” en met die begin ek die lywige boeke onder die swart lap op die tafeltjie voor haar pak.  Ek drapeer haar in wit; “nou goed, staan vir my op jou knieë, dan buk jy oor die tafel totdat die ensiklopedieë onder jou borste rus, sak dan bietjie af sodat dit kan opdruk wat daar is, en terselftertyd druk jy jou bo-arms teen jou lyf en dan vorentoe.”  Gehoorsaam doen sy dit; drie paar oë staar net na een plek, wagtend op die takboklammers , soos die tweeling van ‘n ribbok wat tussen die lelies wei, waaroor Salomo so in vervoering geraak het.  Niks, ons kyk verniet…. want daar is niks.

My model val agteroor en gedrapeer in wit lê sy op die mat en rol soos sy lag.  Haar vriendin krul in haar stoel, en ek sak net daar op die grond neer, lam van die lag;  Die trane rol oor ons wange; drie vroue lag oor dit wat ‘n suster-eva so graag aan haar man wil gee, maar nie het om te gee nie.  Miskien lag ons ook met trane oor ons eie tekorte wat ons minderwaardig laat voel in ons vrouwees. Toe ons uiteindelik tot bedaring kom, kyk ek na die blonde vrou wat op die vloer saam met my sit; haar gesig is sprankelend, haar oë skitter soos diamante.  As hierdie blondekop se man weet wat goed is vir hom sal hy die lag in haar wakker maak, dink ek.  Salomo het oor meer as net die takboklammers, en borste wat soos torings staan geskryf; hy het die “Sulammitiese” vrou besing en op ‘n stadium gesê “draai jou oë liewer weg van my af, hulle maak my onrustig.”

“Kom” sê ek vir haar, “met jou oë gaan jy vir jou man ‘n liefdeslied sing.”  Ek knap haar op en hang ‘n swart fluweelstola om haar skouers… die fokus moet op haar oë wees.  Sy neem haar posisie in, “Ek gaan jou deur die hele proses praat,” sê ek van agter die kamera.  Deur die lens hou ek haar dop; die vrou hier voor my is soos klei in my hande, “Frame for frame I molded her into the image I had in mind,” en terselftertyd hoop ek haar man sal haar teen hom vashou soos die seëlring op sy bors.

Kameel – Sing met ‘n padda in die keel

Ken is weg Suidkus toe om vir ons seun en sy familie te gaan kuier. Dus is ek vir ‘n week of wat alleen in die Voëlnes. Vanoggend doen ek soos gewoonlik my stiltyd maar met een groot verskil… ek kan weer hardop met die Here praat. Ek vertel Hom ek dink Hy is Awesome en wat nog meer, en lag toe ek vir Hom sê die Skrif sê vanoggend “Sing a new song to the Lord,” maar ek weet werklik nie of Hy dit wil hoor nie.

My stem was nog nooit goed nie, dit het die sangonderwyseres in standerd vyf my goed laat verstaan; maar dit het my nie gekeer om daar tussen die mielielande, vir ‘n uur in die bad te lê, en uit volle bors vir die Here te sing nie. Maar met die ouderdom saam klink dit al meer asof ek ‘n padda ingesluk het.

Nou goed, sê ek vir die Here, ek gaan nie ‘n nuwe lied vir Hom sing nie maar Hy weet hoe lief ek Hom het, en gaan vir Hom een van my gunsteling liedjies sing, en heel krakerig val ek weg met

“I love You Lord

And I lift my voice

To worship You

Oh, my soul rejoice,

Take joy my King

In what You hear

Let it be a sweet, sweet

Sound in Your ear.”

By nou sou my kinders al lankal hulle ore toegedruk het. (Hulle sê my singery in die oggende wanneer ek hulle wakker gemaak het was ‘n straf.) Ek sê toe maar vir die Here dit was nou nie baie goed nie, maar ek hoop Hy het dit geniet.

Net toe kom hierdie whattsapp van ‘n vriendin deur. 😀😀😀😀

IMG-20180415-WA0002

Geniet julle dag!!!

 

Teedrinkery

Die laaste jare op die plaas het ek baie vereensaam toe my beste vriendin buurvrou geskei het en weggetrek het, my dogter na ‘n buurdorp se skool is, ek so besig was met die administrasiewerk, en, en, en …

Nou woon ons kamtig op die dorp, maar eintlik is ons omtrent nooit hier nie.

Toe ons dorp toe getrek het, het ek my voorgeneem om, as ek hier is, dít by te woon wat die dorp aanbied, om sodoende weer die bande op te tel.

‘n Week wat ek toe by die huis bly, laat weet ek ‘n klompie vriendinne dat ek graag saam met elkeen van hulle tee wil drink in die week. Toevallig wil ‘n paar van dié wat ek gewhattsapp het, ‘n praatjie bywoon van ‘n ánder vriendin oor persoonlikheidstipes en ons besluit om dit sommer een geleentheid te maak.

Só het die ‘teedrinkers’ ontstaan, omdat ék lus het vir tee! En gesels natuurlik.

Wanneer ek dan wel die week by die huis is, een keer per maand of twee, laat weet ek net dat daar tee gedrink gaan word.

Vandag het almal sommer kom vertel van hulle #Imagine-ervaring en ek het vertel van TPM, ander het ander getuienisse gehad en intussen het ons … tee gedrink natuurlik.

Tog te lekker gesellig en ontspanne en opbouend en glad nie ‘n geskinder. Wat meer wil jy hê?

Groetnis

Toortsie

Toortsie by Finesse: Op die spore van die meesters met Uber

Toortsie se Facebook Page

Toortsie se Bantingresepteboeke Facebook page

Toortsie’s English Blog Posts

Kruinsig Plaasakkommodasie, Riversdal

Toortsie by Finesse voelgoed tydskrif

Prys opgeëis

Herblog vanaf Kruinsig Plaasakkommodasie.

Met soveel skelmstreke wat die wêreld vol is, is dit maar ‘n waagstuk om aan ‘n internetkompetisie deel te neem van ‘n instansie waarvan jy niks weet nie. Dalk soek hulle net ‘n manier om jou inligting in die hande te kry om daarna daarmee te maak net wat hulle wil? Sê nou net jy wen wel die prys, maar dis ‘n leë dop? Sê nou jy gaan baie onkostes aan om die prys op te eis, net om te ontdek dat jy uitgevang is?

Kruinsig Plaasakkommodasie het in die begin van hierdie jaar so ‘n kompetisie geloods, waar mense dan die Facebook page moes ‘like’, en hulle vriende ook ‘tag’. Baie mense was skepties, maar baie mense het deelgeneem. Die doel van die kompetisie was om Kruinsig Akkommodasie ‘n bietjie bekend te stel.

Die wenner was Megan, wat ook maar versigtig opgewonde was oor die prys. Gelukkig is daar nie ‘n sent van haar gevra nie, maar wel dat sy dit op haar sosiale media sal vertel, as sy sou wou.

Megan en haar vriende, tien mense in totaal, het die afgelope naweek die prys opgeëis. Hier is haar kommentaar:

Dit klink my hulle het tog te lekker gekuier!

Groete

Toortsie

Kontakbesonderhede:

Selfoon 0825638351

E-pos madele.burger@katlou.co.za

Kruinsig Plaasakkommodasie Blog

Kruinsig Plaasakkommodasie Facebook Page

Kruinsig Plaasakkommodasie is ook by LEKKESLAAP. 

Toortsie by Finesse: Op die spore van die meesters met Uber

Toortsie se Facebook Page

Toortsie se Bantingresepteboeke Facebook page

Toortsie’s English Blog Posts

Kruinsig Plaasakkommodasie, Riversdal

Toortsie by Finesse voelgoed tydskrif