Inderhaas

Ek dink die volgende drie dae gaan in baie huishoudings holderstebolder gaan. Soveel dinge wat vinnig in ‘n kort tydjie afgehandel moet word voor ons land behoorlik toe maak vir minstens drie weke.

Ek wil nie aan al die moontlike negatiewe dinge dink wat kan gebeur nie. Ek wil regtig glo dat dinge redelik ordelik sal gebeur, dat hier nie onrus sal wees nie. My fokus is eerder om dit wat nou moet klaarkom, betyds kan gebeur.

Die algehele toemaak beïnvloed ons pendelry. Ek twyfel sterk of ons toegelaat sal word om tussen die huis en die plaas, wat distrikte uit mekaar is, te pendel. Daarom moet hier groot en dringende beplanning gedien word, ook wat betref die loonuitbetalings. Klokke moet voortydig gelees word.

Ons moet ook inderhaas die kleinkinders terug op hulle plek kry. Nie dat ons sal omgee as hulle die heeltyd by ons kuier nie, maar kleine kinderhartjies kan dalk swaar trek as hulle te lank weg van hulle pappa en mamma is.

‘n Pragtige familiebegrafnis wat ‘n hele naweek sou duur, moet nou betyds iewers vinnig afgehandel word.

Intussen werk Toortsie se kop oortyd. Het sy genoeg wol en hekelgare en ander handwerkies om haar besig te hou? Genoeg boeke om te lees? (Ek moet net noem dat ‘n jaar dalk nie genoeg gaan wees om alles te doen wat Toortsie beplan vir hierdie drie weke nie!)

As Eskom sal hou, as die internet sal hou, kan ek met dankbaarheid sê dat ons die ding na die beste van ons vermoë sal doen.

Ek bid vir ons dokters en ander mediese mense in ons land, ook vir die polisie en ander beskermingsdienste wat ‘n groot taak op hande het. Suid-Afrika, jy het die vermoë om in sulke tye ‘n mens aangenaam te verras. Kom ons staan saam en maak ‘n groot sukses van hierdie moeilike tyd.

Toortsie

Gooi-gooi so!

Hoe koop die boere gooi-gooi so, gooi-gooi so, gooi-gooi so, hoe koop die boere gooi-gooi so, gooi-gooi so hoera! Die Kaapse nooi gooi tingelingeling, tingelingeling hoera! Die Kaapse nooi gooi tingelingeling, tingelingeling hoera!

Blykbaar, om die nodige afstand te behou tydens die tye van isolasie wat ons tans beleef, moet ‘n mens blykbaar nou by sekere winkels omtrent ‘n myl van die kassier af staan en dan jou kruideniersware vir die kassier gooi. Ai, jai, jai! Kameel is mos ‘n baasgooier, so sy sal met vlieënde vaandels deur hierdie kopery gaan.

Toortsie, en Seegogga is egter ‘n ander verhaal. Húlle sal met vlieënde kruideniersware die ding doen. Kruideniersware wat in enige rigting vlieg, behalwe na die regte kassier. Wel, ek kan nou nie heeltemal namens Seegogga praat nie, maar ek weet vir ‘n feit my kruideniersware sal op énige plek beland, behalwe die regte toonbank! Ander kassiere en klante sal moet koes vir al wat hulle het.

Dit laat my dink aan die keer wat ons by vriende gekuier het en hulle so ‘n balspeletjie gehad wat jy ‘n ander bal moet raakgooi terwyl jy agter ‘n lyn staan. Jy moes die bal ook so van onder af gooi. Wat die speletjie se naam is, weet ek nie, name is mos nie my sterkpunt nie. En gooi mos nou ook nie.

Wanneer dit my beurt is, gooi ek sommer net. Ek weet nie wanneer om die bal te los nie. Ook nie waar om te kyk nie. As dit hoe is, staan ek sommer met die ander en gesels terwyl ek gooi terwyl ek glad nie konsentreer nie. Asof konsentreer enigsins ‘n faktor is as Toortsie gooi!

Wel, van almal het Toortsie en haar vriendin daardie dag die heel meeste balle raakgegooi! Hoe, weet sy self nie! Gelukkig het ‘n bal in die regte rigting gerol. Of dalk het die engele gehelp bal skuif. Geen vaardigheid teenwoordig nie. En dan wil ek byvoeg: Dit was slegs een keer. Dit sal nie weer so werk nie.

Mag julle veilig en gesond bly.

Toortsie

Fun photo challenge: Turn your camera upwards

Cee’s fun photo #challenge. Thanks to Aletta for reminding me.

When I turn my camera upwards in my kitchen, I see this:

Our Family Room:

The TV room:

I love looking up in my house.

Toortsie

My Rebusfontein

En daar stap ek toe in my huisie in. My Rebusfonteinhuisie. My plek van rus. My geskenkhuisie.

En ek besef: Dis hier waar ek hoort. Hier is my geluk. Dis hier waar ek wil wees.

Kameel skryf hoe sy en Una op die gras lê en lag, sommer net van lekkerkry om op Rebusfontein te wees en terwyl ek dit lees, voel ek dit, hoor ek dit, ervaar ek dit. Want dit is presies hoe ek juis nou voel. Om sommer ook net op die gras te loop lê en lag.

Ek maak die blindings oop en kyk en kyk na my bekende omgewing. My uitsig. Ek is omring deur my goetertjies. Dit wat vir my saakmaak.

En ek sê dankie, dankie dankie vir hierdie geskenkhuisie. Dankie vir my veilige plek. Dankie dat ek hier kan wees.

Ons Towerinne is weer almal op pad na Rebusfontein. Onder kwarantyn. Vrywillige kwarantyn. Ek en Seegogga het ook dadelik in die pad gespring toe ons hoor die Towerinne is almal besig om op te trek soontoe. Ons Rebusfontein waar ons in ons verbeelding saamkuier. Saamlag. Saam lawwe goed uitdink. Mekaar inspireer. Mekaar ophelp as ons val. Mekaar dra as ons knieë lam is.

Una is aan die tuinmaak. Woordnoot het interessante lekkernye in die yskas. Een vir een daag die Towerinne op en is hulle besig om hulle huisies reg te skud. Almal is bly om mekaar te sien.

En, soos almal nou al weet, sal dit nie lank wees voor hier weer allerhande pret uitbroei nie. Hier is ‘n avontuur op pad. Verseker.

Toortsie

Suiwer verbeelding van die Toortsie.

Of dalk nie.

‘n Wolstorie

Ons VLV-voorsitter het haar skoonma se spinwiel gekry met laasgenoemde se dood. Sy wou nog altyd iets daarmee doen. Iets opbouend. Iets vir die gemeenskap. Want Bredasdorp is dan hier in die hartjie van die wolwêreld, hoekom dit nie gebruik nie?

Annette kontak toe vir Henk van Nampo Kaap om te hoor hoe ons VLV betrokke kan raak by Nampo. Die VLV is immers ‘n landbouvereniging. Hulle keur goedgunstiglik goed dat die VLV ‘n stalletjie mag hê waar ons die VLV mag bekendstel en ook produkte mag bemark. Maar daar is iets meer: Ons wil produkte van die Overberg bemark.

Intussen is daar verlede jaar ‘n spinkursus gereël en die eerste dames word opgelei om te spin, met die doel om mettertyd nog lede van die gemeenskap op te lei en dat dit ‘n werkskeppingsprojek, maar meer nog, ‘n entrepeneursprojeks sou word.

Vanjaar is nóg lede van die gemeenskap opgelei. Hulle het twee spinwiele en bedags spin hulle wol. Dis natuurlik ‘n hele proses. Die rou skaapwol word eers in water met Sunlight Liquid gewas. Dit lê net in die diep water en word saggies gedruk sodat dit nie koek nie. Wanneer die wol droog is, word dit gekam. In die volgende foto’s is die skoongewaste wol sigbaar in die plastieksak op die vloer.

Die gekamde wol word in worsies gerol en dan gespin.

Die wol word dan gegraad volgens woldikte, soos vierdraadwol of dubbelbreidraad, ens. Dan word dit in balletjies opgedraai.

Hulle het tans twee spinwiele waarop die belangstellendes oefen. Dis ‘n entrepeneursprojek met die bedoeling dat die spinners vir hulleself sal werk en betaal word vir die wol wat hulle spin. Twee spinwiele is ‘n bietjie min omdat daar meer spinners is wat belangstel en hulle dus moet beurte maak. As jy dalk ‘n spinwiel het wat iewers staan en stof vergaar, dink ‘n bietjie daaroor of jy dit nie dalk vir die projek wil skenk nie? En as jy dalk iewers ‘n bietjie rou skaapwol kan afstaan vir hierdie projek, sal dit wonderlik wees.

Intussen is ons as VLV trots op ons voorsitster en haar span wat besig is om hier ‘n projek te ontwikkel wat nog ‘n groot verskil aan baie mense se lewens gaan maak. Ons is ook dankbaar vir Nampo Kaap wat die lokaal beskikbaar stel waar die spinners kan werk.

En hier is ons eerste bolletjies wol, netjies gespin met sy eie etiket op wat môre by die VLV-konferensie vertoon gaan word. Bredasdorp VLV, ons is TROTS op julle!

Toortsie