In ‘n stukkende wêreld

In ‘n stukkende wêreld waar soveel misverstande is, waar die duiwel rondloop soos ‘n brullende leeu en kyk wie hy kan verslind, waar mense onbedoeld foute maak, waar mense seerkry, waar mense op tone trap, selfs al wil jy nie, waar vriendskappe seerkry, families opbreek, waar mense in moeilike omstandighede leef, waar mense verslaaf raak aan allerhande dinge, waar ons gedwing word om kompromië te maak, waar …

glo ek aan tweede kanse, aan weer probeer, aan selfondersoek doen, aan sê dat ek jammer is, opreg jammer is, aan vergifnis, aan heelmaak.

Want ek glo, nes daardie skaakspeler wat eintlik in skaakmat is, met God se hulp hy nog ‘n skuif het. Ek glo daaraan dat ‘n kledingstuk wat stukkend is, heelgemaak kan word. Ek hou van die Japannese idee dat ‘n porseleinstuk wat in stukke gebreek word met goud herstel kan word. Ja, die krake sal altyd daar wees, maar die goud kan jou herinner daaraan hoe kosbaar jy is, hoe breekbaar jy is, hoe maklik ‘n fout kom, maar dat jou verhouding belangrik is.

In die TPM (Transformation Prayer Ministry) spreekkamer sien ek wonders gebeur. Sien ek hoe mense ander vergewe, hulleself vergewe, leuens wat hulle hulle lewe lank glo en wat hulle dalk anders laat optree, laat gaan. In die TPM-kamer sien ek hoe mense verligting kry. Kry ek ook verligting as God ook aan my waarhede uitwys. Want ook ek gaan ondersoek my emosies as ek erg ontsteld was oor iets, só erg dat ek in ‘n oomblik van swakheid myself verloor, anders optree as wat ek graag wou.

Ek kom uit ‘n era waar dinge heelgemaak is. Nie sommer net weggegooi is nie. Daarom sal ek, selfs al verloor ek soms moed, selfs al verloor ek myself soms, selfs al tree ek dalk self onvergeeflik op, selfs al lyk dit menslik heeltemal onmoontlik, maar sal ek altyd weer en weer en nog ‘n hele paar keer aanhou probeer. Ja, soms is iets sekerlik onherstelbaar vernietig, dit aanvaar ek, maar soveel keer word iets weggegooi wat eintlik nog herstel kan word, weer mooi kan word, selfs beter kan word as wat dit vooraf was. Soveel keer mis mense mekaar die res van hulle lewens, verlang hulle na mekaar, want hulle was goed vir mekaar, behalwe daardie een verskriklike misverstand wat eintlik regtig herstel kan word, kon hulle mekaar weer iewers vind en weer die vreugde van hulle saamwees geniet.

Nuwe Nuut. Want in die proses van seerkry het ons van onsself en ook van mekaar geleer. Het ons hopelik ook nader aan God beweeg. Het ons gegroei. Het daar hopelik van die onsuiwerhede wat nog in ons was, na vore gekom en kon ons daarvan werk maak.

Ek glo aan ‘n God vir wie niks onmoontlik is nie. ‘n God wat Almagtig is. Liefdevol is. Wat baie meer kan doen as wat ek kan dink of droom.

Toortsie

Jy is mooi

Medicine Mommy skryf ‘n pragtige blog oor die leuens wat ons glo. Dat sy altyd geglo het dat, terwyl sy baie slim was, dit al was wat sy was. Nie oulik, mooi, ens. Ongelukkig glo ons almal sulke leuens. Omdat ek nie so mooi soos jy is nie, glo ek ek is nie eintlik mooi nie. Of omdat ek nie die gewildste in die klas is nie, glo ek dat mense nie van my hou nie. Of omdat iemand my kleintyd vals beskuldig het en ek nie myself kon verdedig nie, glo ek dat ek vals is. Of sommer ‘n niks. Of sommer skuldig, selfs al het ek geen aandeel daaraan gehad nie.

Verlede jaar in die wildtuin wou ek navraag doen oor iets. En nee, ek weet regtig nie wat die persoon glo of nie glo nie. By die navraetoonbank staan ‘n swart dame. ‘n Pragtige swart dame. Statig. Vriendelik. Trots. Maar sy is doof. Sjoe! Wat ‘n uitdaging moet dit vir haar wees om as dowe die navraetoonbank te beman? Ek vra my vraag en sy antwoord dat ek dit asseblief vir haar moet skryf, want sy is doof, en gee vir my ‘n stukkie papiertjie aan. Ek skryf my vraag en onderaan: ‘And you are beautiful.’ Ek hou haar dop terwyl sy aandagtig lees en sien hoe haar gesig ophelder toe sy by die kompliment kom. Sy kyk my in die oë en sê “thank you.”

Daarná antwoord sy vir my baie mooi en duidelik op my navraag en nog ‘n keer, “thank you so much.” Dalk weet sy dit in haar hart. Dalk glo sy dit dat sy mooi is, maar almal van ons het soms ‘n kompliment nodig.

Kom ons hou ons oë oop vir geleenthede om vir iemand iets moois te sê, om vir iemand ‘n opregte kompliment te gee. Kom ons waag dit as dit iets is wat heeltemal buite ons gemaksone is. En kom ons maak werk van die leuens wat ons so onnodiglik glo. Gaan lees gerus wat Medicine Mommy skryf. En terwyl jy aan die lees is, lees sommer Appeltjie en Engelroeper se pragtige bemoedigende bloginskrywings ook.

Medicine Mommy: You can change the narrative

Appeltjie: Hoop vir ‘n toekoms

Engelroeper: Ek sal nie opgee nie

En sou jy wonder hoekom een of ander iets jou so erg ontstel en jy wil graag werk maak daarvan, kyk uit vir ‘n TPM-fasiliteerder (Transformation Prayer Ministry).

Mooi loop

Toortsie

Maar God beskik

Die mens wik, maar God beskik. My kop het oortyd gewerk om hierdie droom, hierdie roeping, waar te maak. Dit hét waar gekom, maar op ‘n ander manier. Want God het anders gedink. Baie beter gedink as wat ek kon. Dit laat my dink aan een van my gunsteling Bybelverse: Efesiërs 3:20:

Aan Hom wat deur sy krag wat in ons werk, magtig is om oneindig meer te doen as wat ons bid of dink, aan Hom kom die eer toe.”

Baie meer as wat ons kan dink of bid of droom of wens …

Hy het my al baie jare gelede geroep om ‘n TPM-fasiliteerder te word. (Transformation Prayer Ministry.) Maar eers moes ek die pad stap. Hy moes my gereed kry daarvoor. Ek moes eers in my hart oortuig raak. Self TPM-hulp kry. Die internet-opleiding doen. Die fisiese opleiding in die Kaap kry. Hier en daar iemand sien, want die pendelry maak dit onmoontlik om baie mense te sien. Aanvanklik een per maand. Later meer. Dit meermale op myself toepas. Oor en oor. Totdat ek in my eie hart oortuig was dat ek dit regtig mag doen. God moes eers aan my werk.

Ek het ‘n plekkie gesoek waar ek dit kan doen. ‘n Privaatplekkie. Waar daar nie sommer iemand onverwags aan die deur kan klop nie. Professioneel. Ek het gebid daaroor. Vir God gevra wat Hy dink? Ek het aan my strandhuis gedink, maar dit is onprakties om elke keer ‘n ekstra uur of meer te moet inwerk net om daar te kom. Hier en daar bied ‘n vriendin ‘n plekkie aan, maar dit ook in húlle private spasie.

Uit die bloute bied een van die direkteure van die DS de Wet Skool vir Outisme aan dat ek een van hulle terapiekamers mag gebruik. Dit staan leeg. Wonderlik! Die plan begin oopvou voor my oë. Ek rig die kamer in met die gedagte dat ek dit nie voldag sal gebruik nie, ek wil mos darem nie ‘n voldagpos hê nie. Ek wil dit nie heeldag doen nie. Ander mag ook die terapiekamer gebruik as hulle dit nodig kry. Dalk word daar in die toekoms nog TPM-fasiliteerders in Bredasdorp opgelei? Dan kan hulle dit ook gebruik.

‘n Vriendin deel my opwinding. Ek weet sy wil al lankal opgelei word as fasiliteerder.Ja! Sy wil graag opgelei word! Die TPM-Kamer in die DS de Wet Skool vir Outisme is ‘n werklikheid!

Baie meer as wat ek kon droom of dink. Op Sy plek. In Sy tyd. Aan God al die eer.

Toortsie

Heling

Iemand vir wie ek gereeld bid, vra my of daar ietsie is waarvoor hulle vir my kan bid.

Dis presies wat ons in TPM (Transformation Prayer Ministry) glo. Wanneer jy dit wat swaar op jou hart druk – hartseer, pyn, sonde, enige iets – vir iemand betroubaars vertel en julle bid daaroor, begin heling. God sorg daarvoor.

Dit voel vir my of mense al hoe swaarder dra aan swaarder goed, of die pakkaas op ons rûe net swaarder en swaarder raak, of die laaitjies in ons bêrekassies oorvol raak. Of mense net nie meer die las kan dra nie, want dit raak te swaar, maar hulle weet nie hoe om daarvan ontslae te raak nie. Dalk voel ons skaam daaroor, bang omdat dit te seer is, te trots? Dalk het ons al probeer om dit af te laai en dit was nie suksesvol nie? Bang omdat die pyn daar net te erg is?

Dis soos die keuse om tandarts toe te gaan of nie. Loop jy eerder met die seer tand, of gaan jy dit waag dat daarin geboor word en die tand heelgemaak word?

Una vertel hoe die kinders so amper teësinnig was om hulle gevoelens in ‘n opstel te beskryf. Tot hulle begin het …

Dit laat my dink aan die kere wat ek by #Imagine gehelp het. Wanneer die kinders skielik die moed kry om tog hulle seer wat hulle op daardie ouderdom reeds swaar aan dra, af te laai, is dit soos ‘n brander wat kom soos almal kom, net vir die aflaaikans. Dalk was dit die eerste keer wat hulle so ‘n geleentheid kry? Ons ‘cope’ mos maar. Ons ‘hanteer’ dit maar op die manier wat vir ons die beste lyk. Die maklikste om dit agter ons te sit is mos maar net om dit te vergeet. Te onderdruk. Te ignoreer.

Tot ons die dag die moed het om dit vir iemand betroubaars te vertel. Te vertel wat my so seermaak. Te vertel hoe ek voel. Regtig voel. Want gevoelens is eg. En as ons nog kan saambid oor die probleem, soveel te beter.

Want dan begin heling.

Toortsie

Transformasie Gebedsbediening Struisbaai

Transformasie Gebedsbediening TPM

Jare gelede was ek in ‘n krisis en het ek te doen gekry met Transformasie Gebedsbediening (TPM Transformation Prayer Ministry). Op daardie stadium was dit bekend as Theophostic Prayer Ministry. Wat dit aan my siel en gees gedoen het, kan ek nie beskryf nie. Dit was fantasties. Intussen is ek ook opgelei as TPM Fasiliteerder en sien ek hier en daar kliënte terwyl ek dit ook steeds op myself toepas.

Ek sien wonderwerke voor my oë gebeur. Ek sien hoe mense met swaar harte by ‘n TPM sessie opdaag en verlig en verlos van jarelange vragte wat hulle saamgedra het, daar wegstap.

TPM is ‘n gebedsbediening waar ek slegs as fasiliteerder optree tussen die kliënt en God. Ek vra slegs vrae soos vasgestel deur TPM self en gee nie raad nie. Deur baie spesifieke vrae kom ons gewoonlik uit by die wortel van die probleem, by iets wat dalk in die persoon se kinderdae gebeur het, baie keer iets wat die persoon al lankal vergeet het. Dit word dan na God uitgehou en Sy waarheid word gevra. Hy wys die persoon die waarheid op ‘n unieke manier wat daardie persoon sal verstaan. Gewoonlik, wanneer die persoon waarheid ontvang het, is daardie probleem opgelos.

Tydens TPM kry die kliënt ook die geleentheid om wrokke, woede of kwaadwees wat hy mag hê teenoor iemand anders, te vergewe. Natuurlik is dit vrywillig, maar wanneer iemand sy kwaadwees teenoor ‘n persoon, God, of iets laat gaan, is sy hart baie ligter en word sy eie probleme ook sommer makliker opgelos.

Ons werk op hoe die persoon oor iets voel en vir baie mense is dit die eerste keer vreemd omdat hulle nog nooit hulleself die voorreg gegun het om te dink oor hoe hulle voel nie. Of die gevoel is dalk nog al die jare doodgedruk omdat dit te seer is daar. Ons gee die seer lug en dit is nie altyd maklik nie, net soos dit nie maklik en lekker is om aan ‘n seer tand te laat boor nie. Tog weet ons dat as daardie tand geboor is, dit skoongemaak is en nuut opgevul is, dit aansienlik beter voel as om met die seer tand te loop.

Ek bied TPM aan op Struisbaai omdat dit so rustig en mooi is daar en ook privaat sodat die persoon ongesteurd kontak met God kan maak en sy probleme in die oë kyk.

Groete

Toortsie