Uit die mond van die suigeling

San het die Goue Vroue soos volg getoets:

“Het julle al geskryf oor die kostelikste oomblik met ‘n kleinkind? Indien nie – dit kan ook ‘n oulike boek maak. Dalk ook in alfabetiese orde??? I donno. Besluit maar…”

Vanoggend het WoordNoot vir ons ‘n lieflike video gegee om na te kyk. Dit gaan oor ‘n jong meisie wat die voertuig bestuur het toe die storm begin. Sy wou die stuur oorgee vir haar pa, maar hy sê dat sy moet aanhou bestuur. Die een voertuig na die ander trek af, want die storm is erg. Hy moedig haar aan om end-uit te ry, deur die storm. Toe hulle deur die storm is, mag sy stilhou en is die les dat die ander voertuie wat eerder gestop het, steeds in die storm is. Dat jy nie moet opgee nie, maar moet volhard.

Die kleinkinders kuier by my. Hulle het vanoggend die video saam met my gekyk en boeta het die les baie ernstig opgeneem. Sy borrels is op en die nagemaakte borrels wat hulle maak, werk nie so lekker in die borrelpistool nie. Ouma wil net so ‘n rukkie op haar bed lê en belowe dat sy om 5 nm sommer baie borrels sal gaan koop.

Intussen bou die storm op. Die wind waai soos dit maar net hier by ons kan waai en dit begin reën. Ouma vra of hulle dink ek moet die reën in om die borrels te gaan koop. Die antwoord? Never give up. Onthou ouma die storm? Gaan deur die storm, moenie opgee nie!

Daar het jy dit!

Toortsie

Inlinks skakel vir al die oupa- en oumastories: https://fresh.inlinkz.com/party/2808199db9894254b848ffd032d39e8c

Veldtelevisie

Op die plaas het ons nie televisie nie. Gistermiddag toe ons sit en eet en terselfdertyd uitkyk by die groot skuifdeur terwyl die honde voor die deur beweeg, sê boet dat ons televisie kyk. Ek vra hom dat hy moet vertel wat ons sien.

Hy begin die wonderlikste storie vertel na aanleiding van wat die honde buite doen, ‘n absolute fantasie van die koninginhond Willa wat gaan vakansie hou by die see en die werkershond, Milo wat moet werk. Milo werk in sy kombuis en maak ‘n ‘potion’. Dan is daat ‘n tjieng geluid, want ‘n nuwe storie begin. Sus speel saam en las by die storie. Die nuus word in ‘n ernstige stem vertel.

Al wat ouma moet doen, is haar een honderd persent inleef in die storie en die skitterende ogies te geniet, haar honderdpersent aandag en die beloning wat sy daarvoor kry, is verbeeldingstroompies wat net aanhou vloei, ver verby waar ouma gedink het.

Die nagereg? Dat daar twee tipes katte is: Rooi katte en blou katte. Die rooies loop in die nag en die bloues in die nag!

Skielik is my idee van gekleurde skapies glad nie so vergesog nie, ek moes net al lankal veldtelevisie saam met my kleinkinders gekyk het.

Toortsie

Ns Hoekom het ek nie geweet hoe om my eie kinders se verbeelding te stimuleer nie?

Inlinks skakel vir al die oupa- en oumastories: https://fresh.inlinkz.com/party/2808199db9894254b848ffd032d39e8c

Ongelyk is nie gelyk nie

Die kleingoed mag vir hulle elkeen iets kies in die speelgoedry by die winkel. Boeta sien die karretjies raak, maar kies ‘n borrelgeweer. Sussa kies ‘n botteltjie borrels. Maar ouma lees die borrelgeweer as ‘n bubblegumgun, nie ‘n bubblegun nie. By die kassier aangekom, betaal ouma al die aankope: kruideniersware en lekkers en borrels.

Maar sussa is ongelukkig: Dis ‘unfair’, boeta het borrels én ‘n borrelgeweer, sy het net ‘n botteltjie borrels. Ouma het in haar kop dat daar wel twee botteltjies borrels ook in die sakke is. Ouma sê dis alles reg, sy mag ook ‘n borrelgeweer gaan haal. Ek bedoel, al kon elkeen uitkies wat hy en sy graag wou, is regverdig darem seker regverdig en as die storie eers ongelyk is, hoe op aarde kry jy dit weer gelyk?

Sussa kry nie die rak nie. Boeta gaan help ook soek. Ouma betaal maar solank die ander goed, ons kan mos nie die mense in die ry laat wag nie. Eers wil kredietkaartmasjien nie reg werk nie, uiteindelik is alles betaal en gaan die hele prosessie weer terug om die speelgoedrak te soek. Yesss! Gevind! Ons gaan staan in die ‘minder as tien items’-ry.

Maar boeta is ongelukkig. Hoe kan sussa dan ‘n borrelgeweer hê én ‘n ekstra bottel borrels en hy net ‘n borrelgeweer? Ouma het steeds in haar kop dat daar twee botteltjies borrels gekoop is en belowe dat ons net eers by die kar sal gaan kyk in die sakke. Ek bedoel, ongelyk is ongelyk.

By die kar aangekom, is daar net een botteltjie borrels. Hele prosessie terug, maar loer sommer by Crazy Store in. Hulle het net kleiner botteltjies en groter botteltjies, nie dieselfde botteltjies nie. Weer Checkers toe, koop die regte bottel …

Wat ‘n plesier! Ons het jare laas borrels gekoop, dit was of dit op ‘n tyd nie snaaks is nie. In die speelparkie word borrels gemaak van die hoogste plek in die wêreld af, daar word op die gras baljaar terwyl die borrels die wêreldvol waai. En tuis by oupa en ouma se huis is dit ‘n skouspel van borrels met die borrelgeweer. Ouma geniet haar gate-uit!

Ag, dis lekker om ouma te wees! Veral as die ongelykheid gelykgestel is! Maar met ‘n borrelgeweer hou ‘n bottel borrels net ‘n paar minute …

Toortsie

Inlinks skakel vir al die oupa- en oumastories: https://fresh.inlinkz.com/party/2808199db9894254b848ffd032d39e8c

Kwaaikofski maak baie harte bly

Ons blogmaat, Christa, het mos ‘n baie slim kleinseun wat graag lees en dan is hy so oulik om resensies oor die boeke te skryf sodat ander oumas en mammas ook kennis neem van oulike boeke wat hy lees. Ek het toe sy raad gevolg en die eerste Kwaaikofski Omnibus op my Kindle gekoop wat ek vir my kleinseun gelees het toe ons kort gelede in die Kruger Wildtuin was.

Kwaaikofski deur Jürgen Banscherus vir 7-11 jariges

Ek en hy was mal daaroor. Ons het saans gelees voor ons gaan slaap het, maar soms ook in die bus en dis dan wat ek stilweg gegelimlag het, want wanneer ons van Kwaaikofski se stories gelees het, was almal in die bus tjoepstil en al sou hulle dit nie erken nie, het hulle almal geluister! Ja, almal in die bus weet van Kwaaikofski, die privaatspeurder wat die beste privaatspeurder in die stad is, al is hy net nege jaar oud.

Kwaaikofski los allerhande moeilike sake op, soos wie die kougom gesteel het, die spook in die skool, ens. En elke keer is sy betaling ‘n paar pakkies van sy gunsteling kougom.

Intussen het ouma sommer die tweede en derde omnibus ook bestel, in gedrukte formaat hierdie keer en toe die kleinkinders weer by oupa en ouma kom kuier het, het ons natuurlik saans daaruit gelees. En soms was die versoek in die oggend ook: “Ouma, lees asseblief vir ons van Kwaaikofski.”

Ja, Kwaaikofski het nie net my kleinseun se hart gesteel nie, maar ook my kleindogter s’n. Selfs al is dit eerder ‘n seuntjieboek, geniet dogters dit net so baie. Dis lieflike boeke vir voorlees, maar dit is in ‘n formaat gedruk dat kinders wat graag self lees, dit met gemak sal lees. Ons leer dat Kwaaikofski slim is, planne maak, en ook lojaal is, selfs teenoor sy ou vriend wat sy rug op hom gedraai het.

Ek hoop dat Christa se kleinseun nog baie boeke gaan voorstel, want hierdie ouma sit die ene oë en ore om te sien watter oulike boeke sy nog kan aanskaf om dit lekker te maak wanneer haar kleinkinders by haar kuier. Want saamlees is lekker.

Toortsie

Elke keer groter

Elke keer as die kleinspan vir oupa en ouma kom kuier, is hulle ‘n bietjie groter. Dis mos logies, want kinders groei mos. Elke keer staan ek verstom om die ontwikkeling in hulle te sien, die groei en dit is vir my lekker. Elke keer is die kuier anders, juis omdat hulle groei.

Oupa en ouma se kop werk vooraf oortyd. Wat sal vir hulle lekker wees? Van watter kos hou hulle? Oupa herinner om roomys en horinkies te koop. Die klein swembadjie word op die stoep opgeslaan. Speelgoed word uitgesoek wat by hulle ouderdom sal pas en saamgebring.

En dan is hulle hier. Ouma kan net nie genoeg kry nie. Ons swem in die kleine swembadjie, ons speel Boereplaas, gesels diep dinge, gooi klippe in die see en daarmee saam sommer al die dinge wat ons kinderhartjies seermaak, ons stap in die poeletjies en hou ons voete doodstil sodat die klipvissies ons voete kom kielie, ons soek seepampoentjies, bou lego’s, lag en giggel.

Al wat ouma weet, dit raak elke keer net lekkerder.

Ouma Toorts