Middelpos

Middelpos! In die Roggeveld. Wat ‘n verrassing. Dit laat my dink aan Ouplaas waar ek vandaan kom. Daar is ‘n hotel en ‘n winkel en ek dink ‘n polisiestasie. En ‘n man wat met bokke boer en teel met boerboelhonde en ongelooflike mooi hoenders.

Pure plaas
Is hulle nie pragtig nie?
Dis behoorlike hoenders die, hoor! Skougehalte.
Massiewe kapokkies

Ek ken hoenders as hoenders en kapokkies as klein hoendertjies. Hier lyk die kapokkies soos hoenders en die hoenders reusagtig soos kalkoene. En blykbaar het ons nog nie eers die regtige mooi hoenders gesien nie. Die broeipare is blykbaar besonders. Hy het blykbaar bloues ook! Sien, ek is glad nie verkeerd met my blou skapie nie!

Toortsie

My eerste oorsese vlug

Twee totaal verskillende mense en gesprekke het my gedagtes na hierdie vlug geneem. Die een is ‘n oud-lugwaardinvriendin wat gepraat het oor vliegtuigkos. Die ander een was die RSG-aanbieder vandag wat iets gepraat het van jou eerste oorsese vlug.

Ek was ‘n volle 21 jaar toe ek die wonderlike voorreg gehad het om oorsee te mag reis. Dit was in die 1980’s. Noord van Suid-Afrika was vyandige gebied en SAL kon nie oor Afrika vlieg nie. Om dus in Tel Aviv in Israel te kom, het ons as volg gevlieg: Kaapstad Johannesburg Lissabon Londen Rome Athene Tel Aviv.

Dit was binnelands tot in Johannesburg. Daarvandaan het ons met dieselfde vliegtuig al die pad gevlieg. By elkeen van die stoppe moes ons bly sit en mag ons nie afgeklim het nie. Dan is passasiers afgelaai, kos opgelaai en het die vliegtuig al hoe leëer geraak totdat ons later hele banke vir onsself gehad het waarop ons kon lê en slaap.

Die probleem was dat daar iets was met die vliegtuig wat die loods bekommerd gemaak het. SAL was daardie tyd gereken as die tweede veiligste lugdiens in die wêreld naas Israel en sou niks doen om hulle passasiers in gevaar te stel nie.

Dus het ons in Johannesburg nadat ons reeds opgeklom het, nog drie ure gewag sodat hulle die fout kon herstel. Aandete was al klaar bedien en opgeëet voor ons opgestyg het!

Daarná, by elke lughawe op ons roete was dit dieselfde storie. Ure op die grond om die fout reg te stel. Om ons as passasiers gelukkig te hou, het hulle telkemale nog kos aangedra. Gelukkig was vliegtuigkos toe nog behoorlike kos, maar regtig, Chicken or Beef is net vir so lank snaaks.

Ek dink dit het meer as 36 ure geneem vandat ons opgeklim het tot ons uiteindelik die vliegtuig veilig kon verlaat. Arme AB en ATA het toe al die heeldag op die lughawe in Tel Aviv vir ons sit en wag.

Gelukkig het alles tog goed gegaan. Eind goed, alles goed. Dit was ‘n wonderlike toer!

Toortsie

Fotostorie -Middagslapie

Dis jare gelede wat ons op ‘n John Deere toer was na Amerika en Duitskand. Wonderlik! Die borge het ons behoorlik bederf.

Ons was sowat 50 boere en boervrouens bymekaar en het elke moontlike John Deere fabriek besoek -die trekkerfabriek, stroperfabriek, enjins. Ook elke liewe John Deere winkel, die indrukwekkende hoofkantoor, tot die partestore in Duitsland. Ongelooflik! Ek het dit geweldig baie geniet.

Wat my opgeval het, is die ordentlikheid, die erkentlikheid van die mense wat in die fabrieke werk. Wanneer ons verby hulle stap, of in die groter fabrieke ry, stop hulle ‘n sekonde of twee om vir ons te kyk en te groet. Ook die presiesheid.

Wel, soms het ons moeg geword ook en was al plek vir ‘n middagslapie ‘n trekker se rim. Soos die foto vertel.

Toortsie

Fotostorie – Christa se bloguitdaging.

Die Krugergeheim

Die Krugergeheim is toe nié waar oom Paul sy miljoene begrawe het nie, die Towerinne het mos in elk geval lank gelede daardie geheim ontrafel.

Wat die Transvalers wel vir ons Kapenaars geheim hou, is hoe ongelooflik mooi die wildtuin hierdie tyd van die jaar is. Ons Kapenaars kom mos tradisioneel Junievakansies Kruger Wildtuin toe, ander tye is dit te … te uhm … wat nou weer?

Nadat ons ‘n paar jaar gelede in September by die wildtuin was, het ek gesê: van nou af kom ek altyd September. Die veld is só droog, jy sien baie diere. En leeus. Sommer langs die pad. Of dalk was ons net ekstra gelukkig?

Elke keer sê my man dat hy graag wil kom as die veld mooi is. In die reënseisoen. Dan dink ek dat jy min diere sal sien, want die veld is mos dan ruig.

So besluit ons om vir Paasnaweek wildtuin toe te kom. Wat ‘n wonderlike verrassing! Wag! Eintlik moet ek nie eers vir julle vertel nie, dan stroom almal van julle in die toekoms in April hierheen en dan is dit vol as ek wil kom. Die veld is onbeskryflik mooi. Dis ‘n lushof! Tot Satara, waarvoor ek nooit lief is nie omdat dit altyd so droog is, is lieflik groen.

Hier is heeltemal genoeg diere om ons te vermaak en hulle doen behoorlik moeite om vir ons plesier te verskaf.

Hier is ook heelwat kleintjies (babatjies) wat aanmekaar ‘n koor van aaaaauuuu veroorsaak. Die olifante geniet hulleself in die poele wat diep genoeg is sodat hulle sommer kan diep insak daarin. Dis nou sommer poele langs die pad waar daar gewoonlik nie eers water lê nie. Tot die seekoei maak ‘n lekker omdraai sodat haar voetjies bo die water uitsteek. Ons verkyk ons aan hulle en geniet elke sekond.

Ek is van voor af verlief op die wildtuin en dink nou by myself dat April beslis die tyd is om hier te wees.

Leeupan

Kyk nou net vir Leeupan. Ek het hom nog nooit so mooi gesien nie. Die vorige keer wat ons huer was, was dit kurkdroog en nie ‘n dier in sig nie. ‘n Ander keer wat ons hier op ‘n bossafari was, is ons te viet om die pan en het ons twee olifante, ‘n renoster, buffels en kameelperde raakgeloop.

Het ek gesê dat ek van voor af verlief is op die wildtuin? Ag, dan sê ek dit sommer weer! Hopeloos verlief, dis wat dit is.

Toortsie

Ns, Transvalers, julle het sekerlik nóg geheime, maar ek het julle nou uitgevang op hierdie een!

2020

Daar word soms goedig gevra of Toortsie ooit rus. Ja, sy rus ook. Die ding is, ander blaker dalk nie so alles uit wat hulle doen nie!

Toortsie hou van ‘n uitdaging en vanoggend was dit juis my gebed vir almal op my lysie, dat ons die uitdagings wat ons gebied word, sal aangryp, maar dat ons ook sal weet wanneer om te rus.

2020 was ‘n uitdagende jaar, soos almal van ons weet. Ek het uitdagings voor my gehad wat ek wens dat ek nooit weer sal kry nie. Uitdagings wat ek slegs met God se hulp kon oorkom. Hy hét my gehelp. Daarom was 2020 vir my ook ‘n hersteljaar, waarvoor ek baie dankbaar is.

2020 was ook vir my adrenalengedrewe. Ek dink ek het myself oortref! Ek was nogal baie kreatief vanjaar.

Vir die VLV-kompetisie het ek ver buite my gemaksone gewaag en ‘n ballade geskryf, wat tweede gekom het by die Overbergsirkel se konferensie. Dit sou na die kongres gaan, maar die kongres is afgestel danksy Corona.

Willemien – ’n Ballade

O, Willemien, jy was die mooiste dogtertjie

met ogies blou en haartjies sag soos sy. 

Maar Willemien, die lewe maak sy draaie

en vasgevang in duiwelsgoed was jy. 

Ai Willemien, jy wil so graag verander

Ja Willemien, jy wil die mooi pad loop

Maar Willemien, met vasbyt en met oorgawe

Kan jy dit maak, o ja, jy kan, ek is vol hoop. 

Jy was maar tien toe jy met wreedheid kennis maak

te skaam, te bang om iewers hulp te vra.

So teen jou sin het ooms jou kindskap weggeroof

En jy alleen moes maar die skande dra. 

Ai Willemien, jy wil so graag verander

Ja Willemien, jy wil die mooi pad loop

Maar Willemien, met vasbyt en met oorgawe

Kan jy dit maak, o ja, jy kan, ek is vol hoop. 

Diep ingetrek deur verwoestende maalkolkhel

van drank en tik en seks tot dob’lary

Die donker web, die engel van die naglewe,

gesellinklubs, die mag van swend’lary.

Ai Willemien, jy wil so graag verander

Ja Willemien, jy wil die mooi pad loop

Maar Willemien, met vasbyt en met oorgawe

Kan jy dit maak, o ja, jy kan, ek is vol hoop. 

Toe, op ’n dag, het jy die braaf besluit geneem:

jou rug te draai op hierdie slawerny.

Met groot sukses, alleen die helleweg laat vaar

oorwinnend oor die helse brassery. 

Ai Willemien, jy wil so graag verander

Ja Willemien, jy wil die mooi pad loop

Maar Willemien, met vasbyt en met oorgawe

Kan jy dit maak, o ja, jy kan, ek is vol hoop. 

O, Willemien, my Willemien, ek het jou lief. 

Geïnspireer deur Verlos deur die liefde van Francine RiversOp wysie van Oh Danny Boy

Ek het ook ‘n borduurstuk gedoen, waarvan die uiteensetting daarvan hier gelees kan word. Ook, hoe dit amper weggeraak het op pad na die kompetisie. Vandag hang my stekelap met ‘n storie trots teen my muur. Hierdie stekelap het ook tweede plek gekry by die VLV Overberg Konferensie.

Vir dieselfde kompetisie het ek ook ‘n kussing gebrei. ‘n Bolster. Dit is ‘n lang, silindervormige kussing. Ná vele probeerslae met garing wat my eeue geneem het, het ek sommer net wol wat ek gehad het, gegryp, en hierdie outydse kussing gebrei. Ek het ‘n baie mooi kommentaar gekry, 77%, maar nie een van die toppersentasies behaal nie. Die kommentaar was dat ek ‘n variasie van steke moes hê. Nou lê kussing steeds en wag dat ek vir hom ‘n ordentlike vulsel insit.

O, en dan het ek my Coronasjaal gebrei en moes twee keer tydens die erge inperking by ‘n wolwinkel ‘inbreek’ om my sjaal te kon voltooi. Lees gerus hier die storie rondom die sjaal en hoe ek dit vergelyk het met die tyd van inperking.

Toortsie het ook baie gewoel met die skryfwerk en het die NaNoWriMo2019-boek voltooi.

Ek het ook my eerste e-boek gepubliseer en dit laat druk om te verkoop by Struisbaai se kersmark vanjaar. Die e-boek is gratis, soos hier aangedui, die gedrukte boek kos R50.

Ek was ook deel van ‘n e-boek wat ons as Goue Vroue saam geskryf het.

‘n Groot uitdaging wat ek voltooi het saam met my gesin, was die Baviaans Camino wat ons bergoor gestap het vanaf Steytlerville tot Kareedow. ‘n Camino was dit gewis! En ja, ek het drie stukkies grond ook gekoop in die proses. Hierdie foto is by die eindpunt geneem.

Ek is vir God dankbaar vir die wonderlike nuwe Bybelstudiegroep wat Hy vir my gegee het. Wat ‘n seën! Ook dat my TPM-droom, of opdrag?, gerealiseer het en ons nou ‘n TPM-kamer het in Bredasdorp. Alle eer aan Hom.

Daar is ook ‘n klomp uitdagings waarmee ek besig is, maar nog nie voltooi het nie. Ek kon nie vanjaar NaNoWriMo2020 voltooi nie en het by 30 000 woorde gestop, Ek vertrou om dit in volgende jaar klaar te maak. Ek is ook besig om my Toortsie 1-boek as e-boek uit te gee, maar kon dit ook nog nie voltooi nie. Ons klasgroep wat in 1980 matriek geskryf het, is besig om ‘n boek saam te skryf oor enige herinneringe wat ons het van ons skooldae. Ek wag nog vir bydraes daarvoor en het self nog nie tyd gehad om dit te redigeer nie. Dit is iets vir volgende jaar. My Toortsie 3-boek is op die hond se stert. Die foto’s is klaar geneem, die resepte is klaar. Al wat nog moet gebeur is dat ek letterlik een resep nog ‘n keer moet toets, ‘n paar woorde skryf, die boek laat redigeer en saamstel en laat druk. Dit is ook volgende jaar se werk. Intussen brei, borduur en hekel ek hard aan volgende jaar se VLV-projekte om dit in Februarie 2021 klaar te kry.

Die jaar het nie net voorspoed gehad nie, ook baie teëspoed, wat ek nie nou hier in detail gaan bespreek nie. Dit is juis wanneer jy ook teëspoed beleef dat jy soveel blyer is oor die voorspoed wat oor jou pad kom. Ek glo dit is ‘n kuns om te midde van moeilike tye ook die mooi raak te sien. Elke donker wolk het mos ‘n silwer randjie, of hoe? Ek het mense in die steek gelaat toe ek weens onvoorsiene omstandighede nie as spreker kon optree by meer as een geleentheid nie, iets waaroor ek baie sleg voel. Maar in 2021 hoop ek dat ek sal kan opmaak daarvoor! Ek het my administratiewe werk vir ons boerdery aansienlik afgeskaal, waaroor ek baie bly is.

Ja, dit was ‘n rowwe jaar, maar ook opwindend. Eintlik dink ek dat, te midde van laer laagtepunte en hoër hoogtepunte, dit by verre ‘n beter jaar vir my was as 2019. Soos ek reeds gesê het, ‘n hersteljaar. Sonder my God sou ek nie deur hierdie jaar gekom het nie. Met my God spring ek oor ‘n muur.

Jip! Ek het baie goed voltooi, baie goed half gedoen, maar nou vertel my lyf my: Ek is moeg. Ek gaan nou rus. En as ek rus, liewe maats, doen ek dit net so voluit soos wanneer ek ‘n uitdaging aanpak. Ek sal wel nog brei en borduur en selfs probeer om ‘n stukkie te hekel as die tyd dit toelaat, maar ek gaan lê en slaap en boeke lees en stap en kuier en slaap tot ek honger is en eet tot ek moeg is en weer slaap tot ek honger is … en eet tot ek moeg is …

Toortsie