Al weer plastiek

In ‘n poging om minder plastiek te gebruik, nie net in Augustus nie, maar elke dag van my lewe, hou ek my oë en ore oop vir nog maniere om minder plastiek te gebruik. Die realiteit is dat ons steeds baie plastiek gebruik in die huis en dat dit regtig moet gaan oor minder plastiekverbruik, eerder as om te konsentreer op herwinning, omdat slegs ‘n klein deeltjie plastiek wel herwin word.

Ek probeer die plastieksakoorlog wen deur my lap- en papiersakke saam te neem winkel toe, waar moontlik eerder los groente te koop in gaassakkies as voorafverpakte groente. Baiekeer dra ek my inkopies sommer los in die hand as dit min is en ek my sak vergeet het.

Dan is my man so oulik om ‘n groentetuin te hê, so ek koop aansienlik minder groente wat verpak is.

Ek koop ook eerder eiers wat slegs in karton verpak is en nie nog ‘n plastiekomhulsel ook het nie.

Ek probeer onthou om te vra dat hulle my stukkie gaar hoender sommer net in ‘n papiersak sit, in plaas van ‘n polistereenbakkie.

Ek koop mayonnaise in glasbottels, eerder as plastiekbottels, maar soms is die prysverskil net só groot, dan knyp ek maar weer oë toe.

Ek konsentreer daarop om by die kassier te keer dat hulle nog weer seep of vleise in ‘n ekstra broodsakkie druk.

Ek probeer om eerder water uit die filterkraan te drink en minder gaskoeldrank uit bottels uit.

Ek kook in grootmaat en verpak die kos in stewige herbruikbare plastiekbakkies Met tyd sal ek oorskakel na glasbakkies met plastiekdeksels.

Nou lees ek gister in die Platteland van plastiek in klere en ek besef ek skiet ver te kort en wonder of ek ooit dáárdie oorlog sal wen, selfs of ek dit wíl probeer wen. Want ek is mál oor ‘n styfpassende broek met rek in die materiaal. Ek koop graag klere wat sommer net gewas en gedra kan word sonder dat dit eers gestryk moet word. Ek weet nie of ek regtig weer wil teruggaan na egte linne en katoen wat kreukel sommer as jy daarna kyk nie.

Net gister het iemand my gewys dat ons ons geskenke eerder in ‘n kombuisvadoek of ander artikel moet toedraai met ‘n strik om, net om die klompe geskenkpapier wat ook regtig ‘n vermorsing is, te verminder. Ek hoop natuurlik dat my geskenk so groot is dat hulle ‘n tafeldoek nodig het om dit in toe te draai. 😁

Dis ‘n lewenslange stryd en ek weet die geveg gaan eintlik oor plastiek wat net een keer gebruik word en dan in die asblik beland. Die doel van hierdie skrywe is nie om te wys hoe oulik ek is om darem al lapsakkies te gebruik nie. Dis eerstens om myself op die tone te hou, maar dalk gee dit tog vir een persoon ‘n idee om iewers in haar huis te besnoei op haar plastiekgebruik.

Mooi dag

Toortsie

Skryf ‘n opstel oor besoedeling

Die nuwe kwartaal het begin en die kinders skryf opstelle dat dit klap. Dit kan ek aan my blogbesoeke sien.

Skryf ‘n opstel oor besoedeling. Ek vra vir jou vrae en jy skryf dan die gedagtes neer wat in jou kop opkom oor die onderwerp. Dit voeg jy bymekaar tot ‘n opstel.

Ek dink as jy oor so ‘n onderwerp skryf, jy ‘n duidelike standpunt moet inneem. Gaan jy sommer net oor besoedeling in die algemeen praat, die verskillende soorte besoedeling wat daar is? Geraasbesoedeling, lugbesoedeling, waterbesoedeling, grondbesoedeling en nog. Of gaan jy een spesifieke soort besoedeling uitlug?

Hoe voel jy oor besoedeling? Dink jy dit is ‘n werklike probleem, of dink jy die mense oorreageer?

Van watter tipe besoedeling is jy in jou omgewing bewus? Wat veroorsaak die besoedeling, hoe gebeur dit? Wat is die gevolge van besoedeling? Wat, dink jy, gaan die uiteinde daarvan wees? Hoe gaan dit die aarde, maar ook die mensdom beïnvloed?

Is daar iets wat ons as mens kan doen om besoedeling te beperk? Is daar iets wat die regering kan afdwing? Die meeste van alles, is daar iets wat jy, as tiener, kan doen om besoedeling teen te werk? Wat kan julle in julle huis doen om besoedeling te beperk? Is daar dinge wat julle as gesin reeds doen en watter volgende stap kan julle doen om besoedeling selfs meer te beperk in julle onmiddellike omgewing? Dink jy dit sal help as een mens ‘n verskil maak? Kán een mens ‘n verskil maak? Is daar projekte waarby julle as skool betrokke kan raak?

As slothoofstuk kan jy weer jou standpunt herhaal waarmee jy begin het, dat besoedeling wel ‘n probleem is en wat gaan ons daaromtrent doen?

Terwyl daar in Julie ‘n wêreldwye aksie is om plastiek te beveg, kyk bietjie wat ek geskryf het wat ek reeds doen en ook wat ek nou besig is om te implementeer om selfs meer te doen om besoedeling te beveg.

Vir nog opstelhulp kan jy hier kliek. Ook vir mondelinge of toesprake oor dieselfde onderwerpe. Onthou om toortsie.com as bron aan te gee as julle hierdie inligting gebruik.

Blogmaats, as julle lus het om ook hieroor te skryf, maak so en onthou om hierdie bloginskrywing te tag.

Lekker skryf!

Toortsie

Die geveg teen plastiek

Soos reeds in ‘n vorige bloginskrywing genoem, het Country Living in SA my uitgedaag om deel te neem aan Plastiekvrye Julie. Natuurlik kry ek dit nog glad nie reg om plastiekvry te leef nie, maar ek probeer wel.

Die inisiatiewe wat daar is om van gebruikte plastiek ontslae te raak, bv deur ecobricks, is wonderlik. Tog voel ek dat ons eerder daarop moet konsentreer om ons verbruik van plasiek te verminder.

In die vorige bloginskrywing het ek geskryf wat ek reeds doen om plastiek te beveg. Nou skryf ek wat my volgende treetjie tot plastiekvryheid sal wees.

  • Ek wil byvoorbeeld hoor of die skropmiddel wat ek vir my gesig gebruik, plastiekkorreltjies bevat. As dit die geval is, sal ek dit nie meer koop nie. Ek moet ook konsentreer daarop om wanneer ek bv my skoonheidsmiddels of ander goedjies privaat by mense koop, te keer dat hulle nie dit in ‘n sakkie sit nie, dis onnodig.
  • Ek moet weer konsentreer daarop om vir my glasbottels vol water te maak wanneer ons op pad is en nie in die versoeking val om plastiekbottels water te koop nie.
  • Swartsakke en ander sakke in vullesdrommetjies was iets wat ek glad nie op die plaas gebruik het nie. Op die dorp moes ek dit egter doen omdat die sakke weekliks uitgesit moes word vir die munisipaliteit om dit te verwyder. Op die plaas gooi ons dit in ‘n groot oliedrom en dan word dit weggery na die vullisgat toe. Ons munisipaliteit het nou vir almal ‘n groot drom verskaf wat deur die regte lorrie sommer net omgedop word. Ek gaan dus glad nie meer sakke in my vullisdromme sit nie, net die drommetjie daagliks uitgooi in die groot drom en die dromme uitspoel of uitvee met ‘n lap. Elke week beteken dit ‘n hele paar sakke minder!
  • Dalk moet ek weer begin om my eie joghurt te maak, dis gesonder, lekkerder en maak ‘n groot klomp plastiekbakkies minder.
  • Met tyd wil ek weer vir my glasbakkies met deksels aanskaf om kos in te bêre, in plaas van plastiekbakkies.

Nou wag ek in spanning om te hoor wat julle alreeds doen om plastiek minder te maak. O, jy het nie broodsakkies nodig vir skilletjies nie, maak sommer ‘n gat in die grond en gooi jou skille daarin, dis baie beter vir die natuur, jou tuin sal jou beloon daarvoor.

Vertel my, wat doen jy? Wat kan ek by jou leer? Ek daag jou uit: Skryf ‘n blog daaroor en onthou om hierdie bloginskrywing te ‘tag’.

Toortsie

Plastiekvrye Julie

Country Living in South Africa het my uitgedaag tot ‘n plastiekvrye Julie. Sy stel dit baie duidelik dat sy nie verwag dat ons oornag totaal plastiekvry sal raak nie, maar dalk net een stappie vorentoe, want elke bietjie help.

Verlede jaar se plastiekvrye Julie het my beslis op ‘n nuwe spoor gesit en ek is reeds baie meer plastiekbewus as wat ek voor Julie 2018 was. Wat ek dus reeds doen, en ek vertrou die meeste van julle ook, is:

  • Ek gebruik papier- of materiaalwinkelsakke. Vergeet ek my sakke, moet ek maar ‘n nuwe materiaalsak koop. Ek loop ook baie maklik by ‘n winkel uit met die paar goedjies los in my hande en noem aan die kassier dat ek dit doen om die aarde te probeer spaar van plastiek.
  • Ek het vir my gaassakkies gekoop by Crazy store, van die sakkies waarin ‘n mens jou fyn goedjies in die wasmasjien gooi. Hulle ritssluiters is baie swak, maar ek knoop dit sommer. Daarin koop ek dan eerder losmaatgroente, as om reedsverpakte groente te koop. Ongelukkig moet ‘n mens steeds maar baie verpakte goed koop, die plastiek hou net nie op nie!
  • Koop ek bv net een patat of groenpeper, laat plak ek die plakkertjie sommer op die groente self, in plaas daarvan om dit in ‘n sakkie te druk.
  • By die kassier moet ek wakker wees en keer op keer vir die pakker sê dat ek asseblief nie van daardie broodsakkies wil hê nie. Hulle hande gaan soos magnete daarheen en hulle wil al wat ding is eers daarin druk voor dit in ‘n sak gesit word. Ek moet keer op keer sê: ‘Los asb.’
  • Strooitjies, oorstokkies en polistereenkoppies is nie regtig vir my ‘n probleem nie, ek het reeds opgehou om dit te gebruik.
  • Ons het ‘n waterfilter sodat ons nie kanne gefilterde water hoef te koop nie.
  • Sedert ek vyf jaar gelede begin het met Banting, gebruik ek nie meer margarien nie, ook nie kookolie nie, maar slegs botter. Botterbakies en Oliebottels is dus vervang met botterpapier.

Wat beplan ek vir Julie 2019? Ek weet nog nie! Ek hou maar my oë en ore oop om te hoor wat ander doen en begin so stukkie vir stukkie met iets nuuts en hou dan daarmee aan, ek doen dit nie net solank die veldtog aan die gang is nie. Volgende keer sal ek skryf wat ek dink om te doen om meer plastiekvry te leef.

Ek sal bly wees as julle ‘n bietjie raad het om vir my te gee.

Toortsie

Laat ‘n voetspoor

My kop werk oortyd en eintlik het ek nie nou tyd om hierdie te tik nie, maar die woorde maal deur my kop. ‘Laat ‘n voetspoor.’ Dis die VLV se tema vir volgende jaar. Ek is nie seker of dit net VLV Kaapland is en of dit landwyd is nie, dit maak in elk geval nie saak nie.

Laat ‘n voetspoor.

Kyk net hierdie video. ‘n Groep branderplankryers het besluit, genoeg is genoeg, en begin om die see skoon te maak. Hulle laat beslis ‘n ander voetspoor as die ouens voor hulle, wat net gemors het waar hulle gaan.

Die vermindering van plastiek was vanjaar groot in die nuus en hier en daar begin mense gehoor gee. Ons gebruik nie meer plastieksakkies nie, sukkel ons af as in die winkels dat die mense moet leer dat hulle nie my seep en my goed in ekstra sakkies te moet sit nie, dat dit nie nodig is om die groenpeper of die patat in ‘n sakkie te sit nie, en dat hulle sommer die plakkertjie op dit kan plak.

Ons kyk na die voetspoor wat ons laat met ons watergebruik en leer om water in die stort op te vang, om al die afloopwater in die huis na ons tuin te gelei. Ons hergebruik die stort se water in die toilet, maak seker dat die wasmasjien vol is as ons dit aansit, was nie onnodig ons klere nie, maar dra dit selfs ‘n dag of wat langer. Dieselfde met ons lakens.

Maar waar ons regtig ‘n groot negatiewe voetspoor laat, is met ons elektroniese ware. Hoekom móét ons elke 2 jaar ons fone opgradeer terwyl hulle nog goed werk? Ek het vir my ‘n foon gekoop en het nou ‘n kontrak sonder ‘n foon en ek is seker dat my foon ‘n hele paar jaar gaan werk. Hoekom opgradeer as dit nie nodig is nie?

E-lesers. Jaaaa, ons het gedink ons spaar baie deur eerder e-boeke te koop as gewone boeke, maar ons het nie daaraan gedink dat ‘n e-leser ook vervang wil word op ‘n gereelde basis nie en ek kan nie help om te wonder watter voetspoor die vervaardiging en later, die weggooi daarvan laat nie.

Ons kan positiewe voetspore los, of negatiewe voetspore. Die keuse is ons s’n.

Watter voetspoor los ons in die hart van ‘n ander mens? Sê ons mooi woorde, of afbrekendes? Selfs al konsentreer ek daarop om positiewe goed te sê, glip daar soms negatiewes ook uit.

Laat ‘n voetspoor deur die bietjie kos wat oorbly, vir die ou op die hoek van die straat te gee. Of brei of hekel ‘n serp en hang dit daar waar die mense wag vir ‘n saamrygeleentheid. Of wat van ‘n keps in die winter?

Mooi voetspoorgeleenthede is baie, dalk moet ons net weer ‘n bietjie daarop fokus. Watter mooi voetspoorgeleenthede stel jy voor?

Groetnis

Toortsie