Lees vir jou kind

My opskrif sê dat jy vir jou kind moet lees, maar netsowel kan dit wees, lees vir jou kleinkind, of lees vir ‘n kind.

Die waarde van lees kan nooit onderskat word nie, en ek glo dat mense wat hier lees, lief is vir lees, hoekom anders die moeite doen?

Lees het so baie voordele, soos die koestering wat die kind kry as hy veilig in sy ma of ouma se arm sit en sy vir hom sy geliefkoosde storie lees. Die woordeskat wat hy opbou wat hom eendag in die skool gaan help met al sy vakke, nie net taal nie. Die begrip wat hy ontwikkel. Die prentjies wat hy in sy kop vorm. Die verbeelding wat gestimuleer word. Algemene kennis wat hy opdoen en opbou. ‘n Liefde vir boeke word gekweek wat veroorsaak dat ‘n kind dalk later self sal boeke optel en lees.

Op RSG het hulle ‘n ander interessante ding genoem, dat as ‘n kind ‘n boek lees, dit die oogspiere versterk en dat kinders wat nooit lees nie, maar slegs televisie of op ‘n rekenaar of selfoon kyk, se sigwydte verswak. Dat die wydte wat jy kan kyk, vernou. Dís nogal iets om oor te dink!

Ek het graag vir my kinders gelees en saans as die nuus op TV aangekondig word, het ons almal kamer toe gegaan en het ek vir hulle gelees. Baie keer dieselfde boeke oor en oor en oor. Ons was lid van die plaaslike biblioteek en weekliks het ons nuwe boeke uitgeneem. Een groot fout wat ek gemaak het was om ‘Die Enkelgryper’ uit te neem. Aits! Vir baie lank daarná is daar eers saans gekyk of die enkelgryper nie dalk onder die bed of agter die kas wegkruip nie!

Ons het lekker stories gelees, lawwe stories, ernstige stories, en natuurlik ook elke aand uit ‘n kinderbybel gelees. Wat ‘n ongelooflike skat Bybelwaarhede het die kinders nie daaruit geput nie!

Hier is nou ‘n baie oulike nuwe kinderbybel beskikbaar. 365 Stories, gebede en Beloftes. Ek dink dat kinders baie lief sal wees hiervoor en dit ook oor en oor sal wil lees. Dis kleurvol, die prentjies is pragtig, en elke storietjie is net ‘n halwe bladsy vol, net genoeg om die aandag van ‘n jong kind te behou. Elke storietjie het ook die teksverwysing by sodat dit in die regte Bybel gelees kan word indien nodig. Soms is daar ‘n gebedjie by. Soms is daar sommer net ‘n mooi gediggie. Beslis ‘n aanwins vir enige huis.

Kom ons lees vir ons kinders, ons kleinkinders, vir ander mense se kinders as jou eie kleinkinders ver is of as jy nie jou eie kinders het nie. Om te lees vir ‘n kind is ‘n goeie belegging.

Groete

Toortsie

Vir nog van my boekbesprekings, kliek HIER, of volg my by Pinterest.

Advertisements

Tweejariges

Medicine mommy se bloginskrywing laat my sommer vandag ver terugdink, toe my eie kinders tweejariges was. Soos sy sê, hulle hou jou nederig. Jy kan ook nie anders as dat jou lewe verander danksy hulle nie. Alles verander. Ek sal nooit vergeet hoe verbaas ek en ‘n vriendin was oor een van ons ander vriendinne wat ons raakgeloop het ná baie jare nie, jy kon haar steeds deur ‘n ring trek, klein kindertjies en al. Ek weet steeds nie hoe sy dit reggekry het nie.

Ek het mos ‘n tweeling gehad en ons was op die plaas. ‘Pottietraining’ op die plaas was baie meer informeel as wat dit op die dorp sou wees. Sulke informaliteite bring natuurlik gevaarlike gevolge. Hulle het mos heeltyd buite gespeel en sou daar ‘n behoeftetjie ontstaan, kon dit sommer daar in die veld aangespreek word. Maklik! Dis natuurlik ‘n ander ding as die behoefte skielik op ‘n winkelstoep onstaan, of langs ‘n besige straat tydens spitstyd! Jongie! Julle wil nie weet nie! Wanneer die mamma dit agterkom, is dit reeds te laat!

Sy vertel ook van ‘nee’. ‘Ek wil nie daardie klere aantrek nie’. Die seuns was maklik, ek het ‘n rak gehad vir ‘dorpskleertjies’ en ‘n rak vir ‘plaaskleertjies’. Elke oggend het ek net gesê, ‘dorpskleertjies’, of, ‘plaaskleertjies’. Hulle het dan self gekies op die betrokke rak. Daardeur was baie tyd en moeite gespaar. Ek wou ook graag elke kind die voorreg gee om self te kies en nie ‘n replika van die tweelingboetie te wees nie.

Meisiekinders is egter anders. Ek het vroeg geleer om nie ‘n voorstel van ‘n rok te maak nie, selfs al was dit die gunstelingrok! ‘Ek wil nie daardie rok aantrek nie, ook nie daardie een nie.’ ‘Dis reg my kind, trek aan net wat jy wil. Ek is seker die dorps- en plaaskleertjiereël sou seker toe steeds gegeld het.

En voor jy jou oë uitvee, is hulle groot en verlang jy na die tye wat jy hulle in kombersies kon toedraai.

Mooi loop.

Toortsie

Oulike kinderboeke

Cum-boeke het regtig ‘n oulike versameling kinderboeke.

My eerste Bybel met Onthou-verse is ‘n oulike kartonbladboekie wat toeknip en het ‘n handvatsel om dit te dra. Dit lyk amper soos ‘n koffertjie. Baie oulik en kleurvol en ideaal vir die kleiner kind.

God is altyd by jou en God hoor wanneer jy bid is albei boekies deur Agnes en Salem de Bezenac. Dit is ook baie oulike boekies vir die kleiner kind.

Toortsie

Loer gerus HIER vir nog boekbeskrywings, of volg my by Pinterest, waar ek my boekbeskrywings lys.

Die omgeespan

Ek was hierdie naweek weer eens bevoorreg om deel te kan wees van die omgeespan by #Imagine.

Dit het my die geleentheid gebied om die sessies by te woon. Hulle werk nie net met die 1800 tieners se koppe nie, hulle werk ook sommer met my as ou tannie s’n. Timoteus, die jong seun in die Nuwe Testament, is as tema gebruik, met die boodskap dat ons almal ons eie unieke storie het en dat God betrokke is by ons storie.

Ons het pragtige jongmense in ons land, hulle maak my opgewonde. Hulle lewe vir die Here en is nie bang of skaam om hulle Christenskap uit te leef nie. Hulle is bereid om mekaar te ondersteun en doen dit sonder skroom.

Aan die swaarkrykant, waar ek gewerk het, het ek ervaar:

  • Hier is baie tieners wat seer het.
  • Ek is dankbaar dat soveel van hulle die moed het om hulle seer aan te spreek.
  • Ons besige lewe as volwassenes, eis sy tol.
  • Kinders word op ‘n jong ouderdom aan ontstellende goed blootgestel waarvoor hulle geestelik nog nie ryp genoeg is nie.
  • Kinders verlang na hulle ouers se teenwoordigheid, geselskap, kameraadskap.
  • Dit is vir kinders sleg as die verhouding met ‘n ouer nie goed is nie, hulle wil soms ook hulleself daarvoor blameer. Hulle wil ook graag raad hê hoe om stukkende verhoudings met hulle ouers reg te stel.
  • Soos ons as volwassenes, het ons kinders sommer net ‘n liefdevolle oor nodig wat luister sonder om te kritiseer, sommer net ‘n afpakplek waar hulle ook vryelik kan huil.
  • Met die egskeidingsyfer wat so hoog is, met almal wat rondom hulle skei, raak kinders angstig wanneer hulle ouers stry. Hulle vrees dit dat hulle ouers sal skei.
  • Kinders smag na erkenning, maar ook die gerusstelling en versekering dat hulle ouers mekaar liefhet.

Dis vir my verblydend dat die kinders uit hulle eie kom vir hulp en ek is dankbaar dat #Imagine so ‘n diens aanbied. Vir baie is dit die eerste tree op ‘n heelwordpad.

Intussen, vir almal, die vrolikes, die hartseer ouens, die met min sorge en die met baie, bied #Imagine iets en as ouer sou ek my tienerkind met gerusstelling soontoe stuur. Dis regtig ‘n beweging wat ‘n goeie uitkoms ten doel het, wat ons kinders positief verander.Ons kinders is ons toekoms. Kom ons belê daarin.

Tieners lê my baie ná aan die hart. Ek is regtig lief vir hulle.

Toortsie

Leervolle uitstappie

Dis al ‘n hele paar jaar wat ek die Suidpunt Strandloper Klub se bewegings dophou op Facebook. Hulle doen die lekkerste stappe en ek het só lus om saam te stap. Tot nou toe was dit net moeilik om in te pas, veral toe ons nog op die plaas gewoon het, ons moes so baie ry vir die kerk, die kinders, ens. Ek het net dit ontsien om Saterdae ook nog te moet ry vir een of ander iets.

Vandag het ons toe gaan saamstap vanaf Struisbaai Sea Shack tot by die soldatepoel by Agulhas en weer terug. Tog te lekker gesellig. Baie bekende gebied vir my, maar dit maak mos nie saak nie, die omgewing is pragtig en die geselskap tog te lekker.

Tydens die lekker saameet by die Sea Shack Restaurant op Struisbaai, vertel een van die dames van haar skoolhouery jare gelede by ‘n sekere skool en die respek wat die kinders vir volwassenes gehad het. Hoe hulle, selfs tydens pouses, opgestaan het wanneer ‘n volwassene verby gestap het en vriendelik gegroet het. Ek weet dat dit nog in party skole geleer word en toegepas word.

Kinders het natuurlik baie meer gemaklik geword in volwassenes se geselskap en ek is baie bly daaroor, maar saam met die gemaklikheid het ook ‘n onoplettendheid gekom, ‘n ongeêrgdheid.

Is dit nou toevallig dat Kameel juis vandag hierdie foto op Facebook plaas?

My hele wese skree, ‘Nee!’, en anders as wat almal mag dink, skree dit nie nee omdat die jongspan op hulle fone is nie, dis mos maar ‘n gegewe en ek is self baie op my eie foon, maar ek skree, ek huil oor 3 pragtige jongmense wat sit, terwyl ‘n ou, ou dame moet staan, moet hang aan ‘n paal in ‘n bewegende bus of trein of wat dit is. NEE!

Ek wil so graag glo dat dit nie die norm is nie, dat daar soveel pragtige jongmense is wat hulle sitplekke afgee, maar ongelukkig is dit ‘n ding wat oral begin posvat. Ek het dit ook al beleef.

Mammas, pappas, ons moet ons kinders reg opvoed, goeie maniere leer, respek vir volwassenes leer. As ons dit nie doen nie, gaan ons die vrot vrugte daarvan pluk, gaan dit op ons self afkom wanneer ons dit die minste kan bekostig. Dit is ONS EIE verantwoordelikheid om ons kinders te leer, nie die skool of die dagsorg of die kerk nie, hulle rond net af waar ons nie kan bykom nie, maar ons, as ouers, is die PRIMÊRE OPVOEDERS.

Groete

Toortsie