Hoe nou verder?

En nou, noudat daar ‘n mate van kalmte gekom het in Natal en Gauteng en die rampokkers (wat ‘n mooi woord, ek het al heel daarvan vergeet, toe sien ek dat my neef dit op sy Facebook gebruik) ‘n bietjie laaglê, wat nou? Ons almal besef dat hier ‘n verandering moet kom, maar hoe? Ek weet ook nie. Regtig nie. Maar ek kan net my klein verskilletjie maak soos wat ek dink dit prakties gedoen kan word en as elkeen van ons sy klein verskilletjie maak soos wat hy dink in sy kop, maak dit dalk ‘n groot verskil.

Die groot klem bly maar op die groot verskil tussen rykes en armes. En dadelik kom die gedagte in my kop: Ons betaal mos belasting, is dit dan nie juis een van die maniere wat die mense wat meer verdien die armes help nie? Maar soos ons baie goed weet word die belasting nie oordeelkundig spandeer nie, ons weet van korrupsie, swak leierskap, ens en ek wil regtig nie my blog met ‘n gesprek hieroor besoedel nie. Nee, ek wil eerder hê dat ons prakties gaan dink: Hoe kan ek en jy help?

Die Bybel leer ons dat ons ons tiende moet gee. ‘Gee aan die keiser wat die keiser toekom (belasting) en gee aan God wat God toekom.’ God vra vir ons ons tiende van ons geld. Hy vra ook dat ons ons tyd tot Sy eer moet gebruik. Dit is nie die een of die ander nie.

In ‘n tyd wat ek dit regtig nie kon bekostig nie, in ‘n tyd wat ek letterlik elke sent ‘n paar keer moes omdraai, het God my baie duidelik gewys dat ek my tiende moes betaal. Ek het geantwoord: ‘Ek wil, Here, maar hoe? Ek kom dan nou nie eers uit met my geld nie, net vir basiese behoeftes?’ Hy het my daarop gewys dat ek aan die begin van die maand, die eerste geld wat ek uitgee, as tiende moet gee. Dit het my lewe verander. Nee, ek was nie skielik skatryk nie, maar ek kon koop dit wat ons nodig gehad het.

Nou ja, almal behoort nie aan ‘n kerk nie. Almal glo nie in God nie. As jy nie wil nie, hoef jy nie die tiende vir ‘n kerk te gee nie. Jy kan en mag self besluit waar jy dit wil aanwend. Wil jy dit aan ‘n organisasie soos die ACVV gee wat goeie werk doen? Of wat van geld vir ‘n sopkombuis in jou area? Dalk wil jy self die geld gebruik en leë joghurt- en fetakaasbakkies vol sopbestanddele maak en dit uitdeel. Of wat daarvan om ‘n kind ‘n beter toekoms te gee deur sy skoolgeld te betaal by ‘n beter skool waar hy beter onderrig kan kry? Dalk ‘n oumens se verblyf in ‘n ouetehuis finansier? Dalk het jy ‘n buitekamer wat jy nie meer nut voor het nie en kan jy dalk blyplek en kos vir iemand verskaf. Miskien kan jy hulp aanbied by ‘n sopkombuis? Wat van ekstra klasse gratis aan kinders aanbied – wiskunde, rekeningkunde, Afrikaans, Engels? Of iemand finansier om ‘n kursus oor die internet te doen en sodoende vir hom ‘n beter toekoms te bied? Iemand help om ‘n motor- of lorrielisensie te kry? Koop komberse en deel dit uit by die taxi-staanplekke.

Daar is soveel maniere. As ons wil goed doen aan ander, hoef ons glad nie ver te soek nie. Die nood is groot hier in ons land, dit weet ons almal.

Annabelle skryf:

Waar daar liefde en deernis is…. daar is die Heer… sing ons Sondae. So oorwin die goed die kwaad. Was hierdie ‘n kantelpunt? Hoeveel kanse kry ‘n nasie om homself aan die veters op te tel? Is daar enige ander land waar ek so deel van sy mense, sy verliese en sy oorwinnings sal voel? Wat is hierdie land anders as ‘n roeping? Ek rus in die arms van Hom wat al die antwoorde het. Ons is onrustig gerus en aktief hoopvol. Wees ons genadig, skenk aan ons U vrede. Thuma mina, stuur my.

Ons moet vandag begin. Nie môre nie. Vandag. Daar is nie meer tyd vir terugsit of uitstel of die verantwoordelikheid op iemand anders se skouers sit nie. Dis my en jou taak. Vandag nog.

Toortsie

Die koningin

Ons kyk tans The Crown, elke aand een episode. Sjoe, ek geniet dit! Dit is ‘n reeks oor Koningin Elisabeth die tweede. Ons is tans besig met die tweede seisoen, wat my op ‘n ander manier raak. In hierdie seisoen, lyk dit my, word daar intens na haar huwelik en die geveg tot die oorlewing daarvan gekyk.

Ek leer geweldig baie by die koningin. Deur na hierdie reeks te kyk, kry ek ook geweldige respek vir haar. Ek het altyd so die idee gekry dat sy stug is en dalk ís sy so, maar ek wonder hoeveel van haar stugheid het as gevolg van haar rol gekom. Ek kry haar jammer. Om koningin te wees is mos iets waarna ons opkyk, amper streef, alhoewel dit nie regtig is wat ek begeer nie. Daardie prag en praal is pragtig. Besonders. Uniek. Maar dit vra sy prys. ‘n Enorme prys vir ‘n enorme pos.

Iets wat sy nie kon kies of afwys nie. Iets wat in haar skoot geval het sonder dat sy daarvoor gevra het. ‘n Uiters eensame pos. ‘n Pos wat alles van haar vra, haar volle toewyding, haar lojaliteit, soms selfs haar menslikheid teen haar sin. En waar sy eintlik nie meer ‘n sê het nie, waar die regering die sê het, sy die een is wat die kritiek kry as die besluite wat sy neem nie is soos wat ander daarvan hou nie.

Ek beleef hoe sy gemanipuleer word, en hoor hier, as daar een iets is wat my hare laat regop staan, horings op my kop laat uitkom, is dit mense wat ander mense druk, manipuleer om teen hulle sin iets te doen sodat die manipuleerder bevoordeel word daardeur, net om op die ou end nog die kritiek daarvoor te kry of verder gemanipuleer te word. Sy word deur verskillende mense gedruk sodat húlle daardeur bevoordeel moet word, selfs al is dit teen haar grein. Selfs al het daardie mense al voor die tyd geweet dat dit wat hulle vra, nie reg is nie. (Dit is in die eerste seisoen, totdat sy eienaarskap oor haar koninginskap geneem het.)

Ek beleef haar eensaamheid. Ek sien ook hoe swaar haar man kry as gevolg van sy rol as die koningin se man, maar in my hart dink ek: Hy het dit mos geweet voor hy met haar getrou het. Tog weet ons baie dinge voor die tyd, maar ons weet nie regtig nie. Daarvoor kry ek hom jammer, maar ek is ook kwaad vir hom omdat hy haar geensins ondersteun nie. Soos in glad nie. Hy is totaal afwesig, die heeltyd besig met sy eie dinge, dalk sy eie oorlewingsmeganismes, maar in die proses faal hy een honderd persent in sy rol as haar man. Ek vertrou dat dit sal verander soos die reeks vorder.

Ek leer baie by haar, veral ook in die hantering van my volwasse kinders. Ek is ‘n ‘fixer’, dis in my aard. Ek wil dinge regmaak. Regstel. Ek leer by die koningin om stil te bly. Om betrokke te wees deur te luister, deur selfs raad te gee, maar nie in te meng nie. Sodat hulle hulle eie dinge uitsorteer. Om beskikbaar te wees, maar hulle self hulle eie dinge onder mekaar te laat uitsorteer. My rol as ma het verander. Ek is nie meer die versorger, die opvoeder, die verantwoordelike een nie. Ek is die ouma, die ouer ‘moeder’ en dankie Goue Vroue, ook vir julle raad wat julle op julle blogs gee waardeur ek soveel kan leer. Ek het ‘n nuwe rol. My rol is nou net om my volwasse kinders en my kleinkinders te geniet en lief te hê. Om vir hulle te bid. Terug te staan. Nie meer so stresgedrewe te leef nie. My opvoedingsrol is voltooi. Wat ‘n lekkerte!

Toortsie

Die waarde van tenke

Ek dink ek raak afgesaag hieroor, maar ek kan nie ophou om die waarde van tenke te besing nie. Vandag sif die reën saggies neer en ek is dankbaar, dankbaar hiervoor. Eerstens maak dit ons tuin heerlik nat, maar dit is nie al nie. Ek hoor die hele tyd hoe die dakwater wat ons opvang, in die tenke inloop. Daardie water gebruik ons weer vir ons huishoudelike gebruik. Die gryswater word weer eens opgevang om die tuin mee nat te maak. Drie keer die waarde van die reën en intussen gebruik ons al sedert Februarie hierdie jaar slegs munisipale water vir drinkwater. Die res is tenkwater. Dakwater. Reënwater wat ons self opgevang het. Wat ‘n groot las het ons nie van die munisipale dam afgehaal nie!

Dieselfde op Struisbaai. Iemand het vir ons gewaarsku dat tenkwater by die see maklik vrot omdat daar soveel sout van die seesproei op die dak kom lê en die water dan baie sout is wat in die tenke inloop. Hoe bevoorreg is ons nie met daardie water nie! Elke keer wat ons daar vir ‘n naweek kom, kan ons die tenkwater gebruik sonder om skuldig te voel, want dit is mos water wat ons self opgevang het. Ons kan selfs die gras lekker natspuit, wat ons al vir hoeveel jaar nie meer kan doen nie omdat Struisbaai se watervoorraad dit net nie toelaat nie. Tot op hede het ons water nog nie gevrot nie. Ons neem maar steeds skoon drinkwater saam in plaas daarvan om die dakwater te drink. En met elke buitjie reën wat seelangs verby gaan, raak ons tenkies weer mooi vol vir volgende keer se kuier.

Ek het al soveel kere geskryf oor hoe ons elkeen in ons land water kan bespaar, want of ons dit nou wil weet of nie, Suid-Afrika het ‘n groot probleem met droogtes, met watertekorte. Iewers is daar altyd droogte, enige tyd van die jaar. Ladismith het 5 jaar laas behoorlike reën gehad, genoeg om die riviere te laat loop. Ons kan nie net vir die munisipaliteit sit en wag om in al ons waterbehoeftes te voorsien terwyl daar met elke reënbui derduisende liters water wat op ons eie erwe val, net eenvoudig wegloop in ‘n drein nie.

Ja, dit is ‘n groot kapitale uitgawe wat almal seker nie het nie, maar as jy kan, begin selfs net met een tenk en soos die tyd aanloop, nog een en nog een. Ek het al voorheen gevra, hoekom dink munisipaliteite nie daaraan om as deel van hulle begroting, watertenks te subsudieer nie? Hoekom word dit nie ‘n vereiste as bouplanne goedgekeur word, dat mense minstens een watertenk het nie?

Sjoe mense, ons bevolking raak al hoe groter, ons skoon water al hoe minder. Ons kan besluit of ons deel is van die probleem of van die oplossing. En terloops, ons tuin is grotendeels ‘n groentetuin danksy my man, so ons eet gesond en vars ook nog. Wat kos ‘n pakkie saad? Die slim mense sê dat ‘n groentetuin so groot soos ‘n deur, let wel, ‘n deur genoeg is om ‘n gesin van vier mense te voed. Dis nogal iets om oor na te dink, terwyl hier so baie hongersnood in ons land is.

Toortsie

R87 miljoen

Iemand vra op Facebook:

If You Won 87 Million Rand today, What is The First thing you would do for Community.? Me: Practice Social Distancing…

My kop werk oortyd. Wat sal ek in ons doen om ons gemeenskap te help as ek soveel geld het? Dadelik dink ek aan die rye en rye by die sopkombuis. Honger mense. Ek wil die ekonomie aan die gang kry. Ek wil mense opvoed. Ek wil mense selfversorgend kry. So, wat sal ek doen?

Ek besef dat dit vir party mense beter is om vir iemand anders te werk, maar daar is ook baie mense wat goed vir hulleself sal kan werk as hulle net die geleentheid sou kry. Ek wil niks op niemand afdwing nie, en wil hê dat mense eerder moet doen waarin hulle regtig belangstel. Dus:

  1. Ek sal die vaardigheidskool in Napier befonds en help om uit te brei, kundige mense aanstel. Bussies kry om ons dorp se mense ook daar te kan uitbring. Dit uitbrei dat daar ook vir volwassenes klasse aangebied kan word.
  2. Lees- en skryfkursusse vir hulle wat dit graag wil doen.
  3. Ander vaardigheidskursusse vir volwassenes en kinders in naaldwerk, houtwerk, kosmaak, handyman, tuinbou, groentetuin maak, wat nog alles.
  4. Ek sal mense befonds en opleiding verskaf sodat hulle hulle eie groentetuine sal kan aanlê, ook saad en kunsmis verskaf in die begin.
  5. Ek sal mense help om die nodige toerusting te kry om hulle eie besigheidjies te begin: Stowe vir hulle wat wil kos maak en koekies bak vir ‘n inkomste; Naaimasjiene vir hulle wat klere wil maak; Houtsae vir die mense wat wil hout maak; Gereedskap vir die handyman. Visvangpermitte vir die vissermanne.
  6. Motiveringsprekers kry wat op die mense se eie vlak praat en hulle probeer motiveer tot harde werk, werksetiek.
  7. Mense leer van 10% van jou inkomste spaar, selfs al kry jy omtrent niks.
  8. Komberse uitdeel vir elke gesin.
  9. Bybels vir hulle wat dit benodig.
  10. Gratis internet sodat almal toegang het daartoe.

Nou is die geld seker lankal al op! Dit het egter my eie verstand ‘n bietjie aan die gang gesit. Ek het beslis nie R87 000 000 om uit te deel nie, maar as ek my verstand ‘n bietjie rek, is daar dalk iemand wat ek kan help om op die been te kom. Op verskillende maniere: Deur vriendelik te wees, opbouend met mense te praat, uit te kyk vir iemand se potensiaal en dit te bou, liefde te gee, mense te help deur TPM om van hulle onnodige bagasie ontslae te raak, bydra tot organisasies wat reeds goeie werk doen, boeke vir ‘n dwalende kind lees. Daar is so baie wat elkeen van ons op ons klein manier kan doen, dat as ons dit begin doen, die bydrae baie meer as R87 000 000 gaan wees.

Kom ons begin!

Toortsie

Die waarde van musieklesse

Dat musieklesse baie waarde het, is mos ‘n feit wat nie meer gedebatteer hoef te word nie. Ons weet dit mos almal.

Natuurlik is musieklesse vir die musikale kind iets uit ‘n ander wêreld. Hemels. Die plek waar hulle uiting kan gee aan hulleself. Die plek waar hulle talent maksimaal ontwikkel word. Die plek waar hulle behoorlik léwe. Waar hulle kratiwiteit ontwikkel.

Maar ook vir die minder musikale kind kan musieklesse ‘n goeie plek wees as hulle daarvan hou. Dit kan natuurlik ook die slegste plek op aarde wees as hulle nie daar wil wees nie. Dan kan dit ontaard in ‘n oorlogsveld.

Musiekles ontwikkel egter baie meer as net jou musikaliteit, kreatiwiteit, ritme, musikale gehoor.

In oorvol klasse bied musieklesse die geleentheid vir ‘n kind om in kleiner groepies te werk of selfs een tot een saam met die onderwyser. Die musiekklas kan ‘n veilige hawe wees waar ‘n skaam kind die geleentheid kry om haarself te wees en haar persoonlikheid gestimuleer word.

Die klavier laat middelkruisbeweging toe sonder dat die kind dit eers besef, iets wat blykbaar baie nodig is in die ontwikkeling van enige kind. Dan praat ek nie eers van ontwikkeling van die brein, verstaan en tel, die aanleer van die musikale taal nie.

Vandag dink ek spesifiek aan deursettingsvermoë. Om enige musiekinstrument behoorlik te bemeester, verg deursettingsvermoë. Geen musiekinstrument word oornag bemeester nie. Dit verg jarelange intensiewe werk. Dit vra dat jy jou musiekles bywoon, maar ook dat jy op jou eie sal oefen, iets wat baie mense nie kan doen nie. Dit vra ure en ure se harde werk, veral wanneer jy gevorderde musiek begin maak.

Om aan musiekeksamens deel te neem, beteken dat jy amper ‘n hele jaar aan jou eksamenstukke oefen totdat jy dit perfek doen. Aan dieselfde stukke. Tot vervelens toe oor en oor oefen. Moeilike stukkies inoefen tot perfeksie. In ons era van alles vinnig en kits doen, is dit iets wat amper onnatuurlik is.

Daardie deursettingsvermoë wat musieklesse iemand leer, word op die ou end deurgetrek na jou gewone lewe. Dis daardie selfde deursettingsvermoë wat die persoon gebruik om later ander groot take te doen wat niks met musiek te doen het nie. Ja, daar is ook baie ander plekke waar jy deursettingsvermoë kan leer, maar ek konsentreer mos vandag op musiek.

Dus, as jy dink dat musieklesse duur is, dink weer. As jou kind musikaal is en jy dit kan bekostig, is dit ‘n belegging in jou kind se toekoms wat baie meer rendement kan oplewer as waaraan jy nou kan dink. Dalk word jou kind nie ‘n volgende Beethoven nie, maar wat sy daaruit gaan kry, is vaardighede wat sy die res van haar lewe sal kan gebruik.

Toortsie