‘n Visstok

‘Gee ‘n man wat kos vra, ‘n visstok, eerder as ‘n vis’, is ‘n oubekende gesegde. Leer hom eerder visvang, dan kan hy vir homself kos inbring.

Hoe ironies dat dit nou presies is wat gebeur met die vissermanne van Struisbaai, behalwe dat hulle iets anders as visstokke kry.

Want sien, die vissergemeenskap kry regtig baie swaar. Hulle kan nie meer regtig ‘n lewe maak met visvang nie. Daar is baie redes daarvoor wat ek nie almal ken nie.

Ons burgemeester, Paul Swart, het ‘n omgeehart en ek sien gereeld projekte om ons mense te help. Nou het hy ‘n projek begin om hierdie mense te bemagtig om self iets te doen om ‘n inkomste te genereer. Daar is ‘n koper vir rooikranshoutstompies wat as braaihout gebruik word. Rooikransbome is ‘n vervuiling hier by ons.

Daar word houtsae gekoop en vir die mense gegee om klein ondernemimgs te begin waar hulle kan houtmaak en voorsien aan die koper. Is dit nie wonderlik nie?

Die behoefte is egter groot en hy maak staat op skenkings van die publiek. Hulle benodig 20 sae en kon reeds 6 uitdeel. Wanneer almal sae het, beplan hulle om ook die vroue te bemagtig om iets te doen om ‘n inkomste te genereer.

Só skryf ons burgemeester op sy Facebookblad: ‘Ek sou graag almal wil help. Dit is ń projek wat ek persoonlik dryf so ek is ook maar afhanklik van Barhartige Samaritane. Gee maar net kans ek sal by meer uitkom. Met die kettingsae wat reeds uitgedeel was is tot op datum ongeveer 30 permanente werksgeleenthede geskep. Inkomste word gegenereer, kos word op die tafel gesit en kinders word op skool gehou. Indien u ’n Barmhartige Samaritaan is kontak graag my kantoor. God bless.’

Die sae kos ongeveer R5500 elk.

Is dit nie pro-aktief nie? Sulke goed laat my hart vinniger klop. Dit laat my dink aan Evita Peron wat destyds in Argentinië mense se lewens verander het deur onder andere naaimasjiene te skenk sodat vroue klere kon maak en ‘n inkomste verdien.

Doen so voort, mnr die burgemeester.

Toortsie

‘n Mens kon mos eerder

Die nood is groot in ons land, in die wêreld. Oral gaan mense se harte uit en probeer hulle goed doen aan ander om die situasie te verbeter. Die een persoon gee geld om losloperdiere te versorg, ‘n ander een voel om die Notre Dame te red en skenk miljoene daarvoor, ‘n ander persoon koop poppe vir die Altzheimerlyers, skoenbokse vol bederfies gaan met lorries saam Karoo toe, die ander een gee ‘n toebroodjie vir ‘n bedelaar, iemand gee geld vir die opbou van die Koninkryk, ‘n ander persoon skud ‘n blik vir honger kinders, of samel geld in vir sending.

Net gisteraand lees ek woorde raak wat ‘n mens so baie hoor wanneer iets gebeur en mense hulle harte en beursies oopmaak. Dit was in Johannes toe Maria vir Jesus gesalf het met nardusolie. Dit was geweldige duur olie en meer werd as ‘n jaar se salaris. Dadelik het iemand iets te sê gehad oor die vermoesing: ‘’n Mens kon dit mos verkoop het en die geld aan die armes geskenk het.’

Ja, ons móét waak daarteen om nie onverantwoordelik op te tree nie, veral ook nie by liefdadigheid nie.

Maarrr …

En dís hoekom ek vandag skryf.

Ek dink ons moet ook waak daarteen om te gou te kritiseer en te sê, ‘hulle moes eerder…’

Ek glo met my hele hart dat ons almal verskillend is en dat ons verskillende dinge het wat vir ons belangrik is. Juis dít bring verskeidenheid en help dat daar oral gegee word in plaas daarvan dat alles in een rigting gekanaliseer word en sekere goed heeltemal geïgnoreer word.

Die wonder lê vir my daarin dat die persoon gewillig is om iets uit sy eie sak te haal en daarmee nood te probeer verlig, selfs al is dit op ‘n manier wat anders is as wat ek dit sou doen. Op haar manier maak sy die wêreld ‘n bietjie beter en voel sy ook lekker daaroor, hopelik soveel so dat sy dit weer wil doen.

Kom ons gaan doen goed vandag, elkeen op sy eie manier en maak die wêreld ‘n beter plek.

Toortsie

Lees vir jou kind

My opskrif sê dat jy vir jou kind moet lees, maar netsowel kan dit wees, lees vir jou kleinkind, of lees vir ‘n kind.

Die waarde van lees kan nooit onderskat word nie, en ek glo dat mense wat hier lees, lief is vir lees, hoekom anders die moeite doen?

Lees het so baie voordele, soos die koestering wat die kind kry as hy veilig in sy ma of ouma se arm sit en sy vir hom sy geliefkoosde storie lees. Die woordeskat wat hy opbou wat hom eendag in die skool gaan help met al sy vakke, nie net taal nie. Die begrip wat hy ontwikkel. Die prentjies wat hy in sy kop vorm. Die verbeelding wat gestimuleer word. Algemene kennis wat hy opdoen en opbou. ‘n Liefde vir boeke word gekweek wat veroorsaak dat ‘n kind dalk later self sal boeke optel en lees.

Op RSG het hulle ‘n ander interessante ding genoem, dat as ‘n kind ‘n boek lees, dit die oogspiere versterk en dat kinders wat nooit lees nie, maar slegs televisie of op ‘n rekenaar of selfoon kyk, se sigwydte verswak. Dat die wydte wat jy kan kyk, vernou. Dís nogal iets om oor te dink!

Ek het graag vir my kinders gelees en saans as die nuus op TV aangekondig word, het ons almal kamer toe gegaan en het ek vir hulle gelees. Baie keer dieselfde boeke oor en oor en oor. Ons was lid van die plaaslike biblioteek en weekliks het ons nuwe boeke uitgeneem. Een groot fout wat ek gemaak het was om ‘Die Enkelgryper’ uit te neem. Aits! Vir baie lank daarná is daar eers saans gekyk of die enkelgryper nie dalk onder die bed of agter die kas wegkruip nie!

Ons het lekker stories gelees, lawwe stories, ernstige stories, en natuurlik ook elke aand uit ‘n kinderbybel gelees. Wat ‘n ongelooflike skat Bybelwaarhede het die kinders nie daaruit geput nie!

Hier is nou ‘n baie oulike nuwe kinderbybel beskikbaar. 365 Stories, gebede en Beloftes. Ek dink dat kinders baie lief sal wees hiervoor en dit ook oor en oor sal wil lees. Dis kleurvol, die prentjies is pragtig, en elke storietjie is net ‘n halwe bladsy vol, net genoeg om die aandag van ‘n jong kind te behou. Elke storietjie het ook die teksverwysing by sodat dit in die regte Bybel gelees kan word indien nodig. Soms is daar ‘n gebedjie by. Soms is daar sommer net ‘n mooi gediggie. Beslis ‘n aanwins vir enige huis.

Kom ons lees vir ons kinders, ons kleinkinders, vir ander mense se kinders as jou eie kleinkinders ver is of as jy nie jou eie kinders het nie. Om te lees vir ‘n kind is ‘n goeie belegging.

Groete

Toortsie

Vir nog van my boekbesprekings, kliek HIER, of volg my by Pinterest.

Mammatyd

Opvoeding is in my lewe seker, naas my geloof, prioriteit nommer een. Ek glo dat ‘n klomp probleme in ons land opgelos kan word net deur goeie opvoeding. Ja, opvoeding is nie alles nie en daar is baie dinge betrokke, soos eerlikheid, beter leierskap, goeie geldbestuur, werksetiek, noem maar op. Tog, op die ou end kan al daardie dinge teruggelei word na opvoeding. As ‘n persoon iets nie weet nie, hoe kan hy dit uitvoer?

Toe my kinders klein was, kon ons nie bekostig om die speelskool, sowel as goeie opvoedkundige speelgoed, te betaal nie. Dit was, óf goeie opvoedkundige speelgoed, óf speelskool. Genadiglik was voorskoolse onderrig nie in daardie tye verpligtend nie.

Ek het speelgoed gekies. Maand vir maand het ek die speelskoolgeldjies eenkant gesit en as daar genoeg was, iets ouliks bykoop. Vir ons gesin was dit ‘n goeie besluit. Ek was bereid om dan self met hulle te speel en het gereken, drie ure speelskool per week gee jou ‘n halfuur per dag, Maandag tot Saterdag. Dit was die minimum wat ons moes speel. Ek het ook gereken dat hulle baie meer sou kry as by die speelskool, omdat daar een aktiwiteit per week was. Al wat hulle ongelukkig nie gekry het nie, was kunsontwikkeling, want hierdie ma weet nie van teken nie.

Elke dag was dit mammatyd vir omtrent ‘n uur en het ons gespeel of gaan stap, of gesing, of wat ook al. Vanaand 8 uur het ons vir ‘n uur boeke gelees. Toe my kinders skool toe is, het die onderwyseres bevestig dat ek goed gekies het.

Later jare het ek met ons plaaskinders gespeel, so een of twee middae ‘n week. Lees ‘n bietjie hier: Is dit die moeite werd om met 8 plaaskinders te speel? Dit was van die bevredigendste goed wat ek kon doen, ek het mos nog al die speelgoed van my kinders gehad, en het bygekoop ook. Opvoedkundige speelgoed het goedkoper geraak oor tyd.

Nou sit ek steeds met ‘n kas vol speelgoed, reg vir wanneer die kleinkinders kom kuier sodat ons kan speel, speel, speel. Maar dis mos skoolvakansie en terselfdertyd moet ek my mos in die huis besighou, eintlik bedrus, maar ek mag al vir kort tydjies iets anders doen. Kyk hoe lekker speel die meisie wat my in die huis help, se kind saam met die tannie. Mammatyd herleef!

Ek skryf nie hierdie vir ‘n kloppie op die skouer nie, eerder vir bewusmaking. Dalk is daar by julle rond ook ‘n kindjie wat van ‘n bietjie aandag sal hou en dalk het jy in jou kas ‘n speelding of twee, of dalk sien jy ‘n oulike puzzle in die winkel wat nie te duur is nie. Gee ‘n paar minute van jou tyd vir daardie kind, dit is goud werd. Koninkrykstyd. ‘n Belegging in daardie kind se toekoms. Nie net wat sy brein betref nie, maar ook sommer vir sy siel, ‘n gevoel van ek is belangrik genoeg dat iemand aan my aandag wil gee.

Toortsie

As ons ander help

Ons mensdom het die geneigdheid om ander mense een of twee keer te probeer help en dan te verwag hulle moet wees waar ons is en nie meer foute maak nie, asof ons self ook nie foute maak nie.

Ons vergeet dat ons omstandighede dalk heeltemal anders is as die ander persoon s’n, dat ons dalk geleenthede en voorregte gehad het wat die ander een nie gehad het nie. Die ander persoon het dalk ervarings en omstandighede in sy lewe gehad, en het dalk steeds, wat hom kniehalter of onseker maak om sekere dinge te doen.

Ons vergeet dat ons al 56 jaar, of hoe oud elkeen van ons is, groei en werk aan onsself. Ons het nie gekom waar ons vandag is in ‘n dag se tyd of met een keer se raadgee nie. Ons het ook teruggeval, teleurstellings gehad. Ons het mense gehad wat baie geduld met ons gehad het en wat ‘n hand van hulp of raad uitgesteek het.

Die uitdaging wanneer ons iemand help, is om te kom tot daar waar hy is en nie te wil help van waar ons is nie, maar om te bepaal waar die persoon is en wat ons op daardie plek kan doen om die persoon te help. Wanneer ons hom help, moet ons dit in liefde doen en nie in ongeduld nie. Ons moet terugslae kan hanteer en aanvaar as die persoon nie reageer presies soos ons dit sou wou hê nie. Soms mag die uitkoms dalk anders wees as wat ons verwag. Hy mag selfs ander waarde daaraan heg as wat jy daaraan heg.

Wat ons moet onthou, is dat ons die persoon wel gehelp het. Dalk het hy iets anders daaruit gehaal wat jy dalk gedink het, maar hy kon iets daaruit haal wat vir hom tot voordeel is en dit is tog immers die rede hoekom ons hom in die eerste plek wou help, of hoe?

Toortsie