Hoe nou verder?

En nou, noudat daar ‘n mate van kalmte gekom het in Natal en Gauteng en die rampokkers (wat ‘n mooi woord, ek het al heel daarvan vergeet, toe sien ek dat my neef dit op sy Facebook gebruik) ‘n bietjie laaglê, wat nou? Ons almal besef dat hier ‘n verandering moet kom, maar hoe? Ek weet ook nie. Regtig nie. Maar ek kan net my klein verskilletjie maak soos wat ek dink dit prakties gedoen kan word en as elkeen van ons sy klein verskilletjie maak soos wat hy dink in sy kop, maak dit dalk ‘n groot verskil.

Die groot klem bly maar op die groot verskil tussen rykes en armes. En dadelik kom die gedagte in my kop: Ons betaal mos belasting, is dit dan nie juis een van die maniere wat die mense wat meer verdien die armes help nie? Maar soos ons baie goed weet word die belasting nie oordeelkundig spandeer nie, ons weet van korrupsie, swak leierskap, ens en ek wil regtig nie my blog met ‘n gesprek hieroor besoedel nie. Nee, ek wil eerder hê dat ons prakties gaan dink: Hoe kan ek en jy help?

Die Bybel leer ons dat ons ons tiende moet gee. ‘Gee aan die keiser wat die keiser toekom (belasting) en gee aan God wat God toekom.’ God vra vir ons ons tiende van ons geld. Hy vra ook dat ons ons tyd tot Sy eer moet gebruik. Dit is nie die een of die ander nie.

In ‘n tyd wat ek dit regtig nie kon bekostig nie, in ‘n tyd wat ek letterlik elke sent ‘n paar keer moes omdraai, het God my baie duidelik gewys dat ek my tiende moes betaal. Ek het geantwoord: ‘Ek wil, Here, maar hoe? Ek kom dan nou nie eers uit met my geld nie, net vir basiese behoeftes?’ Hy het my daarop gewys dat ek aan die begin van die maand, die eerste geld wat ek uitgee, as tiende moet gee. Dit het my lewe verander. Nee, ek was nie skielik skatryk nie, maar ek kon koop dit wat ons nodig gehad het.

Nou ja, almal behoort nie aan ‘n kerk nie. Almal glo nie in God nie. As jy nie wil nie, hoef jy nie die tiende vir ‘n kerk te gee nie. Jy kan en mag self besluit waar jy dit wil aanwend. Wil jy dit aan ‘n organisasie soos die ACVV gee wat goeie werk doen? Of wat van geld vir ‘n sopkombuis in jou area? Dalk wil jy self die geld gebruik en leë joghurt- en fetakaasbakkies vol sopbestanddele maak en dit uitdeel. Of wat daarvan om ‘n kind ‘n beter toekoms te gee deur sy skoolgeld te betaal by ‘n beter skool waar hy beter onderrig kan kry? Dalk ‘n oumens se verblyf in ‘n ouetehuis finansier? Dalk het jy ‘n buitekamer wat jy nie meer nut voor het nie en kan jy dalk blyplek en kos vir iemand verskaf. Miskien kan jy hulp aanbied by ‘n sopkombuis? Wat van ekstra klasse gratis aan kinders aanbied – wiskunde, rekeningkunde, Afrikaans, Engels? Of iemand finansier om ‘n kursus oor die internet te doen en sodoende vir hom ‘n beter toekoms te bied? Iemand help om ‘n motor- of lorrielisensie te kry? Koop komberse en deel dit uit by die taxi-staanplekke.

Daar is soveel maniere. As ons wil goed doen aan ander, hoef ons glad nie ver te soek nie. Die nood is groot hier in ons land, dit weet ons almal.

Annabelle skryf:

Waar daar liefde en deernis is…. daar is die Heer… sing ons Sondae. So oorwin die goed die kwaad. Was hierdie ‘n kantelpunt? Hoeveel kanse kry ‘n nasie om homself aan die veters op te tel? Is daar enige ander land waar ek so deel van sy mense, sy verliese en sy oorwinnings sal voel? Wat is hierdie land anders as ‘n roeping? Ek rus in die arms van Hom wat al die antwoorde het. Ons is onrustig gerus en aktief hoopvol. Wees ons genadig, skenk aan ons U vrede. Thuma mina, stuur my.

Ons moet vandag begin. Nie môre nie. Vandag. Daar is nie meer tyd vir terugsit of uitstel of die verantwoordelikheid op iemand anders se skouers sit nie. Dis my en jou taak. Vandag nog.

Toortsie

Hekel en word heel 2

Iewers het ek ‘n resensie gelees van Hekel en word heel 2 wat my aandag getrek het. Ek het ook kennis geneem toe Hekel en word heel, die eerste een, uitgegee is. Die ding is, op daardie stadium is ‘n hele paar bundels uitgegee waarin mense van hulle swaarkry vertel, dis eintlik iets waarin ek belangstel, maar die sak boeke wat nog gelees moet word raak net groter en voller. Ek bedoel, ek het nog van CUM se boeke wat gelees moet word, maar ek het ook ‘n klomp boeke aangeskaf, boeke wat ek bitter graag wil lees, maar nie by uitkom nie. En ek is so besig met my hekelwerk en ander handwerke, ek sal minstens 200 of selfs ouer moet word om alles gedoen te kry voor ek doodgaan en dan is dit nie dat ek nog sommer weekliks ekstras bylaai nie, hoor!

Wat my toe trek van die tweede Hekel en word heel, is dat die hekelpatrone anders benader word. Jy neem jou mates, besluit self watter dikte en tipe wol jy gaan gebruik en volg dan hulle aanwysings. Want sien, ek het ‘n wakis vol wolle, maar as ek ‘n patroon soek, pas dit nie noodwendig by die wol wat ek het nie en koop dan maar nog. Maar hierdie boek se patrone sal ek kan aanpas by my wol wat ek het. Of nie. Al woord wat hulle graag gebruik waarmee ek nog nie gemaklik voel nie, is ‘jaarn’, maar dit is blykbaar al deurgetrap en wel ‘n erkende Afrikaanse woord. Een woord is beslis nie genoeg rede om die boek oor neer te sit nie.

So sit ek en blaai deur die boek, my eie een, sommer om na die mooi patrone te sit en kyk, wat ek begin om die stories te lees. En ek hou aan met lees en hou aan en kan dit nie neersit nie. Want niks is so mooi soos ‘n ware verhaal nie, veral as daar heelword in die proses was nie. Party van die stories is baie nader aan die vel as wat ek sou wou dink, party laat my hart ongemaklik klop omdat dit so bekend voel, net om te besef dat dit iets is wat ek ook al deur is, maar nie net deur nie, ook redelik ver heen verwerk het. Eintlik klaar verwerk het.

En dan is ek dankbaar. Dankbaar vir elke persoon wat deur haar pyn kon hekel of hoe sy dit ookal verwerk het, maar ook vir my eie lewe wat in God se hande is en dat Hy saam met my deur die oppe en awwe van die lewe gaan, dat Hy vir my kreatiwiteit gegee het om my in uit te leef. Ag, sommer vir alles.

As jy lief is vir lees en vir hekel, is dit nogal ‘n boek om aan te skaf, hoor!

Toortsie

Kreatief – Die Kern Deel 2

In die eerste deel van Die Kern was die Goue Vroue uitgedaag om hulle hartsgeheime terug te skryf. Om dit wat hulle letterlik uit hulle lewe geskryf het, terug te skryf. Dit kan HIER gelees word. Sommige van ons het ons ware stories kom vertel. Diep stories. Hartseer stories. Ander het fiktief geskryf rondom Rebusfontein.

Elke persoon het ‘n storie. Almal van ons het al goeie én swaar tye beleef. Al hoe meer bundels met verskillende mense se ware stories sien die lig. Dalk het jy ook ‘n behoefte om jou storie te vertel, selfs al is jy nie een van die Goue Vroue nie. Daarom, as jy lus voel om ook jou storie te skryf, die bladsy wat jy uit jou boek geskeur het, terug te skryf, wil ek jou nooi om dit te doen. Skryf dit op jou blog of op facebook, verwys na die Inlinkz skakel waar die ander persone ook hulle stories geskryf het en heg jou storie daar aan by die Inlinkz sodat ons daarvan kan weet. Kom heg die skakel ook by die kommentare aan van hierdie bloginskrywing, of ‘tag’ hierdie bloginskrywing asseblief.

Dit is die deel een.

Met ‘Hekel en word heel’, wat nou al ‘n tweede bundel uitgegee het, kom my deel twee van Die Kern Uitdaging. In hierdie deel van die uitdaging hoef jy nie so in diepte van jou krisis te vertel nie, behalwe natuurlik as jy wil. Die doel van hierdie uitdaging is: Hoe het kreatiwiteit jou gehelp om heel te word? Watter kreatiewe dinge het jy gedoen? Hoe het jy dit gedoen? Vertel vir ons asseblief. Wys selfs foto’s as jy het. Stories van hoop sodat ons vir ander wat deur moeilike tye gaan, ook hoop kan bring.

Hierdie uitdaging is vir enige persoon wat wil deelneem.

Toortsie

Breinboompies

Ek lees nou ‘n wonderlike boek wat ‘n vriendin lank gelede vir my aanbeveel het. Healing begins with the sanctification of the heart. – Deur Dr MK Strydom. Dr Strydom is ‘n mediese dokter, maar ook ‘n Christen, ‘n gelowige. Een wat God soek in Sy Woord. Een wat graag wil hoor wat Hy sê. Sy haal dus gereeld die Bybel aan in om haar punt te staaf. In hierdie boek verwys sy ook baie keer na Dr Caroline Leaf se nuutste navorsing oor die menslike brein.

Ons almal weet tog dat ons gedagtes ons siek kan maak. Geestelik siek. Dit is nie ‘n nuwe gedagte nie, maar wat ek nie soveel besef het nie, is dat ons gedagtes ook ons liggaamlik siek kan maak. Ja, toe ek so swaar gedra het aan emosionele dinge, hét ek gesê dat ek dit in my liggaam voel. Tog sou ek dit nie regtig waag om dit sommer te verkondig nie.

Dr Leaf sê in Maak ‘n Kopskuif – Elke Dag dat 75-98% van alle siektes wat ons ervaar, ‘n direkte gevolg is van wat ons dink! Dat dit wat ons dink, ons beide fisies en emosioneel raak.

Dr Strydom beskryf ons dit wat ons dink as boompies wat in ons brein vorm. Wanneer ons goeie gedagtes dink, mediteer oor die Woord, word gesonde, digte boompies gevorm in jou brein (letterlik), maar wanneer ons negatiewe dagtes oordink en bedink, word meer doringagtige boompies gevorm (ook letterlik). Deur te mediteer oor positiewe of negatiewe gedagtes, word die herinneringe gebou en ervaar jy ‘n emosie. Wanneer ons egter ‘n positiewe of negatiewe gedagte kry en dit dadelik laat vaar, word dit net ‘n warm lug wat uitgeskei word en bou dit nie aan die emosie nie. (Ek hoop ek dra dit nou korrek en verstaanbaar oor.)

Negatiewe denke, soos woede, haat, bitterheid groei soos onkruid en neem spasie op in jou brein. Elke keer wat jy weer oor dieselfde negatiewe gedagte kry, groei daardie doringboompie en maak dit jou op die ou end siek. Sy noem dat bitterheid byvoorbeeld aanleiding kan gee tot borskanker. Vrees en angstigheid tot hoë bloeddruk, angina, allergië en asma. Woede tot aneurisme, beroerte en aambeie. Jaloesie mag osteoporose tot gevolg hê. ‘n Lae selfbeeld en skuldgevoel kan depressie, verslawing, megrain en ander outo-imuunsiektes veroorsaak. Skrikwekkend!

Dit is daarom dat ons negatiewe gedagtes wat so maklik insluip, moet beveg met alle mag. Ons moenie toelaat dat kwaadwees wortel skiet in ons harte en oorgaan tot woede en bitterheid nie. Al is dit vir ons moeilik, moet ons probeer om te vergewe, of soos ek in TPM geleer is, die kwaad te laat gaan. Doelbewus die kwaad te laat gaan. Want, die kwaad wat ek in my dra, selfs al het ek alle rede daartoe, maak vir my siek. Dis ék wat die las daarvan dra, nie die ou wat die kwaad gedoen het nie. En dan glo ek ook meer as ooit dat as ons so ‘n slegte emosie in ons hart dra wat aanmekaar sy kop uitsteek, dit goed sal wees om die wortel daarvan te loop soek. En by die Here waarheid daaromtrent te kry. Want baie keer dra ons swaar aan iets omdat daar ‘n leuengebaseerde oortuiging is wat ons in ons eie harte dra, iets soos dat ek nie goed genoeg is nie, of dat ek ‘n nikswerd is, of dom is, of wat ookal.

Dit is nie voorspoedsteologie wat ek verkondig nie. Alle genesing moet steeds gebeur deur God se genade. Maar ons moet let op ons gedagtes, dit staan ook in die Woord.

Toortsie

Net een

Al die jare jaag ek nie regtig groot getalle nie. Wel, daar ís soms wat ek die getal klieke op my blog dophou, ek hét immers syfers studeer op my dae al het ek dit al alles verloor. Maar dit is nie my alfa en omega nie. Dit ís lekker om te sien as mense my blogs lees of reageer op my faceboekbladsye, ens.

Maar al die jare was my ingesteldheid: as ek aan een mens ‘n verskil kan maak, sal ek bly wees. Net een. Een mens inspireer om goed te doen vir ander. Een mens na die Here lei. Een mens se las ligter maak. Vir een mens vreugde bring. Elke een meer as een is ‘n bonus. Net een. En nóg een. En nog een. …

Ek kan nie die hele wêreld red nie. Ek kan nie elke persoon in die wêreld wat swaarkry, help nie. Ek kan nie vir almal kospakkies gee nie. Of joghurtbakkies met lekkernye nie. Ek kan nie vir die hele wêreld se mense almal op die naam bid nie. Ek kan nie vir almal moed gee nie. Ek kan nie eers optree dat almal in die wêreld van my hou nie. Nie almal oortuig om water te spaar of minder plastiek te gebruik nie. Om meer Bybel te lees en tyd met God te spandeer nie.

Maar as ek een mens kon oortuig om meer tyd met God te spandeer, een mens kan help om ‘n swarigheid in sy gemoed af te werk, een mens kan bemoedig …

Is ek so gelukkig.

Toortsie