55 is lekker

Kyk, ek het gedink, toe ek 40 geword het, dat ek in die sewende hemel is, want as jy 40 is, mag jy doen wat jy wil, wanneer jy wil, met wie jy wil, of jy wil, hoe jy wil, hoeveel keer jy wil.

Maar toe kom 50 en ek dog, nou is ek in Utopia! Maar 55! Man, dis ‘n lekker besigheid!

Die eerste ding wat natuurlik met 55 kom, is dat jy teen hierdie tyd al ál jou verstand verloor het. Daardie ongelooflik baie verstand wat jy op 25 gehad het, wat selfs vermeerder soos jy ouer raak, is totaal opgebruik wanneer jy by 55 kom. Lekker, né?

So, niemand kan meer van jou iets verwag nie, jou opinie geld nie meer nie, want wat weet jy after all? 🙂 En jy praat uit jou beurt uit, alles as gevolg van die verstand wat opgebruik is! En juis dít vervolmaak 40 se of jy wil wanneer jy wil met wie jy wil net heeltemal.

Op 55 begin jy al afskaal, kies jy wat jy wil doen en hoe en met wie. Op 55 het jy al ‘n hele klompie eksamens van die lewe afgehandel. Party van die eksamens het jy met vlieënde vaandel geslaag, sommige het jy gedínk jy het geslaag, net om agter te kom dat jy die kat aan die stert beetgehad het. Party van die eksamens het jy herhaaldelik gedop en kry dit steeds nie reg nie, maar party het jy tog later wel reggekry, miskien so by die tiende poging, en net-net, maar darem.

Op 55 het jy ook al ‘n hele paar hoofstukke in die lewensboek klaar geskryf en afgehandel. Been there, done that, got the t-shirt. 🙂 Is dit nou nie lekker nie?

Een van die lekkertes van 55 is dat jy kan kies of jy jou aan kaboutergoetertjies gaan steur, watter van hulle jy gaan verduur, selfs al wil nie, en watter jy eenvoudig gaan ignoreer.

Op 55 begin ek tyd kry om soms iets lekkers te doen, goed waarvoor ek vroeër in my lewe nie die geleentheid gehad nie, omdat die geleenthede bloot nie daar was nie, of omdat ek my beurt met klein kinders gehad het en net alles in my vermoë moes doen om kop bo water te hou, en ek belowe julle, ons almal kry ons beurt daarmee, of ons nou wil of nie.

So, op 55 geniet ek die bietjie vryheid wat daarmee saamkom, selfs al is sekere ander probleme weer baie groter as wat dit vroeër was. Gelukkig het ek al op 55 ook geleer om by my Vader se voete te gaan sit en dat Hy versorg en troos.

55 is vir my ‘n vensterperiode, voor die winter van die lewe kom wat ek miskien nie meer so alles sal kan doen nie. Om die waarheid te sê, ek besef alreeds dat daar sekere goed is wat ek nie meer kan doen nie.

Maar intussen geniet ek my 55 jaar voluit en ek brei truitjies presies volgens die patroon, maar stil-stil wonder ek of dit nie ‘n rokkie is nie. Die moutjies lyk ook korterig, maar ek moet onthou dis hangskouertjies

Groetnis

Toortsie

Advertisements

Skryf-safari: Blogger in die moeilikheid

Jammer, Una, dat ek nou met jou idee aangaan, maar dis wat ons in Blogland doen! Ons kuier by mekaar, ons raak opgewonde oor mekaar, ons skryf oor mekaar, en ons vat iemand se idee en hardloop daarmee voort. Dís tog hoe die Toweropstal se twee boeke ontstaan het en die daaropvolgende Towerpaleis ook nog, danksy iets wat iemand geskryf het, wat ‘n ander bogger se gedagtes laat hardloop het, en nog een, en nog een, so hier gaan ons al weer!

Una is in die moeilikheid! Net so het Kameel se kinders ook nou die dag vraagtekens gehad het oor die ‘vriende’ wat sy het, almal mense met sulke suggestiewe name, soos Lekkervurige affêre, Nie vir kinders, en wat nog alles nie! Una het ons nodig, sy sit in die tronk, en dit oor haar betrokkenheid by ‘n klomp vreemde mense met vreemde name wat oor die hele wêreld versprei is. Tipies Blogland se mense, is ons almal op ons perde, om te loop red wat daar te redde is. Hulle glo net glad nie wat sy sê nie, hulle sê dis net te dik vir ‘n daalder en Una praat nie die waarheid nie. En julle weet tog dat geen mens deesdae in ‘n Suid-Afrikaanse tronk wil sit nie!

So, gewapen met my twee Toortsieboeke en ‘n groot bak goed gedokterde Tiramisu, en Seegogga, met ‘n bak seekos, het ons dadelik op die vliegtuig gespring Pretoria toe, op Lanseria geland, natuurlik weer verdwaal soos net ek kan, maar ons is nou amper by Una. Sy het juis gesê van die manne is maar goed oorgewig, so ons gaan probeer om hulle oor te haal om Banting te doen en sommer Bloggers ook te word.

Kameel is ook op pad, sy het juis so ‘n goeie manier om mense te oortuig. Hester, met haar swak internet en al, het belowe om haar laaste Vodacomdata gebruik en vir die mense ‘n e-pos te stuur, ook om hulle te oortuig van Una se onskuld. Perdebytjie het belowe om vir hulle mooi foto’s te bring.  Die ander bloggers is nog aan die koukus hoe hulle almal kan help, en julle sal maar hier in die kommentare moet help dink. Kom tyd kom raad.

So, dames en enkele here van Blogland, hier gaan ek. Hou duim vas dat die Tiramisu sy ding gaan doen!

En dit, mense is Blogging vir my! (In opdrag van Tannie Frannie). Dankie, Una, jy het my nou gered van ‘n baie saai, tipies Toortsiese, ou beskrywing oor hoekom ek van Blogland hou.

Toortsie

……………………………

Om die inskrywings van verskillende bloggers in die Lê-Jou-Eier uitdaging te geniet of om self ‘n blog wat jy geskryf het aan te heg by hierdie skakel, klik op die volgende InLinkz-skakel:

http://www.inlinkz.com/new/view.php?id=787126

Vir die reëls van hierdie uitdaging, om raad te kry oor hoe om deel te neem en om elke week se aankondiging van die nuwe onderwerp te sien, besoek die volgende skakel by Dis Ekke. Onder hierdie kategorie, kyk na die blogposts Lê-Jou-Eier: Reëls (2017-08-22) en Lê-Jou-Eier: Hoe neem ek deel? (2017-08-22).

Hoekom loop mense met hulle honde?

Blykbaar sodat die honde op ander mense se erwe kan poef.

Genade! Kan jy nou meer?

Dis regtig ‘n opmerking wat ek al hoe meer plekke raaklees en raakhoor.

Nou wonder ek: Het die honde die heeldag ‘n wasgoedpennetjie by die polliehollie en wanneer hulle dan gaan stap, bly die wasgoedpennetjie by die huis?

Of, kom roep die hond jou elke keer as hy wil poef en dan gaan walkies julle tweetjies?

Poef honde net een maal per dag?

(Dit laat my dink aan mense wat daarby sweer dat hulle kinders in die oggend poef net na hulle wakker geword het! Dalk was ek maar net onkundig, maar dit het nie in my huis so gewerk nie!) Ook nie met my honde nie!

Ekskuus dat ek nou vandag so poeferig skryf, maar die toppunt was toe iemand dit nou die dag ook vir my baie oortuigend sê dat die rede hoekom mense met hulle honde loop, vir hierdie een rede is. Ek het besef ek het nie ‘n kat se kans om enigsins die teendeel te probeer bewys nie, selfs nadat ek haar vertel het dat ek twee groot honde het en hulle my in allerhande rigtings rem nie, dat ek so mooi moet kyk waar ek loop sodat hulle my nie laat val nie, en voor ek my kom kry, is ek vasgevang, vasgedraai in twee leibande om my bene.

‘n Mens het nog ‘n hand nodig om die stok vas te hou wat jy veronderstel is om saam te dra om die honde wat jou bestorm of aanval, weg te hou.

Jy het nóg ‘n hand of twee nodig om die plastieksak wat jy saamdra om die poef wat jou hond mag laat, op te tel, plus so ‘n plastiekding, wat die optel vergemaklik.

Intussen moet mens darem vriendelik ook wees en vir almal langs die pad waai. 🙂

Ag, en dan het jy nóg ‘n hand nodig vir ‘n diktafoon, want sien, jou beste blogstories kom terwyl jy stap en as jy by die huis kom, het jy lankal die woorde verloor.

So, ek weet nie hoekom ander mense stap met hulle honde nie, ons doen dit sommer net vir die lekker en die uitkomkans, en by die huis tel ek al die landmyne op en begrawe dit onder die boom. Dis uitstekende bemesting, sien!

As julle wonder waar ek die volgende ses weke heen verdwyn, ek gaan vir my nog arms laat aansit.

Groetnis

Toortsie

Heel toevallig kan ek hierdie bloginskrywing gebruik in Scrapydo se bloguitdaging vir die week: Dieremaniere.

Om die inskrywings van verskillende bloggers in die Lê-Jou-Eier uitdaging te geniet of om self ‘n blog wat jy geskryf het aan te heg by hierdie skakel, klik op die InLinkz skakel net onder die paddatjie:

Jou InLinkz skakel is http://www.inlinkz.com/new/view.php?id=780871

Vir die reëls van hierdie uitdaging, om raad te kry oor hoe om deel te neem en om elke week se aankondiging van die nuwe onderwerp te sien, besoek die volgende skakel by Dis Ekke. Onder hierdie kategorie, kyk na die blogposts Lê-Jou-Eier: Reëls (2017-08-22) en Lê-Jou-Eier: Hoe neem ek deel? (2017-08-22).

Toortsie by Finesse: Die jongman by #Imagine

Toortsie se Facebook Page

Toortsie se Bantingresepteboeke Facebook page

TPM Transformasie Gebedsbediening Bredasdorp en Riversdal Facebook Page

Toortsie’s English Blog Posts

Kruinsig Plaasakkommodasie, Riversdal

Toortsie by Finesse voelgoed tydskrif

Radio Tygerberg resensie

Toortsie in die Towerpaleis

So is al ons klomp Towerinne soos een man Oostenryk toe om vir Camilla in die Towerpaleis te gaan kuier. Wow!

Ek het natuurlik my manlief saamgeneem, so ‘n groot geleentheid waar ‘n nuwe koning en koningin bekroon gaan word, wil ek darem graag saam met hom beleef. Ek maak natuurlik ook baie op hom staat om my te help kophou, sien.

Anders as wat Kameel voorgestel het, het ek wel ‘n ou paar geskenkies saamgeneem. Eg Suid-Afrikaans, toegedraai in ons pragtige veelkleurige landsvlag.

Vir die koningin ‘n bietjie biltong en droëwors, ‘n botteltjie egte Klein Karoo witblits, Doornkraal soetwyn, blinksoet koeksisters, en vir die hoofkok, ‘n klompie kruietjies en geurmiddels. Dis altyd goed om in die kok se goeie boekies te wees, julle weet.

Alles het goed verloop, totdat ons in die stowerkamer gaan loer het en ons almal goud geskrik het toe ons die goue kopbeen ontdek het. Ons storm mos toe almal daar uit, gang af, sluip saggies na ons kamers om die goud van ons gesigte te probeer afkry, maar helaas.

Dis toé wat ek iemand verskriklik lekker hoor lag. Uit haar maag uit. Amper histeries soos sy lag.

En raai wie sien ek?

Die koningin met ‘n stuk droë wors in die een hand en ‘n glas soetwyn in die ander. Sy lag só, sy moet net keer dat sy nie van die soetwyn op die duur matte mors en stik aan die droë wors nie!

Toe vertel sy my ‘n geheimpie. Sy is absoluut mál oor Camilla. Toe sy Camilla die eerste keer sien, het sy net geweet dat hulle nog groot vriende gaan word. Camilla het ‘n vonkel in haar oë wat sy baie van hou en net daar het sy geweet sy gaan van haar vriende ook hou en dís hoekom sy ingestem het dat ons almal mag kom kuier.

Natuurlik moes sy haar streng hou sodat Camilla eers al die etiketreëls aanleer en leer om koninklik op te tree.

En die goue stowerkamer (getoorde stoorkamer) en ons wat nou almal verguld is? Sy sê ons moenie ons te veel bekommer daaroor nie. Nou ja, ons sal maar sien wat gebeur!

Môre-aand is die bal en en ons gaan ons optof, hoor! En binnekort gaan ons saam as daar takbokke gejag word. Opgewonde! Ek hou nie regtig daarvan om ‘n dooie bok te sien nie, maar dit sal vir my lekker wees om in ‘n regte Oostenrykse woud te kan kom.

O, en die kok sê hy hou van ryk en romerige kos en dat hy amper nie meer suiker en meel in sy fyngebak gebruik nie. Jongie, was ek nou trots om vir ou Toortsie daar in die kombuis tussen die kosboeke te sien! Die kok wil juis by my ‘n bietjie hoor van die aanwending van spesiale kruietjies.

Ons kuier tog te lekker in Towerpaleis!

Toortsie

Om die inskrywings van verskillende bloggers in die Lê-Jou-Eier uitdaging te geniet of om self ‘n eier te kom lê wat ons kan uitbroei en grootmaak, klik op die InLinkz skakel net onder die paddatjie:

http://www.inlinkz.com/new/view.php?id=776174

Toortsie by Finesse: Stel jou voor!

Toortsie se Facebook Page

Toortsie se Bantingresepteboeke Facebook page

Toortsie’s English Blog Posts

Kruinsig Plaasakkommodasie, Riversdal

Toortsie by Finesse voelgoed tydskrif

Radio Tygerberg resensie

Die storie van die rooi Ferrari

My geliefdes het die Argus gery en die aand ná die tyd gaan eet ons by ‘n restaurant teen die see. Daar is baie mense, hulle sit die grasperk vol. Regtig feestelik.

Toe kom die rooi Ferrari daar verby. Dak platgeslaan. Die bestuurder erg belangrik. Die registrasienommer verklap dat die motor minstens 1500 km moes ry om daar te kom.

Die Ferrari stop voor die skare mense op die gras en begin rev, en rev, en met skreeuende bande trek hy weg.

So ‘n rukkie later kom hy weer verby en hou weer sy vertoning. Die mense lag en klap hande.

Hy doen dit vir ‘n derde keer.

Teen daardie tyd is ons omtrent klaar geëet.

Ons stap na my skoonseun se wit Toyota Corolla en my man sê: “Gaan speel jy nou ook ‘n bietjie Ferrari.” Ons por hom aan.

Hy ry tot voordie skare, stop sy Toyota Corolla, en hou hom Ferrari.

Die skare cheer!

Ons breek onsself soos ons lag. En ek lag nou nog!

Ons vermoed baie sterk dat dit die chauffeur was wat die Ferrari bestuur het.

Toortsie

Toortsie by Finesse: Op die spore van die meesters met Uber

Toortsie se Facebook Page

Toortsie se Bantingresepteboeke Facebook page

Toortsie’s English Blog Posts

Kruinsig Plaasakkommodasie, Riversdal

Toortsie by Finesse voelgoed tydskrif

Transformation Prayer Ministry: Bredasdorp en Riversdal