‘n Menslike benadering

Sjoe, het ek nou Dr Robert Cywes, ‘n pediater as ek reg is, se praatjie ongelooflik geniet en baat daarby gevind! Dit is deel van die Nutrition Network Advisor Training kursus wat ek tans doen wat grotendeels handel oor diabetes en vetsugtigheid. Hy het vetsugtigheid en insulienweerstandigheid en alles wat daarmee saamgaan, nagevors. Ek hou veral van die menslike manier waarop hy die kursus aanbied. Jy weet, dit is nogal iets wat ek die hele kursus ervaar: menslikheid. Geen Banting Polisie wat jou die hele tyd in ‘n blik wil druk nie. Eerder deernisvolle mense wat jou graag wil help.

Nadat hy verduidelik het hoe diabetes en vetsugtigheid vorm en al die belangrike feite daaromtrent genoem het, gaan haal hy die vetsugtigheidprobleem op ‘n heel ander plek: By ons emosionele status. En ja, dit verstaan ek baie goed. Want ek was nog my hele lewe lank ‘n emosionele eter. Ek eet as ek bly is. En as ek hartseer is. Of as ek opgewonde is. Of kwaad is. In my hele lewe was ek nog net twee keer sonder eetlus en dit was toe my pa die gat in sy slukderm gekry het en my broer die gif gedrink het. Nie eers Covid kon my eetlus of smaak by my steel nie.

Ek hou van die manier wat hy vetsugtige mense hanteer. Dat die persoon eers die probleem moet eien. En dat hy nie verwag dat ‘n mens oornag sommer alles sal reg doen nie. Nadat jy jou probleem verstaan en geëien het, is die eerste stap om seker te maak dat jy niks in jou mond druk wat koolhidrate bevat nie. Een stap op ‘n slag. Hy kyk na hoe gereeld jy iets in jou mond druk, maar veral die emosionele waarde daarvan. En hy hanteer dit nie as ‘n dieet nie, maar as ‘n leefstylverandering wat stappie vir stappie gebeur. Remove and replace. Remove and replace.

Maar veral ook sy gedagtes rondom emosies het so in my kraal geval. Hoekom eet jy? Hoe voel jy? Dat jy jou emosies op die naam noem (soos ons in TPM doen). Dat jy iewers in ‘n dag mediteer of bid. Stil word. Dat jy jou ‘issues’ sal hanteer. Ook goed doen wat lekker is. Goed doen wat jou TROTS laat voel. Stadig maar seker aktiwiteit begin insluit in jou program. Jou emosies voed. En gevoelswaarde het, empatie, sagwees vir ander en jouself.

Toortsie

Intermittent Fasting/Banting vordering

Ek wil optimisties begin sê: Dit lyk my ek begin kry die Intermittent Fasting onder beheer. Ek doen mos darem al vir meer as 7 jaar Banting, soos almal weet, maar kombineer dit nou met Intermittent Fasting.

Hoekom Intermittent Fasting?

Omdat ek Pre-diabetes was en Metaboliese sindroom gehad het, wat ek alreeds kon omswaai danksy Banting … maar pre-diabetes beteken ook dat ek insulienweerstandig was en as ek nie my hand daarop hou nie, kan dit weer sy kop uitsteek. Daarom is dit uiters belangrik dat ek in die eerste plek koolhidrate tot ‘n minimum beperk. Want koolhidrate veroorsaak ‘n groter afskeiding van insulien. En as jy te veel en te gereeld insulien afskei raak jou liggaam insulienweerstandig. En as jy insulienweerstandig is neem jou selle nie die insulien op wat hy nodig het om die suikers in die bloed te verwerk nie en kry jy suikersiekte. Wat meer insulien vra. Wat jou meer laat eet. Wat jou selle nie opneem nie omdat jy insulienweerstandig is. Wat maak dat jy insulienaanvullings moet kry.

Nou ja, my vastende suikervlakke was destyds .1 (punt een) onder diabetes. NET PUNT EEN SUIKER MEER IN MY BLOED HET BETEKEN DAT EK ‘N DIABEET SOU WEES! Die Here het my beskerm. Ek het soveel waarskuwings gekry wat ek nie besef het nie. Selfs nie daardie tyd hoe ‘n verskriklike siekte diabetes is nie … mense raak blind daarvan, verloor ledemate … dis een van die top 5 indien nie top 3 gevaarlikste siektes in die wêreld.

So, my Banting het beslis gehelp dat my pre-diabetes en metabolises sindroom omgeswaai is.

Maar ek is steeds ‘n weidier wat heeldag loop en knaag en die gevaar daarin lê steeds dat dit te gereelde insulienafskeidings kan veroorsaak.

Daarom probeer ek nou slegs twee keer op ‘n dag eet met my eerste ete middagete en dan saans aandete. Beide redelike groot borde kos. En ek drink die hele oggend baie water en tee sonder melk of suiker om my te help.

Dit gaan al baie beter. Ek word nie meer regtig honger nie. Ja, my lyf vra nog vir kos en ek moet maar nog wakker wees om nie onbewustelik iets in my mond te druk nie. Tog lyk dit of daar lig in die tonnel is. En natuurlik, Bantingkos hou jou beslis langer versadig. Beslis LowGI, Glutenvry, wat is al die ander buzzwords? Die ding is, geen verandering is maklik nie, ‘n mens moet net begin. Een treetjie op ‘n slag. Een dag op ‘n slag. En as jy val, staan net weer op en beur vorentoe.

Toortsie

Wat ‘n positiewe benadering!

Iets wat nog altyd my belangstelling trek, is verslawing. Dit wat kenners oor verslawing te sê het. Want ek is mos suikerverslaaf. Kosverslaaf. En ek is doodernstig hieroor. Ek het dit jare gelede al besef, lank voor dit ‘n algemene term was. Of eerder, lank voor ek daarvan geweet het.

Suikerverslawing. Alkoholverslawing. Dwelmverslawing.

Nou leer ek in die Banting Coach kursus wat ek by Nutrition Network doen dat daar ook iets soos prosesverslawing is: Verslaaf aan elke liewe nuwe dieet wat uitkom. (Dit het ek al baie in my lewe gesien.) (Terloops, ek dink ook ek is verslaaf aan die adrenalien wat die Goue Vroue avonture my gee en ek is doodernstig hieroor, hoor!)

Bitten Johnsson, ‘n verslawingskenner, is die persoon wat nou die lesing oor suikerverslawing aangebied het. Sjoe! Ek leer baie! Wat ‘n positiewe persoon is sy nie! Die probleem is dat suikerverlawing die hek is wat toegang bied tot ander verslawings. En soveel van ons is suikerverslaaf en ons besef dit nie!

Verslawing is ‘n siekte wat veranderinge in jou brein veroorsaak. Wat ontwikkeling strem. Dis ‘n kroniese siekte. ‘n Primêre siekte. ‘n Progressiewe siekte, wat beteken dat dit oor jare erger raak, selfs al gebruik jy nie die substans nie. Die verslawing kaap jou brein en selfs net een happie/slukkie van daardie middel lei tot die volgende een. (Dit het ek nou gedurende die vakansie ervaar toe iemand vir my ‘n sak sultanas en ‘n sak dadels present gegee het – een happie het gelei tot ‘n volgende en ‘n volgende.) Die probleem is dat ons ons kinders al kleintyd lekker en brood en pasta en pizzas voer en sonder dat ons dit besef help ons hulle breins in ‘n verkeerde rigting ontwikkel. Ek het ook!

Maar die beste nuus van alles is: Dit is behandelbaar! Deur positiewe aksies wat lei tot positiewe denke. Deur die regte goed te begin doen en daarmee aan te hou. Deur dit een dag op ‘n slag te doen. Deur in die oggend te dink wat jy kan doen om by jou eetplan te hou en jou voor te neem om daarby te hou en vanaand aan drie dinge te dink waarvoor jy dankbaar is. Enige drie dinge. Want dit skep positiwiteit.

En nee, as jy totaal afgebreek is deur jou verslawing, as jy totaal oorvet en siek is, is jy nie so sleg nie! Nie ‘n mislukking nie. Jy het net soveel potensiaal tot beterskap. Is dit nie mooi nie?

Toortsie

Kreatief in die kombuis

Sjoe, was ek nou woelig in die kombuis, ek is skoon opgewonde!

Ek doen mos die Banting Coach kursus by Nutrition Network en elke keer praat hulle van vleisaftreksel (broth). Ja, ek weet, toe ek sewe jaar gelede Tim Noakes se rooi boek gelees het toe ek begin Bant het, hét hy gesé ek moet my eie vleisaftreksel maak, maar dit het net na so baie moeite gelyk. Terloops, ek dink dat ek ‘n slag deur die resepte in daardie boek ook moet blaai, want ek het mos darem ook al intussen ‘n paar ‘nuwe’ bestanddele begin gebruik.

En net soos dit moes wees, kom vleisaftreksel nou die dag op ons Goue Vroue se Whattsappgroepie ook ter sprake. Ek loop soek oom Tim se resep en ons eie gesondheidskenner, VirgoC bevestig dat dit regtig ‘n gesonde iets is om te eet. Ek onthou nog as kind het ons sulke beesvleisblokkies in kookwater gegooi en dit was heerlik. Nie die beesvleisblokkies wat ‘n mens deesdae koop nie en eintlik is dit op die rooi lys …

So maak ek toe ‘n klomp bene bymekaar, gaar bene en ek wonder by myself of die voedingswaarde nie al uitgekook het nie. Onder andere ook ‘n skaapboudbeen. Bedek dit met water, laat dit vir twaalf ure uiters stadig prut op die stoof, dit moet eintlik nie kook nie, voeg daarby ‘n ui, ‘n geelwortel en ‘n handvol vars pietersielie en laat dit prut en prut en prut en … Dan moet dit blykbaar deur ‘n sif gedruk word, maar ek dink nie ek was heeltemal suksesvol daarmee nie en gooi dit toe in klein bakkies om te vries. Al wat ek kan sê, mense, dit is heerlik! Ek drink nou elke dag so ‘n halwe koppie daarvan. Sommer vir die lekker. Dit smaak soos sop. Lekker sop. Sies tog, die hond het sy neus opgetrek vir daai bene, daar was niks meer geur in nadat sy noi daarmee klaar was nie!

My man het mos ‘n groentetuin. Vandag staan die mandjievol grenadellas en die mandjievol soetrissies vir my en kyk. Sjoe, ek kan dit maar weer eens uitdeel, maar my man doen soveel moeite daarmee. Toe probeer ek sommer grenadella-soetrissieblajang. Natuurlik met xylitol sodat ek dit kan gebruik. Wat ‘n fonds! Ek het sommer die blatjangresep in my Toortsie 3, is dit nie? gebruik. En terloops, die drukkers het laat weet die boeke is klaar! Dit word môre verpak en gekoerier … hiehaaaa! As alles goed gaan het ek hulle DV Vrydag!

En asof dit nie genoeg is nie, het ek sommer ‘n heerlike nuwe koolresep ook gemaak vir die tweede keer … so ‘n klein bietjie verander sedert die eerste een, maar dit is mos wat ek my hele lewe lank doen – verander aan reseppies.

O, die Intermittent Fasting raak al makliker, hoor! Ek probeer om nie meer ontbyt te eet nie en eers middagete vir die eerste keer te eet. En dan eet ek weer aandete. Toe ons nou ‘n bietjie rondgery het, het ek van die wa af geval, maar nou is dit al amper ‘n gewoonte. Saam met Banting werk dit wonderlik, want jy raak mos nie so gou honger nie.

Julle moet ‘n mooi dag hê.

Toortsie

Die lieflike blatjangresep soos dit in Toortsie 3 is dit nie, verskyn. Tamatieblatjang, wat ek al met soveel ander vrugte of groente gemaak het.

Ek en Intermittent Fasting

Ons twee sukkel nog om mekaar te vind. Ek, en Intermittent Fasting.

Die ding is, ek is ‘n weidier. Beslis familie van die skaap. Ek hou daarvan om hierdie bossie te proe, aan daardie grassie, en as die baas die voer bring, my behoorlik vol te eet daaraan ook. Net om netnou weer ‘n bietjie aan ietsie te knibbel.

Dit het nog altyd vir my gewerk, ek het maar net gesorg dat ek aan Bantinggoedjies knibbel, soos kaas of salami of ‘n neut of twee. En ja, ek knibbel beslis minder as die tyd toe ek stysel en baaaaie suiker geëet het. Toe was ek permanent honger. Nou is ek sommer net lus vir kou. Gewoonte, jy weet.

Maar dit gaan oor insulien wat elke keer wat jy koolhidrate inneem, afgeskei word en later weet die selle nie meer wat om met al die insulien te maak nie en raak weerstandig.

Nou ja, ‘n geloofsvas af en toe vir ‘n spesifieke rede is iets heeltemal anders. Dan eet ek die hele dag niks tot vanaand 6 uur. Banting werk natuurlik uitstekend met Intermittent fasting omdat jy soveel langer versadig bly. Dis net dat ek regtig sukkel met hierdie kopskuif.

Ek kry dit soms reg. Net soms.

Toortsie