Toortsie se boererate

Lê jou eier: Gesels saam oor boererate, in opdrag van Hester.

Hierdie opdrag laat my gedagtes ver terugloop na my hoërskooljare. Ons moes een keer in pare mondeling praat, dialoog, en ek en ‘n meisie het ‘n dialoog gevoer oor boererate. Ons het só gegiggel, ek dink nie ons het enige raat uitgedeel nie!

Watter boererate pas ons toe, vra Hester.

Vir stinkneus gebruik jy ‘n sout/koeksoda oplossing. Stinkneus? As jou sinusholtes verstop en dit regtig nie meer lekker ruik nie, werk dit wondere as jy jou neusholtes uitspoel met ‘n mengsel, as volg voorberei: 1 liter kookwater, met 1 teelepel sout en 1 teelepel koeksoda. Laat dit afkoel. Wil julle die gory detail weet van hoe dit gedoen word? Regtig? Urg!

Vir ernstige hoes glo die Toortsie gesin aan witblits en heuning. Meng gelyke hoeveelheid, omtrent ‘n eetlepelvol van elk, witblits en heuning. Sit dit in die mikrogolf sodat dit smelt. Eet teelepelsvol.

Antoinette Pienaar se kasterolie. As ek vir ou mense die woord kasterolie noem, gril hulle by voorbaat. As ek klaar gebad het en my vel nog warm is na die afdroogslag, smeer ek my hele lyf in met ‘n klein bietjie kasterolie. Dit werk baie beter as enige lyfroom. Net ‘n klein bietjie, anders is dit taai.

Van dieselfde kasterolie sit ek saans ‘n druppelvol op twee wattetjies, daardie plat watte wat ‘n mens deesdae kry, wat is hulle naam? Dan sit ek so ‘n wattetjie op elke oog en lê ‘n paar minute op my rug. Die oogkundige het nou die dag amper op sy rug geval toe ek dit vir hom vertel. Blykbaar baie sleg vir jou oë, sê hy. Ná ‘n vreeslike klop onnodige toetse op al wat masjien is, kondig hy ernstig aan dat ek kroniese droë oë het, waarop ek gesê het, ek weet, ja.

Ag, en dan smeer ek ook Vics, soos vele Suid-Afrikaners. Ek hét op ‘n stadium met ‘n aartappel in die bed geslaap, maar of dit regtig gewerk het, kan ek nie meer onthou nie. Nou bant ek en het nie meer aartappels in die huis nie, wat nog te sê in die bed.

Vir slaaploosheid werk ‘n glas melk mos en my pa het vir ons liquid parrafin gegee vir ‘n harde maag. Hy het vreeslik in dadels geglo, het gesê dit stabiliseer die maag, of dit nou ‘n los maag was of ‘n stywe een. Nou ja, so lief soos ek vir dadels is, is dit mos ‘n taboé in hierdie Bantinghuis.

Gaan stap ‘n ent in die veld vir die senuwees en kom weer terug na die eenvoudige dinge: Eenvoudige kos sonder fieterjasies, maak jou eie groentetuin, jy sal nie glo hoeveel beter jy voel van jou eie, gesonde groente nie, en dis natuurlik ook terapeuties om in die tuin te werk, sê hulle. Maar Toortsie werk nie eintlik in die tuin nie!

Genoeg raad uitgedeel. Gaan lees bietjie HIER wat skryf die ander bloggers oor dieselfde onderwerp, en dalk het jy self ook lus om hieroor te skryf?

Groete

Toortsie

Advertisements

Towerinne by die Suidpunt Toortsie se dag 1 as gasvrou

Verskoon asb, ek begin solank post, dis ‘n rowwe week en ek het ‘n paar bloginskrywings. Julle kuier mos by my en Seegogga gelyk.

Hierdie is ‘n fiktiewe toer wat 14 bloggers deur die land neem.

Nadat Seegogga ons behoorlik trakteer het, is dit my beurt. Ons het vroeg uitgeboek by haar gastehuis en net vinnig ons goedjies gaan aflaai by ons strandhuis.

Ek het ‘n baie rustige tyd beplan, maar ons weet mos nou almal dat ons nie hierdie span Towerinne sommer in toom kan hou nie.

Ons eerste besoekpunt was Elim, ‘n ou Morawiese sendingstasie. Daar het ons sommer die mooi kerk en watermeul bekyk en die labirint geloop om ons siele skoon te maak. Tannie Frannie en Scrapydo het behoorlik vasgehaak in daardie labirint. Towerinne! Sug.

Die gedagte was dat ons by die Black Oystercatcher sou gaan eet, maar Bondelsgedagtes en Una wou gaan kyk hoe dit by Pearly Beach lyk, met Seegogga wat net aanhou vertel hoe mooi dit daar is.  Ag, ons ís mos met vakansie, so hoekom nie?

Plaas dat ons by die plan gehou het!

Toe ons by die see kom, sien ons daar is duikers in die water. Opgewonde skree Trommeltjies, sy kan duik, sy gaan nou ook, en storm nog voor ons behoorlik kan keer, met Positief agterná.

Ons probeer ons bes om die twee uit die water te kry, dis PERLEMOENSMOKKELAARS, en as hulle in die water is, bly jy daar uit! Daar het juis ‘n polisieman op die wal gestaan en wag dat van die duikers hulle voete uit die water sit. Dis professionele ouens daai, ‘n mens mors nie met hulle nie!

Intussen sit ons en bewe van angs op die wal, want as een van ons twee Towerinne nou opgewonde met ‘n perlemoen uit die see kom, is dit tronksake en voorbladnuus.

Maar, soos een man het ons beskermhere uit hulle voertuie geklim, vir die polisie amptelik en saaklik meegedeel dat hulle van die Suid-Afrikaanse en Vlaamse Intelligensiediens is en dat hulle hier is om die groep pragtige dames, wat op ‘n geheime sending is, te beskerm, en dat hulle geen probleme wil hê nie. Die polisieman het net met groot oë na die hooggeplaasdes gekyk, iets gemompel dat hy weet van ons,  en toe so ‘n bietjie verder weg gaan staan en staar oor die see.

So ‘n ruk later het die twee dames met leë hande uit die water gekom en is ons daar weg.

Toe ons deur Baardskeerdersbos ry, met almal se spanning só opgejaag was deur die perlemoenduikers in ons midde en dis warm,  het ons Marietjie’s Pub & Grill ingeval, want ons was dors.

Ag nou ja. Jajaaaa. Wat ‘n gesukkel om die span dáár weg te kry! Natuurlik was daar ‘n paar voete wat gejeuk het om op die tafels ook te dans, vertel dit nou oor! Ek het toe maar ons bespreking by die Black Oystercatcher gekanselleer, want ek het besef dit gaan te laat word. Die Towerinne het behoorlik weggelê aan die seekos.

Die middag laat is ons terug en het ons ‘n sonsondergangdrankie by Agulhas se uitkykpunt gaan geniet en sit en staar na die suidpunt van Afrika waar die twee oseane ontmoet.

Die res van die aand het ons sommer net ‘n vuurtjie gemaak en rustig saamgekuier. My man het natuurlik die vrouegeselskap vreeslik geniet, en die opmerkings oor die gebraaide skaapstertjies! Stedelinge! 😱😂

Net toe ek nou dink dat ons nou rustig gaan raak, hoor ek konsternasie van die krismisbedspul af! Hul gaan nou skinny dip by Struisbaai se hoofstrand. Elfuur in die nag! Maar dit is helder maanskyn en voor jy kan sê mes, is Hester, Woordnoot, Virgo, Perdebytjie, Lekkervurig en Kameel daar weg! 😱

Doodmoeg, maar doodlekker, dit is wat dit is.

Net terloops, dis hierdie tyd van die jaar:

Foto geleen op Facebook.

Lees gerus die Towerinne se verbeeldingstoer deur ons land hier.

Toortsie

Hoe ek vir Kameel ontmoet het

Ek skryf hierdie na aanleiding van my eie bloguitdaging by die opstelonderwerp, hoe ek my beste vriendin ontmoet het. Soos ek ook op daardie bloginskrywing noem, het ek op hierdie stadium van my lewe ‘n hele paar baie goeie vriendinne, hartsvriendinne, en wie sal ek nou uitsonder?

Ek kies graag vir Kameel, wat vir baie jare lank saam met my op hierdie blog geskryf het.

‘n Vraag wat ek altyd in my kop gehad het, was, hoé weet mense van jou blog? Op daardie stadium het WordPress ons nog baie gehelp om by nuwe Afrikaanse blogs uit te kom, maar hoe weet nie-bloggers van ons?

Toe begin Kameel, wat toe nog haar regte naam gebruik het, orals op die blogs kommentaar lewer. Ek het baie van die kommentaar gehou wat sy lewer, dit het vir my sin gemaak, gespreek van lewenswysheid en ek kon sien dat sy lief is vir die Here. Sy was nie ‘n blogger nie, so hoe het sy van ons geweet? Sy het vanuit haar Facebookprofiel kommentaar gelewer.

Later kon ek dit nie meer hou nie. Ek het vir haar ‘n inboks gestuur (inboks was die voorloper van Messenger, eintlik dieselfde ding) en gevra hoe sy van my, Toortsie, se blog gehoor het. Sy verstaan verkeerd, of dalk het ek verkeerd geskryf, en sy lees: Hoe het jy van my Toortsie se blog gehoor?

Sy antwoord: Onder watter naam skryf jy?

Ek en sy het per inboks begin kommunikeer. Ons het later Facebookvriende geword en redelik by mekaar kommentaar gelewer. Ons kon ons hartsgeheime met mekaar deel, ons het veilig gevoel, want ons woon in die twee uithoeke van Suid-Afrika en ken geen gemeenskaplike vriende nie.

Ek het haar aangemoedig om te begin blog, maar het later agtergekom dat sy nie sover gaan kom nie. Vir baie mense klink dit baie groter as wat dit is, veral ons ouer mense, wat nie met rekenaars grootgeword het nie.

Een dag inboks sy vir my: ‘As ek ‘n blog gehad het, sou ek vandag geskryf het oor ‘n stiefseun wat sy stiefma gevind het’, of so iets.

Ek skryf terug: ‘Kameel, ek nooi jou uit, kom skryf by my.’

Sy vra: ‘Wat is die reëls?’

Ek antwoord: ‘Wedersydse respek. Ons moet mekaar respekteer en moet asseblief nooit die blog afvee nie.’

Ons het baie goeie maats geword. Vir jare het Kameel op ons blog geskryf, totdat sy gevoel het dat sy graag haar eie blog wil hê. Ons bel soms mekaar, whattsapp as dit nodig is, lees mekaar se blogs. Kom ek in Pretoria, kuier ons saam.

Ek glo steeds dat hierdie ontmoeting deur God self gereël was. Ek kon soveel van haar leer oor menslikheid, liefde, en baie ander dinge.

Ek is trots om Kameel een van my vriende te mag noem.

Toortsie

Pink Toortsie

#inthepink

The theme for squares this month is ‘In the Pink‘ and the one rule as always is that your main photograph must be square.

Toortsie

Limeriek oor seisoene en towerinne

Hierdie is nou alles Abrie se skuld! Ek kan nie ek kan nie ek kan nie! Ek kyk nie eers na Scrapy se gedigte-uitdaging nie, want ek kan nie! En toe foeter Abrie my kop deurmekaar met sy limeriek oor die lente.

So, in opdrag van Scrapydo:

Skryf ‘n limeriek oor seisoene

van blare en blomme en soene

Van canola wat blom 

en kersfees wat kom

Die jaar staan in outannieskoene.

Geïnspireer deur Abrie:

Abrie skryf ‘n limeriek

en ek het dit baie geniet

‘n man met talente

en dít in die lente

wie het dit tog gewiet?

En dan die towerinne, ‘n spesie op hulle eie:

Die towerinne wil graag gaan toer

terwyl die ander jaloers loer

Dis koffers en glase

en mense met klein blase

en ‘n lepel om die pretpot te roer! 

Hoe’s daai?

Ek wil sommer hiermee aan my ma eer gee. Sy was ‘n taalkundige. Ons het nie vreeslik gedig nie, maar het baie in idioom gepraat, en soms gerym, sommer vir die lekker. En sou ons ‘per ongeluk’ in ons praat iets rym, sou ons altyd sê: ‘I am a poet and I didn’t know it.’ 🙂

Ai tog, en tipies Toortsie het hier nou ‘n oorwurm ontstaan met die ritme van ‘n limeriek:

te tere te tere te tere

te tere te tere te tere

te terete tam

te terete tam

te tere te tere te tim.

(fluister: toortsie is besig om mal te word, ek vermoed dis die toer wat haar opgewonde maak)

Nee, ek is verkeerd! Daar moet ‘n tere op die end wees, nie ‘n tim nie.

Okay, ek sal onthou.

Te tere te tere …

Ou Toortsie se kind wil loop troue

Met die beste vrou uit die vroue

Sy hart gaan aan bons

En die hele kotiljons

Staan gereed vir die fees vol vertroue.

Te tere te tere te tere … 😱

Toortsie