Te groot

In my jongdae het ek baie truie gebrei. Ek het ‘n patroon gekoop, die wol, die trui volgens mates gebrei en whala!, dit pas. Dit werk nie meer so nie.

Twee jaar gelede het ek vir my seun ‘n trui gebrei. Sy mates geneem. ‘n Goeie patroon gebruik. Hy verdrink in die trui. Toevallig kom die buurman hier verby en net daar erf hy ‘n trui! ‘n Trui wat met goeie wol gebrei is.

Ek het sleggevoel omdat die trui nie vir my kind gepas het nie, hy het sleggevoel omdat ek so lank gebrei het daaraan en nou pas dit nie.

Toe koop ek ‘n patroonboek met manstruie, neem weer mates en brei volgens die patroon. Hierdie keer vir my skoonseun. Die wol was heeltemal te min aangedui. Daar was ook ‘n fout in die patroonsteek. Uiteindelik is die trui klaar en weer eens verdrink die persoon daarin.

Iemand gaan die trui dra, dis nie heeltemal verlore nie, maar dis nogal regtig ‘n teleurstelling as jy duur betaal vir die wol, amper ‘n jaar daaraan brei en dit pas nie vir die persoon nie.

Die uiteinde? My mense moet nou maar truie in die winkel koop. Tog, wie weet? Dalk kry ek weer eendag lus vir ‘n trui?

Toortsie

Handwerk

‘n Week gaan so vinnig om en voor ek my kom kry, sit Scrapy die volgende wasdaguitdaging op haar blog en het ek nog nie die vorige een geskryf nie. Gelukkig het Kameel my nou herinner aan hierdie week se uitdaging wat ‘n onderwerp is waaroor ek ook graag skryf: Handwerk.

Ek is lief vir handwerk, was al kleintyd lief vir handwerk. Verskillende soorte handwerk. Saam met my oumas het ek gehekel, met tannie Mags gebrei, met my ma het ek naaldwerk gedoen, gehelp matte knoop, tapisserieë uitgewerk. By die see het ek sit en hekel, tot ontsteltenis van tannies wat gevoel het ek gaan die kêrels afsit.

Ek was in sub B, agt jaar oud, toe my ma vir my ‘n hand-Singer naaimasjien gekoop het, slinger en al. Ek het toe vir my ‘n romp gemaak. Oor die netheid daarvan gaan ons eerder nie praat nie. Ek was mal oor die naaldwerkklas en het gebrei, gehekel, naaldwerk gedoen. Selfs geborduur in standerd ses toe ons ‘n artikel moes maak met ses verskillende steke. Mabeth het vir my ‘n oranje stuk lap gebring, oranje van alle kleure. Die juffrou het die idee van ‘n pop of ‘n heks of wat ook al gegee wat ek daarop moes appliek. Vir die res van die jaar het ek borduursteke opgesoek in al wat boek was en die rok daarmee versier. Beslis nie opgehou by ses steke nie!

Later jare het ek, ter wille van oorlewing, vir my en my kinders klere gemaak, ook truie op die breimasjien gebrei wat ek verkoop het vir ‘n inkomste. Steeds aanhou truie brei. Nie meer gehekel nie. Intussen het ek ander werk gekry wat ek by die huis kon doen en het die handwerk agterweë gebly. Ek het nie meer daarby uitgekom nie.

Een dag vra ek vir Maresa hoe sy die tyd by haar ma in die ouetehuis omgekry het. Het sy gesê sy sit en brei? Ek kan nie meer onthou nie. Net daar haal ek die halwe item van jare tevore uit die kas en begin hekel. Ek was soos ‘n honger dier wat net nie genoeg kon kry nie. Vir die eerste keer in jare kon ek iets hekel waarvoor ek lus het, nie omdat die nood druk nie. Daarná het ek die breiwerk opgetel. Weer soos ‘n honger dier. Intussen het ek begin met die stekelap wat ek borduur vir die VLV, ‘n absolute heerlikheid. Ek verlang na naaldwerk doen, maar my lewe wat ek tans lei, gee my nog nie regtig ruimte daarvoor nie. Ek sal weer eendag dit doen. Intussen gebruik my dogter my patrone, maar sy weet dis net te lene, nie te krye nie.

Baie mense vra my waar kry ek die tyd om dit te doen? Ek weet self nie. Ek brei en hekel die lang pendelpad kort. Ook terwyl ek die een program in ‘n week op televisie kyk. Of vannag wanneer ek nie kan slaap nie. Ek werk gou vinnig een draadjie borduurwerk, daarom lyk dit of my werk uiters stadig gaan, wat nie heeltemal waar is nie.

Handwerk is vir my ‘n manier van spanning verlig. ‘n Manier van kreatiwiteit. Of dit outyds is of nuwerwets, ek gee nie om nie, dis vir my lekker. Vervullend.

Dankie, Scrapy, vir hierdie uitdaging.

Toortsie

‘n Blog spesiaal vir Kameel

Kameel is baie bekommerd dat ek my nie sal stil gedra vir die volle tyd nie. Vanoggend help Maria my om my klere op te hang, my kas is hoog en ek wil my nie onnodig strek nie. Toe sy klaar is, bly hierdie twee hangers op my bed agter:

Ag nee man, Toortsie! Skaam jy nie vir jou nie?

Net daar, met Kameel in my agterkop, besluit ek dat dít dan my projek van die dag sal wees, mooi soet op my bed.

Marius help my gou om die swaar kas oop te maak en wol te kry. Hierdie sakkie afvalwolletjoes is nét wat ek nodig het.

Intussen bel Kameel my sowaar om te hoor of ek my gedra! 😳

So, Kameel, ek was heeldag op my bed. Soet. Jy sou só trots wees op my. En kyk bietjie hoe lyk die twee armsalige hangertjies met ‘n bietjie Toortsieliefde. 😊

Onthou, dis nie kompetisiehekel nie, ook nie vir geskenke of verkoop nie, moet dit dus nie met ‘n vergrootglas bekyk nie.

Ag, en net om doodseker te maak ek skaam my nie gou weer nie, bekyk die prentjie weer.

Kameel, ek hét my bietjie ooreis vandag met die hekelry. Vir baie lank is ek nou vir eers klaar met hangers oortrek.

Ek was soet, hoor!

Toortsie

Net ‘n komma

‘n Komma het veroorsaak dat ek vier rye moes terugbrei.

Ek het baie in my lewe gebrei. Toe weer vir net so baie jare nié gebrei nie.

‘n Ou patroon kon jy optel, brei volgens die aanwysings, en hy was reg.

Verlede jaar het ek vir my seun ‘n trui gebrei, presies volgens die mates aangedui en die aanwysings, wol is mos duur. Wel, hy het verdrink in die trui. Die gelukkige buurman het net op die regte oomblik daarverby gekom, ‘n trui geëerf, maar nou het hy ook soveel gewig verloor, ek vermoed ook hy verdrink nou daarin.

Tans is ek besig met ‘n vissermansriftrui. Ook vissermansrif het ek al meermale in my lewe gebrei, lank gelede. Alhoewel die tegniek dieselfde is, verskil die patroon soms.

By ry 2 staan daar: R1 onderin aw.

Dalk moes Toortsie ook eers mooi gedink het.

Ek R1 toe, en onderin die aw steek, regs ek toe weer.

Die stemmetjie in my kop sê dis verkeerd, maar ek hou maar aan, net om 2 rye verder te besef dis beslis verkeerd. Ek moes 4 rye uittrek om hierdie fout reg te stel.

Wat dit moes wees, was R1 onderin, aw 1.

Nee, ek wil nie by julle kla nie. Wat ek eintlik wil illustreer, is ons verantwoordelikheid as ons patrone of raad of resepte of wat ookal wil beskikbaar stel. Ons foute kos ander mense geld en tyd.

Ek sê dit ook vir my omdat ek boeke uitgee. Ons moet doodseker maak dit wat ons uitgee, is reg. Ander mense betaal vir ons daarvoor, daarom meer as dubbeld seker maak.

Ons móet ons goed toets, ook laat toets deur iemand anders.

Ons moet dit self herhaaldelik proeflees, maar ook ‘n betroubare proefleser betaal om ons boeke te proeflees. Ons skuld dit aan onsself, maar ook aan ons lesers.

Nou ja, laat ek verder brei.

Toortsie

Kreatief in 2019

So op die pendelpad bly ek met my handjies besig, behalwe as ek slapkoppie raak en ‘n slapie vang.

Tog kan ek min foto’s wys van my kreatiewe pogings van hierdie jaar.

Vroeg in die jaar het ek ‘n mus en serp gehekel vir die VLV se kompetisie. Ek het ongelukkig nie ‘n foto daarvan nie, ek het dit weggegee. Vir my was dit nogals mooi, grof gehekel met sulke knobbels in vir tekstuur. Die serp was ‘n sirkel, is dit ‘n snood?, of ‘n cowl?, lekker breed gehekel sodat dit mooi vol en warm om die nek moes wees. Die beoordelaar het nie daarvan gehou nie, te grof na haar sin, sy verkies dun wolle. Wel, smaak verskil. 😁

Ek het daarná ‘n trei gebrei vir my seun, die patroon was in ‘n breiboekie wat die Huisgenoot uitgegee het. Ewe mates geneem en presies volgens die patroon gebrei, maar die eindproduk het soos ‘n sak aan die man gehang! Wat ‘n teleurstelling! Op daardie oomblik kom die buurman daar verby en wen ‘n trui! 😁 Wel, hy is hoog in sy skik! Intussen het hy ook ‘n klomp gewig verloor en mag hy dalk ook binnekort verdrink daarin, maar tot dan, glo ek hy sal dit geniet.

Ek het ook ‘n toppie gehekel vir volgende jaar se VLV kompetisie, maar dit kan ek ongelukkig nog nie hier wys nie, dalk gee ek iemand idees! 😂 Ek het ernstig begin hekel, baie uitgetrek en oorgehekel, toe kom ek agter dat die dyelot van die verskillende bolletjies gare verskil! Ek moes dit wraggies oor hekel! Dis vir my baie mooi en as alles goed gaan, wys ek dit volgende jaar vir julle. Ek vermoed die beoordelaar mag weer voel dis te grof, maar smaak verskil mos maar, so kom ons kyk wat gebeur. Ek hekel in elk geval eintlik sommer net vir die lekker.

Wat kreatiewe skryfwerk aanbetref, het die Towerinne my aangespoor tot ver buite my grense, en dit was groot genot.

Ag, en dan bou ons mos, en dít het my behoorlik besig gehou en my ‘n hele nuwe ervaringswêreld geleer.

gelukkig herinner Una my toe aan die heel lekkerste projekkie van die jaar, die ‘coasters’ wat ek vir haar gehekel het. 😁

Groetnis

Toortsie