Skaak in die oorlog

Chessalleeninlonden het die mooiste foto’s geplaas van mense wat in die oorloggeteisterde Ukraine skaak speel. So hartseer. So kosbaar. So hoopvol. Julle kan gerus by haar gaan loer. In ondergrondse bomskuilings. In parke terwyl die geboue rondom hulle stukkend geskiet is.

Foto by Chess geleen

Dít is wat nasies laat opstaan. Mense laat opstaan te midde van die grootste krisis. Die vermoë om daar, waar jou wêreld letterlik inmekaar tuimel, tog die vermoë te hê om op iets anders te fokus. Om selfs op iets lekkers te fokus. Iets lekkers te doen.

En nee, dit is nie verkeerd of sonde of onsensitief om dit te doen nie. Dit is hoopvol.

Ek het al soveel keer sulke tipe stories gehoor. Daardie een persoon wat begin sing in die loopgraaf waar almal beangs sit … en nog een begin saamsing … en nog een … Dit verander nie die krisis nie. Dit maak dit nie minder angsvol nie, maar daardie tikkie hoop wat iewers in iemand se hart brand en in nog een se hart aangesteek word en in nog een s’n. Dít is wat mense op die ou end laat deurdruk op plekke waar dit bykans onmoontlik en onmenslik was.

Ons moet altyd vashou aan die klein vlammetjie van hoop wat daar nog in ons brand en juis in sulke tye mag ons nie toelaat dat ander ons vlammetjie dooddruk nie. Dis dán wanneer daardie klein vlammetjie dalk net genoeg is om die hoopvlammetjie by ander wat nie so gelukkig is om dit te hê nie, aan te steek.

Dankie Chess vir hierdie wonderlike bloginskrywing van jou.

Toortsie

Ek sien hierdie prentjie op facebook:

Boom van die lewe

Ek was nog te jonk toe die hippies hoogty gevier het. In die Sondagskool het hulle vir ons die tekens gewys en is dit aan ons verduidelik dat dit nie Christelike tekens is nie. Die betekenisse van die tekens was mooi, maar het na iets anders gedui as wat ons as gelowiges glo. Ek dink nie ek het ooit regtig geweet wat dit beteken nie en dalk was dit nie lelik nie, maar was ons ontmoedig om dit te dra omdat dit ‘n konneksie met die hippies getoon het?

As gelowige is ek baie versigtig vir die New Age. Vergewe my as ek dalk op tone trap, maar ek moet dit van my hart af kry. Die New Age lyk so baie soos die Christelike geloof, amper soos die 666 amper soos die 777 lyk. So naby, maar so ver. Dit is alles so mooi, hoe kan dit verkeerd wees? Om die waarheid te sê, dit is só naby aan die Christelike geloof, selfs sterk gelowiges kan soms verward raak. In hierdie artikel staan daar:

The New Age objective is to unite all religions, including an adulterated version of Christianity, in an alliance of world religions. In association with demonic doctrines such as evolution, reincarnation, metaphysics, parapsychology, astrology, pantheism and socialism, all faiths and philosophies must revert to their common luciferic origin. In this way, unity can be achieved in the world and all people’s lives be ordered according to the same principles.

Selfs Christene begin gelowiges wat glo dat Jesus die Weg, die Waarheid en die Lewe is, kritisieer. Hulle vra Hoe Christene so selfsugtig kan wees om dit te dink dat húlle die enigste weg na saligheid ken? Daar word selfs gesê dat God NET liefde is, en dat daar geen oordeel by Hom is nie. Tog, as ‘n mens die hele Bybel ernstig deurlees, sal jy oor en oor raaklees dat dit oor God gaan. Oor Jesus. Dat Hy baie liefdevol is en baie geduldig, maar dat Hy wil hê dat jy Hom alleen dien. Dat ál manier om by Hom uit te kom deur Jesus is. Dat elke persoon self die keuse moet maak: Neem ek Jesus en Hom alleen aan, of nie. Is Jesus my Saligmaker? As my Enigste Here? En as ek Hom nie kies as my Saligmaker en ‘n pad met Hom loop en ‘n verhouding met Hom bou nie, daar beslis ‘n punt van oordeel sal kom. En daardie punt van oordeel gaan ‘n erg ongemaklike storie wees en sal ons op daardie punt nie ons plan kan verander nie.

Die boom van die lewe

Hierdie pragtige boompie sien ‘n mens deesdae oral, veral in juwele. Te mooi. Vir Christene beteken die boom van die lewe dat ons geënt word met God se boom, om by Hom te wees en krag by Hom te kry. Bogenoemde prentjie is ongelukkig nie dit nie. Dit stem ooreen met die Buddhistiese boom van die lewe wat dui op ons persoonlike ontwikkeling, uniekheid en individualisme. Ook mooi, maar geanker in die self, die menswees eerder as in God.

Wil ons regtig ‘n Buddhistiese of New Age of watter teken dra en uitdra as ons in Christus Jesus glo?

Toortsie

Die Here is weer vandag so goed vir my.

Jajaaa, Hy is elke dag goed vir my. Baie meer as wat ek kan droom of dink. Baie keer wat ek nie eers bewus is daarvan nie doen Hy goeie goed, haal Hy klippe uit my pad. Uit jou pad ook!

Maar vandag is dit so sigbaar. Duidelik. Is Hy met mening besig met my.

Vandag moes ek die sanggroep in die kerk op die klavier lei. Ek vra vooraf mooi dat Hy my sal help, ek doen dit regtig vir Hom. Skielik word ek in die diep kant ingegooi – ‘n lied moet vinnig getransponeer word. In my jongdae het ek dit toe-oë gedoen. Nou nie meer so maklik nie. Ek hou van die sekerheid van note voor my en skryf elke lied se melodielyn uit vir as die pawpaw die fan slaan.

Ek werk die nuwe drukke uit, maar voel steeds effens onseker. Die oë gaan met daardie lied baie op ons gefokus wees.

Snaaks, vannag 2 uur hét ek wakker geword met ‘n gevoel dat ek bietjie gedruk word waar ek nie heeltemal so gemaklik voel nie. Ek praat toe in die nagtelike ure met Hom en vra vir Sy leiding. En vanoggend vra ek terwyl ek ietwat bang daar sit: Here, sal U in my hande inklim, asb?

Hy het.

En vanmiddag het Hy gekeer dat die stuk hout wat uit die vuur val, nie ‘n brand veroorsaak nie.

En daar is nóg om te noem, maar kry jy die boodskap? God is betrokke by ons alledaagse dingetjies.

Toortsie

Die spitsverkeer raak dunner

Dit het mos amper ‘n statussimbool geword van hoe verskriklik besig jy is en jy moet besiger wees as die persoon langs jou, want om te sit en niksdoen is ‘n aardsonde. Sjoe! Ek het nou die dag gehoor van ‘n vyfjarige wat gevra het dat hy ‘n ‘gap year’ wil hê, want hy kan net nie meer byhou met al die aktiwiteite wat sy ma hom wil laat doen nie. Ja nee, ons moet besig wees en hoe besiger hoe beter.

Ek is die laaste een om te praat. Dit is mos my swakplek. Ek laai mos op en op en op en OP. Ek WIL mos graag vir almal help. En ek WIL mos graag my eie duisend en tien belangstellings ook aan die gang hou. En nee, nie klein projekkies nie, grotes. Ek is verslaaf aan die uitdagingswaarde daarvan – sal ek dit regkry? Sal ek dit voltooi kry? Sal ek sal ek sal ek? Behalwe dit, is dit vir my LEKKER om besig te wees. Dit maak my soms baie moeg, maar al my baie aktiwiteite, alles wat ek doen, my kreatiwiteit, my gevroetel gee vir my soveel energie en plesier, ek wil beslis nie ophou nie

Ek het mos vertel dat ek in Februarie en Maart deur woeste spreekwoordelike stadspitsverkeer sou ry. Rof. Want op 1 Maart moes ek al daardie massiewe handwerkuitdagings wat ek vir die VLV WOU doen, inhandig. Die borduurwerk wat ek oor en oor gedoen het, die outydse 1950 handgebreide mansgolfhempie, die gehekelde rugsakkie vir ‘n kleuter, die skinderbrief en so tussendeur nog ‘n makrame muurbehangsel ook. Want dit is vir my lekker om dit te doen. En ja, my goed is maar weer aweregs ook … So daardie goed moes AFGEHANDEL word. En ouma het haar dogter gaan help om haar musiekleerders aan die gang te hou so saam met die babatjie. Dit alles saam met die normale dinge waarmee ek my mos besig hou. En die res van my familie is OOK besige mense, dis nie net ek nie!

Ek kon net op een manier deur hierdie spitsverkeer kom sonder dat daar verkeersknope met erge gevolge sou kom en dit was deur my oë op my Navigator te hou. Want Hy kan mos die hele prentjie sien. En vir Hom is iets wat vir my soos ‘n massiewe verkeersknoop lyk, nie eers ‘n kolletjie op Sy kaart nie.

Ek is amper DEUR die spitsverkeer. Ek sou nie hierdeur kon kom as ek nie op gereelde basis vir ‘n goeie tyd by my God stilgeraak het nie. Totaal tot stilstand by Hom gekom het nie. Met Hom gepraat het terwyl ek by Sy voete sit nie. As ek nie krag uit Sy Woord geput het nie. Daar is nie ‘n MANIER wat ek die sonder Hom kon doen nie. Nie ‘n manier nie. Daarom gee ek aan Hom al die eer. Ek moes net my lewenskarretjie bestuur in die wete dat Hy die pad ken. Ek moes my deel dankbaar en voluit doen en dit geniet en vreugde daaruit put.

Ja, spitstyd is amper om.

Toortsie

Mediteer

Daar was gister op RSG ‘n program oor meditasie, iets wat ek nie regtig ken nie. Google sê: ‘Meditation is considered a type of mind-body complementary medicine. Meditation can produce a deep state of relaxation and a tranquil mind. During meditation, you focus your attention and eliminate the stream of jumbled thoughts that may be crowding your mind and causing stress.’

In ‘n wêreld waar ons nooit meer afskakel nie, waar elke sekond tel, waar ons breine oorlaai is, beveel hulle meditasie aan. Terwyl die program aan die gang is en die persoon baie interessant en sinvol praat daaroor … neig my gedagtes keer op keer in dieselfde rigting … en dit is my gedagtes uit my ervaringswêreld uit my geloofswêreld.

In ‘n besige tyd waar mense nie meer tyd het vir stilword nie … waar mense nie meer tyd het om by God uit te kom nie … nie meer tyd het om hulle Bybels oop te maak nie … nie meer met hulle Skepper praat nie … nie meer met Hom beraadslaag nie …

… wil ek uitskree … gebruik daardie vyf minute, 10 minute, uur en raak stil by jou God. Ja, dit is goed om soms na jou eie gedagtes te kyk. Dit is goed om in jouself ook stil te word. Maar oeee …

Soos wat daardie man gesels het oor wat alles in jou liggaam gebeur as jy mediteer, het ek net meer en meer besef … BAIE MEER NOG AS WAT HY NOEM GEBEUR WANNEER EK STILRAAK BY GOD. Baie meer! Die wêreld kan HOE besig rondom my wees, ek kan so gejaagd wees dat ek nie twee treë vorentoe kan storm sonder om te struikel nie en dan haal ek my gebedsjoernaal uit, ek gaan sit rustig, maak my oë toe, begin skryf in my gebedsjoernaal, ‘n hele A4 bladsy vol, praat met my God, vertel Hom wat in my lewe aangaan, vra Sy raad en hulp, vertel Hom my vreugdes, bid vir dit wat my bekommer, dank Hom vir dit wat wonderlik is. Dan bid ek vir almal dit wat God op my hart lê. Teen daardie tyd is ek al so rustig, kalm, gefokus op Hom. Maak my Bybel oop, begin lees daar waar my merk ookal is … hoor wat Hy vir my uit Sy Woord wil sê … reageer daarop … smeek, dank, prys Hom, watter gedagtes ookal in my hart opkom. En staan verfris daar op met nuwe moed, nuwe krag, nuwe blydskap om die wêreld in die oë te kyk.

Ek sou nooit deur hierdie spitsverkeermaande sou kom as Hy nie my Navigator was nie. Want Hy ken my pad.

Nee wat, ek gaan nie by meditasie uitkom nie. Ek gaan eerder die tyd gebruik en by my God stil raak. Dis ‘n baie veiliger plek!

Ons moet versigtig wees om ons nie te laat mislei nie … ek sê maar net.

Toortsie