‘n Mens kon mos eerder

Die nood is groot in ons land, in die wêreld. Oral gaan mense se harte uit en probeer hulle goed doen aan ander om die situasie te verbeter. Die een persoon gee geld om losloperdiere te versorg, ‘n ander een voel om die Notre Dame te red en skenk miljoene daarvoor, ‘n ander persoon koop poppe vir die Altzheimerlyers, skoenbokse vol bederfies gaan met lorries saam Karoo toe, die ander een gee ‘n toebroodjie vir ‘n bedelaar, iemand gee geld vir die opbou van die Koninkryk, ‘n ander persoon skud ‘n blik vir honger kinders, of samel geld in vir sending.

Net gisteraand lees ek woorde raak wat ‘n mens so baie hoor wanneer iets gebeur en mense hulle harte en beursies oopmaak. Dit was in Johannes toe Maria vir Jesus gesalf het met nardusolie. Dit was geweldige duur olie en meer werd as ‘n jaar se salaris. Dadelik het iemand iets te sê gehad oor die vermoesing: ‘’n Mens kon dit mos verkoop het en die geld aan die armes geskenk het.’

Ja, ons móét waak daarteen om nie onverantwoordelik op te tree nie, veral ook nie by liefdadigheid nie.

Maarrr …

En dís hoekom ek vandag skryf.

Ek dink ons moet ook waak daarteen om te gou te kritiseer en te sê, ‘hulle moes eerder…’

Ek glo met my hele hart dat ons almal verskillend is en dat ons verskillende dinge het wat vir ons belangrik is. Juis dít bring verskeidenheid en help dat daar oral gegee word in plaas daarvan dat alles in een rigting gekanaliseer word en sekere goed heeltemal geïgnoreer word.

Die wonder lê vir my daarin dat die persoon gewillig is om iets uit sy eie sak te haal en daarmee nood te probeer verlig, selfs al is dit op ‘n manier wat anders is as wat ek dit sou doen. Op haar manier maak sy die wêreld ‘n bietjie beter en voel sy ook lekker daaroor, hopelik soveel so dat sy dit weer wil doen.

Kom ons gaan doen goed vandag, elkeen op sy eie manier en maak die wêreld ‘n beter plek.

Toortsie

Advertisements

Soms het ons TPM nodig

Soms het ons almal TPM (Transformation Prayer Ministry – Transformasie Gebedsbediening) nodig. Soms het ons nodig om te kyk wat ons ontstel. Nie net wat nie, maar ook sommer hoekom dit ons so ontstel. Soms het ons sommer net die ‘tender loving care’ van die Here nodig. Soms het ons sommer net nodig om ons hart uit te huil voor Hom.

Soms het ons nodig om te waag en dieper in ons eie lewens in te kyk, na daardie dinge wat ons al lankal ‘verwerk’ het en ver en diep weggepak het in laaitjies waar niemand anders ooit sal kyk nie. Soms kom ons af op onbenullige gebeurlikheidjies in ons kinderdae wat regtig niks beteken nie, maar wat vir ons as kinders, in ons kindergemoedjies, leuens oor onsself gefluister het wat ons ons hele lewe lank glo.

Soms het ons nodig om die kwaadwees te laat gaan. Kwaadwees vir God, kwaadwees vir ander mense, kwaadwees vir onsself. Soms het ons nodig om te besef dat ons kwaadwees nie ons beskerm of regop hou nie, maar dat dit God is wat ons beskerm. Soms het ons nodig om dit by Homself te hoor dat Hy ons beskerm en dat Hy veg vir ons.

Soms het ons sommer net nodig om by Hom self te hoor dat Hy lief is vir ons, net soos ons is omdat Hy ons juis so gemaak het, of dat Hy ‘n doel met ons het, ‘n plan, of wat Hy ookal vir ons wil sê. Dat ons kosbaar is vir Hom, dat Hy ons uitgesoek het as Sy kinders. Soms het ons sommer net nodig om by Sy voete sit en gekoester te word.

Ons almal het dit soms nodig. Waag dit!

Toortsie

Geestelike oorlogvoering

Geestelike oorlogvoering is ‘n groot woord wat my oë soms bang laat rek. As ek luister en lees hoe sommige mense die bose oorwin, die duiwels bestraf, raak ek benoud. Ek skiet ver te kort.

Hierdie boek het ek ‘n paar jaar gelede by Takealot gekoop, toe was dit seker nog Kalahari, ek sien die E-boek word tans vir R17 verkoop.

Wat is geestelike oorlogvoering deur Stanley D Gale. Dit was nét die boek wat ek moes lees! Dis ‘n dun boekie, net 36 bkadsye en dit lees lekker maklik in ‘n verstaanbare taal. Niks hoogdawerends nie. Dis oorspronklik uitgegee as What is Spiritual Warfare?

Die boek maak my rustig. Trek die volle wapenrusting aan, sê hy, sodat ons staande kan bly, bou jou verhouding met God. Versterk jou geloof in Hom. Stry teen die sonde, kry veral jou krag in die Here.

In plaas van heeldag op Satan en demone te konsentreer, fokus eerder op God en Sy groot krag. Vra Hom om jou te versterk, te beskerm en die vyand te verjaag, dis nie ons werk om heeldag duiwels te verjaag nie. Dis egter ons verantwoordelikheid om op ons pos te wees en vas te staan teen versoekings of ander maniere wat Satan ons wil verslind. Gewortel in Christus, hoor en doen wat Sy Woord ons beveel en te leef uit die krag van die opstanding.

Dit beteken nie dat ek apaties staan, of onbewus is van Satan se bedrywighede of dit selfs ontken nie. Nee, ek is steeds baie bewus van sonde en wat dit in my lewe doen, maar ek fokus op God en steun op Hom wat baie sterker is as ek óf Satan.

Miskien het ek iets misgelees, miskien is van ons geroep om ernstig demone te verjaag, ek het geen probleem daarmee nie. Ek voel egter gemaklik hoe hierdie skrywer dit benader.

Toortsie

Vir nog boekbesprekings, kliek HIER, of volg my by Pinterest.

The Tinderbox -Beverley Lewis

The Tinderbox deur Beverley Lewis.

The Tinderbox is een van Beverley Lewis se nuutste boeke oor die Amish gemeenskap en vertel van ‘n pragtige gesin wat se lewe totaal omver gewerp word deur die oopmaak van ‘n kissie (tonteldoos) wat nog al die jare op ‘n rak gestaan het en wat niemand mag oopmaak nie. Toe hierdie kissie oopgesluit word, word geheime van ‘n leeftyd ontbloot, tot groot ontwrigting van die gesin, maar ook die hele Amish gemeenskap.

Saam met die Millers beleef ek as leser die skok, die hartseer, die berou, die vergifnis van die gesin. Ek beleef hoe hulle met God praat om hulle probleme uit te sorteer. Ek beleef hoe hulle eerder kies om die regte ding te doen. Ek beleef hoe hulle as gesin saamstaan en sterker anderkant uitkom. Ek beleef ook die worsteling om die self te vergewe.

Met die vorige Amish-boek het ek soms gevoel dis bietjie langdradig, tot ek nou besef het dat dit stadig geskryf móét word sodat ons as lesers die rustigheid van die gemeenskap kan beleef. ‘n Boek kan nie teen vliegtuigspoed geskryf word terwyl die mense nog op perdekarre ry nie!

Ek beveel hierdie boek beslis aan en sien uit na sy opvolg, The Timepiece, wat later hierdie jaar verskyn. Ek het die Engels geniet waarin die boek oorspronklik geskryf is.

Dankie aan CUM-boeke vir die voorreg om al hierdie boeke te kan lees.

Toortsie

Vir nog boekbesprekings, kliek HIER, of volg my by Pinterest.

Die waarde van skryf

Twee goed het aanleiding gegee tot hierdie bloginskrywing. Die een was ‘n opmerking in die boek, Breek vry van jou verlede, deur H.Norman Wright en die ander ‘n bloginskrywing deur Dr Magaretha Montague, Get real value from gratitude journaling.

Ek geniet hierdie boek baie en sal dit graag aanbeveel vir mense wat van sulke tipe boeke hou. H. Norman Wright skryf interessant oor verskillende onderwerpe, soos herinneringe, ons gedagtes, vrees vs hoop, treur oor verliese van gister, trauma. Hy help my om sekere dinge beter te verstaan. ‘n Mens kan beslis iets uit hierdie boek leer, iets om in jouself te groei, om ‘n stukkie heel te kom, ‘n stukkie te genees.

In die hoofstuk oor herinneringe skryf hy oor slegte herinneringe uit ons verlede wat ons kan maak of breek, dat ons selfs kan leer uit die slegte herinneringe uit ons kinderdae en kan groei daardeur. Die rede is dat ons dit onthou uit die oë van ‘n kind en wanneer ons nou, as volwassenes, objektief daarna kyk, ons selfs anders daaroor kan begin voel.

Hy stel voor dat ons ‘n biografie skryf, met die hand verkieslik, omdat ons dan meer gefokus skryf, stadiger skryf, en dit ook herinneringe ontsluit wat ons al vergeet het. Dat dit ons kan help om te genees.

Dadelik het my gedagtes gegaan na my gebedsjoernaal waarin ek skryf. Ek skryf nie elke dag nie, maar wanneer ek skryf, is dit ‘n A4 blad vol. Oor jare het ek my vreugdes en pyn uitgeskryf vir die Here, het ek verligting ontvang, het ek gehuil, gelag, dankbaarheid betoon. Die dae wat ek geskryf het, was beslis vir my meer belonend as die dae wat ek sommer net vinnig Bybel lees en bid. Dit help my om te fokus, om rustiger te dink oor dinge, dieper in te gaan.

In die bloginskrywing wat ek genoem het, gee Margaretha Montagu ‘n wonderlike oorsig oor ‘n dankbaarheidsjoernaal, dat daar nie regtig reëls is nie, dat jy dit doen soos dit by jou persoonlikheid pas, volgens jou eie reëls. Sy gee oulike idees oor hoe om dit te doen.

Op die ou end gaan dit nie oor die hoé nie, maar oor die dát. Dat jy dit doen. Dat jy dit waag om jou herinneringe neer te skryf, dat jy ‘n dankbaarheidslys maak of ‘n gebedsjoernaal of wat ook al. Dat jy bid. Geen reëls nie, doen dit net.

Groete

Toortsie

Vir meer boekbesprekings, kyk gerus HIER, of volg my boekbesprekings op Pinterest.