Geestelike oorlogvoering

Geestelike oorlogvoering is ‘n groot woord wat my oë soms bang laat rek. As ek luister en lees hoe sommige mense die bose oorwin, die duiwels bestraf, raak ek benoud. Ek skiet ver te kort.

Hierdie boek het ek ‘n paar jaar gelede by Takealot gekoop, toe was dit seker nog Kalahari, ek sien die E-boek word tans vir R17 verkoop.

Wat is geestelike oorlogvoering deur Stanley D Gale. Dit was nét die boek wat ek moes lees! Dis ‘n dun boekie, net 36 bkadsye en dit lees lekker maklik in ‘n verstaanbare taal. Niks hoogdawerends nie. Dis oorspronklik uitgegee as What is Spiritual Warfare?

Die boek maak my rustig. Trek die volle wapenrusting aan, sê hy, sodat ons staande kan bly, bou jou verhouding met God. Versterk jou geloof in Hom. Stry teen die sonde, kry veral jou krag in die Here.

In plaas van heeldag op Satan en demone te konsentreer, fokus eerder op God en Sy groot krag. Vra Hom om jou te versterk, te beskerm en die vyand te verjaag, dis nie ons werk om heeldag duiwels te verjaag nie. Dis egter ons verantwoordelikheid om op ons pos te wees en vas te staan teen versoekings of ander maniere wat Satan ons wil verslind. Gewortel in Christus, hoor en doen wat Sy Woord ons beveel en te leef uit die krag van die opstanding.

Dit beteken nie dat ek apaties staan, of onbewus is van Satan se bedrywighede of dit selfs ontken nie. Nee, ek is steeds baie bewus van sonde en wat dit in my lewe doen, maar ek fokus op God en steun op Hom wat baie sterker is as ek óf Satan.

Miskien het ek iets misgelees, miskien is van ons geroep om ernstig demone te verjaag, ek het geen probleem daarmee nie. Ek voel egter gemaklik hoe hierdie skrywer dit benader.

Toortsie

Vir nog boekbesprekings, kliek HIER, of volg my by Pinterest.

Advertisements

The Tinderbox -Beverley Lewis

The Tinderbox deur Beverley Lewis.

The Tinderbox is een van Beverley Lewis se nuutste boeke oor die Amish gemeenskap en vertel van ‘n pragtige gesin wat se lewe totaal omver gewerp word deur die oopmaak van ‘n kissie (tonteldoos) wat nog al die jare op ‘n rak gestaan het en wat niemand mag oopmaak nie. Toe hierdie kissie oopgesluit word, word geheime van ‘n leeftyd ontbloot, tot groot ontwrigting van die gesin, maar ook die hele Amish gemeenskap.

Saam met die Millers beleef ek as leser die skok, die hartseer, die berou, die vergifnis van die gesin. Ek beleef hoe hulle met God praat om hulle probleme uit te sorteer. Ek beleef hoe hulle eerder kies om die regte ding te doen. Ek beleef hoe hulle as gesin saamstaan en sterker anderkant uitkom. Ek beleef ook die worsteling om die self te vergewe.

Met die vorige Amish-boek het ek soms gevoel dis bietjie langdradig, tot ek nou besef het dat dit stadig geskryf móét word sodat ons as lesers die rustigheid van die gemeenskap kan beleef. ‘n Boek kan nie teen vliegtuigspoed geskryf word terwyl die mense nog op perdekarre ry nie!

Ek beveel hierdie boek beslis aan en sien uit na sy opvolg, The Timepiece, wat later hierdie jaar verskyn. Ek het die Engels geniet waarin die boek oorspronklik geskryf is.

Dankie aan CUM-boeke vir die voorreg om al hierdie boeke te kan lees.

Toortsie

Vir nog boekbesprekings, kliek HIER, of volg my by Pinterest.

Die waarde van skryf

Twee goed het aanleiding gegee tot hierdie bloginskrywing. Die een was ‘n opmerking in die boek, Breek vry van jou verlede, deur H.Norman Wright en die ander ‘n bloginskrywing deur Dr Magaretha Montague, Get real value from gratitude journaling.

Ek geniet hierdie boek baie en sal dit graag aanbeveel vir mense wat van sulke tipe boeke hou. H. Norman Wright skryf interessant oor verskillende onderwerpe, soos herinneringe, ons gedagtes, vrees vs hoop, treur oor verliese van gister, trauma. Hy help my om sekere dinge beter te verstaan. ‘n Mens kan beslis iets uit hierdie boek leer, iets om in jouself te groei, om ‘n stukkie heel te kom, ‘n stukkie te genees.

In die hoofstuk oor herinneringe skryf hy oor slegte herinneringe uit ons verlede wat ons kan maak of breek, dat ons selfs kan leer uit die slegte herinneringe uit ons kinderdae en kan groei daardeur. Die rede is dat ons dit onthou uit die oë van ‘n kind en wanneer ons nou, as volwassenes, objektief daarna kyk, ons selfs anders daaroor kan begin voel.

Hy stel voor dat ons ‘n biografie skryf, met die hand verkieslik, omdat ons dan meer gefokus skryf, stadiger skryf, en dit ook herinneringe ontsluit wat ons al vergeet het. Dat dit ons kan help om te genees.

Dadelik het my gedagtes gegaan na my gebedsjoernaal waarin ek skryf. Ek skryf nie elke dag nie, maar wanneer ek skryf, is dit ‘n A4 blad vol. Oor jare het ek my vreugdes en pyn uitgeskryf vir die Here, het ek verligting ontvang, het ek gehuil, gelag, dankbaarheid betoon. Die dae wat ek geskryf het, was beslis vir my meer belonend as die dae wat ek sommer net vinnig Bybel lees en bid. Dit help my om te fokus, om rustiger te dink oor dinge, dieper in te gaan.

In die bloginskrywing wat ek genoem het, gee Margaretha Montagu ‘n wonderlike oorsig oor ‘n dankbaarheidsjoernaal, dat daar nie regtig reëls is nie, dat jy dit doen soos dit by jou persoonlikheid pas, volgens jou eie reëls. Sy gee oulike idees oor hoe om dit te doen.

Op die ou end gaan dit nie oor die hoé nie, maar oor die dát. Dat jy dit doen. Dat jy dit waag om jou herinneringe neer te skryf, dat jy ‘n dankbaarheidslys maak of ‘n gebedsjoernaal of wat ook al. Dat jy bid. Geen reëls nie, doen dit net.

Groete

Toortsie

Vir meer boekbesprekings, kyk gerus HIER, of volg my boekbesprekings op Pinterest.

Het Jesus geglo?

Daar is ‘n sinnetjie wat ek tans gereeld op die radio hoor wat betrekking het op een of ander program wat nog uitgesaai gaan word, dat Jesus nie in Jesus geglo het nie. Nou ja, ek het nie die program geluister nie en ek vertrou dat die persoon sy stelling baie goed sal verduidelik.

Na my mening en kennis het Jesus aarde toe gekom om vir ons sondes te kom sterf en die dood te oorwin. Hy het God kom verteenwoordig. Hy het presies geweet wie Hy is en het dit duidelik gemaak waar Hy dit nodig gevind het.

Hy het self aan Sy volgelinge die opdrag gegee om te gaan na die uithoeke van die wêreld om te gaan getuig van Hom. Hy het hulle ook toegerus om dit te doen.

Hy het nie nodig gehad om in Jesus te glo nie, want Hy was self Jesus. Tog het Hy ons gemaan om in Hom te glo.

Ek wou begin om verse aan te haal, maar dis net te baie. Ek sou enige iemand wat hieroor twyfel, aanmoedig om die vier Evangelies te lees, dis die eerste vier boeke in die Nuwe Testament. Lees dit. In daardie boeke is Jesus se eie woorde opgeteken.

Wanneer ek hierdie woorde lees in die vier Evangelies, het ek niks meer nodig nie, dís vir my oortuiging genoeg.

Matt 11:6: ‘Gelukkig is elkeen wat nie in My begin twyfel nie. ‘

Toortsie

‘n Bolletjie wol

Baie jare gelede het ons dominee verduidelik van die bolletjie wol van ons lewe. Dat ons slegte gewoontes, sondes, bakleie, noem maar op oor tyd oprol en die bolletjie wol raak met tyd net groter.

Nou kom daar ‘n draaipunt in ons lewe. Ons besluit om te stop met ‘n sekere slegte gewoonte, of ons wil ‘n verhoudibg regmaak. Vir ‘n rukkie gaan dit goed, maar keer op keer struikel ons. Ons kry dit net nie reg om dit sommer net perfek te hê van die begin af nie. En amper gee ons tou op, verloor ons moed.

Maar die bolletjie wol moet ons nie vergeet nie. Net soos ons dit oor jare opgerol het, is die bolletjie wol nie nou sommer weg nie. Dis steeds daar, en net soos hy oor tyd groter geraak het, moet ons nou doelbewus dit begin afrol, stukkie vir stukkie, totdat ons weer eendag die hele bolletjie afgerol het.

Ek sien dit ook in TPM as ‘n persoon gereeld kom. Stukkie vir stukkie word die bolletjie afgerol. Of, as ek aan Kameel se ui dink, lagie vir lagie word die ui geskil, dieper en dieper, tot eendag, wanneer ons voel dat ons die lewe in die oë kan kyk. 😊

Toortsie