‘n Jubeljaar voorwaar

Ja, dis nie net vir my ‘n jubeljaar nie, ek sien dit oral om my. Sommer net gister alleen kontak twee vriendinne my uit twee verskillende uithoeke van die land. Elkeen met haar eie jubelstorie. Drome wat op die onmoontlikste, ondenkbaarste maniere sommer net waar gemaak word. Amper soos wat Salomo dit in Ps 127:2 skryf dat Hy dit aan sy geliefdes in die slaap gee. Raai, ek het nooit besef dat Salomo hierdie Psalm geskryf het nie, terloops. En toe die een vriendin my haar goeie nuus vertel, kom die vers wat ek altyd gebruik wanneer ek regtig op my knieë is, plat op die grond en nie weet watter kant toe nie, as ‘n refrein in my op uit Efesiërs 3:20 dat God baie meer kan doen as wat ons enigsins kan dink of droom … baaaaie meer en ek wil uitskree, JAAAAA, Hy kan!

Want ek hoef net hier waar ek sit en skryf by die venster uit te kyk en te kyk na die wonderwerk wat hier buite gebeur. Lande wat groen is en bewerk word terwyl ons noual vir vyf jaar nie uit die Floriskraaldam kan water kry nie, maar Hy het ander planne gehad en skielik in hierdie jubeljaar voorsien Hy water op maniere waaraan ek nie kon droom of dink nie. Ek hoor gisteraand met ‘n glimlag hoe my man dit ook vir iemand vertel van hoe die water uit ander oorde hier aankom en ons kan boer, vir die eerste keer in vyf jaar hier in die Klein Karoo.

Ek is tans besig om Ester se storie te lees en my bloed wou sommer weer kook oor die simpel Ahasveros en sy dronk pelle wat vir Vasti so wou verneder. En sy wat nie wou saamspeel nie en haar koninginskap daardeur verloor. Omdat die manne magsbehep was en gevrees het dat die vrouens hulle nie meer sou dien nie. En ou Haman met ook sy obsessie oor mag … Dan draai die storie en God verander daardie Jode se angs in ‘n gejubel. Hulle vernedering in die grootste geleentheid. Dat hulle wat gevrees het skielik gevrees word en hulle oorleef … Jubeljaar!

Mag jy ook ‘n jubeljaar beleef!

Toortsie

Baie meer

Ek lees tans in 2 Kronieke en geniet so al die ou verhale en die wonderwerke wat gebeur. Tussendeur kom die boodskap oor en oor – bly by die Here, hou jou by Sy bepalings.

Koning Amasia van Juda wou dapper Israelietiese krygers huur toe ‘n man van God hom keer. Nee moenie, want by God gaan jy baie meer kry as by hulle. (2 Kron 25:9) En Hy hét vir hulle baie meer gegee.

Hoeveel keer veg en wen God oorloë vir die Israeliete op die vreemdste maniere. Soms vlug die vyand voor daar enigsins geveg is, of hoor hulle iets soos strydwaens of kry hulle ‘n boodskap van die huis af dat hulle moet teruggaan oor riviere wat loop …

Vir vyf jaar lank kan ons alreeds nie boer in die Klein Karoo nie. Almal weet van die knellende droogte. Soms reën dit bietjies-bietjies, maar nie genoeg om lusern te verbou waarvoor die plaas eintlik uitgelê is nie. Die dam waaruit ons moet besproei het tans net 11 persent water in en hulle gee nie leibeurte daaruit voor dit omtrent 22 persent vol is nie. So, keer op keer verdamp die dam sommer droog …

Maar God weet van maniere waarop ons nie reken nie. ‘n Ánder dam, waaruit ons geen leiregte het nie, kry reën in sy opvanggebied. Soveel so dat die dam begin oorloop, verby ons plaas wat wel die oorloopwater mag benut en dat ons, vir die eerste keer in vyf jaar die lieflikste lusern daar afhaal. En Hy stuur reën na ánder gebiede en die riviere begin loop, ook oor ons grond …

Baie meer as wat ons kan dink of droom sê Efesiërs 3:20. En Hy verdien ál die eer!

Toortsie

Die gemene faktor

Wat is die gemene faktor in drie slegte situasies wat so lelik kon uitdraai, maar gelukkig nie het nie?

Ons bly in Suid-Afrika. Verkeerde goed gebeur wat nie moet nie. Terloops, verkeerde goed gebeur ook in ander lande, maar ons is net nie so bewus daarvan nie. Maar dit moenie gebeur nie!

‘n Man se fiets word hardhandig van hom afgevat. Hy kom gelukkig ongedeerd daarvan af.

‘n Ander man sit en werk op sy rekenaar, hy het oorfone op. Op ‘n stadium kyk hy op en maak oogkontak met ‘n inbreker. Gelukkig vlug die inbreker toe hy sien dat hy gewaar is.

‘n Man wat besig is om voer met ‘n oop trekker op die land uit te ry, versteur vermoedelik per ongeluk ‘n bynes en word hardhandig en met passie aangeval deur die swerm. Hy toon allergiese reaksie, maar kom gelukkig betyds by die dokter uit waar hulle hom kan behandel. Sy arms sit wit van die angels. Meer as vyftig angels word slegs op sy kop uitgehaal. ‘n Dag of wat later kom ‘n angel in sy oog los. Oog bloedbelope.

Wat is die gemene faktor dat al drie hierdie manne relatief goed daarvan afgekom het? Net die genade van die Here. Net Sy beskerming, dis al. En daarvoor kan ons Hom net dank, want dit kon soveel anders uitgedraai het. Daar’s niks om oor trots te wees of goed te voel, anders as ‘n stille dankbaarheid dat Hy gekeer het. Aan Hom kom al die lif en die eer toe.

Ek kan nie help om te dink hoeveel keer Hy elkeen van ons op ‘n dag beskerm nie, selfs terwyl ons dit nie eers besef of weet nie. Nes Hy ook Una se dertien eendjies beskerm terwyl dit eintlik amper onmoontlik lyk dat hulle daar, te midde van soveel gevare, oorleef.

En as dit dalk nie so goed afgeloop het nie, sou dit beteken dat Hy hulle nie beskerm nie? Nee, geensins nie? Want ons kan nie ‘n haar op ons koppe verloor sonder dat Hy daarvan weet nie. Ons verstaan nie altyd hoekom dinge gebeur nie. Ons moet maar net weet en vertrou dat Hy die beste weet. Selfs in uiters moeilike situasies en dat Hy ons selfs in die ergste van erge tye sal vashou en dra.

Toortsue

Skaamkwaad

Skaamkwaad is ‘n lelike ding wat ‘n mens nogal baie raakloop. Jy is eintlik die verkeerde een, maar as daar by jou navraag gedoen word of jy word aangespreek daaroor, raak jy bakleierig en vertoon jouself as die slagoffer. En dit lyk my, jy glo jouself ook dan.

Net vanoggend lees ek ‘n tipiese skaamkwaadstorie in 1 Kronieke 19 raak. Koning Nagas, die koning van die Ammoniete sterf en Dawid voel om aan Ganun, sy seun, welwillendheid te betoon omdat Nagas welwillendheid betoon het teenoor Dawid. Hy stuur boodskappers om meegevoel te betuig. Maar van Ganun se hoë amptenare sien toe iets slegs in hierdie gebaar van Dawid. (Dit ken ons ook – ons goeie bedoelings word negatief beoordeel.) Ganun se manne vat Dawid se amptenare en skeer hulle kaal en sny hulle klere in die helfte af, tot by die sitvlak.

Dawid besef hulle vernedering en beveel hulle om in Jerigo te bly totdat hulle baarde weer gegroei het.

En toe besef die Ammoniete hulle oordeelsfout. En raak skaamkwaad. In plaas daarvan om hulle fout te erken en verskoning te vra, soek hulle hulp by die Arameërs en trek op vir oorlog teen Dawid. Dawid en Joab trek op in verdediging en sê: “Wees dapper en laat ons ons inspan ter wille van ons mense en die dorpe van ons God. En die HERE – wat goed is in Sy oë, sal Hy doen.”

Voor hulle nog kon veg, vlug die Arameërs. Die Ammoniete sien dat die Arameërs vlug, en vlug toe sommer ook en as ek dit reg lees, voor daar nog enigsins geveg is. So die skuldigvoel wat skaamkwaad geword het wat ontaard het in gevegslus sit toe om in lafhartigheid. En ek wonder of dit nie dieselfde lafhartigheid is wat die skaamkwaadsituasie in die eerste plek al aangewakker het nie.

Hulle het toe wel geveg en Dawid het gewen. Dan kom die laaste sin: “Die Arameërs was nie gewillig om weer die Ammoniete te help nie.” … Daar verloor hulle nog bondgenote ook.

Ai, mag ons altyd die moed hê om ons eie aandeel in ‘n fout of misverstand te erken en nie dadelik die fout by die ander persoon te soek nie. Mag ons die moed hê om betyds verskoning te vra en selfs al is dit nie betyds nie, steeds verskoning te vra. Mag ons die moed hê om ander te vergewe, selfs al het hulle ons te ná gekom.

Toortsie

Mag God jou seën

Wat ‘n wonderlike seënwens: Mag God jou seën. Die Heer van alle here, die Lewende God. Sjoe! Waarvoor meer kan ‘n mens vra dat die Enigste God jou seën?

Daarom, wanneer iemand vir my dít sê, vat ek dit met albei hande. Ek gryp dit vas en hou dit vir my en koester dit.

Soveel keer kry jy dit daar waar jy dit die minste verwag. Soos uit die mond van die persoon wat dalk ‘n blikkie eetgoed uit my hand ontvang – dankie mevrou, mag die Here jou seën. Of in antwoord op ‘n reaksie op ‘n bloginskrywing – may God bless you.

Ongeag hoe dit kom, vanwaar dit kom, deur wie dit kom, elke keer is dit lekker en sal ek die seën ook terugkaats na die persoon. Want wat is lekkerder as om ‘n seën te ontvang, of meer nog, om dit uit te deel?

Toortsie