Wanneer is ‘n goeie tyd om te spaar?

Nou! Altyd nou! Wanneer jy ‘n ietsie het om te spaar. Of bulfase? O nee, nou is nie ‘n goeie tyd nie, die rand is in sy peetjie, die aandele val, of die aandele is nou te duur, ‘n mens koop nie nou aandele nie, of ek het nie eers geld om uit te kom in die maand nie, wat nog te sê spaar? Hoe moet ek gespaar kry?

Ja, die ekonomiese tye is sleg. Mense kry finansieel swaar. Vir party is dit seker regtig onmoontlik om nog te spaar ook. Tog sê Die rykste man in Babilon dat daar net een manier is om meer geld in jou beursie te kry, behalwe natuurlik nog harder werk, om, as jy tien goue munte inkry, jy een van daardie munte eenkant sit en nie uitgee nie. En dat jy dit elke keer moet doen. Dan gaan die geld in jou beursie meer raak.

Soos ‘n wyse ou plaaswerker een keer, baie jare gelede vir my gesê het dat ‘n mens nie jou lammerooie moet slag nie. Dis seker een van die beste geldraad wat ek in my lewe gekry het en dit van ‘n persoon wat nie eers kon lees en skryf nie. Moenie jou lammerooie slag nie. Vir hierdie boervrou het dit sin gemaak. Jou lammerooie los jy uit sodat hulle vir jou nog meer lammers kan gee.

Ek glo aan die bietjie-afknyp-wanneer-jy-kan-ding. Selfs in tye wanneer dit finansieel met jou baie moeilik gaan. As dit moontlik is. Dis dalk daardie één bederfie wat jy so verskriklik nodig het, wat jy opgee en daardie geldjie eenkant sit. Soos die rykste man in Babilon sê, is dit ook die raad wat ekonome nog altyd gee, dat jy, van die dag af wat jy begin geld verdien, minstens 10% moet wegsit. Lammerooie. Wat jy nooit slag nie. Waaraan jy nooit raak nie. Ook nie aan die lammers wat gebore raak uit daardie ooie nie.

As dit maar klein bedraggies is, kry vir jou ‘n spaarrekening. Of ‘n geldmarkrekening as jy kan. Maar as jy enigsins in aandele kan belê, doen dit. Daar is baie oulike fondse beskikbaar waar jy ‘n kleinerige bedraggie per maand kan wegsit. Of, groter enkelbedrae wanneer jy kan. En as jy kan, dink ernstig daaraan om ‘n bietjie geld in die buiteland ook te sit.

Hoekom glo ek nou is die beste tyd? Nie nou, 04/08/2020 nie, maar die nou. Wanneer jy die geld het. Ongeag of die rand swak is of die aandele te duur. Want, it’s not about timing the market, but time IN the market. Jy kan die groot slag met aandele slegs slaan as jy aandele het. Ja, jy kan groot verloor met aandele, maar as jy dit daar los, sal dit deur die slegte tye kom en sal hulle vir jou beloon. As jy die temperament het om daarmee saam te leef.

Knyp af. Kom in die gewoonte. Spaar nou. En vergeet van daardie geld. Moenie dat dit jou pla nie. Los dit uit. Jy gaan bly wees. En onthou om gereeld nog by te sit sodat dit groei en groei. Vir oudag.

Toortsie

Ter wille van oorlewing

Bondelsgedagtes het ‘n baie oulike brief geskryf aan ‘n kondensmelkmaatskappy waarin sy hulle aandag daarop vestig dat die dekseltjies wat sy al vir baie jare gebruik om ‘n kondensmelkblikkie toe te hou, skielik nie meer pas nie. Die blikkie het kleiner geword.

Dis ‘n ou-ou truuk waarmee ‘n mens baie keer te doen kry.

Die ding is, die maatskappye se somme moet bly klop. Hulle moet aanhou wins maak. Om dít te bewerkstellig kan hulle verskillende goed doen, soos byvoorbeeld:

Hulle kan hulle produk verbeter om ‘n beter mark te betree. Of hulle kan hulle kwaliteit verlaag, ‘n heeltemal goedkoper produk produseer en ‘n baie groter, maar laer mark betree. Of, hulle verswak die kwaliteit, maar vergroot die verpakking. Jy kan dan vir min geld baie koop, maar ‘n swak produk.

‘n Ander manier is om te bespaar op bestanddele. Beskuit is vir my ‘n sprekende voorbeeld hiervan. Die mense koop swakker kwaliteit bestanddele in grootmaat. Of hulle begin sny op sekere bestanddele, soos suiker. Of hulle gebruik goedkoop margarien waarmee hulle bak. Mettertyd is dit net ‘n droë, smaaklose ding wat lyk soos beskuit, ‘n dowwe kleur het, maar nie meer eintlik glad nie meer beskuit is nie.

Hulle verander ook die verpakking. Maak dit net effens kleiner sodat die verbruiker dit nie sommer agterkom nie. Die prys ‘verlaag’ dan ook so ‘n klein bietjie, maar eintlik betaal jy duurder vir die produk. Die heel eerste wat ek hiermee te doen gekry het, was toe hulle die standaardverpakking van tjips verander het. Hulle maak my natuurlik moedeloos as hulle so iets doen, omdat dit my resepte beïnvloed. Toe ek begin resepte skryf het, was spek (bacon) 250 gram per pakkie. Intussen is pakkies verklein tot 200 gram. My resepte maak ook gebruik van 250 gram roomkaas, maar ek sien al hoe meer 230 gram verpakkings. Dit gaan ‘n groot invloed op my kaaskoeke hê. Gaan dit beteken dat ek ‘n resep heeltemal moet verander?

By tandepasta is ons oor die jare so gevang. Behalwe dat die buisies kleiner geword het oor tyd, het die bekkie groter geword. Die gaatjie waar jy die tandepasta uitdruk. So, die hoeveelheid bly dieselfde wat jy koop vir dieselfde prys, maar sonder dat jy dit besef, gebruik jy meer. Jy sit steeds dieselfde lengte tandepasta op jou tandeborsel, dis net ‘n vetter stukkie.

Ek is onlangs ook gevang met toiletpapier. Ja, op die verpakking staan dat dit kleiner rolle is, maar as jy nie mooi kyk nie, kom jy nie die verskil sommer agter nie. Op die oog af lyk dit dieselfde as die ander rolle, maar dit is baie losser opgerol. ‘n Rolletjie toiletpapier het eintlik net die helfte van ‘n normale rolletjie op.

Net so moet ons mooi kyk vir spesiale aanbiedinge. ‘n Special is nie sommer net ‘n special omdat die special bord daarby staan nie. Kyk mooi. Ek sien dit dikwels dat twee van die item op spesiale aanbiedinge is, maar as jy die som maak, is dit goedkoper om dit een-een te koop teen die normale prys. Slim! Hulle verkoop twee van ‘n ding vir duurder, terwyl die verbruiker dalk nie eers een sou koop teen die normale prys nie.

Bondels, baie min mense is so oplettend soos jy en sou dit nie eers agterkom dat die blikkie kleiner geword het nie. Of, hulle sien dit dalk raak, maar twyfel daaroor. So raak die buisies, blikkies, sakkies, botteltjies met tyd kleiner en kry ons al hoe minder van ‘n ding vir dieselfde prys, soms selfs duurder. Dis alles deel van ‘n groot woord, ekonomie, en as gevolg van nog ‘n ander groot woord, inflasie, en wins, en oorlewing en aandeelhouers wat gelukkig gehou moet word en die wiel van ekonomie wat moet aanhou draai. Dankie dat jy my geïnspireer het tot hierdie skrywe.

Toortsie

My present aan myself

Ons almal werk so hard aan ons salarisse, net om alles uit te betaal aan die einde van die maand en niks vir onsself oor te hou nie. Ek weet dis moeilik om in hierdie moeilike tye te spaar. 10 persent, of selfs meer van ons salaris.

Vir ons jongmense kan ek dit nie genoeg beklemtoon om, van jou eerste salaristjek af, 10% te spaar nie. Deur dit te doen, kry jy aanvanklik uiters swaar, kan jy nie koop wat jy so verskriklik nodig het nie, maar deur dit te doen, sit jy jouself op ‘n ander baan, iets waaroor jy nooit spyt sal wees nie.

Daardie 10% is soos lammerooie waarin jy belê, hulle gaan vir jou begin werk, selfs sonder dat jy dit besef. Hulle gaan vir jou deure oopmaak wat andersins altyd gesluit sou bly. Hulle gaan vir jou dinge moontlik maak wat andersins altyd onmoontlik sou bly.

Doen dit net. Byt vas, veral in moeilike tye. Gun dit vir jouself. Ek belowe jou, jy sal nie spyt wees nie.

Groetnis

Toortsie

Kan ek geld leen, asseblief?

Ek is ‘n kliënt van die persoon. Daar is ‘n baie spesifieke werkie wat ek op gereelde basis by hom laat doen. Ons het regtig ‘n goeie verhouding en ek bewonder hom vir die onderneming wat hy opgebou het. Hy gee regtige goeie diens en kwaliteit werk.

Totdat hy een dag geld by my wil leen.

Dadelik voel ek gespanne. Ongemaklik

Ek sê vir hom dat ek Rx vir hom sal gee, hy hoef dit nie terug te betaal nie, want so ‘n terugbetalery van skuld het sy eie reperkussies. En, ek gee net een keer, nie weer nie, hy moenie weer vir my vra nie.

‘Dankie mevrou, maar vir die volgende twee keer sal ek hierdie diens dan gratis vir u doen. ‘

In my hart dink ek, dis nie nodig nie, jy het dan die geld so nodig. Tog is dit of daar ‘n effense verwydering van my kant af is. Die verhouding het ‘n krakie gekry.

Toe ek weer sy dienste gebruik, vra ek, soos altyd, wat dit kos, ek wou hom net toets. Die ou prys, soos gewoonlik. Ek vra vir hom, wat dan van die belofte van ‘n gratis diens? Nee mevrou, volgende keer.

Snaaks, toe voel ek teleurgesteld. Nie omdat ek dit nie afgekry het nie, ek sou hom in elk geval betaal het, maar jou woord is jou woord. ‘n Belofte is ‘n belofte en, as jy nie ‘n belofte kan nakom nie, moet dit eerder nie maak nie.

‘Baie dankie, mevrou’, sou genoeg wees. Hoekom beloftes maak wat jy nie kan nakom nie?

Groetnis

Toortsie

Toortsie by Finesse: Op die spore van die meesters met Uber

Toortsie se Facebook Page

Toortsie se Bantingresepteboeke Facebook page

Toortsie’s English Blog Posts

Kruinsig Plaasakkommodasie, Riversdal

Toortsie by Finesse voelgoed tydskrif

Die verwagting van geld

Vandag het die Toortsie nou weer ‘n ongemaklikheidjie op die hart: Die verwagting van geld.

Ek werk vir jare by een werkgewer. Hy betaal my vir my dienste. Werk ek meer ure as wat ek moet, betaal hy my oortyd. Soms gee hy my ook ekstras, wat nie deel van die ooreerkoms was nie.

Nou hou ek die dag op met werk, en dan loop ek dikmond vir jare, want hy het nie ‘n klomp sakke geld in my hand gestop nie. Of, hy hét dalk iets in my hand gestop, maar dis glad nie wat en hoeveel ek verwag het nie en dan loop ek my en opwerk oor dié ding, want is dit ál wat hy vir my gee ná al die jare wat ek vir hom gewerk het?

Is dit geregverdig? Hierdie verwagting van ‘n pakket? Wanneer die werkgewer heeltyd binne die wet opgetree het en my betaal het wat hy moet, soms selfs meer gegee het as wat hy moes, terwyl ek nie noodwendig meer gedoen het as wat ek moes nie? Soms het ek selfs my tyd omgespeel by die werk, of lyf weggesteek, soms het ek ‘n pen of ‘n skroefie van die werkgewer in my sak gesteek, soms het ek laat ingeval of vroeg geloop, maar die werkgewer het my betaal asof ek voldag my beste gelewer het.

Hoe lyk die ander kant van die munt?

As ék dan verwag dat my werkgewer vir my ekstra moet vergoed vir al die jare diens, moet ek dalk nie my werkgewer vergoed omdat hy al die jare gesorg het dat ek werk gehad het nie, dat ek ‘n inkomste gehad het nie? Ek wonder maar net.

Ek dink nie werkgewers verwag dit nie, maar hoekom is dit dan so ‘n eensydige verwagting? Daar was mos nie in die begin ooreengekom dat, wanneer ek die dag loop, ek ‘n sal vol goud sal kry nie, of hoe? Of, verstaan ek iets verkeerd hier?

Toortsie

Toortsie by Finesse: Op die spore van die meesters met Uber

Toortsie se Facebook Page

Toortsie se Bantingresepteboeke Facebook page

Toortsie’s English Blog Posts

Kruinsig Plaasakkommodasie, Riversdal

Toortsie by Finesse voelgoed tydskrif