Die waarde van tenke

Ek dink ek raak afgesaag hieroor, maar ek kan nie ophou om die waarde van tenke te besing nie. Vandag sif die reën saggies neer en ek is dankbaar, dankbaar hiervoor. Eerstens maak dit ons tuin heerlik nat, maar dit is nie al nie. Ek hoor die hele tyd hoe die dakwater wat ons opvang, in die tenke inloop. Daardie water gebruik ons weer vir ons huishoudelike gebruik. Die gryswater word weer eens opgevang om die tuin mee nat te maak. Drie keer die waarde van die reën en intussen gebruik ons al sedert Februarie hierdie jaar slegs munisipale water vir drinkwater. Die res is tenkwater. Dakwater. Reënwater wat ons self opgevang het. Wat ‘n groot las het ons nie van die munisipale dam afgehaal nie!

Dieselfde op Struisbaai. Iemand het vir ons gewaarsku dat tenkwater by die see maklik vrot omdat daar soveel sout van die seesproei op die dak kom lê en die water dan baie sout is wat in die tenke inloop. Hoe bevoorreg is ons nie met daardie water nie! Elke keer wat ons daar vir ‘n naweek kom, kan ons die tenkwater gebruik sonder om skuldig te voel, want dit is mos water wat ons self opgevang het. Ons kan selfs die gras lekker natspuit, wat ons al vir hoeveel jaar nie meer kan doen nie omdat Struisbaai se watervoorraad dit net nie toelaat nie. Tot op hede het ons water nog nie gevrot nie. Ons neem maar steeds skoon drinkwater saam in plaas daarvan om die dakwater te drink. En met elke buitjie reën wat seelangs verby gaan, raak ons tenkies weer mooi vol vir volgende keer se kuier.

Ek het al soveel kere geskryf oor hoe ons elkeen in ons land water kan bespaar, want of ons dit nou wil weet of nie, Suid-Afrika het ‘n groot probleem met droogtes, met watertekorte. Iewers is daar altyd droogte, enige tyd van die jaar. Ladismith het 5 jaar laas behoorlike reën gehad, genoeg om die riviere te laat loop. Ons kan nie net vir die munisipaliteit sit en wag om in al ons waterbehoeftes te voorsien terwyl daar met elke reënbui derduisende liters water wat op ons eie erwe val, net eenvoudig wegloop in ‘n drein nie.

Ja, dit is ‘n groot kapitale uitgawe wat almal seker nie het nie, maar as jy kan, begin selfs net met een tenk en soos die tyd aanloop, nog een en nog een. Ek het al voorheen gevra, hoekom dink munisipaliteite nie daaraan om as deel van hulle begroting, watertenks te subsudieer nie? Hoekom word dit nie ‘n vereiste as bouplanne goedgekeur word, dat mense minstens een watertenk het nie?

Sjoe mense, ons bevolking raak al hoe groter, ons skoon water al hoe minder. Ons kan besluit of ons deel is van die probleem of van die oplossing. En terloops, ons tuin is grotendeels ‘n groentetuin danksy my man, so ons eet gesond en vars ook nog. Wat kos ‘n pakkie saad? Die slim mense sê dat ‘n groentetuin so groot soos ‘n deur, let wel, ‘n deur genoeg is om ‘n gesin van vier mense te voed. Dis nogal iets om oor na te dink, terwyl hier so baie hongersnood in ons land is.

Toortsie

Saterdaggedagtes oor roetine

Ek is nie so ‘n goeie roetinemens nie, en ek sukkel nog my lewe lank om my roetine in te pas by die ‘algemene’ roetine, want sien, daardie algemene roetine wat almal volg, vra dat jy ‘n oggendmens moet wees. Vroegoggend moet jy opstaan, stiltetyd hou, jou gesin voed, blablabla en teen die tyd wat ék eers wakker word, moes jy omtrent al ‘n dag se werk gedoen het.

Verder is daar nog ‘n sterk mate van te veel belangstellings en dat my aandag maklik spring van die een ding na die ander, wat roetine ook nog beperk. En ek is ‘n ‘goeie vrou’ wat, as my man nóú gehelp wil wees met sy rekenaar, los waarmee ek besig is en hom loop help. Of gou vinnig kos pad toe neem, of wat ook al. Roetine daarmee heen.

Dit laat my dink, ek wonder of daardie klapper nog reg is? Ek sal moet kyk.

En terloops, hoe spel ‘n mens roetine? Lyk my darem ek het dit reg.

Dus, my hele lewe lank, werk dit so: Is ons by die huis, werk my lewe op een manier, ek maak op ‘n sekere manier kos. Is ons by die see, werk alles weer anders. Kuier ons by mense, nóg weer anders. Aanpasbaar, maar elke keer moet die enjin weer van voor af begin.

Ek besef nou dat gesondheid die afgelope 18 maande sedert ons op die dorp woon, agteruitgegaan het. Gesondheid is nie eintlik die regte woord nie, want ek is gesond. Dis net dat ek byvoorbeeld nou al 18 maande sukkel om weer in ‘n roetine te kom wat betref my rugoefeninge. En as ek dit nie doen nie, kreun ek myself in die nag wakker van pyn. En nou pendel ons ook nog en dit foeter dit ook deurmekaar.

Sedert ek in die dorp woon, sukkel ek ook om weer ‘n lekker staproetine te kry. Ek dink al hoe meer dat dit nie die gemaklikste manier is om met die honde te probeer stap in die dorp nie. Elke erf het twee honde, nes ons, dis ‘n geruk en gepluk aan die leiband, dan moet ek vastrap vir wat ek werd is, en dan moet ek trek. Dit lyk nou of dit beter werk as ek eerder op ‘n ander tyd van die dag stap as gewoonlik, dan kan ek sonder die honde stap omdat dit veiliger voel daardie tyd van die dag.

‘n Mens sukkel ook om afstand te stap in die dorp, kom ek agter. Dit was baie makliker op die plaas wat ek sommer net die pad gevat het.

Stadig, maar seker kom dinge in plek. Nou moet ek ‘n bietjie ernstig fokus op my oefenroetine, vir wat dit werd is.

Groetnis

Toortsie

Toe drink ons tee

Een van my groot ondernemings toe ek dorp toe getrek het, was om deel van die dorp se gemeenskap te word. Daarom probeer ek, wanneer ek wel die slag tuis is, deel te neem aan die aktiwiteite wat hier aangebied word.

Ek wil my lus vir mense bevredig wanneer ek hier is, my lus vir gesels, anders raak ek so geselshonge, en praat dat mense se ore begin tuit.

Een keer wat ek by die huis was, sms ek ‘n klompie mense dat ek die week hier is, iewers moet ons ‘n teetjie inwerk en net daar ontstaan ‘n groepie, die teedrinkers! Wanneer ek dus die kans het, stuur ek ‘n whattsapp en sê, kom, hier’s tee!

Intussen het die groepie al gegroei en elke keer nooi ons nog mense by. Party kan dit miskien nie hierdie keer maak nie, maar weer ‘n ander keer.

Hoe moeilik kan dit nou wees om gou by ‘n winkel in te hardloop en ‘n eetdingetjie te gryp of ‘n welbekende Toortsie Spinasietert, sonder ekstra kruitjies natuurlik, in die oond te druk? En hier en daar bring iemand ‘n eetdingetjie saam en vir net ‘n bietjie meer as ‘n uur klets ons soos net vroue kan. Te lekker!

En daarna? Dan sit ons ons gewone dagtaak voort met net so ‘n effense ekstra huppel in ons stap.

Tot ons weer tee drink.

Toortsie

‘n Onbenulligheid wat beheer wil neem

‘n Toestel wat einlik my moet dien, het die geneigdheid om my te wil voorskryf, en dit is my wasmasjien. Kan jy nou meer! My klerewasmasjien. Hy wil alewig ‘n sê hê in my lewe.

Kyk, dat ek regtig baie dankbaar is dat ek hom het, is nie altemit nie. Ek weet nie hoe ek sonder hom sou regkom nie. En dat hy baie gewillig is om enige tyd te werk, net wanneer ek dit van hom verwag, is ook baie waar. Eintlik mag ek nie oor hom kla nie. Maar hy wil sy sê sê, sy punt maak, nie ongesiens verbygaan nie.

Met dié wat ons so pendel, is klerewas nogals ‘n Aktiwiteit. Ek dink dit is ook so vir mense wat voldag weg van die huis af werk.

Gewoonlik het ek mos maar gewas as die masjien vol is en die weer reg is en dit buite gehang, of as dit koud en nat is, in my groot opwaskombuis op die plaas. Die veiligheidshek was my ‘tuimeldroër, daar het altyd so ‘n lekker luggie deurgetrek en dan het baie van die klere aan hangers aan die veiligheidshek gehang. Tog te mooi, so tussen die tralies.

Nou pendel ons, en ek moet altyd mooi uitwerk dat die klere betyds gewas, droog en gestryk kom voor ons al weer die pad vat. En hou ons vakansie tussenin, raak dit nog méér ‘n beplanning om die klere betyds weer skoon en reg te kry.

Die snaakste tye van die dag of nag word ‘n bondel wasgoed gewas. Kan ek dit nie buite ophang nie, word dit op die staander gehang in die uiters noue gangetjie wat lei na die piepklein waskamertjie. Mens skuur so by dit verby. Eintlik, as daar wasgoed hang, word daar nie nog verbygeloop ook nie, tensy dit regtig nodig is nie! Gou, net voor ons vertrek, word daar nog gou eers ‘n bondel gewas en in die gangetjie gehang sodat dit droog is as ons terugkom.

Dis vir my tog te vreemd as mense vir my vra of dit vandag my wasdag is. Elke dag is vir my wasdag as daar genoeg wasgoed is om die masjien vol te maak! 🙂

Nou toe, daar roep die masjien, laat ek gou die wasgoed gaan uithang, hier is juis sulke belowende wolke wat hier rondhang. Ai, sal ‘n goeie bui reën nie wonderlik wees nie, wie gee nou om vir nat wasgoed!

Groetnis

Toortsie

Toortsie by Finesse: Musiek in die Bybel

Toortsie se Facebook Page

Toortsie se Bantingresepteboeke Facebook page

TPM Transformasie Gebedsbediening Bredasdorp en Riversdal Facebook Page

Toortsie’s English Blog Posts

Kruinsig Plaasakkommodasie, Riversdal

Toortsie by Finesse voelgoed tydskrif

Radio Tygerberg resensie

Selfs in die dorp

…kry ‘n mens mooi sonsondergange

Hoe Groot is U.

Toortsie

Toortsie by Finesse: Op die spore van die meesters met Uber

Toortsie se Facebook Page

Toortsie se Bantingresepteboeke Facebook page

Toortsie’s English Blog Posts

Kruinsig Plaasakkommodasie, Riversdal

Toortsie by Finesse voelgoed tydskrif

Transformation Prayer Ministry: Bredasdorp en Riversdal