Stormkind

Stormkind -Riana Scheepers

Wat ‘n boek!

Aanvanklik het die taal my vreemd op die oor geval, maar sommer gou het ek verstaan. Die storie van Jana en haar ouma Lien en hulle konneksie met twee boesmanvroue. Jana wat haar ma moet gaan soek, maar eers moet leer om ‘n spoor te volg.

Hierdie is ‘n kosbare boek om te lees. ‘n Boek met baie diepte en waarheid. Ná aan die natuur.

Ek beveel dit beslis aan.

Toortsie

Sommer net romanse

Soms het ek sommer net lus vir ‘n lekker storie. ‘n Doodgewone liefdesverhaal. Waar daar ‘n held en ‘n heldin is wat mekaar vind. Sommer net vir die lekker daarvan.

Want dis altyd goedvoelstories. Selfs al is dit in ‘n mate voorspelbaar, selfs al weet jy wie op die ou end bymekaar gaan kom, weet jy nie hoe dit gaan gebeur nie.

Dit is ontspannende, ligte leesstof en as ek dit lees, ontspan ek ook sommer. Skei my liggaam goedvoelhormone af. Is ek sommer weer lief vir my geliefdes ook.

Ek het hierdie twee boeke baie geniet. Hulle het saam in ‘n pakkie by Checkers gelê.

Toortsie

Die koningin

Ons kyk tans The Crown, elke aand een episode. Sjoe, ek geniet dit! Dit is ‘n reeks oor Koningin Elisabeth die tweede. Ons is tans besig met die tweede seisoen, wat my op ‘n ander manier raak. In hierdie seisoen, lyk dit my, word daar intens na haar huwelik en die geveg tot die oorlewing daarvan gekyk.

Ek leer geweldig baie by die koningin. Deur na hierdie reeks te kyk, kry ek ook geweldige respek vir haar. Ek het altyd so die idee gekry dat sy stug is en dalk ís sy so, maar ek wonder hoeveel van haar stugheid het as gevolg van haar rol gekom. Ek kry haar jammer. Om koningin te wees is mos iets waarna ons opkyk, amper streef, alhoewel dit nie regtig is wat ek begeer nie. Daardie prag en praal is pragtig. Besonders. Uniek. Maar dit vra sy prys. ‘n Enorme prys vir ‘n enorme pos.

Iets wat sy nie kon kies of afwys nie. Iets wat in haar skoot geval het sonder dat sy daarvoor gevra het. ‘n Uiters eensame pos. ‘n Pos wat alles van haar vra, haar volle toewyding, haar lojaliteit, soms selfs haar menslikheid teen haar sin. En waar sy eintlik nie meer ‘n sê het nie, waar die regering die sê het, sy die een is wat die kritiek kry as die besluite wat sy neem nie is soos wat ander daarvan hou nie.

Ek beleef hoe sy gemanipuleer word, en hoor hier, as daar een iets is wat my hare laat regop staan, horings op my kop laat uitkom, is dit mense wat ander mense druk, manipuleer om teen hulle sin iets te doen sodat die manipuleerder bevoordeel word daardeur, net om op die ou end nog die kritiek daarvoor te kry of verder gemanipuleer te word. Sy word deur verskillende mense gedruk sodat húlle daardeur bevoordeel moet word, selfs al is dit teen haar grein. Selfs al het daardie mense al voor die tyd geweet dat dit wat hulle vra, nie reg is nie. (Dit is in die eerste seisoen, totdat sy eienaarskap oor haar koninginskap geneem het.)

Ek beleef haar eensaamheid. Ek sien ook hoe swaar haar man kry as gevolg van sy rol as die koningin se man, maar in my hart dink ek: Hy het dit mos geweet voor hy met haar getrou het. Tog weet ons baie dinge voor die tyd, maar ons weet nie regtig nie. Daarvoor kry ek hom jammer, maar ek is ook kwaad vir hom omdat hy haar geensins ondersteun nie. Soos in glad nie. Hy is totaal afwesig, die heeltyd besig met sy eie dinge, dalk sy eie oorlewingsmeganismes, maar in die proses faal hy een honderd persent in sy rol as haar man. Ek vertrou dat dit sal verander soos die reeks vorder.

Ek leer baie by haar, veral ook in die hantering van my volwasse kinders. Ek is ‘n ‘fixer’, dis in my aard. Ek wil dinge regmaak. Regstel. Ek leer by die koningin om stil te bly. Om betrokke te wees deur te luister, deur selfs raad te gee, maar nie in te meng nie. Sodat hulle hulle eie dinge uitsorteer. Om beskikbaar te wees, maar hulle self hulle eie dinge onder mekaar te laat uitsorteer. My rol as ma het verander. Ek is nie meer die versorger, die opvoeder, die verantwoordelike een nie. Ek is die ouma, die ouer ‘moeder’ en dankie Goue Vroue, ook vir julle raad wat julle op julle blogs gee waardeur ek soveel kan leer. Ek het ‘n nuwe rol. My rol is nou net om my volwasse kinders en my kleinkinders te geniet en lief te hê. Om vir hulle te bid. Terug te staan. Nie meer so stresgedrewe te leef nie. My opvoedingsrol is voltooi. Wat ‘n lekkerte!

Toortsie

Mensig, ek is opgewonde!

So met die geharwar van die einde van die jaar dinge wat moet klaarkom, dis borduur, en brei en jaareinde en kosmaak vir Toortsie 3 en Nanowrimo en en en het die foto’s van Toortsie 3 gekom, maar het ek nog nie regtig tyd gehad om dit behoorlik deur te gaan en mooi te bekyk nie. Mense! Dit is uit ‘n ander wêreld! Dit is al wat ek kan sê.

Ek het vanoggend begin om dit deur te gaan, net om seker te maak daar is ‘n foto van elke gerig. Ek is so bang ons moet dalk op die ou end weer ‘n foto neem … en is ek nou geïnspireer! Sjoe! Nou moet ek aan die werk spring en dit voltooi. Dalk nie in hierdie jaar nie. Beslis nie in hierdie jaar nie, want Kersfees kom, Kersfees kom … maar niemand keer my mos om intussen deur al die foto’s te gaan en hulle te merk, seker te maak dat al die woorde in die boek is en reg is en en en nie … sodat ek dit vroeg in die nuwe jaar vir die proefleser kan stuur en kort daarna vir die een wat die bladuitleg doen en dan vir die drukkers nie … niemand keer my mos nie, né? Dit is mos net ekself … wat dringend ‘n klompie borduurwerk moet klaarkry en ‘n babakombers moet klaarbrei … want ek geniet mos die VLV so baie. 🙂

Kyk net hier:

Is jy nie ook skielik honger nie?

Toortsie

Ek vat ‘n ruskansie

Ek wou eers skryf, ek het nou eers opgehou. Maar ek het nie regtig opgehou nie. Ek vat ‘n ruskansie. Vat ‘n ruskansie, eet ‘n KitKat. Ja, ek eet die spreekwoordelike KitKat.

By 32592 woorde stop ek nou vir eers. Net vir ‘n rukkie. Nie vir altyd nie, net ‘n rukkie. Want ek wil nie Trauma tot Triomf geforseerd skryf nie. Ek wil dit rustig skryf. Oor tyd. Rustig dink oor die vroue. Sonder druk.

Want daar is mos eintlik nie veronderstel om druk te wees nie. Want eintlik is NaNoWriMo om jou te help om daardie boek te skryf wat jy nog altyd wou skryf.

Al wat ek weet, is dat as jy 30 000+ woorde reeds in die sakkie het, jy dit seker tog wil klaarmaak, of hoe?

Ons sal sien wat die toekoms inhou. Ek wil dit graag klaarmaak.

Maar vir eers … gooi ek nie die handdoek in nie … ek sit hom net op die ys.

Toortsie