Waarna luister ek?

Ek hét mos al vertel van Libby, ‘n E-biblioteek waaraan ek behoort. Jy moet lid wees van jou plaaslike biblioteek en op dié manier kan jy dan inskakel by Libby. Ek lees e-boeke en luister audioboeke. Dis veral die audioboeke wat my lewe baie verryk, wat ‘n nuwe pad vir my oopgemaak het, want dit kan ek luister terwyl ek besig is met ‘n handwerkie of terwyl ek in die kombuis woel.

Ek luister meestal stories. Christine le Roux se Omnibus 8 en Elsa Winckler se Romanza Nostalgie is sommer net lekker ligte leesstof. Flying Angels, The Butler en Complications van Danielle Steel was heerlike luisterstof. A Duke for Diana deur Sabrina Jeffries was ‘n heerlike verrassing, ek het nog nooit van haar boeke gelees nie en sal beslis weer na haar boeke kyk. Jeffrey Archer is natuurlik in ‘n klas van sy eie en The Eleventh Commandment het nie teleurgestel nie. Ek sal beslis weer Karen Kingsbury se boeke lees, The Baxters en A Distant Shore was heerlik. Dis lieflike, mooi stories met ‘n Christelike inslag. Kantelpunt van Sophia Kapp, ‘n wonderlike, weldeurdagte boek met soveel dinge waarmee ek my kon vereenselwig. ‘n Boek van bevryding. Bookshop by the Sea, geskryf deur Denise Hunter, het net so lekker geluister. Daar is ook jeugboeke, soos ‘n Goeie dag vir Boomklim deur Jaco Jacobs. Dis regtig ‘n oulike boek om te lees.

Maar waaroor ek einlik wil skryf, is Tolbos deur Irma Joubert. Dis my eerste Irma Joubert wat ek luister. Ek het wel al stukkies voorlesing op die radio gehoor as dit toevallig aan is. In die keurigste, mooiste Afrikaans herleef ek die geskiedenis soos wat ons dit beleef het. Want Katrien is omtrent net so oud soos ek. Al verskil is dat ek regtig ‘n gelukkige kinderlewe gehad het terwyl sy haar ma op ‘n baie broos ouderdom verloor. Sy is rebels, kwaad, woedend. Sy wys my die lewe uit ‘n ander hoek. Soos die Voëlvry beweging. Ek was beslis daardie jare nie in dieselfde kamp as sy nie, maar vandag, as ek terugkyk en Tolbos lees, juig ek saam met haar oor die verandering en groei wat in ons land gebeur het. Besef ek dat elkeen van ons sy deeltjie bydra op sy eie manier. Sy, deur kwaad te wees, ek weer op my manier. Die geskiedenis, die politiek van die dag, PW met sy wysvinger … ek beleef dit weer saam met Katrien sonder dat dit ‘n geskiedenisboek is. Sonder dat dit té veel in my keel afgedruk word. Want, al lees en kyk ek nie nuus nie, al is ek nie betrokke by die politiek nie, leef ek mos vandag. Word ek beïnvloed deur die gebeure van die dag. Kan ‘n mens dit mos nie heeltemal ignoreer nie, want ek woon hier, ek leef hier. Irma Joubert, dankie. Dankie, dankie dankie vir hierdie pragtige boek! En dankie vir Carla Smith wat dit voorlees op ‘n wonderlike, meelewende manier.

Toortsie

(Terloops, ek het in hierdie week gehoor dat die Wes-Kaap se bib weer aanlyn is en dat mense wat gesukkel het om op Libby aan te teken , dit nou weer kan doen. Ek kan natuurlik niks waarborg nie, dis mos maar op hoorsê, maar dalk die moeite werd om weer te probeer.)

Kantelpunt

Ek kry die laaste tyd net nie meer behoorlik tyd om te lees nie. Nie blogs nie, nie boeke nie. Tog lees ek baie. Dit klink my of ek uit twee monde praat. Want snags wanneer ek in die middel van die nag vir ‘n uur of wat wakker lê, lees ek boeke op my selfoon om sodoende hopelik nie my man te pla nie. Ek lees tans aan twee boeke: Lore of Nutrition (Prof Tim Noakes) en After the Rapture (David Jeremiah).

Toe ontdek ek oudioboeke. Ek het LIbby op my foon afgelaai, aangesluit by ons plaaslike biblioteek en by Libby aangesluit. Dáár kan jy e-boeke leen, maar ook oudioboeke. Ek kan sit en boeke luister terwyl ek my administratiewe werk doen, brei, hekel, borduur, kos maak. Wat ‘n fees! Ek het al Bookshop by the Sea (Denise Hunter) en A Distant Shore (Karen Kingsbury) gelees en kan albei van hulle aanbeveel.

Die laaste boek wat ek gelees het, was Kantelpunt (Sophia Kapp).

Terwyl ek dit luister, het verskeie emosies deur my kop (of hart?) gegaan. Want, nes Nellie, is ek ook ‘n vrou wat in die 1960’s gebore is. Ook Afrikaanssprekend. Ek verstaan waarvan sy praat. Natuurlik nie altyd in dieselfde graad as wat sy dit beleef nie, maar ek weet waarvan sy praat.

Heeltyd weet ek dat ek oor hierdie boek iets sal wil skryf, maar wat? In die begin is Nellie oortuigend negatief. Wroeg sy oor baie dinge. Sy beleef goed wat Afrikaanssprekende vroue uit die sestigerjare beleef. Sy beleef die konvensies waarmee ons grootgeword het. Dinge wat ons dalk maar net aanvaar selfs al stem ons nie saam daarmee nie. Sy praat oor dinge waaroor vroue van ons era nie normaalweg praat nie ter wille van vrede. Om nie die mense om ons te ontstel nie. Mense nie ongemaklik te maak nie.

Maar Nellie het ‘n stem en sy begin leer hoe om dit te gebruik. Dalk nie altyd soos ander wil hê sy moet dit gebruik nie, maar wel. Sy maak foute wat dalk nie foute is nie. Sy leer haarself ken. Sy leer die waarde in haarself ken. Sy spreek heilige koeie aan en kry nie altyd die reaksie wat sy verwag nie. Net soos wat ek dit ook nie altyd kry as ek dit doen nie. Want heilige koeie wil nie aangespreek word nie. Heilige koeie is heilige koeie om ‘n rede en dit moet in plek gehou word ter wille van dit wat ‘normaal’ is, selfs deur hulle vir wie dit benadeel. Want samelewing vereis dit.

Al wat vir my hartseer is is dat sy nooit haar amper wrewel teen die kerk laat vaar nie. Dat sy nooit God in Sy liefdevolheid, Sy Grootheid, leer ken nie. Dat sy nooit te doen kry met kinders van God wat haar regtig van Sy liefde leer nie, of, as sy wel met hulle te doen kry, dalk dit nie ervaar nie of dit verkeerd ervaar? Want kinders van God maak ook foute, dra dalk die boodskap op ‘n manier oor wat daardie persoon nie op daardie oomblik reg verstaan nie. Kinders van God mag dalk ook soms verkeerde redes hê hoekom hulle in Sy Naam optree.

Ek is baie bly dat ek die boek gelees het. Dat ek die groei in Nellie kon beleef en op soveel maniere daarmee kon identifiseer. Ek is trots op die Nellies in die samelewing. Die Nellies wat bereid is om stroomop te swem. Want stroomop swem is nie maklik nie. Dit is beslis ‘n boek wat alle vroue kan lees. En mans? Wel, as hulle dit sal lees met ‘n ontvanklike hart, kan dit ook vir hulle goed wees om te lees.

Ek is bly dat Nellie ‘n stem het. Ek is bly dat ek ‘n stem het.

Knap gedaan, Sophia Kapp. Knap gedaan.

Toortsie

Die merk van die dier

Jare gelede het ek ‘n reeks boeke deur Tim LaHaye en Jerry B Jenkins gelees. Dit het gehandel oor die Wegraping. Alles wat in Openbaring gebeur is verwerk in ‘n fiktiewe storie. Dit was die eerste keer wat ek van die Wegraping gehoor het. Al die beelde wat in Openbaring gebruik is, het lewe gekry voor my oë. Alles is letterlik opgeneem en wat met die mense wat agter gebly het gebeur het, was angswekkend. Ons moet gereed wees. Ongeag of die Wegraping gaan gebeur en of Jesus net kom en of ons dalk gaan sterf voor dan, ons moet gereed wees.

Ek het die idee van die Wegraping glad nie verstaan nie. Jesus gaan mos een maal kom en klaar. En ons weet nie wanneer dit gaan gebeur nie. Hoe kom Hy en gee ons nog ‘n kans en oor 7 jaar kom Hy weer?

Maar nou het ‘n ander boek in my skoot beland: After the Rapture – An end times guide to survival deur David Jeremiah. En skielik maak dit vir my meer sin. Nee, Jesus kom nie en kom weer nie. Hy roep net Sy kinders wat in Hom glo voor die heel laaste tye aanbreek. Die boek is geskryf vir mense wat agterbly ná die Wegraping. En nee, die Wegraping het nog nie gebeur nie. En ek hoop van harte dat ek nie een sal wees wat agterbly wanneer dit gebeur nie. Jeremiah bekyk Openbaring vanuit ‘n ander perspektief.

Ek is baie lief vir Openbaring. Dit is vir my ‘n boek van hoop vir hulle wat in Jesus Christus glo. ‘n Boek wat Openbaring op ‘n baie duidelike manier verklaar, is Openbaring Ontsluit deur Riekert Botha.

Die merk van die dier. Jeremiah skryf aan hulle wat agterbly: MOENIE DIE MERK NEEM NIE. Wanneer die Antichris jou sal dwing om die 666 op jou liggaam te laat tattoëer of hoe dit ookal aangebring sal word, moenie dit neem nie. En ja, jy gaan verhoed word om te koop of te verkoop. Om kos te koop. Om dokter toe te gaan. As jy nie die merk gaan neem nie, gaan jou alledaagse lewe hel raak. Gaan vervolging van hulle wat in Jesus Christus glo, baie vererger.

Terwyl ek dit lees, kry ek so ‘n effense benoudheid oor my. Ek dink aan die druk wat daar was om die inenting teen Covid te kry. En nee, die inenting was NIE die merk van die dier nie. Ek het baie oor die inenting gelees, veral wat navorsers daaroor geskryf het. Nie sommer net ‘nonsens’ wat oral op Facebook en Twitter verskyn het nie. Ek het selfs ‘n kursus daaroor gedoen by Nutrition Network. Ek was nie teen die inenting nie. Ek het wel gevoel dat ek, omdat ek toe reeds Covid gehad het, selfs beter beskerm was as wat die inenting vir my sou beteken. Maar die druk was groot en hulle wat fanaties ‘vir’ die ent was, wou na geen rede luister nie. Groepsdruk het gemaak dat ek my daardie dag laat ent het, selfs al het my hele wese daarteen geskree. En noudat die bewyse steeds begin instroom, is die ontkenning steeds groot by soveel wat ‘vir’ die ent was.

Ek dink dat die druk om die 666 te neem, net soveel groter gaan wees as die ou bietjie druk vir die ent. Die probleem is dat, anders as die ent, die 666 ewigheidswaarde gaan hê. Dit gaan nie net ‘n liggaamlike ent wees nie, maar ‘n merk wat ‘n invloed op die res van tyd gaan hê.

Mag ons wat glo in Hom wat lewe, sterk staan teen die aanslae en veral die druk. Mag ons oë gevestig wees en bly op Jesus Christus en mag ons gereed wees wanneer Hy kom. Mag ons eerder die 777 kies.

Toortsie

Bybel@kinders

Die tannie vertel hoe wonderlik God is. Sy vertel sommer dat haar eie kleinkinders ook hoor. Dat God op baie maniere met ons praat, maar veral ook deur die Bybel. Dat hulle mos saam met Lego’s ‘n boekie kry wat wys hoe hulle dit moet bou. En dat daar ‘n eienaarshandleiding saam met oupa se kar ook kom vir as daar fout kom.

Nou, God het die mens gemaak en die Bybel is die boek wat Hy saamgegee het sodat ons altyd kan weet wat die regte ding is om te doen. Die eienaarshandleiding. Dat Hy vir ons antwoorde op al ons vrae gee in die Bybel.

Ouma lees uit dieBybel@kinders. Ouma besef nou weer wat ‘n wonderlike weergawe van die Bybel dit is. So verstaanbaar en lekker om te lees. En die kleingoed onthou wat ouma al die hele week gelees het! En blaai sommer self ook daardeur.

Toortsie

A judge decided – Helen Fenwick

A Judge Decided -Helen Fenwick

A Judge Decided

Ek het hierdie boek al in die begin van 2021 gekoop, maar nou eers daarby uitgekom om dit te lees. En wat ‘n boek is dit nie!

Die storie is gebaseer op ‘n ware verhaal. ‘n Eers gelukkige huwelik loop op die rotse en daar is kinders betrokke. ‘n Lang en ongemaklike geveg begin rondom die toesig en voogdyskap van die kinders.

In hierdie boek lees ek hoe selfsugtig mense soms kan raak. Ek sien ook hoe weerloos mense soms kan wees. Maar die meeste van alles sien ek wat liefdevolle ondersteuning van familie kan doen.

Ek is baie bly dat ek hierdie boek gelees het. Dit is uitstekend geskryf en lees lekker en gemaklik. Ek het die geheime boodskappe van die voëls baie geniet.

Toortsie

A Judge Decided