Vas om dieetkundige redes

Ek vas soms vir ‘n dag of wat om geestelike redes, gewoonlik vir iets spesifieks. Iets wat ek deesdae al hoe meer optel, is mense wat vas toepas om dieetkundige redes. Dit word ‘intermittent fasting’ genoem. (Google sê die Afrikaans is ook intermittent, wat ek sterk betwyfel.) Afwisselende vas. 😁

Ek is geen kennis van hierdie eetmetode nie, maar as ek dit reg verstaan, kom dit daarop neer dat jy konstant daagliks jou vaste vastye het en tye wat jy kan eet. Daar is ook verskillende maniere waarop jy dit kan toepas. Dit het te doen met die hormone wat jy afskei.

As jy jou gewig konstant wil hou, het ek iewers gelees, vas jy 12 ure per dag en kan jy gedurende die orige 12 ure jou kos geniet. ‘n Algemene ‘intermittent fasting’-plan is die 16:8 waar jy vir 16 ure vas (gestel van 6 nm tot 10 vm) en dan slegs in die oorblywende 8 ure van die dag eet. Daar is ook ‘n 5:2 plan waar jy twee volle onopeenvolgende dae vas in ‘n weeksperiode.

Nou kom die miljoendoller vraag: Gaan Toortsie nou die Banting los en begin vas?

My pa het altyd gesê ‘n mens moet nooit ‘nooit’ sê nie. Dus antwoord ek die vraag so: Ek hoop dat dit vir my moontlik sal wees om vir die res van my lewe die Bantingleefstyl te kan volg. Banting is goed vir my.

Tog kyk ek na ‘Intermittent Fasting’ omdat dit my interesseer. Ek het ook geen probleem as iemand dit wil volg nie. Ek het mos in elk geval geen probleem as enige iemand énige eetplan wil volg nie, elke mens is mos vir homself verantwoordelik.

Persoonlik dink ek dat as iemand ‘Intermittent Fasting’ wil doen, die Banting-eetplan ideaal is om saam met dit te doen vir die eenvoudige rede dat ‘n mens langer versadig voel met die hoë vet-inname van Banting. As jy koolhidrate eet, raak jy gou weer honger. Ek onthou nog uit my voor-Bantingdae was een van my eie sêgoed van boontjiesop, dat dit lekker is, jy voel lekker vol daarna, maar gou weer honger. Ook uit my voor-Bantingdae kan ek nog onthou hoe ek honger was die oomblik as ek my oë in die oggend oopmaak en ‘n nul-per-mond bloedtoets vir my angswekkend was, want hoé sal ek uithou tot 9 vm wanneer Pathcare oopmaak? Ook uit my pre-Banting dae was ‘n voldaggeloofsvas vir my baie erg, teen 12 uur in die middag was ek al bewerig en het ek die minute begin aftel na 6 nm. Sedert ek Banting doen raak ek steeds honger, steeds lus vir kos, maar is ‘n voldagvas nie so onuithoudbaar nie.

So ‘n laaste opmerking: As jy wel besluit om so ‘n vas te doen, hoop ek dat die hongerpyne wat jy wel voel, jou ook honger na God sal laat voel.

Mooi dag

Toortsie

Intermittent fasting – Afwisselende vas

Advertisements

Driemaallekkerte

Man, blogging is lekker, soos julle reeds weet. Ek is mal daaroor, soos julle ook reeds weet. Ek is mál oor die terugvoer en kommentare, eintlik is dit mos al ou nuus. Dis vir my héérlik as Toortsieboekeienaars vir my kosfoto’s stuur van goed wat hulle uit my boeke maak. Heerlikheerlik. Soos hierdie een:

Toe ek gistermiddag by my foon kom, wag daar twee boodskappe in my whattsapp. Foto’s.

Die een blogmaat stuur hierdie foto na aanleiding van my wat nou die dag van ons komposkis vertel het. Sommer terloops vertel het, maar ‘n heerlike gesprek wat daaruit ontstaan het. Sy sê hulle kis is nou drie maande aan die gang en die kompos onderin was pragtig. Hul gooi tuinvullis en kombuisafval daarin. Dink julle nie dis ‘n vreeslike mooi komposkis nie? 😁

‘n Ander blogmaat stuur vir my hierdie foto van haar bedkassie. Kyk, sy het sowaar ook Defying Jihad, waaroor ek gister geskryf het, gekoop. Al wat ek nou, ‘n dag later en amper ‘n boek later kan sê, is, dit was ‘n uitstekende koop!

Lekkerte nommer drie? Heel laat agter tien hoor ek dat ‘n heel ander blogger wat ons nie ken nie, ons Towerinstories ontdek het en sy skryf toe daaroor! Dankie, Seegogga, dat jy uitgekyk het vir my! 😁 Dit lyk of die persoon dit baie geniet en sê ons skryf in goeie, humoristiese Afrikaans! En sy beskryf Rebusfontein as idillies! Heeltemal reg beskryf, as jy my vra! ‘Quirky style’! 😊 ‘Unapologetically subversive’ 😳 ? Maar gaan lees wat skryf hierdie oulike blogger alles van ons! Oooee, maar kyk hierdie een: ‘all talented writers’! Terloops, ek sal dit nou nie te hard sê nie, maar sy is my hero, hoor! 😀

Toortsie

Wanneer die wilskrag laag is

Ek praat nou nie hier van mense met sterk wilskrag wie se lywe soos wilgerlatte lyk nie. Ek praat met mense soos ek wat soms sukkel met ons gewig. Mense wat lief is vir eet. Eintlik praat ek met mense wat die Bantingleefstyl volg, omdat dit mos maar is waar ek die ondervinding opgedoen het. Tog kan jy baie van hierdie raad dalk in ander eetprogramme navolg.

Wanneer is my wilskrag laag? Eerstens wil ek sê dat ek ‘n weidier is en heeldag lus kry vir wei. Saans 6 nm is ek honger en lus vir iets. Sou ek ‘n middagslapie geneem het en ek raak dan wakker, wil ek alles eet wat voorkom. Ek is eterig as ek gespanne voel, moeg is of ontsteld is, en as ek lone doen. Ek kry lus vir soetgoed as almal om my vir ‘n hele naweek aan die een lekkerny na die ander peusel.

Wat werk vir my? Dit help vir my dat ek amper nie meer ‘verbode’ kosse in my huis het nie. Ek maak ook nie verbode kosse nie, dit help vir my. Ek sorg dat daar iets in die huis is om aan te kou, soos kaas en neute. Ek maak graag ‘n groot bak koolslaai of broccolislaai en laai dit behoorlik met kase en ander lekker goed en voel ek honger, kan ek dan ‘n groot bord daarvan eet. ‘n Lekker pot groentesop verrig wondere. Raak my soetlus te erg, maak ek vir my ‘n Bantingsoetigheid. Dit werk ook vir my dat my man dieselfde kos as ek eet. Dit werk om in groot maat te kook en die oorskiet te vries of in die yskas te hou vir daardie oomblikke van swakheid.

‘n Baie waar les is dat jy nie moet winkel toe gaan as jy honger is nie, dis ‘n groot slaggat om in te trap. Wanneer ek honger of moeg is, sien ek allerhande goed in die winkel raak wat ek ander tye nie eers van weet nie. MOENIE verbode goed koop nie, los dit daar in die winkel. Regtig, moenie.

Dat dit nie altyd maklik is nie, is waar. Dat dit moontlik is om sterk te staan, is ook waar.

Groete

Toortsie

Vetsugtigheid

Vetsugtigheid het ook amper ‘n vloekwoord geword en ‘n mens moet baie versigtig wees wat jy daaroor sê om tog nie op iemand se tone te trap nie. As ek hier skryf, is my doel ook beslis nie om op enige persoon se tone te trap nie.

‘n Mens word nie gedefinieer deur hoe vet of hoe maer jy is nie. Tog, al wil ons baklei daarteen, speel ons gewig en hoe ons lyk ‘n baie groot rol in hoe ons voel, of ons dit wil erken, of nie.

My ma het haar lewe lank erg gesukkel met haar gewig. Sies tog, vandag is sy net ‘n klein hopie vel en been. Ek weet watter effek dit op haar gemoed gehad het en nie net op hare nie, op ons almal s’n in die huis. Dit was ‘n lewenslange stryd teen die vet. Ek wil nie eers vir julle vertel wát sy fisies moes deurgaan net om netjies te lyk nie, want haar voorkoms was vir haar altyd baie belangrik.

Ek, daarenteen, was op skool hierdie lang, maer, ondergewig graatjie riet. Dít het sy eie reperkussies gehad omdat my ma my dan altyd uit die modeboeke wou aantrek en ek geen sin daarin gehad het nie, ek was ‘n kaalvoet plaaskind met deurmekaar krulhare. Meer rabbedoe as modepop.

Ongelukkig het die vetsugtigheid ook vir my beetgekry en het ek ook al hoe meer verslaaf aan kos geraak en veral verslaaf aan suiker en kon myself later nie meer keer nie. Ek het leefstylsiektes begin ontwikkel. Pre-diabetes, hoë cholesterol, selfs soms hoë bloeddruk. Metaboliese sindroom.

Ek het begin bid dat God my sal help, ek het geen beheer meer oor my etery, my skaal, klere wat sleg sit, ens gehad nie.

Toe kom Prof Tim Noakes en stel weer die Bantingdieet bekend. Hy verkondig: Los die suikers en die stysels, eet meer vet! Ek dink by myself dat dít nou nonsens is, ‘n mens moet net gebalanseerd eet. Ek word net vetter en vetter met my gebalanseerd etery.

Op 27 Julie 2014 neem ek die drastiese stap en slaan oor na Banting en verloor 16-18 kg. Vyf jaar later kyk ek nie een oomblik terug nie. Ek is steeds ‘n kilo of twee oorgewig, maar vetsugtigheid en die klomp leefstylsiektes is uit die weg geruim.

Die wêreld se mense is besig om vetter en vetter te word. As my inligting reg is, is Amerika bo-aan die lys met Suid-Afrika tweede. Mense eet al hoe meer verwerkte kosse, kitskos, kos wat vinnig gaargemaak word, stysel vorm die hoofbestanddeel van hulle dieet en suiker word mildelik bygevoeg.

Hier is ‘n klompie foto’s wat ek op Instagram by Ditch the carbs leen. Dit is hoe vetsugtigheid toeneem in Amerika, en met SA kort op hulle hakke, kon dit maar netsowel SA se kaarte wees:

Ek het nie al die kaarte gewys nie, maar tans vererger dit jaarliks. Besef julle dat in die hele Amerika 25-30 persent van mense vetsugtig is? Let wel, vetsugtig, nie oorgewig nie. In die helfte van Amerika is 30-34% mense vetsugtig. Een uit drie mense! En die state waar meer as 35% van mense vetsugtig is, raak jaarliks meer. Dit is skokkend. Kommerwekkend.

Nee, ons word nie gedefinieer deur ons lywe nie. En elke mens mag kies of hy sy liggaam wil oppas of nie. Maar ons moet mooi dink, wil ons dit régtig aan onsself doen?

Banting werk vir my. Ongelukkig kan ek dit nie waarborg dat dit vir iemand anders sal werk nie, maar ek voel gesonder en lewenslustiger as ooit. Ek kan jou wel probeer help as jy sou wou en jou dokter sê dis reg.

Toortsie

Of ek nog ‘n boek gaan skryf?

‘n Baie algemene vraag toe mense hoor dat ek vir ‘n histerektomie sou gaan en dus vir ses weke op siekverlof sou wees, was of ek dan sommer nog ‘n kookboek gaan skryf. Dan het ek die simpel antwoord gegee dat ek vir minstens vier weke nie sal kan kook nie.

Want sien, om ‘n kookboek uit te gee, moet ‘n mens KOOK. Jy moet staan voor ‘n stoof. Resepte uitdink, uittoets, oor en oor maak totdat hy die toets slaag wat smaak, tekstuur en nog ‘n hele klomp ander dinge aanbetref. En daardie gekookte goed moet geëet word ook, mens kan nie net kook nie. 😊

Net as voorbeeld: Ek is nou al ‘n geruime tyd besig om ‘n spesifieke koek te ontwikkel. Ek het begin met ‘n resep wat ek van die internet afgehaal het. En toe begin die fynskawery. Elke keer verander ek ietsie. Nou, nadat ek hom al vyf keer gebak en opgeëet het, voel hy vir my reg. Hierdie resep gaan nou ‘n rukkie rus totdat ek hom op ‘n stadium weer aanpak. Op hierdie oomblik wil ek nou nie meer daardie soort koek in die oë kyk nie!

Nou ja, ek dink die vraagstellers was sommer net vriendelik en het dit goed bedoel. En ja, ek hét verlede jaar gesê dat ek in hierdie jaar weer ernstig wil werk aan ‘n boek drie. Terloops, ek het in daardie bloginskrywing ook genoem dat ek vanjaar graag die Camino wil gaan stap en ook in Capital Singers wil sing. Nie een van hierdie planne het gerealiseer tot nou toe nie, maar dit maak ook nie saak nie. 😊

Intussen is ek steeds besig om kos te maak op die vreemdste tye van die dag of nag, resepte te ontwikkel en neer te skryf en wie weet, dalk kom daar tog op ‘n stadium ‘n derde boek. Of nie. Net die tyd sal leer.

21:30 op ‘n Donderdagaand

Groete

Toortsie