Kom ons praat slaaie

Ek hou daarvan om kos vooruit te maak. Dit is my reddingsboei, veral as ek weet dat daar ‘n woeste tyd aankom en ek so besig gaan wees en moeg gaan word en dan na enige verkeerde ding gaan gryp.
So tans, met die oog op vakansie wat voorlê en daar gepizza, gehamburger, gebrood en gehotdog word en allerhande ander verkeerde kos gegryp word, moet daar genoeg gaar kos in die vrieskas wees vir my om te eet. Daarom maak ek heelwat vleisgeregte vooruit. Die Kersfeeskos is reeds gaargemaak in die sonoond, veral noudat die son so skyn en ons nie altyd verseker is van ons elektrisiteit nie. Maar ek maak ook ander vleiskosse gaar, soos Frikkadelle.

Ek maak selfs slaaie in grootmaat, maar darem nie noual nie. Ek sal bv ‘n groot Kool- en appelslaai (Toortsie 1) maak wat ‘n paar dae hou. Of die blomkoolslaai (Toortsie 1) wat net soos aartappelslaai smaak. Ek het lank laas die wortelstolslaai (Toortsie 1) gemaak, maar stolslaaie werk fantasties. Dit lyk mooi en hou ‘n hele paar dae. 

Die Kool en Tunaslaai (Toortsie 1) is net so lekker en vars om sommer gou vinnig te maak en almal dan heerlik kan eet aan iets vars en gesonds. Dieselfde met die Tunaslaai vir een persoon (Toortsie 1).

Toortsie 2 het net sulke lekker slaaie. Dis nou appelkoostyd. Maak die soetsuur appelosies. Dis heerlik. Die marmerstolslaai is ook lekker. Die eierslaai (T2) is ook heerlik en tipies banting. Die kool en wortelslaai (T2) is ook lekker en hou ‘n paar dae, dus een keer se moeite vir baie keer se eet en iets wat reg staan in die yskas as die honger skielik knaag. Die peerslaai (T2), is baie lekker, maar ek dink nie dit sal ‘n paar dae hou nie. As mens die lagieslaai maak (T2) sonder die tamatie behoort dit ook 2 dae te hou. Die botterskorsieslaai (T2) is iets besonders vir saam met ‘n braaivleis.En die bessieslaai (T2) smaak soos poeding.

Ek hou natuurlik baie daarvan om slaaie in te lê en reg te hê vir enige oomblik se gebruik, veral as daar skielik gaste opdaag. Die Ingelegde kerrieboontjies en die Ingemaakte uieslaai (Toortsie 3) is absolute wenners in enige koskas. Daar is nog ‘n koolslaai in T3 en ‘n lieflike aarbeislaai, beslis iets anders as die normale mengelslaai. En as jy regtig iets anders wil maak, probeer gerus die gevulde avoslaai in Toortsie 3. 

En broccolislaai gee aan broccoli ‘n heel nuwe baadjie. Daar is ‘n baie lekker een in Toortsie 1, en in T3 ‘n kerriebroccolislaai wat net so lekker is. En natuurlik het Toortsie se vars slaai (T3) ook ‘n kinkel in. 

Sjoe! Dit was goed om self ‘n bietjie deur my boeke te blaai. Ek gebruik my boeke regtig daagliks, maar blaai so maklik na dieselfde reseppies wat ek altyd gebruik. Ek dink ek moet sommer NOU Checkers toe ry en gaan uie koop om in te lê!

Praat met my as jy belangstel in van die boeke of graag wil deel wees van ons Bantinggroep wat mekaar opbou en ondersteun. 

Toortsie

Toespraak by Damestee

Weer eens hello en baie dankie vir ‘n wonderlike voorreg om hier te kan kom praat vandag. Ek voel regtig geëerd!

Dit was nooit in my wildste drome een van die goed wat ek gevisualiseer het dat ek by plekke sal praat nie. Ek bedoel, praat kan ek baie, maar om toesprake te lewer nie. Maar dis ook deel van hierdie verrassende reis waarmee ek besig is. 

Hierdie Bantingding het ek nie loop soek nie, dit het oor my pad gekom. En ek is soos ‘n klein dogtertjie wat huppel in ‘n bospaadjie – gelukkig en onspanne. Ek en my ouers het kom piekniek maak en terwyl hulle rus kan ek ‘n bietjie rondkyk en lekker verrassings om elke hoek en draai kry in die wete dat ek veilig is, want hulle is naby. Geen beplande, uitgewerkte pad nie, maar ‘n pad wat ek net móét huppel en dit wat ek sien en wat gebeur, net geniet. 

In 2014 was ek moedeloos. 

Ek het al geweighless en geweight watchers en ongelooflik maer geword, net om die oomblik wat ek beheer verloor, alles op te tel en met rente. 

Toé was ek obese. Vetsugtig. En my gewig het daagliks toegeneem. Ek het alles geëet wat voorkom en het nie opgehou voor ek nie voel of ek bars nie. Al my klere het ongemaklik gesit. Niks het gepas nie. Dit het my behoorlik gewurg. 

Toe bid ek dat God my moes help, want ek weet nie meer nie. 

En Hy stuur vir my die Saterdagaand vriende wat by ons kom eet, wat daardie week begin Bant het. Ek het hulle daardie aand alles uitgevra en nadat hulle weg is, Tim Noakes se boek gekoop en die Sondagoggend het ek begin Bant op Struisbaai met letterlik niks bantingkos in my huis nie. Daar was ‘n stukkie ouerige botter, twee eiers wat nie meer so vars was nie en swak kwaliteit wors wat iemand in my vrieskas vergeet het. 

My hele lewe het verander daarvandaan. 

So het die een boek na die ander gekom. Want op daardie stadium was daar nie oulike bantingresepte op die internet nie. Of dit wat daar was, was eintlik onuitvoerbaar of nie lekker nie. Oorsese resepte.Ook nie eintlik hulp en raad nie. Of ek het nie geweet waar om te soek nie. Dit was of ek in ‘n oerwoud was en my pad moes oopsukkel. 

Ek het verlede jaar die Banting Coach kursus by Nutrition Network gedoen. Nie omdat ek ‘n coach wil wees nie, maar eintlik net vir die tjap ter wille van my boeke. Sodat ek kan sê dat ek ‘n coach is. Vir kredietwaardigheid. 

Ek wou my nie laat bind deur ‘n groep hier op die dorp te begin nie, ek is net te veel weg. 

Maar in Januarie vanjaar kry ek eensklaps die idee om ‘n Bantingkompetisie te hou. In die kwessie van ‘n minuut het ek presies geweet wat ek moes doen en hoe dit moes wees. So asof dit in my kop neergesit is. Volledig uitgewerk. Dit sou ‘n whattsappgroep wees, so dit maak nie saak waar ek is of ek direkte kontak met die mense het nie. 

Ek het gehoop dat daar 3 sou deelneem. Ek is tog nie ‘n tydskrif of TV-persoonlikheid nie, waarom sal mense by my inskryf? Maar hulle het, en op 1 Februarie vanjaar het 25 mense begin en die leefstyl begin aanleer, mekaar bemoedig, mekaar help, gewig verloor, gesond word. 

Ek kyk nie net na die mens se gewig nie, maar is by die volle mens betrokke – liggaam, siel en gees. Mense vertel vir my hulle stories. Ons vat mekaar se hand en trek mekaar op. 

Intussen is die kompetisie al lankal verby, maar die groep hou steeds aan. Daar kom amper weekliks mense by en daar is noual omtrent 50 deelnemers. Ons ondersteun mekaar, gee raad, deel resepte uit. 

Vandat ek die groep het, het ek geweldig baie geleer en gesien. Behalwe natuurlik die gewig wat die mense verloor, is vir my die grootste geskenk die gesondheid wat hulle herwin. Mense raak gesond van siektes wat ek nie eers geweet het bestaan nie. ‘n Vrou wie se lewe deur pyn beheer is as gevolg van ‘n outo-immuunsiekte, het binne ‘n week nie meer pyn gehad nie. Mense se bloedsuiker is skielik onder beheer, hulle bloeddruk normaliseer. Dis net ongelooflik!

Dit bring my by diabetes. Nutrition Network spesialiseer in diabetes. Die kursusse wat ek by hulle doen, se hooffokus is diabetes. 

Want vandat die dieetriglyne in die 1960’s verander het van ‘n hoë vet na ‘n lae vet dieet en meer koolhidrate, het diabetes wêreldwyd met rasse skrede toegeneem. 

Diabetes is ‘n krisis en mense kry dit op ‘n al hoe jonger ouderdom. Kinders is oorgewig en word op ‘n vroeër ouderdom siek. 

Kyk ‘n bietjie na foto’s van die 1970’s, vroeg 1980’s. Daar was nie eintlik vet mense nie!

Die ding is, ons het regtig nie suiker en stysel in ons dieet nodig nie. Dit is ‘n DRUG, is uiters verslawend en dit maak ons siek. Dis meer verslawend as kokaïn. 

Elke keer wat ons koolhidrate inneem, skei ons pankreas insulien af. En as ons koolhidrate eet, word ons baie gouer weer honger. Dan eet ons weer. En dan skei ons pankreas weer insulien af. 

Op die ou end raak ons insulienweerstandig, want ons liggame kan nie al die insulien wat ons afskei hanteer nie. So, die selle koes letterlik vir die insulien en neem dan nie die insulien op wat nodig is om die oormaat suiker in ons bloed te verwerk nie. 

Ons kry hyperinsulemia – ‘n geval van te veel insulien in ons bloed. 

En ons bloedsuiker styg en ons kry diabetes. 

En diabetes lei tot hartaanvalle. 

Diabetes steel van ons. Dit beïnvloed ons oë. Dit laat ons ledemate verloor.

Insulien stoor ook die oormaat energie in die vorm van vet. En hierdie vetlaag om ons lyf is eintlik ‘n insulientjoepie. 

Wanneer ons dan soos met Banting ophou om suiker en stysel te eet, skei ons nie meer die baie insulien af nie. Ons verhoog ons vetinname en eet lekker ryk kosse. 

Ons begin om Ketose af te skei. En ketose weet wat om met vet te maak. 

Ons raak vetverbranders in plaas van suikerverbranders. 

Ons bloedsuiker normaliseer en ons raak maer, energiek, gesond. En minder honger. 

Sedert ek met Banting begin het 8 jaar gelede, het my hele lewe verander. Ek is meer energiek as ooit. Ek is gesond. Ek het nie besef hoe siek ek was nie, ek was reeds ‘n diabeet. Ek was insulienweerstandig. Het Metaboliese Sindroom gehad. Ek is aan suiker verslaaf, maar beheer die verslawing. Vandag is ek gesonder as ooit. 

Alles danksy ‘n kopskuif rondom kos. 

Suiker hijack jou brein. 

As jy oorgewig is, vetsugtig, obese, maak dit nie van jou ‘n slegte mens nie. Nee, jy is steeds die wonderlike mens wat God jou gemaak het. Al probleem wat jy het, is dat jy dalk verkeerde koskeuses maak. 

Dalk weet jy nie beter nie, want die verkeerde koskeuses word aan jou verkoop deur die media en al wat leef en beef. Dalk het jy net iemand nodig wat jou kan help om die regte koskeuses te maak. Dalk het jy net nodig om by my groep aan te sluit as jy sou wou. Sodat ander jou kan help as jy struikel.  

Maar dit is jou lewe, jou keuse. Elke persoon doen dit vir homself en as jy verkies om dit nie te doen nie, is dit heeltemal reg met my. Ook as jy verkies om eerder suiker te eet. 

Die groep kos R750 eenmalig en dan kry jy die 3 Toortsies daarmee saam.

Intussen huppel hierdie dogtertjie voort op die onbekende paadjie en is sy opgewonde oor elke verrassing wat God nog op haar pad gaan bring. Soos hierdie verrassing om genooi te word om ‘n groep mense toe te spreek. Ek weet nie wat voorlê nie, maar Hy weet en dít is vir my genoeg. Al wat ek moet doen is om hierdie pad in gehoorsaamheid en vertroue te stap. Doelgerig, om Sy Naam te eer. 

Nogmaals dankie vir hierdie geleentheid. 

Mag dit met elkeen van julle baie goed gaan.

Toortsie

Aan Bantingnuwelinge

Het jy besluit om die Banting (Keto) – leefstyl te volg? Hartlik geluk! Dit is een van die beste besluite wat jy nóg kon neem rondom jou gesondheid.

Ek wil jou sommer van die eerste oomblik af aanraai: Konsentreer op die reis. Op dit wat jy gaan leer. Op jou gesondheid wat jy gaan verbeter.  

Weeg altyd in dieselfde klere indien moontlik, in die oggend voor jy geëet het en met kaalvoete op dieselfde skaal. 

My vraag vandag aan jou: Hoe gaan dit met jou? Met jou gemoed? Hoekom wil jy graag Keto doen? Wil jy dit van dag 1 af voluit doen of wil jy dit rustiger vat en oor tyd dit infaseer?

‘n Baie oulike pediater by ons kursus het dit as volg aanbeveel vir die mense wat dit rustiger wil vat:

Stap 1: Probeer om alle koolhidrate uit jou drinkgoed te sny.

Stap 2: Haal alles ‘waarop’ jy kos sit, weg – die pasta, die rys, die brood en eet net dit wat bo-op kom.

Stap 3: Haal die suiker en stysel uit jou snacks uit. Geen tjips, tjoklits, ens meer nie. 

Stap 4: Nou geen rooilysitems meer nie – ook nie in jou kos nie.

Stap 5: Probeer om nie meer tussenin te eet nie.

Stap 6: Probeer slegs 2 keer per dag te eet.

Kom aan die beweeg.

Drink jou water. 

Neem sout in. Selfs net ‘n knippie sout op jou tong. Sout help vir die onttrekkingsimptome.

Hierdie week probeer hulle wat dalk nie nou al so alles wil uitsny nie, net met die drinkgoed. Nie meer suiker in jou koffie en tee nie. Verkieslik nie alkohol nie, maar as jy voel om steeds soms ‘n bietjie wyn te drink, nie meer as een glasie per dag nie. Koop vir jou kruietees wat jy sonder melk en suiker drink. Vervang die melk in jou koffie met room. 

Onthou dat as jy skielik alles los, jy vir ‘n paar dae baie sleg mag voel. Dit is normaal. Dis dan wat die bietjie sout baie help. 

Watter tipe oefening klink vir jou in jou lyn? En hoeveel? Jy hoef nie die dam onder die eend uit te ruk nie, net matige oefening en as jy alreeds oefen, hou net daarmee vol. 

Begin deur dit so eenvoudig as moontlik te maak: Maak ‘n vleis met groente vir etes. Eet soveel eiers soos wat jy wil met ‘n stukkie tamatie en komkommer. Begin leer solank die lyste sodat jy kan sien wat jy mag en nie mag eet nie. 

Rooi lys – glad nie; Oranje, net beperkte hoeveelhede, groen soveel soos wat jy graag wil eet. Lyste agterin my boek 3.

Eet wanneer jy honger is en hou op wanneer jy versadig is.

En onthou, vet is jou vriend! Veral dierevet.  

Hierdie is ‘n uittreksel uit die eerste boodskap wat ek vir nuwe deelnemers by ons Bantinggroep stuur. Ons groep kommunikeer in Afrikaans en per whattsapp. Ons ondersteun mekaar, gee mekaar raad, is sag met mekaar. Ons byt nie mekaar se koppe af of vergruis mekaar as ons sou struikel nie. Ons hou mekaar se hande vas en help mekaar om die nuwe leefstyl aan te leer.

Want ons verstaan wat dit beteken om te smag na suiker of stysel, na kosse wat so lekker lyk en is, maar ons siek maak. Ons leer mekaar ons kosgeheime en om ander kosse te maak wat selfs nog lekkerder is as dit wat ons nie meer wil eet nie.

Ons is tans ongeveer 50 in die groep. Nie almal is aktief nie. Soms val een dalk uit die bus uit en klim later weer op. Ons is ook daarmee gemaklik.

Nuwe lede is altyd welkom. Die koste is R750 eenmalig en dit sluit al drie die Toortsieboeke in.

Toortsie

Iets kleins wat groot geword het

Nou die dag vra hulle op RSG, waaraan kan jy dink wat jy gedoen het wat klein en onbenullig begin het en groot geword het?

Meer as twaalf jaar gelede het ek bang en onseker my eerste bloginskrywing gedoen op Madele Oor Leef. Die man met die hoed het my vrees raakgelees en geskryf: “Welkom, ons byt nie!” Wel, daardie blog het nie oorleef nie, maar ‘n paar dae na Madele Oor Leef se skielike afvee van die web af, is Toortsie gebore. Danksy daardie bang skrywes van daardie tyd het Toortsie gemaklik begin raak met ‘n skrywery. Voor blogs het ek net in my bidboek geskryf. En werkstukke vir my kursusse. Intussen het Toortsie haar vlerke al hoe wyer gestrek en selfs aan skryfkompetisies deelgeneem en verbasend goed gedoen. Daar is van haar kortverhale en selfs gedigte toegelaat in publikasies.

In Julie 2014 het die vetsugtige, moedelose Toortsie gebid en vir God hulp gevra. Sy het nie meer raad geweet nie. Sy het elke verslankingsdieet onder die son getroef (of het hulle vir haar getroef?) Dit wou nie meer werk nie. Sy kon net eenvoudig nie meer by enige van daardie eetplanne bly nie. Sy het gehoor van Banting, maar ja, ‘n mens moet GEBALANSEERD eet, so sy kan dit nie doen nie. Om die waarheid te sê eet sy konstant gebalanseerd te veel! (Intussen het sy agter gekom dat sy regtig baie gebalanseerd eet, geen mens het stysel of suiker nodig om ‘gebalanseerd’ te eet nie!)

Op my eie het ek daardie dag, 27 Julie 2014 met Banting begin. Alleen die onttrekkingsimptome trotseer. Al plek waar ek kon deel van my ervaring was op hierdie einste blog … Ek het nie geweet waar om hulp of resepte te soek nie, behalwe in Tim Noakes se rooi boek nie. Ek moes die lyste bestudeer van wat ek mag eet en wat nie. Ek moes die eie kos wat ek eet, onder oë neem en kyk wat ek steeds kan eet en waaraan ek moes skaaf. Ek het resepteboeke gefynkam vir resepte waaraan ek kan verander sodat dit Bantingvriendelik kon raak. Sodat ek darem nie élke dag van my lewe net van eiers, vleis en mengelslaai hoef te leef nie.

Vandag, 3 resepteboeke later wat steeds al drie baie goed verkoop (terloops, boek 1 is nou amper by die 3 000-merk!), is ek steeds op die Bantingpad. Ek het omtrent 16 kg verloor wat ek behou en nie heeldag op en af wipplank ry nie. My klere pas vir jare en sit gemaklik. Ek het al heelwat kursusse gedoen by Nutrition Network in hierdie verband, veral met die oog op diabetes. My Whattsapp Bantinggroep wat ook so met verloop van tyd begin het, is lewendig en die mense help en ondersteun mekaar. Nuwe mense leer die leefstyl aan met my en ander groeplede se hulp.

Ja, daardie kleine stappies wat ek amper 13 jaar terug geneem het met my blog en 8 jaar gelede met Banting, het my grootste verwagtinge oortref. As mens het ek ontwikkel. Ek voel of ek ander tot hulp en nut kan wees. Al wat ek kan doen is om in dankbaarheid en verwondering My God te loof en te eer, want sonder Sy hulp, Sy beskerming, Sy leiding en raad, sou albei hierdie klein beginnetjies net soos mis voor die son verdwyn het. Daardie tyd al.

Toortsie

Nog ‘n jaar is verby

So het 27 Julie weer eens gekom, 8 jaar nadat ek op ‘n Sondagoggend met letterlik geen Bantingbestanddele in die huis, besluit het om dit te waag om dit te doen. Want ek was oorvet. Oormoedeloos. My klere het ongemaklik gesit. Ek het vet gevoel. En al die baie ander diëte wat ek gevolg het, kon my nie meer help nie. In die verlede het ek nog altyd goed verloor op sulke diëte, maar toe nie meer nie. My gewig het buite beheer daagliks meer geword. En ek wou net eet en eet en eet. Want ek was honger. En lus vir kos al was ek dalk nie honger nie. 

Daardie Sondagoggend op Struisbaai was daar twee nie meer so vars nie eiers in die yskas en ‘n pakkie baie swak, onsmaaklike boerewors wat iemand daar vergeet het in die vrieskas. Dis al. 

Maar daardie Sondagoggend het ek die besluit geneem: Hierdie sal die laaste keer wees wat ek met ‘n dieet begin. Ek sal moet volhou hiermee en ek mag nie kyk hoe ek die dieet kan ‘wen’ nie. Wel, by tye hét ek meer in die oranjelys geboer as wat veronderstel was en het ek die vrot vrugte daarvan gepluk. Maar, sodra ek weer konsentreer en die slegte gewoontetjies wat soms ongemerk ingesluip het, los, was alles weer mooi op dreef. 

27 Julie 2014 het ek nie geweet watter reis vir my voorlê nie. Kort vóór dit het ek in desperaatheid gebid: “Here, help my asseblief met my gewig!” Hy het! En ek? Ek is die ou klein dogtertjie wat heerlike en ontspanne in die bos huppel terwyl my Vader sorg en is heerlik verras met alles wat in die pad verskyn. Soos drie resepteboeke (wie sou dit nou ooit kon dink?) … soos gesondheid … ‘n Whattsapp Bantinggroepie. 

As ek nie daardie dag daardie besluit geneem het nie, was ek nou nog op sekere medikasie. Sou ek nou al vir jare diabetesmedikasie gebruik het. Was ek seker al depressief van nie meer weet watter kant toe nie. Danksy my besluit destyds is ek gesond. Kry ek nie meer megraine nie. Is my bloedsuikervlakke op ‘n normale manier onder beheer. Kry ek nie meer ‘brainfog’ nie. Ag, ek weet nie eers wat alles nie. 

Ek het 17 kg afgeskud en behou dit ná al die jare. Skielik het ek ‘n kas vol klere, want klere raak nou oud in my kas omdat dit steeds pas. 

Dit was die beste besluit nóg wat ek kon doen in verband met my gesondheid. 

Before
After (Hier staan ek in die P van BREDASDORP teen die berg.)

Kyk gerus HIER indien u meer van my skrywes oor die keto-leefstyl wil lees.

Hierdie bloginskrywing het oorspronklik verskyn in Toortsie se Ketoblog, ‘n blog waar daar net oor Banting, of Keto, of LCHF, en diabetes geskryf word.

Toortsie